กัณฑ์ที่ ๓๖ ธชัคคสูตร ๒๐ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ (๓ หน) ภูตปุพฺพํ ภิกฺขเว เทวาสุรสงฺคาโม สมุปพฺยุฬฺโห อโหสิ ฯ อถโข ภิกฺขเว สกฺโก เทวานมินฺโท เทเว ตาวตึเส อามนฺเตสิ สเจ มาริสา เทวานํ สงฺคามคตานํ อุปฺปชฺเชยฺย ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส วา มเมว ตสฺมึ สมเย ธชคฺคํ อุลฺโลเกยฺยาถฯ มมํ หิ โว ธชคฺคํ อุลฺโลกยตํ ยมฺภวิสฺสติ ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส …
กัณฑ์ที่ ๓๕ ขันธปริตร (กำลังตรวจอักษร) ๖ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส (๓ หน) วิรูปกฺเขหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ เอราปเถหิ เม ฉพฺยาปุตฺเตหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ กณฺหาโคตมเกหิ จ อปาทเกหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ ทิปาทเกหิ เม จตุปฺปเทหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ พหุปฺปเทหิ เม มา มํ อปาทโก หึสิ มา มํ หึสิ ทิปาทโก มา มํ จตุปฺปโท หึสิ มา มํ หึสิ พหุปฺปโท …
กัณฑ์ที่ ๓๔ กรณียเมตตสูตร (ต่อ) (กำลังตรวจอักษร) ๑ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส (๓ หน) เย เกจิ ปาณภูตตฺถิ ตสา วา ถาวรา วา อนวเสสา ทีฆา วา เย มหนฺตา วา มชฺฌิมา รสฺสกา อณุกถูลา ทิฏฐา วา เย จ อทิฏฐา เย จ ทูเร วสนฺติ วิทูเร ภูตา วา สมฺภเวสี วา สพฺเพ สตฺตา ภวนฺตุ สุขิตตฺตา น ปโร ปรํ นิกุพฺเพถ นาติมญฺเญถ …
กัณฑ์ที่ ๓๓ กรณียเมตตสูตร (กำลังตรวจอักษร) ๒๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส (๓ หน) กรณียมตฺถกุสเลน ยนฺตํ สนฺตํ ปทํ อภิสเมจฺจ สกฺโก อุชู สุหุชู จ สุวโจ จสฺส มุทุ อนติมานี สนฺตุสฺสโก จ สุภโร จ อปฺปกิจฺโจ จ สลฺลหุกวุตฺติ สนฺตินฺทฺริโย จ นิปฺปโก จ อปฺปคพฺโภ กุเสสุ อนนุคิทฺโธ น จ ขุทฺทํ สมาจเร กิญฺจิ เยน วิญฺญู ปเร อุปวเทยฺยุ สุขิโน วา เขมิโน โหนฺตุ …
กัณฑ์ที่ ๓๒ รัตนสูตร (กำลังตรวจอักษร) ๑๖ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส (๓ หน) วนปฺปคุมฺเพ ยถา ผุสฺสิตคฺเค คิมฺหานมาเส ปฐมสฺมึ คิมฺเห ตถูปมํ ธมฺมวรํ อเทสยิ นิพฺพานคามึ ปรมํ หิตาย อิทมฺปิ พุทฺเธ รตนํ ปณีตํ เอเตน สจฺเจน สุวตฺถิ โหตูติ ฯ ณ บัดนี้อาตมภาพจักได้แสดงธรรมิกถาแก้ด้วย รัตนสูตร ยังค้างอยู่ยังหาเสร็จลงไปไม่ บัดนี้จะชี้แจงแสดงในคาถาว่า วนปฺปคุมฺเพ ที่สมเด็จพระผู้มีพระภาคทรงตรัสเทศนาธรรมที่พระองค์ทรงสั่งสอนสัตว์ ที่พระองค์ได้ตรัสรู้แล้ว สัตว์ทั้งหลายยังหลับอยู่หาตื่นไม่ เมื่อพระองค์ได้ทรงตรัสรู้แล้ว นำเอาธรรมที่พระองค์ได้ทรงตรัสรู้นั้น มาแจกแก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย ดุจปลุกสัตว์ทั้งหลายทั้งโลกให้ตื่นขึ้น ดุจพระองค์บ้าง เรื่องนี้กระแสวาระพระบาลีนี้เป็นธรรมอันสุขุมลุ่มลึกคัมภีรภาพมาก ทั้งเรียนก็ยาก ทั้งแสดงก็ยาก ทั้งฟังก็ยาก มันยากด้วยกันทั้งนั้น …
