krirk

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – รอดตาย…เพราะอาศัยญาติ         ดูก่อนต้นรังผู้เป็นเจ้าแห่งป่า  ภุมมเทวาผู้สิงสถิตอยู่ในที่นี้ ท่านเป็นผู้ปรารถนาประโยชน์แก่หมู่ญาติ ดูก่อนสหาย ข้าพเจ้าให้อภัยแก่ท่าน เชิญท่านไปเถิด ขอท่านผู้มีหมู่ญาติแวดล้อม ได้รับสักการะ ได้รับความเคารพ ดำรงชีพเป็นสุขเถิด         ใจของเราดวงเดียวนี้ แม้จะมีพื้นที่มากเพียงพอให้เราบันทึกทุกสิ่งทุกอย่างเก็บไว้ได้ แต่จะดีกว่าไหม ถ้าจะเลือกสรรบันทึกแต่ภาพที่ดีงามไว้ในใจ เพราะภาพในใจที่เกิดขึ้นนั้น ย่อมส่งผลต่อชีวิตเราอย่างแน่นอน ขอให้เรามีชีวิตอยู่กับความดี เพื่อให้ใจดวงเดียวนี้มีแต่ภาพที่ดีเก็บไว้ สักวันหนึ่ง หากเราต้องจากโลกนี้ไป ภาพในใจจะเป็นสิ่งที่เราภาคภูมิใจไปตลอดกาล เพราะใจเรานั้น เป็นอมตธาตุที่บริสุทธิ์ดีงามเสมอ มีวาระพระบาลีที่ท่านกล่าวไว้ใน ภัททชาดก ว่า         ดูก่อนต้นรังผู้เป็นเจ้าแห่งป่า ภุมมเทวาผู้สิงสถิตอยู่ในที่นี้ ท่านเป็นผู้ปรารถนาประโยชน์แก่หมู่ญาติ ดูก่อนสหาย ข้าพเจ้าให้อภัยแก่ท่าน เชิญท่านไปเถิด ขอท่านผู้มีหมู่ญาติแวดล้อม ได้รับสักการะ ได้รับความเคารพ ดำรงชีพเป็นสุขเถิด         การสงเคราะห์ญาติมิตร เป็นมงคลในชีวิต เพราะตามธรรมดาแล้ว ไม่มีผู้ใดอยู่ตามลำพังในโลกนี้ โดยไม่ต้องอาศัยคนอื่น หรือสิ่งอื่น …

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – รอดตาย…เพราะอาศัยญาติ Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ก่อเวรเพราะวาทกรรม         ในโลกนี้  สิ่งที่จะบั่นทอนกำลังใจของคนเราได้มากคือคำพูด  คำพูดที่ตัดกำลังใจหรือกดใจผู้ฟังให้ต่ำลง ทำให้ผู้ฟังรู้สึกระคายหู ก่อให้เกิดความไม่พอใจความขุ่นมัวโกรธเคือง  และยังเป็นวาทกรรมที่ก่อเวร ทำให้ผูกพยาบาทจองเวรกันอีกด้วย  ซึ่งการผูกโกรธผูกพยาบาท จะทำให้ใจกระสับกระส่ายไม่เป็นสมาธิ  นอกจากนี้หน้าตาก็ยังเศร้าหมองไม่ผ่องใส ไม่น่าเข้าใกล้  ใครๆ ต่างถอยห่างไม่อยากจะคบหาสมาคมด้วย  ธาตุสี่ในร่างกายก็เกิดวิปริตเสียสมดุล ลมหายใจก็จะหยาบ  คนที่เก็บความโกรธไว้  ต้องทุกข์ร้อนใจทุรนทุรายหาความสุขไม่ได้  ฉะนั้น ถ้าปรารถนาจะดับทุกข์ต้องดับความโกรธ โดยหันมาเจริญสมาธิภาวนา หากทำเช่นนี้ เราจะได้รับความสุขอันเกิดจากสมาธิอย่างแน่นอน มีวาระพระบาลีที่ปรากฏใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า “เย เวรํ อุปนยฺหนฺติ        เวรํ เตสํ น สมฺมติ เย เวรํ นูปนยฺหนฺต        เวรํ เตสูปสมฺมติ เวรของผู้จองเวร  ย่อมไม่ระงับ  เวรของผู้ไม่จองเวร  ย่อมระงับได้”         การผูกโกรธอาฆาตพยาบาทจองเวรกันนั้น ไม่ใช่วิสัยของชาวพุทธ  …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ก่อเวรเพราะวาทกรรม Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – เสียดายโอกาส         ในสมรภูมิรบ หากทหารอยู่ในหลุมหลบภัย ย่อมปลอดภัยจากอาวุธร้ายของศัตรู  ในสมรภูมิชีวิตก็เช่นเดียวกัน ผู้มีใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ย่อมปลอดภัยจากทุกข์ทั้งปวง  