krirk

อานิสงส์สร้างศาลาต้อนรับพระ (ลขุมาเทพนารี)        สถานการณ์ในเมืองไทยหรือไม่ว่าที่ไหนๆ ในโลก ต่างกำลังประสบปัญหาที่คล้ายๆ กัน คือปัญหาค่าครองชีพที่สูงขึ้น หรือภาวะเศรษฐกิจที่เจริญเติบโตได้ไม่เต็มที่ รวมทั้งปัญหาการว่างงาน หรือแม้มีงานทำแต่ประสบความสำเร็จ หลายชีวิตต้องเผชิญกับอุปสรรคและปัญหาที่หนักหน่วงจนแทบจะยอมแพ้ ส่วนบุคคลที่ประสบความสำเร็จในชีวิตนั้น หากเราได้ศึกษาโดยละเอียดจะพบว่า บุคคลนั้นจะเป็นผู้ที่มองโลกในแง่ดี มีความคิดสร้างสรรค์ อารมณ์ดี มีความสุขเสมอในการทำภารกิจหน้าที่การงาน และบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ ทั้งสร้างบุญกุศลในพระพุทธศาสนา คือมีบุญทั้งในอดีตและปัจจุบันช่วยเกื้อหนุน ผลักดันให้ประสบความสุขและความสำเร็จ ฉะนั้นเราต้องหมั่นสั่งสมบุญไว้มากๆ เพื่อจะได้สำเร็จสมปรารถนาในชีวิตกัน ทุกคน มีวาระแห่งพระคาถาที่มาใน ปาราสริยคาถา ว่า      “บุคคลพึงเว้นกิจอันไร้ประโยชน์ พึงเป็นผู้ไม่ประมาท มีปัญญาสอดส่องในสิ่งที่ควรและไม่ควรทำ แล้วยึดเอาแต่สิ่งที่ควร ประกอบด้วยประโยชน์ มีความยินดีในธรรมที่พึงประพฤติ เพราะความยินดีในธรรมเป็นความยินดีอันสูงสุด“      สิ่งต่างๆ ในโลกนี้ มีทั้งสิ่งที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์ มีทั้งสาระและไม่มีสาระ มีทั้งที่ควรทำและไม่ควรทำ ขึ้นอยู่กับว่าใครจะเลือกทำสิ่งใดตามกำลังสติปัญญาของตน ส่วนผู้ที่มีปัญญาบริสุทธิ์ ไม่ประมาทในชีวิต จะเลือกทำแต่สิ่งที่ดีมีประโยชน์เท่านั้น สิ่งไม่ดี ไร้สาระ จะไม่ยอมทำเด็ดขาด จะรีบรุดทำแต่ความดี ทำใจให้ใสบริสุทธิ์ มีความยินดีในธรรมตลอดเวลา      ความยินดีในธรรม …

อานิสงส์สร้างศาลาต้อนรับพระ Read More »

อานิสงส์สร้างหอฉัน (อายาคทายกเถระ)        การประพฤติปฏิบัติธรรม ด้วยการหมั่นทำใจหยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นหน้าที่ที่สำคัญยิ่งของมวลมนุษย์ชาติ เพราะวัตถุประสงค์ของการเกิดมาในแต่ละภพแต่ละชาติ คือการทำตนให้บริสุทธิ์ด้วยการหยุดในหยุดลงตรงกลางของพระธรรมกายภายในตัว จนกระทั่งเข้าไปถึงที่สุดของกลางโดยไม่ถอนถอย เป็นหน้าที่หลักและเป็นเป้าหมายสูงสุดของชีวิต แต่กว่าจะเข้าถึงความบริสุทธิ์นี้ได้ ต้องอาศัยบุญบารมีที่เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ อีกทั้งกับความเพียรอันกลั่นกล้า ไม่ท้อถอยในการประพฤติปฏิบัติธรรม จึงจะบรรลุเป้าหมายอันสูงสุดนี้ได้ มีวาระแห่งภาษิตใน อายาคทายกเถราปทาน ว่า      “เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าสิขี ผู้ประเสริฐของพวกคนผู้กล่าวยกย่อง ดับขันธปรินิพพานแล้ว เราร่าเริง มีจิตโสมนัส ได้ไหว้พระสถูปอันอุดม ในกาลนั้น เราได้ให้คนไปบอกกับนายช่างไม้ ให้ทรัพย์แล้ว จ้างให้ทำศาลาโรงฉัน      ด้วยบุญนั้นเราอยู่ในเทวโลกตลอด ๘ กัป โดยในกัปที่เหลือเราท่องเที่ยวไปในสุคติภูมิ ความบริบูรณ์ในโภคทรัพย์สมบัติย่อมเกิดกับเรา ยาพิษย่อมไม่กลํ้ากรายในกายเรา และศาสตราไม่กระทบกายเรา เราไม่เคยตายในน้ำ นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน”      คำกล่าวนี้ เป็นการกล่าวด้วยความปีติใจของพระอรหันต์รูปหนึ่ง ได้ย้อนอดีตไปในภพชาติที่แล้วๆ มา พบว่าตนเองได้สร้างบุญในเขตแห่งเนื้อนาบุญ คือในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง ทำให้มีมหานิสงส์ที่เกินควรเกินคาด เป็นเครื่องยืนยันว่า ผลแห่งการทำบุญนี้เกินควรเกินคาดไม่มีประมาณ ท่านจึงกล่าวข้อความข้างต้นขึ้นท่ามกลางมหาชนด้วยมหาปีติ      ชีวประวัติการสร้างบารมีของท่านน่าสนใจทีเดียว ครั้งนี้หลวงพ่อขอนำประวัติการสร้างบารมีของท่านมาเล่า …