กัณฑ์ที่ ๓๑ รัตนสูตร ๑๐ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๙๗ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส (๓ หน) กิญฺจาปิ โส กมฺมํ กโรติ ปาปกํ กาเยน วาจายุท เจตสา วา อภพฺโพ โส ตสฺส ปฏิจฺฉทาย อภพฺพตา ทิฏฺฐปทสฺส วุตฺตา อิทมฺปิ สงฺเฆ รตนํ ปณีตํ เอเตน สจฺเจน สุวตฺถิ โหตูติ ฯ ขุ.ขุ.(บาลี) ๒๕/๗/๗-๘ ณ บัดนี้ อาตมภาพจักได้แสดงในรัตนคาถา แก้ด้วยสังฆรัตนะ ตามวาระพระบาลีที่มีในบทรัตนสูตร ที่สมเด็จพระผู้มีพระภาคทรงประทานเชิดชูพระอริยสงฆ์ ให้เป็นเนติแบบแผนเป็นตำรับตำราสืบมา ครั้งพระศาสดามีพระชนม์อยู่ เมื่อพระองค์เสด็จดับขันธ์เข้าสู่ปรินิพพานแล้ว พระธรรมสังฆาจารย์เถระเจ้าทั้งหลายร้อยกรองขึ้นสู่สังคายนาตลอดมา จนกระทั่งเราท่านทั้งหลายจะได้สดับ ณ บัดนี้ ตามวาระพระบาลีที่ในเบื้องต้นว่า …
. เรียบเรียงโอวาท ( ) นาทีที่ 1.48.00 การบรรยายธรรมเรื่องราวหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร วันนี้อาตมาจะมาบรรยายธรรมถึงความสำคัญของอนุสรณ์สถานแห่งที่ 6 คือวัดปากน้ำภาษีเจริญ สิ่งที่บรรยายนี้ก็สะสมสิ่งละอันพันละน้อยจากการได้ยินได้ฟังเรื่องราวจากครูไม่ใหญ่ 40 กว่าปีที่อยู่กับท่านฟังท่านมาเรื่อย ท่านคุยท่านสอนเพื่อเอามาเป็นเนติแบบแผนในการสร้างบารมีของเรา ชีวประวัติของหลวงปู่พระมงคลเทพมุนี(สด จันทสโร) พระผู้ปราบมาร เป็นสิ่งที่หน้าศึกษาน่าติดตาม เพื่อจะเป็นแง่คิดในการสร้างบารมีของเรา เบื้องต้นท่านทำงานเป็นพ่อค้าข้าว รวบรวมทรัพย์ให้มารดา จนอายุ 22 ปี ขอกราบลามารดาออกบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนาวัดสองพี่น้องจังหวัดสุพรรณบุรี ในปีพุทธศักราช 2449 เมื่อบวชแล้วเจริญสมาธิภาวนาไม่เคยขาดเลยแม้แต่เพียงวันเดียว จนกลางพรรษาที่ 12 ก็ได้บรรลุธรรม เข้าถึงพระธรรมกายในตัว ซึ่งเป็นกายตรัสรู้ธรรม ปีนั้นคือปี 2460 หลวงปู่บอกว่า กายตรัสรู้ธรรมที่เห็น เป็นกายที่สวยงามมาก ประกอบลักษณะมหาบุรุษครบถ้วน มีเกตุดอกบัวตูมใสบริสุทธิ์ ใสเกินใส ใสกว่าเพชรที่มีอยู่ในโลก แล้วก็นั่งสมาธิอยู่บนแผ่นฌานใสๆ เพราะฉะนั้นเมื่อท่านได้บรรลุธรรมนี้แล้ว พอพ้นพรรษาที่ 12 หลวงปู่ก็มาสอนธรรมะปฏิบัติครั้งแรกที่วัดบางปลา ก็ได้พยานบุคคลที่บรรลุธรรมเหมือนกับท่านคือพระภิกษุสังวาลย์ พระภิกษุแบน พระภิกษุอ่วม แล้วปีนั้นท่านก็โปรดหมู่ญาติและเพื่อนสหธรรมิกที่จังหวัดสุพรรณบุรี ต่อมาพระผู้ใหญ่คือพระธรรมปิฎก (เผื่อน ติสฺสทตฺตเถระ) …