ทหารอยู่ในสมรภูมิรบ ย่อมต้องระวังมิให้ตกเป็นเป้าสายตาของศัตรู จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอำพรางตัวหลบซ่อนให้ดี และเพื่อจับทิศทางการเคลื่อนไหวของศัตรูผู้รุกราน  ศูนย์กลางกายเปรียบเสมือนหลุมหลบภัยของใจ ที่จะคอยป้องกันภัยจากปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ที่เกิดขึ้น เมื่อใดที่ใจของเราหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายได้ถูกส่วน เมื่อนั้นกระแสแห่งความสุข ความชุ่มเย็นภายในจะหล่อเลี้ยงใจให้มีความสุขสดชื่นเบิกบาน  ความสว่างไสวย่อมจะบังเกิดขึ้น  จนทำให้มองเห็นหนทางที่จะดำเนินไปข้างหน้าได้อย่างปลอดภัยและมีชัยชนะ มีวาระธรรมภาษิตใน กุมารเปตวัตถุ ความว่า         “เมื่อพระทักขิไณยบุคคลมีอยู่ และไทยธรรมก็มีพร้อม พวกเราไม่อาจทำบุญอันนำความสุขมาให้แม้เพียงเล็กน้อย และไม่สามารถทำตนให้มีความสวัสดีได้ อะไรหนอ จะพึงลามกกว่ากามคุณนั้น  พวกเราจุติจากราชสกุลแล้ว ไปบังเกิดในเปตวิสัย พรั่งพร้อมไปด้วยความหิวและกระหาย  เมื่อก่อนในโลกนี้ เราเคยเป็นเจ้าของในที่ใด  ย่อมไม่ได้เป็นเจ้าของในที่นี้อีก  นรชนรู้โทษอันเกิดจากความถือตัวแล้ว ละความเมาในความเป็นใหญ่ได้แล้ว พึงไปสู่สวรรค์”         หลายครั้งที่เราเกิดความรู้สึกเสียดาย และไม่พึงพอใจกับชีวิตที่ผ่านมาว่าไม่น่าเป็นเช่นนั้นเช่นนี้  ถ้าย้อนชีวิตได้ เราจะไม่ทำเช่นนั้นอีกเด็ดขาด จะทำตัวให้ดี ตั้งใจเล่าเรียนหนังสือ ตั้งใจทำงาน หรือจะทำหน้าที่ดูแลพ่อแม่ไม่ให้ขาดตกบกพร่อง …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – เสียดายโอกาส Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – สอนตน สอนคนให้ถึงธรรม         การอุบัติขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างมหาศาลสำหรับสรรพสัตว์ทั้งหลายที่ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏนี้  เพราะกว่าที่ใครสักคนหนึ่งจะเกิดปัญญา เห็นภัยในการเกิด แก่ เจ็บ ตาย มีมโนปณิธานสูงส่งที่จะทำพระนิพพานให้แจ้ง และอุทิศตนเพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์ตามแบบอย่างพระบรมโพธิสัตว์ทั้งหลาย มิใช่เป็นสิ่งที่บังเกิดขึ้นได้ง่าย  หากต้องอาศัยการฝึกฝนตนเองมานับภพนับชาติไม่ถ้วน  จนได้มาเกิดในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้สั่งสมบุญบารมีมากขึ้นตามลำดับ และต้องอาศัยระยะเวลาที่ยาวนานมาก  มโนปณิธานที่ตั้งไว้จึงจะบรรลุผล เราเองก็เช่นเดียวกัน เมื่อมุ่งมั่นจะสร้างบารมีกันเป็นทีม เพื่อรื้อสัตว์ขนสัตว์ไปสู่ฝั่งนิพพาน ต้องสั่งสมบุญทุกชนิดแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน และต้องทำกันไปอย่างนี้จนหมดอายุขัย ต้องอาศัยขันติธรรม คือ ความอดทน จนกว่าเราจะบรรลุถึงจุดหมายปลายทางกันทุกคน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ว่า “หากว่า นรชนกล่าวพุทธพจน์อันมีประโยชน์เกื้อกูลแม้มาก  แต่เป็นผู้ประมาท ไม่ประพฤติตามพระพุทธพจน์นั้น  เขาย่อมไม่เป็นผู้มีส่วนแห่งสามัญผล  เหมือนคนเลี้ยงโค นับโคทั้งหลายของชนเหล่าอื่น