krirk

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ผู้ประมาทในวัย ร่างกายของคนเรา เป็นสิ่งสำคัญต่อการประกอบภารกิจการงาน จึงมีความจำเป็นจะต้องดูแล และชำระล้างให้สะอาดทุกวันด้วยน้ำ ฉันใด จิตใจก็จำเป็นต้องชำระล้างให้สะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการเจริญภาวนา ฉันนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ทรงสั่งสอนให้พุทธบริษัท เจริญภาวนาอยู่ในหนทางสายกลาง ฝึกฝนใจให้ผ่องใสอันจะนำสุขมาให้ เป็นทางมาแห่งมหากุศล เป็นเครื่องนำสัตวโลกทั้งหลายไปสู่สุคติโลกสวรรค์ และนำทุกชีวิตไปสู่เป้าหมายอันสูงสุด คือ การบรรลุมรรคผลนิพพาน มีพุทธพจน์บทหนึ่ง ในขุททกนิกาย ธรรมบท กล่าวว่า อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ ติณฺณมญฺตรํ ยามํ ปฏิชคฺเคยฺย ปณฺฑิโต หากบุคคลรู้ว่าตนเป็นที่รักไซร้ พึงรักษาตนนั้นไว้ให้ดี บัณฑิตควรประคับประคองตนไว้ ในบรรดาวัยทั้งสาม อย่างน้อยที่สุดก็รักษาตนไว้ในวัยใดวัยหนึ่ง เมื่อมองไปรอบตัวทั่วทุกสารทิศ จะเห็นว่า ไม่มีใครที่จะเป็นที่รักยิ่งไปกว่าตนเอง น้อยคนนักที่จะรักคนอื่นมากกว่ารักตน มนุษย์ทุกคนจึงพยายามแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตนเองเสมอ ช่วงชีวิตของทุกคนสามารถแบ่งได้เป็น ๓ วัย คือ ช่วงเป็นเด็ก ซึ่งช่วงนี้พ่อแม่เป็นบุคคลสำคัญยิ่งเพราะอยู่ใกล้ชิด จึงควรอบรมสั่งสอน และเป็นต้นแบบในการทำตนให้เป็นคนดี สอนให้รู้จักทำบุญกุศล …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ผู้ประมาทในวัย Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – อย่ามัวประมาทอยู่เลย วันคืนล่วงไปๆ สรรพสิ่งและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ใบหญ้า รถราบ้านช่อง คน สัตว์ สิ่งของ ทั้งหมดเหล่านี้ ล้วนมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เหมือนดอกไม้ แต่เดิมเราเคยเห็นมันเป็นต้นเล็กๆ ไม่นานก็เจริญเติบโตขึ้น แตกใบแผ่กิ่งก้านสาขา ผลิดอกออกผล ให้ความสดชื่นแก่ทุกชีวิต ครั้นไม่นานดอกไม้ที่ดูสวยสดงดงามนั้น ก็เหี่ยวแห้งร่วงโรยไปตามกาลเวลา ชีวิตของเราก็เช่นเดียวกัน กำลังเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อมสลาย เราจึงไม่ควรประมาทในชีวิต พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบทว่า อปฺปมาทรตา โหถ สจิตฺตมนุรกฺขถ ทุคฺคา อุทฺธรถตฺตานํ ปงฺเก สนฺโนว กุญฺชโร ท่านทั้งหลาย จงยินดีในความไม่ประมาท จงตามรักษาจิตของตน จงถอนตนขึ้นจากหล่ม ประหนึ่งช้างที่จมลงในเปือกตม ถอนตนขึ้นได้ฉะนั้น เป้าหมายสูงสุดของมนุษย์ทุกคน คือ ทำตนให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ พ้นจากกรอบอวิชชาที่เขาบังคับบัญชาไว้ แล้วมุ่งสู่อายตนนิพพาน อันเป็นเอกันตบรมสุข เป็นสุขล้วนๆ ที่ไม่มีทุกข์เจือปนเลย และการจะไปให้ถึงเป้าหมายนั้นได้ จะต้องทุ่มเทชีวิตจิตใจ ฝึกใจให้หยุดนิ่งตลอดทั้งวันทั้งคืน โดยไม่ประมาท …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – อย่ามัวประมาทอยู่เลย Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ผู้ไม่ประมาทย่อมถึงบรมสุข ความไม่ประมาทเป็นคุณธรรมที่สำคัญอย่างยิ่ง คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตลอด ๔๕ พรรษา