วันนี้ เป็นวันแห่งมหาปีติ เป็นวันประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนา ที่ต้องถูกจารึกไว้อีกครั้งหนึ่งบนโลกใบนี้ ที่ลูกพระกองพันเนื้อนาบุญ จำนวน ๑,๑๒๘ รูป ได้เดินธุดงค์ธรรมชัย สืบสาน เส้นทางแห่งมหาปูชนียาจารย์เป็นปีที่ ๒ บนหนทางสว่างที่โปรยด้วยกลีบดอกดาวรวยที่ยาวที่สุดในโลก รวมระยะทางได้ ๔๔๖ กิโลเมตร จนได้บรรลุถึงเส้นชัย ชิตัง เม แล้วในวันนี้ หลวงพ่อรู้สึกปลื้มปีติใจเป็นอย่างยิ่ง ขอแสดงความยินดีต้อนรับ และอนุโมทนาบุญกับลูกพระกองพันเนื้อนาบุญ ทุก ๆ รูป รวมทั้งลูก ๆ กองพลจักรพรรดิดาวรวย ตลอดจนลูก ๆ วี (V) ทั้งหลายทุกแผนก ที่ช่วยกันรับบุญ ทำภารกิจในการกอบกู้ฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในครั้งนี้ได้อย่างสมบูรณ์ ตลอดระยะเวลา ๒๖ วัน ตั้งแต่วันที่ ๒ จนถึงวันที่ ๒๗ มกราคม ทุก ๆ ย่างก้าวที่ลูกพระกองพันเนื้อนาบุญได้เดินธรรมยาตราประกาศพระพุทธศาสนา ล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยบุญบารมีทุกย่างก้าว แล้วก็ยังศรัทธาให้เกิดแก่มหาชนผู้มีบุญอีกจำนวนนับไม่ถ้วน ทำให้ผู้ที่ยังไม่มีศรัทธา เมื่อ ได้เห็นลูกพระธุดงค์กองพันเนื้อนาบุญ เดินธุดงค์ด้วยอากัปกิริยาที่สงบเสงี่ยม สง่างาม เป็นแถว …
ให้น้อมระลึกถึงวันที่ท่านได้บรรลุธรรมกายที่โบสถ์วัดโบสถ์บนบางคูเวียง จังหวัดนนทบุรี ในกลางพรรษาที่ 12 ของท่าน ที่ท่านเอาชีวิตเป็นเดิมพัน หยุดนิ่งอย่างเดียว เมื่อท่านตั้งสัตยาธิษฐานว่า ถ้าไม่ได้บรรลุธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรรลุ ก็จะไม่ลุกจากที่ ท่านก็ทิ้งทุกอย่างปล่อยวางทุกสิ่งแล้วก็นิ่งอย่างเดียว นิ่งอย่างสบายๆ ตั้งแต่ตอนหัวค่ำเรื่อยไปถึงตอนดึก ใจท่านปล่อยวางในทุกสิ่ง ทิ้งทุกอย่างปล่อยวางทุกสิ่ง แล้วก็นิ่งอย่างเดียว ไม่ได้คิดอะไรที่นอกเหนือจากนี้ คือ ไม่ได้คิดอะไรเลย ปล่อยใจให้โล่งว่าง ผ่อนคลาย ไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งใดเลย เมื่อใจของท่านไม่ผูกพันต่อคนสัตว์สิ่งของ ใจของท่านก็วิ่งไปเรื่อยๆ ค่อยๆโล่ง ว่าง ธาตุแห่งความบริสุทธิ์ก็ปรุงใจของท่านให้ค่อยๆหยุดนิ่งๆนุ่มๆอย่างสบายๆ โดยไม่ติดข้องกับสิ่งใดเลย ใจมีแต่ใสๆเยือกเย็น พอถูกส่วนใจของท่านก็ตกศูนย์เข้าไปสู่ภายใน เหมือนหล่นจากที่สูงท่านก็นิ่งไปอย่างเดียว พอตกศูนย์ถึงที่สุด ก็มีดวงธรรมลอยขึ้นมาเป็นดวงใสๆ ปรากฏเกิดขึ้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เป็นดวงที่ใสบริสุทธิ์ ประดุจเพชรลูกที่เจียรนัยแล้วไม่มีตำหนิเลย กลมรอบตัวเหมือนดวงแก้ว สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน แต่ว่าใสเย็นเหมือนแสงจันทร์ในคืนวันเพ็ญ ปรากฏเกิดขึ้นมาพร้อมกับความสุขและความบริสุทธิ์ ความสุขที่ไม่มีประมาณก็บังเกิดขึ้นกับท่าน ความบริสุทธิ์ของใจที่เกลี้ยงๆไม่ยึดติดอะไรเลย โล่ง ว่าง ใสใส ความสุขความบริสุทธิ์นี้ก็มาพร้อมกับดวงทำใสอยู่ในกลางกาย ค่อนคืนท่านก็ได้บรรลุธรรม แล้วท่านก็รำพึง ว่า “มันยากอย่างนี้เอง “ ต้องเห็นคิดรู้รวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน นิ่งอย่างเดียวจึงจะบังเกิดขึ้น แล้วท่านก็รักษาดวงธรรมนั้นต่อไปอีก …