ย่อมเป็นผู้ไม่มีส่วนแห่งปัญจโครส ฉะนั้น  หากว่านรชนกล่าวพระพุทธพจน์อันมีประโยชน์เกื้อกูลแม้น้อย  แต่เป็นผู้มีปกติประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรมไซร้  เขาละราคะ โทสะและโมหะแล้ว รู้ชอบ มีจิตหลุดพ้นดีแล้ว หมดความยึดถือในโลกนี้ หรือในโลกหน้า  เขาย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งสามัญผล”     …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – สอนตน สอนคนให้ถึงธรรม Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ผู้สะอาดด้วยความดี         ความบริสุทธิ์บริบูรณ์ เป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับสรรพสัตว์ทั้งหลาย  เมื่อใดมีความบริสุทธิ์บังเกิดขึ้น ย่อมเป็นทางมาแห่งความสุขความสงบในจิตใจ และจะแผ่ขยายไปสู่สังคม ตลอดจนกระทั่งมวลมนุษยชาติทั้งหลาย เมื่อนั้นโลกย่อมพบกับสันติสุขอันไพบูลย์ได้อย่างง่ายดาย ความบริสุทธิ์นี้ เป็นสิ่งที่สามารถเข้าถึงได้ เพราะมีอยู่แล้วในตัวของพวกเราทุกคน พระธรรมกายภายในตัวเป็นทางมาแห่งความบริสุทธิ์ และความสุขที่แท้จริง  เมื่อเราเข้าไปอยู่ในกลางของท่าน ความสุขและความบริสุทธิ์จะพรั่งพรูขึ้นมาอย่างไม่รู้จักหมดจักสิ้น จิตใจจะรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระธรรมกาย จะมีความปีติเบิกบานคลี่ขยายออกไป ไม่มีประมาณทีเดียว มีวาระแห่งพุทธศาสนสุภาษิตใน สิริกาลกรรณิชาดก ว่า “อตฺตนา กุรุเต ลกฺขึ        อลกฺขึ กุรุตตฺตนา น หิ ลกฺขึ อลกฺขึ วา        อญฺโญ อญฺญสฺส การโก บุคคลย่อมทำความดีและความชั่วด้วยตนเอง คนอื่นจะทำความดีหรือความชั่วให้แก่คนอื่นไม่ได้เลย”         เมื่อได้โอกาสเกิดมา เราควรทำให้ชีวิตที่ดำเนินไปแต่ละวันแต่ละคืนนั้น เป็นช่วงเวลาของเราอย่างแท้จริง สามารถกล่าวได้ว่า หากปรารถนาจะให้ชีวิตของเรามีทิศทางมุ่งไปทางใด ต่ำต้อยหรือสูงส่งเพียงไหน ย่อมขึ้นอยู่กับตัวของเราเอง ความหมายคือ …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ผู้สะอาดด้วยความดี Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – พูดอย่างหนึ่ง ทำอย่างหนึ่ง         การเกิดมาในภพชาติหนึ่ง ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เราจะผ่านด่านแห่งอันตรายในสังสารวัฏ จะต้องมีบุญบารมีมากทีเดียว ต้องไม่มีผลแห่งอกุศลกรรมใดๆ มาขัดขวาง จึงจะได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ซึ่งการเกิดเป็นมนุษย์นี้ แม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังตรัสว่า เป็นการยากยิ่ง เมื่อเกิดมาแล้ว จึงควรตระหนักและเห็นคุณค่า ควรใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ ด้วยการสั่งสมบุญบารมีให้เพิ่มขึ้น สิ่งที่ทำให้ชีวิตมีคุณค่ามาก คือ การปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว หากพยายามน้อมนำใจของเราให้อยู่ที่กลางกาย ซึ่งเป็นจุดแห่งความบริสุทธิ์ของชีวิต เวลาที่ผ่านไปก็จะไม่สูญเปล่า ความบริสุทธิ์บริบูรณ์มีแต่จะเพิ่มขึ้นๆ ทุกวัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ธัมมัทธชชาดก