อานิสงส์สร้างหอฉัน Read More »

อานิสงส์สร้างพระคันธกุฎี        เราทั้งหลายได้ชื่อว่าเป็นผู้มีบุญลาภอันประเสริฐ ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ พบพระพุทธศาสนา เป็นสัมมาทิฏฐิ เชื่อเรื่องกรรมและผลของกรรม ตั้งใจมั่นในการทำความดี เมื่อเรายังไม่สิ้นอาสวกิเลส เส้นทางชีวิตของเราก็อาจแบ่งได้เป็น ๒ ทาง คือทางหนึ่งไปสู่สุคติ ซึ่งเป็นผลของการทำความดี อีกทางหนึ่งไปสู่ทุคติ ซึ่งเป็นผลของบาป บุคคลผู้เป็นบัญฑิตนักปราชญ์ ฉลาดในการใช้ชีวิต ย่อมเลือกเอาเส้นทางที่จะนำไปสู่สุคติ เพราะเป็นทางแห่งความสุขและปลอดภัย เราจึงควรสั่งสมบุญทั้งการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เมื่อมีโอกาสก็ทำให้เต็มที่ เก็บเกี่ยวบุญบารมีของเราเอาไว้มากๆ จะได้เป็นเสบียงในการเดินทางไกลในสังสารวัฏ มุ่งสู่เป้าหมายอันสูงสุดคือที่สุดแห่งธรรม มีวาระพระบาลีที่ปรากฏใน ทุทททชาดก ว่า                          “ทุทฺททํ ททมานานํ       ทุกฺกรํ กมฺมกุพฺพตํ                           อสนฺโต นานุกุพฺพนฺติ     สตํ ธมฺโม ทุรนฺวโย ฯ                           ตสฺมา สตญฺจ อสตญฺจ   นานา โหติ อิโต คติ                           …

อานิสงส์สร้างพระคันธกุฎี Read More »

อานิสงส์สร้างเจดีย์เป็นพุทธบูชา (พระเอกุทานิยเถระ)        บุญ แปลว่า เครื่องชำระใจให้สะอาด ให้บริสุทธิ์ผ่องใส ปราศจากความโลภ ความโกรธ ความหลง เมื่อใจเราปราศจากความโลภ ความโกรธ ความหลงแล้ว ความบริสุทธิ์ของใจก็จะรวมตัวเกิดขึ้น เป็นดวงใสบริสุทธิ์ประดุจเพชรลูกที่เจียระไนแล้ว เป็นดวงกลมสุกใสสว่าง เกิดขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗  ความใสความสว่างที่ปรากฏเกิดขึ้น ตรงนี้แหละเรียกว่าบุญ  และผลที่จะตามมาคือความสุขที่เราจะได้รับ เป็นความสุขที่ไม่มีขอบเขต สุขเที่ยงแท้ถาวร ไม่มีความสุขอื่นยิ่งไปกว่า สุขที่เกิดจากใจหยุดนิ่งที่ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗  ซึ่งเป็นแหล่งแห่งบุญกุศล เมื่อหยุดนิ่งอยู่ที่ตรงนี้ถูกส่วนก็จะเข้าถึงความสุขที่แท้จริงภายใน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า                          “มาวมญฺเญถ ปุญฺญสฺส    น มตฺตํ อาคมิสฺสติ                           อุทพินฺทุนิปาเตน          อุทกุมฺโภปิ ปูรติ                           ปูรติ ธีโร ปุญฺญสฺส        โถกํ โถกํปิ อาจินํ      ไม่ควรดูหมิ่นบุญว่ามีประมาณน้อย …