ต่างมาประชุมรวมกันอยู่ในความไม่ประมาททั้งสิ้น ดังจะเห็นได้จากปัจฉิมโอวาทก่อนปรินิพพาน ที่พระพุทธองค์ตรัสเตือนภิกษุทั้งหลาย ให้นึกถึงสังขารร่างกายที่ไม่เที่ยง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และเสื่อมสลายไป  เมื่อพิจารณาเช่นนี้ จะได้ไม่ยึดมั่นถือมั่นสิ่งใดในโลก แล้วดำรงชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท คือ ดำเนินจิตอยู่ในหนทางสายกลาง มีสติควบคุมใจ ให้หยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตลอดเวลา พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ว่า มา ปมาทมนุยุญฺเชถ        มา กามรติสนฺถวํ อปฺปมตฺโต หิ ฌายนฺโต       ปปฺโปติ ปรมํ สุขํ อย่ามัวแต่ประมาท อย่ามัวแต่สนิทชิดชอบในกาม เพราะผู้ไม่ประมาท พิจารณาอยู่ ย่อมถึงบรมสุข สิ่งทั้งหลายทั้งปวงในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ หรือสิ่งของก็ตาม ล้วนมีความไม่เที่ยง แปรปรวนอยู่ตลอดเวลา เปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อมโทรมทุกอนุวินาที และในที่สุดต้องแตกดับสลายไป …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ผู้ไม่ประมาทย่อมถึงบรมสุข Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ความโลภทำให้คนมืดบอด ช่วงเวลาที่ทรงคุณค่าที่สุดของชีวิต คือ เวลาแห่งใจหยุดนิ่ง กำลังกายยังต้องเคลื่อนไหว แต่กำลังใจต้องหยุดนิ่ง สุขภาพร่างกายของเราจะแข็งแรง ย่อมต้องอาศัยการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ และยังเป็นการรักษาสุขภาพอนามัยที่ดี แต่ใจของเราต้องอาศัยการหยุดนิ่ง ถึงจะมีพลัง และทรงอานุภาพ ถ้าใจซัดส่ายไปมาคิดไปในเรื่องราวต่างๆ ปล่อยให้เป็นไปตามกระแสกิเลส โดยไม่รู้จักประคับประคองให้หยุดนิ่ง ใจจะหย่อนประสิทธิภาพ แต่ถ้าจะให้ใจมีคุณภาพ จะต้องฝึกใจให้หยุดให้นิ่งเป็นประจำทุกๆ วัน ใจจะหยุดนิ่งได้ ต้องลงมือปฏิบัติธรรมอย่างเดียวเท่านั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ว่า ลุทฺโธ อตฺถํ น ชานาติ    ลุทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสต อนฺธตมํ ตทา โหติ    ยํ โลโภ สหเต นรํ คนโลภไม่รับรู้ถึงเหตุ  คนโลภไม่มองถึงผล ความโลภเข้าครอบงำนรชนเมื่อใด  เมื่อนั้นก็จะมีแต่ความมืดบอด ในโลกแห่งความเป็นจริง มนุษย์ต่างแสวงหาความพอดี แต่เนื่องจากอวิชชามาบดบังดวงปัญญาไว้ จึงทำให้แสวงหาสิ่งต่างๆ มากเกินพอดี  กลายเป็นความโลภ  เป็นผลให้กิเลสพอกพูน  …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ความโลภทำให้คนมืดบอด Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – อย่างหลงใหลเพลิดเพลิน เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง เพื่อแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง แสวงหาสิ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นสุขได้ด้วยตนเอง และเป็นตัวตนที่แท้จริง สิ่งที่เราต้องการนี้ รวมประชุมอยู่ในธรรมกายทั้งหมด ธรรมกายคือแก่นของชีวิต เป็นชีวิตในระดับลึกที่อยู่ภายในตัวของเรา ที่ทุกคนมีสิทธิ์จะเข้าถึงได้ หากฝึกใจให้หยุดนิ่ง ถ้าหยุดได้เมื่อไร ก็เข้าถึงได้เมื่อนั้น ไม่จำกัดด้วยกาลเวลา ถ้าเราเข้าถึงธรรมกายแล้ว ชีวิตเราจะเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น