ว่า “ธมฺมํ จรถ ญาตโย         ธมฺมํ จรถ ภทฺทํ โว ธมฺมจารี สุขํ เสติ         อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ ดูก่อนญาติทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจงพากันประพฤติธรรม ความเจริญจะมีแก่ท่านทั้งหลาย เพราะว่าผู้ประพฤติธรรม ย่อมอยู่เป็นสุขทั้งโลกนี้และโลกหน้า” …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – พูดอย่างหนึ่ง ทำอย่างหนึ่ง Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ทำอย่างไรถึงมีความสุข         สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนปรารถนาความสุข มวลมนุษยชาติปรารถนาให้โลกมีสันติสุข มีการเรียกร้องหาสันติภาพกันทั่วโลก แต่น้อยคนนักที่รู้ว่า สันติภาพภายนอกต้องเริ่มมาจากสันติสุขภายใน และสันติสุขภายในต้องเริ่มจากการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง เว้นจากการปฏิบัติธรรมแล้ว ไม่มีวิธีอื่นใดที่จะทำให้เราได้พบกับสันติสุขที่แท้จริง ต่อเมื่อทุกคนในโลกตั้งใจปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน เมื่อนั้นทุกคนจะซาบซึ้งว่า พระธรรมกายเป็นแหล่งกำเนิดแห่งสันติสุขที่แท้จริง และคนทั้งโลกจะหันมาแสวงหาสันติภาพอย่างถูกวิธี ด้วยการฝึกใจให้หยุดนิ่งพร้อมๆ กัน เมื่อถึงเวลานั้น สิ่งที่เป็นความปรารถนาร่วมกัน คือ สันติภาพโลกย่อมจะบังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย อุทานคาถาว่า “สเจ ภายถ ทุกฺขสฺส        สเจ โว ทุกฺขมปฺปิยํ มา กตฺถ ปาปกํ กมฺมํ        อาวี วา ยทิ วา รโห ถ้าท่านกลัวทุกข์ ถ้าท่านไม่รักทุกข์ ก็อย่าทำบาปกรรมทั้งในที่แจ้งและในที่ลับ”         สรรพสัตว์ทั้งหลายที่เกิดมาในโลกนี้ ต่างเกลียดชังความทุกข์ ปรารถนาความสุขด้วยกันทั้งสิ้น คนเราอยากอยู่ห่างไกลจากทุกข์ …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ทำอย่างไรถึงมีความสุข Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ต้นแบบแห่งความดี         เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี การสร้างบารมีเป็นงานที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ พระบรมโพธิสัตว์ในกาลก่อนท่านทำอย่างนี้ คือสร้างบารมีไปจนกว่าบารมีจะเต็มเปี่ยม ได้บรรลุจุดหมายปลายทางของชีวิต  ดังนั้น เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง ก็เพื่อสั่งสมบุญบารมีเท่านั้น บุญที่เราได้ทำไว้ดีแล้ว จะเป็นเสบียงในการเดินทางไกลในสังสารวัฏ ทำให้เรามีความสุขตลอดเส้นทางของชีวิต จนกระทั่งได้เข้าถึงบรมสุขอันเป็นนิรันดร์ คือได้ถึงฝั่งแห่งพระนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน อปุตตกสูตร ว่า “ข้าวเปลือก ทรัพย์ เงินทอง หรือข้าวของ ที่หวงแหนอย่างใดอย่างหนึ่ง มีอยู่ ทาส กรรมกร คนใช้และผู้อาศัยของเขา พึงพาเอาไปไม่ได้ทั้งหมด จะต้องถึงซึ่งการละทิ้งไว้ทั้งหมด ฯ  ก็บุคคลทำกรรมใด ด้วยกาย ด้วยวาจา หรือด้วยใจ กรรมนั้นจะเป็นสมบัติของเขา และเขาย่อมพาเอากรรมนั้นไป อนึ่งกรรมนั้นย่อมติดตามเขาไป เหมือนเงาติดตามตัว