อานิสงส์สร้างเจดีย์เป็นพุทธบูชา Read More »

อานิสงส์ก่อเจดีย์ทรายถวายเป็นพุทธบูชา สิ่งที่จะเป็นที่พึ่งที่ระลึกของมนุษย์นั้น จะต้องหลุดพ้นจากไตรลักษณ์ คือ หลุดพ้นจากความเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เข้าถึงสิ่งที่เป็นบรมสุข คงที่ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง พ้นจากกิเลสอาสวะ พญามารครอบงำไม่ได้ เวลาที่เรามีทุกข์ก็สามารถพึ่งท่านได้ และยังสามารถช่วยให้เราเข้าถึงความสุขที่แท้จริง สามารถบำบัดทุกข์บำรุงสุขได้ทุกเมื่อ นั้นคือสรณะที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว รู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอด พระองค์ค้นพบว่าสรณะที่แท้จริงนั้นคือ พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ที่มีอยู่ในกลางกายของมนุษย์ทุกคน เว้นจาก ๓ สิ่งนี้แล้วไม่ใช่ที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ทุสีลยสูตร ว่า ” ยสฺส สทฺธา ตถาคเต อจลา สุปติฏฺฐตา สีลญฺจ ยสฺส กลฺยาณํ อริยกนฺตํ ปสํสิตํ สงฺเฆ ปสาโท ยสฺสตฺถิ อุชุภูตญฺจ ทสฺสนํ อทลิทฺโทติ ตํ อาหุ อโมฆํ ตสฺส ชีวิตํ ผูัใดมีศรัทธาตั้งมั่น …

อานิสงส์ก่อเจดีย์ทรายถวายเป็นพุทธบูชา Read More »

อานิสงส์ให้อาหารปลา (เทวดาช่วยอารักขาทรัพย์ให้ เพราะได้ส่วนบุญจากพ่อค้า)        ในการดำเนินชีวิตของมนุษย์ทุกคน ล้วนมีเป้าหมายที่แตกต่างกันออกไป พ่อค้าทำการค้าประกอบธุรกิจ ย่อมหวังผลกำไรเป็นเครื่องตอบแทน เพื่อยังความสุขให้เกิดขึ้นกับตนเองและครอบครัว นักรบทำสงคราม เพื่อแสดงความยิ่งใหญ่ หรือเพียงเพื่อปกป้องมาตุภูมิของตนให้อยู่รอดปลอดภัยจากศัตรู  แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเปลือกนอกที่ฉาบฉวยด้วยลาภ ยศ สรรเสริญ สุข อันทำให้บุคคลทั้งหลาย ลุ่มหลงมัวเมา และประมาทในชีวิต  แต่สำหรับนักปฏิบัติธรรมแล้ว การเพียรทำสมาธิให้ใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เพราะใจที่หยุดนิ่งจะมีพลังในการทำความดี เป็นทางมาแห่งความสุข และความสำเร็จทั้งหลาย  ตั้งแต่เบื้องต้น จนกระทั่งถึงพระนิพพาน การทำใจหยุดนิ่งจึงเป็นเป้าหมายที่แท้จริง ที่มีค่าและประเสริฐสุดสำหรับมนุษย์ทุกๆ คน มีวาระพระบาลีที่ปรากฏใน ทักขิณาวิภังคสูตร ว่า      “บุคคลให้ทานในสัตว์เดียรัจฉาน พึงหวังผลทักษิณาได้ร้อยเท่า ให้ทานในปุถุชนผู้ทุศีล พึงหวังผลทักษิณาได้พันเท่า ให้ทานในปุถุชนผู้มีศีล พึงหวังผลทักษิณาได้แสนเท่า  ให้ทานในบุคคลภายนอกผู้ปราศจากความกำหนัดในกามพึงหวังผลทักษิณาได้แสนโกฏิเท่า  ให้ทานในท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำโสดาปัตติผลให้แจ้ง พึงหวังผลทักษิณาจนนับไม่ได้จนประมาณไม่ได้ จะป่วยกล่าวไปไยในพระโสดาบัน  ในท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำสกทาคามิผลให้แจ้ง ในพระสกทาคามี ในท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำอนาคามิผลให้แจ้ง ในพระอนาคามี ในท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำอรหัตผลให้แจ้ง  ในสาวกของตถาคตผู้เป็นพระอรหันต์  ในพระปัจเจกสัมพุทธ และในตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า”      อานิสงส์ของการให้ทานจะส่งผลมากหรือน้อย …

อานิสงส์ให้อาหารปลา Read More »

อานิสงส์ถวายทานด้วยตัวเอง (นางทาสีผู้ได้บรรลุเป็นพระโสดาบัน) ทุกคนที่เกิดมาบนโลกนี้ จำเป็นต้องศึกษาและเรียนรู้เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับชีวิต ทั้งที่ยังมีลมหายใจอยู่และเมื่อหมดลมไปแล้ว ที่สำคัญคือ ชีวิตหลังความตายยาวนานกว่าตอนมีชีวิตอยู่อย่างคาดไม่ถึง ฉะนั้นการศึกษาในทางพระพุทธศาสนาจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องเรียนรู้เพื่อความปลอดภัยในชีวิต ตราบใดที่มีการฝึกฝนอบรมจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อให้เข้าถึงแหล่งแห่งความสุขและความรู้ที่สมบูรณ์ ตราบนั้นเราจะสามารถพ้นทุกข์ ทั้งทุกข์ในปัจจุบันและทุกข์หลังความตาย ตลอดไปจนกระทั่งถึงที่สุดแห่งกองทุกข์ มีวาระพระบาลีที่ปรากฏอยู่ใน ทาสีวิมาน ความว่า “เตสํ สหพฺยกามานํ กตฺตพฺพํ กุสลํ พหุ ํ กตปุญฺญา หิ โมทนฺติ สคฺเค โภคสมงฺคิโน สำหรับผู้ปรารถนาอยู่ร่วมกับทวยเทพทั้งหลาย ควรที่จะบำเพ็ญกุศลไว้ให้มาก เพราะว่าผู้ที่ทำบุญไว้ดีแล้ว ย่อมเพียบพร้อมด้วยโภคสมบัติบันเทิงอยู่ในสุคติสวรรค์” ผลแห่งการกระทำทุกอย่างในโลกนี้ มีผลโดยตรงต่อผู้ที่กระทำเสมอ หากทำดีก็ย่อมได้ผลดี ทำชั่วได้ผลแห่งความชั่ว ต้องประสบแต่ความเดือดร้อนในปัจจุบันและทุกข์ทรมานอย่างยิ่งในอนาคต สำหรับนักสร้างบารมีผู้มีหัวใจที่เต็มเปี่ยมด้วยคุณงามความดี จะได้รับผลตรงกันข้าม เพราะความดีงามจะส่งผลให้ได้รับแต่ความสุขและความเจริญในชีวิต ทั้งในชาตินี้ก็จะมีมหาสมบัติบังเกิดขึ้นให้ได้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย และเมื่อละจากโลกนี้ไปแล้วจะเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดาทั้งหลาย เป็นผู้เพียบพร้อมด้วยทิพยสมบัติมากมาย อานิสงส์แห่งบุญ ย่อมส่งผลให้กับทุกคนโดยไม่เลือกที่รักผลักที่ชัง ไม่ใช่ผลแห่งบุญจะส่งผลให้เฉพาะพระราชามหากษัตริย์ หรือมหาเศรษฐีเท่านั้น ผู้ใดที่สร้างบุญ ผลบุญก็ย่อมจะบังเกิดแก่ผู้นั้น ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร อยู่ในสถานะเช่นไร ผลแห่งบุญก็จะติดตามตัวผู้นั้นไปเหมือนเงาตามตัวฉะนั้น ดังเรื่องที่นำมาเล่าเป็นตัวอย่างให้ฟังในครั้งนี้ เป็นชีวิตจริงที่เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล * ครั้งนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระเชตวันมหาวิหาร …

อานิสงส์ของการนิมนต์พระมาฉันที่บ้าน Read More »