มีความสุขเพิ่มขึ้น ชีวิตจะมีแต่ความมั่นคง และปลอดภัยเสมอ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า ปริชิณฺณมิทํ รูปํ    โรคนิทฺธํ ปภงฺคุณ ภิชฺชติ ปูติ สนฺเทโห    มรณนฺตํ หิ ชีวิตํ รูปกายนี้แก่หง่อมแล้ว เป็นรังของโรค เน่าเปื่อยผุพังลงทุกขณะ ร่างกายของเรานี้ เป็นของเน่าเหม็น จักต้องแตกทำลายไป เพราะชีวิตของเรา มีความตายเป็นที่สุด การได้อัตภาพเป็นมนุษย์เป็นการยาก ต้องมีบุญบารมีมากพอ จึงจะได้เกิดเป็นมนุษย์ แต่พระบรมศาสดาก็ทรงสอน ไม่ให้ยึดติดกับร่างกายนี้มากเกินไป ถึงแม้จะเป็นอุปกรณ์สำคัญ ในการสร้างบุญบารมีเพื่อไปสู่พระนิพพานก็ตาม เพราะร่างกายนี้ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – อย่างหลงใหลเพลิดเพลิน Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ความไม่ประมาท มนุษย์ทุกชาติทุกศาสนา ล้วนปรารถนาให้โลกมีสันติสุขที่แท้จริง แต่ไม่มีใครรู้ว่าจะทำอย่างไร จนกระทั่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงค้นพบว่า วิธีการที่จะทำให้โลกเกิดสันติสุขที่แท้จริงนั้น จะต้องให้ทุกคนในโลกเข้าถึงสันติสุขภายในก่อน คือ เข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งมีอยู่แล้วในตัวของทุกๆ คน ธรรมกายเป็นแหล่งกำเนิดของความสุข ความบริสุทธิ์ เป็นแหล่งของสติ แหล่งของปัญญา เมื่อเข้าถึงแล้ว มนุษย์จะมีความคิด คำพูด และการกระทำที่ดี มีจิตเปี่ยมด้วยเมตตาปรารถนาดีต่อกัน จะมีการแบ่งปันซึ่งกันและกัน เมื่อนั้นสันติสุขที่แท้จริงก็จะบังเกิดขึ้นในโลก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ใน สติปัฏฐานสูตร ว่า หนทางนี้เป็นทางสายเอก เพื่อความบริสุทธิ์ของเหล่าสัตว์ เพื่อล่วงความโศก และปริเทวะ เพื่อความดับสูญแห่งทุกข์โทมนัส เพื่อบรรลุธรรมที่ถูกต้อง เพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง หนทางสายนี้คือ สติปัฏฐาน ๔ มีการพิจารณาเห็นกายในกาย เวทนาในเวทนา จิตในจิต ธรรมในธรรม เมื่อมีความเพียร มีสติสัมปชัญญะ ย่อมกำจัดอวิชชา และโทมนัสในโลกได้ พระพุทธองค์ทรงสอนสัตวโลก ให้ปฏิบัติตามหลักใน สติปัฏฐาน ๔ ซึ่งสรรพสัตว์ทั้งหลายที่ต้องการความบริสุทธิ์หมดจดจากสรรพกิเลส จะต้องทำความเพียรให้แก่กล้า มีสติสัมปชัญญะ วางใจเป็นกลางๆ …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ความไม่ประมาท Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – สละทุกสิ่งเพื่อรักษาธรรม สละทุกสิ่งเพื่อรักษาธรรม พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ พึงสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต เมื่อเล็งเห็นประโยชน์สูงสุด พึงสละทั้งอวัยวะ และชีวิต เพื่อรักษาธรรมไว้     เวลาแห่งการประพฤติธรรม เป็นเวลาที่มีคุณค่าอย่างยิ่งต่อตัวของเรา และต่อโลก การสร้างสันติสุขให้เกิดขึ้นแก่โลกนั้น ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน เป็นสิ่งที่เป็นไปได้ เพราะธรรมกาย มีอยู่แล้วในตัวของมนุษย์ทุกคนในโลก ไม่ว่าจะเป็นชาติไหน ศาสนาไหน หรือเผ่าพันธุ์ใดก็ตาม ขึ้นชื่อว่าเป็นมนุษย์ ทุกคนสามารถเข้าถึงธรรมกายได้ทั้งนั้น ด้วยการฝึกใจให้หยุดนิ่ง ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เมื่อเข้าถึงธรรมกายแล้ว