เพราะฉะนั้น บุคคลควรทำกรรมดี สั่งสมไว้สำหรับภพหน้า บุญทั้งหลายย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลกหน้า”         มนุษย์ที่เกิดมาต่างแสวงหาหนทางที่จะนำไปสู่ความสุข หลุดพ้นจากความทุกข์ จากกิเลสอาสวะ แต่เนื่องจากปัญญายังไม่บริสุทธิ์ การแสวงหาวิธีการที่จะทำให้หมดจด จากกิเลสอาสวะ …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ต้นแบบแห่งความดี Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ลมหายใจแห่งสันติภาพ         สรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้ ล้วนมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา เหมือนดอกไม้ที่เป็นต้นเล็กๆ  ไม่ช้าก็เจริญเติบโตขึ้น แตกใบแผ่กิ่งก้านสาขา ผลิดอกออกผล ให้ความสดชื่นแก่ทุกชีวิต แต่ไม่นานดอกไม้ที่ดูสวยสดงดงามนั้น ก็เหี่ยวแห้งร่วงโรยไปตามกาลเวลา สังขารร่างกายเราก็เช่นเดียวกัน ถูกความแก่ ความเจ็บ ความตายคืบคลานเข้ามาทุกขณะ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทุกอนุวินาที โดยที่ตัวเราเองก็สังเกตไม่ออก จนผ่านไป ๑๐ ปี ๒๐ ปี กระทั่งถึง ๖๐-๗๐ ปี จึงรู้ว่าเราแก่แล้ว เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ต่อเนื่องกันไปสู่ความเสื่อมสลาย เราจึงไม่ควรประมาทในชีวิต ควรให้ชีวิตผ่านไปด้วยการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ให้เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวให้ได้ จะได้เข้าถึงความสุขที่แท้จริงกันทุกคน *มีวาระพระบาลีใน มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ ว่า         “พราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย บุคคลเป็นผู้ประพฤติถูกต้อง ประพฤติเรียบร้อยทางกายมี ๓ อย่าง คือ • ๑. ละการฆ่าสัตว์ งดเว้นการฆ่าสัตว์ได้เด็ดขาด วางท่อนไม้เสียแล้ว วางศัสตราเสียแล้ว เป็นผู้มีการเกื้อกูลอนุเคราะห์สัตว์ทุกจำพวกอยู่  …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ลมหายใจแห่งสันติภาพ Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ปีใหม่่นี้ สร้างบารมีกันต่อไป         การได้เกิดมาเป็นมนุษย์นับว่ายาก แต่การดำรงชีวิตให้เป็นอยู่ด้วยความบริสุทธิ์ มีใจสูงส่ง มั่นคงในคุณธรรม อยู่บนเส้นทางอริยมรรคของพระอริยเจ้า รวมทั้งสร้างบารมีให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์นั้น ยิ่งยากกว่า ผู้มีบุญมีดวงปัญญาบริสุทธิ์ผ่องใสจะรู้จักใช้ชีวิตให้คุ้มค่า มุ่งหน้าไปสู่จุดหมายปลายทางถูกต้อง ปลอดทั้งภัยในปัจจุบัน ในอบายภูมิ ตลอดจนภัยในสังสารวัฏ การที่จะให้พ้นจากภัยดังกล่าว เราจะต้องสั่งสมบุญให้มากๆ  มีความหนักแน่นตั้งมั่นอยู่ในเส้นทางแห่งความดี รักในการประพฤติปฏิบัติธรรม หมั่นนั่งธรรมะทุกๆ วัน อย่าให้ขาดแม้แต่วันเดียว หากตั้งใจมั่นได้เช่นนี้ ย่อมจะพบกับความสุขสวัสดีอย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในอัจเจนติสูตรว่า “อจฺเจนฺติ กาลา ตรยนฺติ รตฺติโย        วโยคุณา อนุปุพฺพํ ชหนฺติ เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน        ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานิ กาลทั้งหลายย่อมล่วงไป คืนทั้งหลายก็ผ่านไป ชั้นแห่งวัยก็ละลำดับไป บุคคลเมื่อมองเห็นภัยในมรณะ พึงทำบุญทั้งหลายอันเป็นเหตุนำสุขมาให้เถิด”         ชีวิตของคนเราล้วนมีเวลาอย่างจำกัด ประเดี๋ยววันประเดี๋ยวคืน …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ปีใหม่่นี้ สร้างบารมีกันต่อไป Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ชีวิตเหลือน้อยนิด อย่าคิดเรื่องไร้สาระ         บุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิต ตั้งแต่ปุถุชน จนกระทั่งถึงพระอริยเจ้า  ทุกครั้งที่เราสร้างความดี ไม่ว่าจะเป็นการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา  บุญจะเกิดขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗  เป็นกระแสที่ใสสว่างสะอาดบริสุทธิ์  คล้ายกับเพชรลูกที่เจียระไนแล้ว  เมื่อกระแสบุญหลั่งไหลเข้าสู่ศูนย์กลางกาย จะรวมเป็นดวงเรียกว่า “ดวงบุญ” ติดอยู่ที่ศูนย์กลางกายของพวกเราทุกคน          ดวงบุญนี้เป็นต้นเหตุแห่งความสุขและความสำเร็จ  เมื่อเราปรารถนาสิ่งใด ให้อธิษฐานจิตในกลางดวงบุญนั้น ซึ่งเป็นทางมาแห่งมหาสมบัติทั้งหลาย ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน ซ้อนอยู่ในกลางดวงบุญนั้น  บางคนสายสมบัติโต บางคนเล็ก บางคนก็ริบหรี่  ตามแต่กำลังบุญที่ได้สั่งสมมา  ดวงบุญนี้จะดึงดูดสมบัติหยาบในเมืองมนุษย์ ให้เราได้ใช้สร้างบารมีอย่างไม่รู้จักหมดสิ้น เมื่อปรารถนาในสิ่งที่ดี ย่อมจะสมปรารถนาได้  ดังนั้น เราจึงต้องสั่งสมบุญกันให้มากๆ  อย่าให้ขาดแม้แต่วันเดียว เพราะบุญเป็นดั่งแก้วสารพัดนึกที่เนรมิตทุกสิ่งทุกอย่างให้กับเราได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สังยุตตนิกาย ความว่า  “อปฺปมายุ มนุสฺสานํ   …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ชีวิตเหลือน้อยนิด อย่าคิดเรื่องไร้สาระ Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – กงล้อแห่งความเจริญ         มนุษย์ทุกคนต่างมุ่งแสวงหาความสุขความสำเร็จและความสมหวัง ทั้งด้านการงาน การศึกษาเล่าเรียน เรื่องครอบครัวหรืออื่นๆ ที่นอกเหนือจากนี้ ผู้ที่ประสบความสำเร็จที่แท้จริงนั้น ต้องประกอบด้วยความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม นั่นคือธุรกิจและจิตใจที่ควบคู่ไปพร้อมๆ กัน ทางโลกคือ สามารถดำรงชีวิตอย่างมีความสุข ทางธรรมก็มีธรรมะเป็นอาภรณ์ ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง หากทำได้เช่นนี้ จึงชื่อว่าประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างแท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในจักกสูตร อังคุตตรนิกายว่า “นรชนผู้อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม คบหากับอารยชนเป็นมิตรอย่างเดียว ถึงพร้อมด้วยความตั้งตนไว้ชอบ เป็นผู้มีความดีอันได้ทำไว้ในปางก่อน ทรัพย์สมบัติ เกียรติยศ ชื่อเสียงและความสุข ย่อมหลั่งไหลมาสู่นรชนผู้นั้น”         