อานิสงส์ขายเส้นผมทำบุญ (หญิงยากไร้ขายเส้นผมทำบุญ ได้เป็นอัครมเหสี)        สิ่งที่เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิตของเราคือ บุญกุศลที่เราได้ทำไว้อย่างดีแล้ว ซึ่งจะเป็นเครื่องสนับสนุนให้เราได้บรรลุวัตถุประสงค์ของชีวิต เราจะเข้าถึงความเป็นเศรษฐีมหาเศรษฐีได้ก็เพราะบุญ  จะเข้าถึงความเป็นพระราชามหากษัตริย์ เป็นพระเจ้าจักรพรรดิได้ก็เพราะบุญ จะเข้าถึงความเป็นพระอริยเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า หรือเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ก็เพราะบุญ  ดังนั้นบุญจึงเป็นสิ่งสำคัญ ที่จะทำให้เราได้บรรลุเป้าหมายอันสูงสุดของชีวิต พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน อัปปมาทสูตร ว่า      “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่เล็งเห็นธรรมอื่นแม้สักอย่างหนึ่ง ที่เป็นไปเพื่อประโยชน์ใหญ่ เหมือนการประกอบกุศลธรรมอยู่เนืองนิตย์เลย”      การสร้างบุญกุศล ทำได้ด้วยการบำเพ็ญกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ แต่ถ้าโดยย่อก็มีเพียงแค่ ๓ เรียกว่าบุญกิริยาวัตถุ ๓ มีการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา พระบรมโพธิสัตว์แต่ละท่าน เมื่อปรารถนาพุทธภูมิ ตั้งใจมั่นว่าจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านก็จะพิจารณาดูว่า มีบารมีอะไรบ้าง ที่จะเป็นเหตุให้ได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ท่านก็เล็งเห็นว่า ทานบารมีเป็นบารมีแรกที่จะต้องทำก่อนบารมีอื่นๆ      การให้เป็นบันไดก้าวแรกที่สำคัญ ที่จะนำไปสู่การตรัสรู้ธรรม ฉะนั้นพระโพธิสัตว์ ท่านก็จะเริ่มต้นด้วยการดำรงตนเป็นผู้ให้มาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นการให้ทานบารมีธรรมดา กระทั่งเป็นอุปบารมีและปรมัตถบารมี ให้ได้แม้กระทั่งชีวิต เมื่อบารมี ๓๐ ทัศเต็มเปี่ยม …

อานิสงส์ขายเส้นผมทำบุญ Read More »

อานิสงส์ถวายพวงดอกมะลิ สุมนาราชกุมารี ความพิเศษของผู้ให้)        ความงามยามราตรีอยู่ที่รัศมีแห่งแสงจันทร์ ความงามของดวงตะวันอยู่ที่การทอแสงให้กับสรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลาย ความงามของมนุษย์ทั้งหญิงและชายอยู่ที่การฝึกฝนอบรมตนเองให้เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา เป็นผู้มีใจผ่องแผ้ว ประกอบด้วยมหากรุณาเหมือนทะเลและท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไพศาล การหมั่นฝึกฝนอบรมใจให้ใสสะอาดบริสุทธิ์อยู่เป็นประจำสม่ำเสมอ จะทำให้ใจของเราเกลี้ยงเกลาจากมลทินคือกิเลสที่มาห่อหุ้มดวงจิต เมื่อไม่มีมลทินของใจความสว่างไสวก็จะเข้ามาแทนที่ ความรักและความปรารถนาดี ที่เกิดจากใจหยุดนิ่งจะบังเกิดขึ้นแก่ชาวโลกและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ฉะนั้น ควรให้โอกาสอันสำคัญกับตนเอง ด้วยการหมั่นทำสมาธิกันทุกๆ วัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สุมนสูตร ความว่า      “ดวงจันทร์ปราศจากมลทิน โคจรไปในอากาศย่อมสว่างกว่าหมู่ดาวทั้งปวงในโลกด้วยรัศมี ฉันใด บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยศีล มีศรัทธา ย่อมไพโรจน์กว่าผู้ตระหนี่ทั้งปวงในโลกด้วยจาคะ ฉะนั้น เมฆที่ลอยไปตามอากาศ มีสายฟ้าปลาบแปลบ มีช่อตั้งร้อย ตกรดแผ่นดินทำให้เต็มที่ดอนและที่ลุ่ม ฉันใด สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้สมบูรณ์ด้วยญาณทัสสนะ เป็นบัณฑิตก็ฉันนั้น ย่อมข่มผู้ตระหนี่ได้ด้วยฐานะ ๕ ประการคือ อายุ วรรณะ สุข ยศ และอธิปไตย ย่อมบันเทิงใจในสุคติโลกสวรรค์”      การได้อัตภาพเป็นมนุษย์ นับเป็นความโชคดีที่สุดในโลก เพราะทำให้มีโอกาสได้สั่งสมความดีสร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไป แต่ในความเหมือนกันคือได้ความเป็นมนุษย์นั้น …

อานิสงส์ถวายพวงดอกมะลิ Read More »