ความสุข ความบริสุทธิ์ ความเบิกบาน ที่เกิดขึ้นจากการเข้าถึงธรรมกาย จะแผ่ขยายออกไป กลั่นบรรยากาศ และทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว ให้สะอาดบริสุทธิ์ขึ้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งแผ่คลุมไปทั่วโลก และในไม่ช้า โลกก็จะเข้าถึงสันติสุขอันไพบูลย์      พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้ชาวพุทธเข้าถึงธรรม ท่านยอมสละได้แม้กระทั่งชีวิตเพื่อรักษาธรรมไว้ ในการเสียสละบางสิ่งบางอย่าง เพื่อให้เข้าถึงสิ่งที่มีคุณค่ามากกว่า ท่านได้เรียงลำดับความสำคัญ ดังนี้ จเช ธนํ องฺควรสฺส เหตุ    …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – สละทุกสิ่งเพื่อรักษาธรรม Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – กาลเวลากับการเปลี่ยนแแปลง กาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป ชั้นแห่งวัยย่อมละไปตามลำดับ บุคคลเมื่อเห็นมรณภัยแล้ว พึงละอามิสในโลกเสีย มุ่งสู่สันติเถิด     วันคืนล่วงไปๆ สรรพสิ่งและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ใบหญ้า  รถราบ้านช่อง คน สัตว์ สิ่งของ ทั้งหมดเหล่านี้ล้วนมีการเปลี่ยนแปลงเสมอ เหมือนต้นไม้ซึ่งแต่เดิมเราเคยเห็นมันเป็นต้นเล็กๆ  ไม่นานก็เจริญเติบโต แผ่กิ่งก้านสาขา แตกใบ ผลิดอก ออกผล ให้ความสดชื่นแก่ทุกชีวิต ครั้นไม่นานดอกไม้ที่ดูสวยสดงดงามนั้น ก็เหี่ยวแห้งร่วงโรยไปตามกาลเวลา     ชีวิตของเราก็เช่นเดียวกัน มีการเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดา เปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อม แล้วนำไปสู่ความตาย เราจึงไม่ควรประมาทในการดำเนินชีวิต ควรมองให้เห็นโทษของความเสื่อม จะได้คลายความยึดมั่นถือมั่นในโลกทั้งปวง เราเกิดมาในโลกนี้ เพียงแค่อาศัยสิ่งต่างๆ ที่มีอยู่ในโลกไว้ใช้สร้างบารมี อย่าไปคิดเป็นจริงเป็นจังอะไร  เมื่อปล่อยวางจากสิ่งที่ไม่เป็นจริงแล้ว ใจจะได้มุ่งแสวงหาสิ่งที่เป็นจริงของชีวิต ที่เรียกว่า อริยสัจ มีใจมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน ชีวิตจะได้เข้าถึงความสุขที่แท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ใน อัจเจนติสูตร ว่า อจฺเจนฺติ กาลา ตรยนฺติ รตฺติโย    …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – กาลเวลากับการเปลี่ยนแแปลง Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – สุราเป็นเหตุ     บัณฑิตเห็นภัยในนรกแล้ว พึงเว้นบาปเสีย สมาทานอริยธรรม ไม่พึงเบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย ในเมื่อความพยายามมีอยู่ ไม่พึงกล่าวคำเท็จทั้งที่รู้ ไม่พึงแตะต้องของที่เจ้าของไม่ได้ให้ ยินดีด้วยภริยาของตน ไม่พึงยินดีภริยาผู้อื่น และไม่พึงดื่มสุราเมรัยเครื่องยังจิตให้หลงใหล พึงระลึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่เสมอ     ทุกครั้งที่เราสร้างความดี ไม่ว่าจะเป็นการให้ทาน รักษาศีลหรือเจริญภาวนา บุญเกิดขึ้นในตัวของเราที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นบุญธาตุที่ใส สว่าง สะอาด บริสุทธิ์ เมื่อกระแสบุญเมื่อหลั่งไหลเข้าสู่ศูนย์กลางกายจะรวมเป็นดวง เรียกว่าดวงบุญ ติดอยู่ที่ศูนย์กลางกำเนิดของกายมนุษย์ ดวงบุญนี้เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขความสำเร็จในชีวิต เมื่อเราปรารถนาสิ่งใด ก็ให้อธิษฐานจิตที่กลางดวงบุญนั้น แล้วบุญในตัวจะอำนวยผลให้เราได้สำเร็จสมดังใจ     ดังนั้น การสั่งสมบุญเป็นเรื่องสำคัญสำหรับชีวิตของมนุษย์ทุกๆ คน โดยเฉพาะบุญละเอียด ที่เกิดจากการเจริญสมาธิภาวนา ทำใจให้หยุดให้นิ่ง เป็นสิ่งที่เราทั้งหลาย ต้องทำกันทุกวัน วันละหลายๆ ครั้ง ยิ่งทำได้ตลอดเวลายิ่งดี เพราะเป็นหนทางที่จะทำให้เราได้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายในกันทุกคน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน คิหิสูตร ว่า   นิรเยสุ ภยํ ทิสฺวา    ปาปานิ …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – สุราเป็นเหตุ Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – เลิกอบายมุข พบสุขที่แท้จริง     ดูก่อนคฤหบดี บุคคลผู้ดื่มน้ำเมา คือ สุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ย่อมประสบภัยเวรอันใด ที่เป็นไปในปัจจุบันก็มี ที่เป็นไปในสัมปรายภพก็มี ได้เสวยทุกข์โทมนัสที่เป็นไปทางใจก็มี ก็เพราะดื่มน้ำเมา คือ สุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทเป็นปัจจัย เมื่ออริยสาวกงดเว้นจากการดื่มน้ำเมา คือ สุราและเมรัยเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ภัยเวร อันนั้น เป็นอันสงบระงับไปด้วยประการฉะนี้     ความตายติดตามตัวเรามาพร้อมๆ กับการลืมตาขึ้นมาดูโลก เหมือนกับดอกเห็ดที่ผุดขึ้นมาพร้อมกับดิน เราไม่สามารถหนีพ้นจากความตายไปได้ บัณฑิตนักปราชญ์ผู้มีปัญญา ท่านเห็นว่า ความตายนั้น ไม่ใช่เรื่องที่น่ากลัว ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่เป็นเรื่องปกติธรรมดา ที่ทุกๆ คนจะต้องเผชิญ อันที่จริง ความตายเป็นเพียงการย้ายที่อยู่อาศัย ไปสู่ภพภูมิที่เหมาะสมกับบุญบารมี หรือบาปอกุศลที่ได้ทำไว้ ผู้มีบุญมากก็ย้ายที่อยู่ไปสู่สุคติ ผู้มีบาปมากก็ต้องไปอยู่ในอบายภูมิ เสวยวิบากกรรมในแดนแห่งทุคติ หากว่าเราไม่ประสงค์จะตายอีก มีวิธีเดียวเท่านั้น คือ เราต้องแสวงหาหนทางที่ไม่กลับมาเกิดอีก ด้วยการหมั่นฝึกฝนอบรมใจให้หยุดนิ่ง เข้ากลางของกลางไปให้เข้าถึงกายธรรมอรหัต ขจัดกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป  เมื่อทำได้อย่างนี้ เราจะหลุดพ้นจากพญามัจจุราชได้อย่างถาวร พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ ในปฐมภยเวรสูตร …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – เลิกอบายมุข พบสุขที่แท้จริง Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – แม้เทวดาก็ช่วยไม่ได้ คฤหบดีบุตร การประกอบเนืองๆ ซึ่งการดื่มน้ำเมาคือสุรา และเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท เป็นทางเสื่อมแห่งโภคะ     เราเกิดกันมาชีวิตหนึ่งเพื่อสร้างบุญบารมีเท่านั้น ไม่ใช่เกิดมาเพื่อเพลิดเพลินอยู่ในโลกนี้ไปวันหนึ่งๆ เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของทุกคน จะต้องบรรลุมรรคผลนิพพาน ดังนั้นในขณะที่เรายังอยู่ในระหว่างการเดินทางไกล เพื่อไปสู่จุดหมายปลายทาง เราจะต้องเตรียมเสบียงติดตัวไปในภพเบื้องหน้า เสบียงที่ดีที่สุดคือบุญกุศล ซึ่งเกิดจากการให้ทาน การรักษาศีล และการเจริญภาวนา