การแสวงหาความเจริญรุ่งเรืองให้กับชีวิต ทั้งในภพนี้หรือหลังจากละโลกไปแล้ว ต้องอาศัยหลักธรรม ๔ ประการได้แก่ อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม รู้จักคบหานักปราชญ์บัณฑิตเป็นกัลยาณมิตร รู้จักตั้งตนไว้ชอบ คือดำรงตนอยู่ในศีลธรรม ที่สำคัญต้องหมั่นสั่งสมบุญไว้ให้มากๆ และประการสุดท้ายคือ ความเป็นผู้มีบุญในปางก่อน ถ้าหากมีคุณสมบัติครบตามหลักของจักรธรรมทั้ง ๔ ประการนี้แล้ว ธรรมะจะหนุนนำและพาชีวิตให้ไปสู่ความเจริญยิ่งๆ ขึ้นไปอีกการอยู่ในถิ่นที่เหมาะสม หมายถึงสถานที่ที่สะดวกสบาย ทั้งดินฟ้าอากาศ การคมนาคม …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – กงล้อแห่งความเจริญ Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ที่พึ่งในภพหน้า         เราเกิดมาภพชาติหนึ่งเพื่อสร้างบุญบารมี ไม่ใช่เพื่อเพลิดเพลินอยู่ในโลกนี้ ปล่อยให้ชีวิตผ่านไปวันหนึ่งๆ  เป้าหมายสูงสุดในการเกิดเป็นมนุษย์ทุกๆ คน จะต้องบรรลุมรรคผลนิพพาน มนุษย์ส่วนใหญ่มักใช้เวลาไปกับการทำมาหากิน หาทรัพย์มาหล่อเลี้ยงครอบครัว สนใจกับเรื่องนอกตัว เช่น คน สัตว์ สิ่งของ มากกว่าเวลาที่ให้กับสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างแท้จริง เพราะฉะนั้น เราควรใช้เวลานี้ให้เป็นประโยชน์ต่อการทำพระนิพพานให้แจ้ง ด้วยการใช้เวลาอันน้อยนิดนี้ให้เกิดคุณประโยชน์สูงสุด โดยเฉพาะการปฏิบัติธรรมซึ่งถือเป็นภารกิจหลักและเป็นแก่นแท้ของชีวิตทุกๆ คน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในชนสูตรว่า “ชีวิตถูกชรานำเข้าไปใกล้ความตาย ผู้ที่ถูกชรานำเข้าไปใกล้แล้ว ย่อมไม่มีที่ต้านทาน เมื่อบุคคลเล็งเห็นภัยในความตายนี้ ควรทำบุญทั้งหลายอันนำความสุขมาให้ ความสำรวมกาย วาจา ใจในโลกนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความสุขแก่ผู้ที่ละโลกนี้ไปแล้ว ผู้ซึ่งสั่งสมบุญไว้ตั้งแต่เมื่อยังมีชีวิตอยู่ ฯ”         สรรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์หรือสิ่งของ เมื่อเกิดขึ้นก็ตั้งอยู่ได้ชั่วขณะ ในที่สุดทุกอย่างต้องแตกสลายไปตามกาลเวลา มนุษย์เราเกิดมาพร้อมกับความแก่ ความเจ็บและความตาย เหมือนดอกเห็ดที่โผล่ขึ้นมาจากดิน ย่อมนำดินติดขึ้นมาด้วย ชีวิตเราถูกความชราและมรณะครอบงำตลอดเวลา โดยที่เราไม่ทันได้เฉลียวใจว่า นั่นคือศัตรูที่รุกรานอย่างเงียบๆ  และยิ่งนานวัน ไม่ว่าจะยืน เดิน …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – ที่พึ่งในภพหน้า Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – เป็นมนุษย์สุดประเสริฐ         การเจริญสมาธิภาวนาเป็นทางมาแห่งมหากุศล เป็นทางลัดของการสร้างบารมีเพื่อมุ่งตรงสู่ที่สุดแห่งธรรม ทุกครั้งที่เราได้นั่งหลับตาทำสมาธิภาวนา นำใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายเป็นประจำสม่ำเสมอ ธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ในตัวของเรา จะได้รับการกลั่นให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์จะเป็นทางมาแห่งความสุข ความสุขที่เกิดจากใจหยุดนิ่งนี้ เป็นสิ่งที่มวลมนุษยชาติต่างปรารถนา เพราะเป็นสุขที่เสรี กว้างขวาง ไร้ขอบเขต และยังเป็นเหตุให้ขจัดกิเลสอาสวะ ชำระมลทินของใจได้อีกด้วย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า “กิจฺโฉ มนุสฺสปฏิลาโภ ความได้อัตภาพเป็นมนุษย์ เป็นการยาก”         หมายความว่า  การได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น เป็นของยากเหลือเกิน จะต้องมีกำลังบุญมากพอ ถ้ากำลังบุญน้อยๆ มาเกิดเป็นมนุษย์ไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่า สิ่งที่ได้มาด้วยความยากลำบากนี้ เรามักใช้กันอย่างไม่ทะนุถนอม ใช้กันอย่างถล่มทลาย โดยไม่รู้คุณค่าของกายมนุษย์ ว่าสำคัญแค่ไหน เหมือนคนหาเงินมาได้ด้วยความยากลำบาก เพื่อจะได้ซื้อรถดีๆ สักคัน แต่พอได้มาแล้ว กลับไม่ดูแลรักษา ไม่ทะนุถนอม ใช้ไม่กี่ปีก็พังแล้ว ไม่คุ้มกับเงินทองที่หามาได้ด้วยความเหนื่อยยาก         เมื่อเปรียบเทียบกายมนุษย์ คือ …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – เป็นมนุษย์สุดประเสริฐ Read More »

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – สู่หนทางสวรรค์         ตลอดระยะเวลาอันยาวนาน มวลมนุษยชาติล้วนปรารถนาให้โลกมีสันติสุข แต่ไม่มีใครรู้ว่า สันติสุขที่แท้จริงนั้น อยู่ตรงไหน จะเข้าถึงได้อย่างไร จนกระทั่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบว่า สันติสุขที่แท้จริงจะบังเกิดขึ้นได้ ต่อเมื่อมนุษย์ทุกคนทำใจให้หยุดนิ่ง เมื่อนั้นมนุษย์จะเข้าถึงสันติสุขภายใน เข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของความสุขที่แท้จริง และเป็นสิ่งที่มีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคนในโลก ไม่ว่าจะมีความแตกต่างกันโดยเชื้อชาติ ศาสนา หรือเผ่าพันธุ์ หากได้ลงมือปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอและถูกวิธีแล้ว ย่อมเข้าถึงได้ทุกคน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในขุททกนิกาย อปทานว่า “บุคคลผู้ประพฤติธรรม ย่อมอยู่เป็นสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า บัณฑิตควรประพฤติธรรมให้สุจริต ไม่ควรประพฤติธรรมให้เป็นทุจริต เพราะบุคคลผู้ประพฤติธรรม ย่อมอยู่เป็นสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า”         ผู้ประพฤติปฏิบัติธรรม กลั่นกาย วาจา ใจให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ย่อมมีพลังบุญ พลังความดีที่จะสร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไป พลังใจที่เกิดจากการปฏิบัติธรรม เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สามารถกลั่นโลกใบนี้ให้เป็นโลกแก้ว เป็นโลกที่น่าอยู่ สิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้ ต่อเมื่อทุกคนได้เห็นคุณค่าของชีวิต มีเป้าหมายที่ถูกต้องดีงาม เมื่อเราตั้งใจสั่งสมบุญ บุญจะส่งผลให้เรามีชีวิตที่ดีขึ้น เราจะสมบูรณ์พร้อมด้วยมนุษย์สมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ         …

มงคลที่ ๑๖ ประพฤติธรรม – สู่หนทางสวรรค์ Read More »