อานิสงส์ปลูกต้นโพธิ์เป็นพุทธบูชา (อสนโพธิยเถรเจ้า บวชตอน 7 ขวบ บรรลุอรหันต์ตอนปลงผม)        การประคองรักษาตนให้พ้นจากภัยในสังสารวัฏ เป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องศึกษาเรียนรู้ เกี่ยวกับเรื่องราวของชีวิต และเมื่อได้เกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว ก็ควรเป็นผู้ที่ไม่ประมาทในการสั่งสมบุญบารมี และหมั่นตรึกระลึกนึกถึงพระรัตนตรัย คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์อยู่ตลอดเวลา จนกว่าจะได้เข้าถึงและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับท่าน ชีวิตในสังสารวัฏของพวกเราทั้งหลายจึงจะปลอดภัยจากอบายภูมิ หากเราขยันหมั่นเพียรเอาจริงเอาจังในการปฏิบัติธรรม ชีวิตของเราจะมีคุณค่าสมกับที่ได้เกิดมาในภพชาตินี้ มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน อสนโพธิยเถราปทาน ความว่า      “องค์พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ เป็นสยัมภู เป็นอัครบุคคล ประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์แล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดปลูกต้นโพธิ์นี้ และกระทำพุทธบูชาโดยเคารพ เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักได้เสวยเทวรัชสมบัติในเทวดาทั้งหลาย ตลอด  ๓๐ กัป และจักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๖๔ ครั้ง เคลื่อนจากดุสิตพิภพแล้ว  อันกุศลมูลตักเตือน เสวยสมบัติทั้งสองแล้วจักรื่นรมย์อยู่ในความเป็นมนุษย์ ผู้นั้นมีใจแน่วแน่เพื่อความเพียร สงบระงับ ไม่มีอุปธิ กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว จักไม่มีอาสวะ เข้าถึงพระนิพพาน”      การบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเจริญพุทธานุสติอย่างเต็มกำลังนั้น …

อานิสงส์ปลูกต้นโพธิ์เป็นพุทธบูชา Read More »

อานิสงส์รดน้ำไม้โพธิพฤกษ์ (พระโพธิสิญจกเถระ        เสบียงของการเดินทางไกลในสังสารวัฏนั้นคือ การจะต้องสร้างบารมีกันให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ และบารมีจะให้ได้มากนั้น ต้องสร้างกันเป็นทีม ต้องหลอมรวมดวงใจทุกดวงให้เป็นดวงเดียวกัน เพื่อมุ่งไปสู่เป้าหมายอันเดียวกันให้ได้ เป็นกัลยาณมิตรให้กันและกัน มีความรักกันแน่นแฟ้นยิ่งกว่าพี่น้องร่วมอุทรเสียอีก การสร้างบารมีโดยมีอุดมการณ์เดียวกันได้อย่างนี้ ทำให้เกิดประสิทธิภาพอย่างดียิ่งในการสร้างบารมี ยิ่งมีใจที่เป็นหนึ่ง มุ่งก้าวไปพร้อมๆ กัน พร้อมกับการหมั่นทำความบริสุทธิ์ภายในให้บังเกิดขึ้น กลั่นจิตกลั่นใจให้ผ่องใส ควบคู่ไปกับงานสร้างบารมีทั้ง ๓๐ ทัศ หากทำได้อย่างนี้ เราก็จะประสบความสำเร็จ ไปถึงที่สุดแห่งธรรมได้อย่างแน่นอน มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน โพธิสิญจกเถราปทาน ความว่า      “ได้มีการฉลองพระมหาโพธิ์แห่งพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่า วิปัสสี ในกาลนั้นเราบวชอยู่ ได้ถือเอาดอกโกสุมเข้าไปบูชา แล้วเอาน้ำเข้าไปรดที่โพธิพฤกษิ์ด้วย กล่าวว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพ้นแล้ว จักทรงยังสรรพสัตว์ให้ พ้นทรงดับแล้วจักทรงยังสรรพสัตว์ให้ดับหนอ ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้รดน้ำโพธิพฤกษ์ใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการรดน้ำไม้โพธิพฤกษ์”      นี่เป็นธรรมภาษิตของพระอรหันต์ผู้มีนามว่า พระโพธิสิญจกเถระ ที่ท่านได้เปล่งอุทาน ภายหลังที่ได้ระลึกชาติกลับไปพบประวัติการสร้างบุญของตัวท่าน ทำให้เกิดความอัศจรรย์ใจ ถึงอานุภาพแห่งบุญ ที่ส่งผลให้ตัวท่านเองเข้าถึงความสุขสงบของชีวิตอย่างสมบูรณ์ ท่านมองเห็นอดีตได้แจ่มชัด …