ที่เรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ ๓ หากเราทำสิ่งเหล่านี้ได้สมบูรณ์ เราจะมีเสบียงติดตัวไปในภพชาติเบื้องหน้า จะทำให้การสร้างบารมีเป็นไปได้อย่างง่ายดาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สิงคาลกสูตร ว่า สุราเมรยมชฺชปมาทฏฺ านานุโยโค โข คหปติปุตฺต โภคานํ อปายมุขํ     คฤหบดีบุตร การประกอบเนืองๆ ซึ่งการดื่มน้ำเมาคือสุรา และเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท เป็นทางเสื่อมแห่งโภคะ     ชีวิตของคนในโลกนี้ ที่ประสบกับความเสื่อม สิ้นเนื้อประดาตัว ล้วนมาจากสาเหตุหลายประการ ตั้งแต่เป็นคนเกียจคร้านไม่ขยันทำงาน เที่ยวกลางคืน ชอบเล่นการพนัน เสพสุรายาเสพติด ยินดีในการคบหาสมาคมกับคนไม่ดี เป็นต้น ซึ่งมักจะชักนำไปในทางที่เสื่อม …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – แม้เทวดาก็ช่วยไม่ได้ Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – น้ำอุบาทว์ผลาญชีวิตและทรัพสิน ดูก่อนคฤหบดีบุตร โทษในการเสพน้ำเมา คือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ๖ ประการ ที่ผู้เสพพึงเห็นเอง คือ ความเสื่อมทรัพย์ ก่อการทะเลาะวิวาท เป็นบ่อเกิดแห่งโรค เป็นเหตุเสียชื่อเสียง เป็นเหตุไม่รู้จักอาย เป็นเหตุทอนกำลังปัญญา ดูก่อนคฤหบดีบุตร โทษ ๖ ประการในการเสพน้ำเมา คือสุรา และเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทมีดังนี้แล การใช้ชีวิตอยู่ในโลกนั้น เราจะต้องรับผิดชอบในหลายสิ่งหลายอย่าง จนบางครั้งทำให้เราลืมเลือนสิ่งที่มีค่าที่สุดไป คือ การทำตัวของเราให้บริสุทธิ์บริบูรณ์จากมลทินทั้งหลาย โดยลืมพินิจพิจารณาว่า สิ่งนอกตัวทั้งปวงนั้น ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงที่เรากำลังแสวงหา เมื่อปล่อยชีวิตไปวันๆ เท่ากับว่า ชีวิตกำลังตกอยู่ในความประมาท เราจึงควรที่จะทำประโยชน์ให้เกิดขึ้นทั้งประโยชน์ตน และประโยชน์ของผู้อื่นให้สมบูรณ์ เพื่อเราจะได้รับประโยชน์ทั้งในชาตินี้ และชาติหน้า ตลอดจนถึงประโยชน์อย่างยิ่ง คือ พระนิพพาน ประโยชน์ตนที่สำคัญที่สุดในช่วงเวลานี้ คือ เราจะต้องทำใจหยุดนิ่งให้เข้าถึงพระธรรมกายให้ได้ ชีวิตจะได้ปลอดภัย และมีชัยชนะตลอดไป พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สิงคาลกสูตร ว่า ดูก่อนคฤหบดีบุตร …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – น้ำอุบาทว์ผลาญชีวิตและทรัพสิน Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – เลิกดื่มอย่างเด็ดขาด ท่านทั้งหลายจงมาดูโลกนี้ อันตระการ ดุจราชรถ ที่พวกคนเขลาหมกอยู่ แต่ผู้รู้หาข้องอยู่ไม่ เราเกิดมาเพื่อสร้างบุญบารมีเท่านั้น ไม่ใช่เกิดมาเพื่อเพลิดเพลินอยู่ในโลกนี้ไปวันๆ เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเรา ทุกคน  จะต้องบรรลุมรรคผลนิพพานให้ได้ คือ ต้องทำพระนิพพาน ให้แจ้ง เพราะฉะนั้น ในขณะที่เรายังอยู่ในระหว่างการเดินทางไกล เพื่อไปสู่จุดหมายปลายทาง เราจะต้องเตรียมเสบียงของเราติดตัวไปในภพเบื้องหน้า เสบียงที่ดีที่สุดคือบุญกุศล ซึ่งเกิดจากการให้ทาน การรักษาศีล และการเจริญภาวนา ที่เรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ ๓ หากเราทำสิ่งเหล่านี้ได้สมบูรณ์ เราจะมีเสบียงติดตัวไปในภพชาติเบื้องหน้า