อานิสงส์รดน้ำไม้โพธิพฤกษ์ Read More »

อานิสงส์ยกมือไหว้พระ (พระรังสิสัญญกเถระ)        การปฏิบัติธรรม เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของทุกๆ คน สันติสุขที่แท้จริงนั้นจะบังเกิดขึ้นได้ ก็ด้วยการปฏิบัติธรรมเท่านั้น โดยน้อมนำเอาใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เพราะในศูนย์กลางกายกายของมนุษย์ทุกคนล้วนมีพระธรรมกายสิงสถิตอยู่ วิถีทางเข้าถึงกายธรรมได้นั้น ก็ต้องหมั่นทำใจหยุดใจนิ่ง จนกระทั่งใจละเอียดสามารถเข้ากลางของกลางได้ ได้เข้าถึงดวงปฐมมรรค เข้าถึงกายภายในตามลำดับ จนเข้าถึงพระธรรมกาย การดำเนินจิตเข้าสู้เส้นทางสายกลาง จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะจะทำให้มนุษย์ทุกคนหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน รังสิสัญญกเถราปทาน ความว่า      “เมื่อก่อน เราอาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ เรานุ่งห่มหนังสัตว์ อยู่ในระหว่างภูเขา เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดั่งทองคำ ดุจพระอาทิตย์แผดแสง เสด็จเข้าป่างามเหมือนพญารังมีดอกบาน จึงยังจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมี แล้วนั่งกระโหย่งประณมอัญชลี ถวายบังคมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า วิปัสสี ด้วยเศียรเกล้า ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระรัศมี”      ถ้อยคำอุทานนี้ เป็นคำกล่าวของพระอรหันต์องค์หนึ่งในสมัยพุทธกาล ที่ท่านได้เปล่งอุทานเอาไว้ ภายหลังจากที่ได้ย้อนอดีตของตัวท่านเอง กลับไปดูชาติที่เกิดมาสร้างบุญ  ทุกๆ คนต้องมีอดีต มีประวัติการเกิดมาครั้งแล้วครั้งเล่า ได้ถูกบันทึกไว้ในศูนย์กลางกายของพวกเราเองทุกๆ …

อานิสงส์ยกมือไหว้พระ Read More »

อานิสงส์ทำอัญชลีบูชา (พระนิปันนัญชลิกเถระ)        การดำเนินชีวิตในแต่ละวัน เราต่างต้องเหน็ดเหนื่อยไปกับการทำมาหากิน อันเป็นกิจปกติของฆราวาส เรื่องของการศึกษาเล่าเรียน เรื่องครอบครัวและเรื่องต่างๆ อีกมากมาย โอกาสที่จะบำเพ็ญเพียรเพื่อมุ่งทำความบริสุทธิ์บริบูรณ์ให้บังเกิดขึ้นนั้น เป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง แต่ช่วงเวลาแห่งการทำใจหยุดใจนิ่งนี้ เป็นช่วงเวลาที่ทรงคุณค่า และก่อให้เกิดบุญกุศลมหาศาล การที่เราได้แบ่งเวลามาปฏิบัติธรรมนั้น ถือได้ว่า เราได้ใช้เวลาอย่างมีประโยชน์และมีคุณค่ามากที่สุด บุญบารมีของเราก็จะเพิ่มขึ้น ใหญ่โตขึ้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ได้เข้าถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิต มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน นิปันนัญชลิกเถราปทาน ความว่า      “เราเป็นไข้หนัก นั่งอยู่ที่โคนไม้ในป่าชัฏใหญ่ เป็นผู้ควรได้รับความกรุณาอย่างยิ่ง พระศาสดาพระนามว่า ติสสะ ทรงอนุเคราะห์เสด็จมาหาเรา เรานั้นนอนอยู่ ได้ประณมอัญชลีเหนือเศียรเกล้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่าสรรพสัตว์ แล้วได้ทำกาละ ณ ที่นั้น ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้อุดมบุรุษ ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบังคม”      ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เป็นทางมาแห่งมหานิสงส์อันไพศาล บัณฑิตทั้งหลายจะเห็นคุณค่าของการยังใจให้เลื่อมใสในบุคคลผู้เลิศ ไม่ปล่อยโอกาสอันดีงามให้ผ่านพ้นเลยไป …

อานิสงส์ทำอัญชลีบูชา Read More »

อานิสงส์เลื่อมใสเสียงธรรม (พระสัททสัญญกเถระ )        มวลมนุษยชาติล้วนปรารถนาจะเข้าถึงความสุขที่แท้จริงของชีวิต จึงมุ่งแสวงหากันมาอย่างยาวนาน ในที่สุดคำตอบสุดท้ายที่มนุษย์ทุกคนแสวงหา คือความสุขที่สงบจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย มีแต่ความบริสุทธิ์อันเกิดจากการเข้าถึงธรรมอันยิ่ง ที่ไม่มีความทุกข์ใดๆ เจือปนเลย มีแต่ความสุขอย่างเดียว ที่เป็นเอกันตบรมสุข ถ้าชาวโลกทุกคนได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในตัว จะได้บรรลุถึงสันติสุขอันไพบูลย์ที่พึงปรารถนา มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน สัททสัญญกเถราปทาน ความว่า      “เราอยู่บนเครื่องลาดใบไม้ ณ ภูเขาหิมวันต์ ได้ยังจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียงของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่า ผุสสะ ผู้กำลังทรงแสดงธรรม ในกัปที่ ๙๒ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม ที่เราได้ทำไว้ดีแล้ว”      คำอุทานนี้เป็นคำกล่าวของพระอรหันต์องค์หนึ่งในสมัยพุทธกาล ที่ท่านได้เปล่งออกมาด้วยมหาปีติ เพราะท่านได้ระลึกชาติไปพบประวัติการสร้างบุญของตัวท่านเอง ทำให้เกิดความอัศจรรย์ใจในอานุภาพแห่งบุญที่ไม่มีประมาณ เห็นอดีตของตัวเองแจ่มชัดมาก เหมือนกรอเทปกลับไปดูอย่างนั้น ซึ่งผู้มีใจหยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์แล้ว จะย้อนกลับไปดูเมื่อไหร่ก็ได้ พระเถระองค์นี้มีนามว่า พระสัททสัญญกเถระ ท่านได้บำเพ็ญบุญกุศลเอาไว้ ในพระพุทธเจ้าองค์ก่อนๆ        * ถึงแม้ท่านจะได้สร้างบุญในสำนักของพระพุทธเจ้า แต่ก็เป็นการสร้างบุญแบบธรรมดาทั่วๆ ไป ยังไม่เป็นที่ประทับใจท่านเท่าที่ควร …

อานิสงส์เลื่อมใสเสียงธรรม Read More »

อานิสงส์ต้อนรับพระพุทธเจ้า (พระเสนาสนทายกเถระ)        มนุษย์ทุกคนที่มีชีวิตอยู่ในโลกปัจจุบันนี้ ต่างแสวงหาความสุขด้วยวิธีการต่างๆ นานา แต่ความสุขที่พากันแสวงหานั้นล้วนไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง เพราะการแสวงหาความสุขจากการดื่ม กิน เที่ยวหรือได้ของที่ถูกใจ เป็นเพียงแค่ความเพลิดเพลินกลบทุกข์ไว้ชั่วคราวเท่านั้น ไม่ใช่เป็นการแก้ทุกข์  ความสุขที่แท้จริงต้องเป็นความสุขที่พึ่งพิงได้ตลอดเวลา เป็นสุขล้วนๆ ไม่มีทุกข์เจือปนเลย ต่อเมื่อได้เข้าถึงธรรมเพียงอย่างเดียวเท่านั้น จึงจะเข้าถึงความสุขอย่างนี้ได้ ซึ่งทุกคนสามารถเริ่มต้นได้โดยการนำใจมาหยุดนิ่งไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ในกลางกายเพื่อจะได้พบกับความสุขที่แท้จริง มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏอยู่ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ความว่า                            “ อุทพินฺทุนิปาเตน       อุทกุมฺโภปิ ปูรติ                           ปูรติ ธีโร ปุญฺญสฺส     โถกํ โถกํปิ อาจินํ      แม้หม้อน้ำยังเต็มด้วยหยาดน้ำที่ตกลงมาทีละหยาดๆ ได้ฉันใด ธีรชน แม้สั่งสมบุญทีละน้อยๆ ย่อมเต็มด้วยบุญได้ ฉันนั้น”      หยดน้ำเล็กๆ หากหยดลงมาอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ถ้าเราเปิดฝาภาชนะไว้รองรับย่อมเต็มเปี่ยมได้ฉันใด การสร้างบุญในแต่ละภพแต่ละชาติของเรานั้น หากปรารถนาที่จะสร้างบุญเพียงชาติเดียวแล้วให้เต็มเปี่ยมทันที เป็นไปได้ยากยิ่ง …

อานิสงส์ต้อนรับพระพุทธเจ้า Read More »