ทำให้สร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบายยิ่งขึ้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท  ว่า เอถ ปสฺสถิมํ โลกํ      จิตฺตํ ราชรถูปม ยตฺถ พาลา วิสีทนฺติ      นตฺถิ สงฺโค วิชานตํ ท่านทั้งหลายจงมาดูโลกนี้ อันตระการ ดุจราชรถ ที่พวกคนเขลาหมกอยู่ แต่ผู้รู้หาข้องอยู่ไม่ มนุษย์ส่วนใหญ่ …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – เลิกดื่มอย่างเด็ดขาด Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – ชีวิตและชาติพินาศเพราะสุรา คนใดเป็นนักเลงหญิง นักเลงสุรา และนักเลงการพนัน ย่อมล้างผลาญทรัพย์ที่ตนได้แล้ว ข้อนั้นเป็นปากทางแห่งความเสื่อม         ธรรมดาของสรรพสัตว์ และสรรพสิ่งทั้งหลาย ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อม แม้แต่ร่างกายของเราก็เสื่อมถอยไปตามลำดับจากวัยทารกไปสู่วัยเด็ก วัยรุ่น วัยหนุ่มสาว วัยกลางคน วัยแก่ชรา นั่นเป็นความเสื่อมที่เรามองเห็นได้ ชีวิตถูกความเสื่อมครอบงำ แล้วนำไปสู่ความตาย คือ ในที่สุดก็ต้องเสื่อมสลายไปหมด เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ควรประมาทในการดำเนินชีวิต ควรมองให้เห็นโทษของความเสื่อมนั้น ใจจะได้คลายจากความยึดมั่นถือมั่นในโลกทั้งปวง แล้วมุ่งแสวงหาหนทางแห่งความหลุดพ้น      พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ปราภวสูตร ว่า อิตฺถีธุตฺโต สุราธุตฺโต        อกฺขธุตฺโต จ โย นโร ลทฺธํ ลทฺธํ วินาเสติ        ตํ ปราภวโต มุขํ คนใดเป็นนักเลงหญิง นักเลงสุรา และนักเลงการพนัน ย่อมล้างผลาญทรัพย์ที่ตนได้แล้ว ข้อนั้นเป็นปากทางแห่งความเสื่อม         …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – ชีวิตและชาติพินาศเพราะสุรา Read More »

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – อย่าล่วงละเมิดเกินขอบเขต         สัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้กำหนัดกล้า ในโภคทรัพย์น่าใคร่ มักมากหลงใหลในกามคุณ ย่อมไม่รู้สึกการล่วงเกิน เหมือนพวกปลา กำลังเข้าไปสู่เครื่องดัก ซึ่งเปิดอ้าดักรออยู่ ผลอันเผ็ดร้อน ย่อมมีแก่สัตว์พวกนั้นในภายหลัง เพราะว่ากรรม  เช่นนั้น มีวิบากที่ทุกข์ทรมาน         ในท่ามกลางกระแสโลกที่สับสนวุ่นวาย  เราต่างมีภารกิจ หน้าที่มากมาย ต้องประกอบสัมมาอาชีวะ เพื่อยังชีพให้เป็นอยู่ได้ และต้องอยู่ท่ามกลางผู้ไม่รู้เรื่องกฎแห่งกรรม เมื่อเขาไม่รู้ จึงอาจทำผิดพลาดได้ อาจเกิดการกระทบกระทั่งกันได้ การที่จะประคองตัว ประคองใจ ให้รอดพ้นจากสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ ไม่ใช่ง่ายเลย แต่ถ้าเรามีสติ ควบคุมอารมณ์ให้ดี ให้ใจอยู่ในบุญ อยู่กับธรรมะภายใน เราจะสามารถเอาชนะอุปสรรคทั้งหลายได้ ยิ่งถ้าเราได้เข้าถึงพระธรรมกาย เราจะยิ่งรู้สึกสงสารเพื่อนมนุษย์ มีความรัก และความปรารถนาดีอย่างแท้จริง และพร้อมที่จะให้อภัยกับทุกๆ สิ่งได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน อรรถกรณสูตร ว่า         สัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้กำหนัดกล้า ในโภคทรัพย์น่าใคร่ มักมากหลงใหลในกามคุณ …

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – อย่าล่วงละเมิดเกินขอบเขต Read More »