อนุสรณ์สถานคลองบางนางแท่นแห่งนี้ เป็นสถานที่ที่หลวงปู่ท่านได้ตั้งมโนปณิธานอธิษฐานจิตบวชตลอดชีวิต ตอนอายุได้ 19 ปี ณ ดินแดนที่ตรงนี้ ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตครั้งสำคัญ ที่ทำให้ต่อมาท่านได้บวช และก็ได้บำเพ็ญสมณธรรม จนกระทั่งได้ค้นพบวิชชาธรรมกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และก็เผยแผ่วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก จนตกทอดมาถึงพวกเราในวันนี้ การบังเกิดขึ้นของพระเดชพระคุณหลวงปู่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย พญามารกันนักกันหนา ไม่อยากให้ท่านเกิด เพราะกลัวพระผู้ปราบมาร แม้จะมีพระผู้พิชิตมารมาบังเกิดขึ้นมากมาย ทรงสั่งสอนสัตว์โลกให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ หลุดพ้นจากวงจรการเวียนว่ายตายเกิดนับไม่ถ้วน แต่สัตว์โลกที่เหลืออยู่ ยังคงถูกกิเลสอาสวะบังคับบัญชา ทำให้ติดอยู่ในภพ 3 มิอาจหลุดพ้นจากเงื้อมมือของพญามารไปได้ พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านจึงมีมโนปณิธานที่จะไปแก้ไขถึงต้นเหตุของกิเลสอาสวะ มีพญามารอยูฉากหลัง ทั้งภาคโปรดและภาคปราบต่างก็ทำงานประสานกัน ช่วยกันขนสรรพสัตว์ให้ข้ามพ้นวัฏสงสารไปสู่อายตนะนิพพาน ดังนั้นคำว่าพระผู้ปราบมารจึงมีความสำคัญมากๆ และก็ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายเลย เทปนำนั่งสมาธิใน พิธีจุดประทีปบูชาธรรม ณ อนุสรณ์สถานคลองบางนางแท่น จังหวัดนครปฐม วันที่ 11 มกราคม 2563 โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) วันที่ ที่มา
ตลอดชีวิตในเพศสมณะของท่าน มีแต่ความบริสุทธิ์บริบูรณ์ ตั้งแต่วันที่ท่านเริ่มบวชเป็นพระภิกษุอยู่ในพระพุทธศาสนา นี่เป็นคำกล่าวของท่านเอง พอบวชวันหนึ่งรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่ง ท่านก็นั่งเจริญสมาธิภาวนาทุกวันไม่ได้ขาดเลย คือบวชวันนึงรุ่งขึ้นอีกวันก็นั่งเรื่อยมาเลย เจริญสมาธิภาวนา ฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง กลั่นจิตกลั่นใจของท่านให้ใสให้สะอาดบริสุทธิ์ ตั้งแต่วันนั้นเรื่อยมาทุกวันไม่ขาดเลย จนกระทั่งถึงวันสุดท้ายของชีวิต ซึ่งในยามใดที่ท่านใด้กล่าวถึงข้อวัตรปฏิบัติของท่าน ตั้งแต่วันที่ท่านบวชแล้วรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่งบำเพ็ญสมณะธรรม ท่านจะกล่าวด้วยความปลื้มปิติ มีความสุขในทุกๆครั้ง ว่า ชีวิตแห่งการเป็นสมณะของท่าน เป็นบรรพชิต เป็นนักบวชนี้… บริสุทธิ์บริบูรณ์เหลือเกิน กลั่นจิตกลั่นใจให้ใสบริสุทธิ์ สมกับความเป็นนักบวช และมโนปณิธานที่ตั้งใจเอาไว้ด้วยดี นี่คือความปลื้มปิติของท่าน นอกจากทำความเพียรไม่ลดละแล้วยังทำความเพียรยิ่งๆขึ้นไปอีก คือ ศึกษาหาความรู้ในคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่มีในตำรับตำรา ถึงวิธีที่จะทำพระนิพพานให้แจ้ง อีกทั้งได้แสวงหาครูบาอาจารย์มาตลอดจนกระทั่งมาถึงกลางพรรษาที่ 12 ในพรรษาที่ 12 นั้น ท่านก็มีความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างเต็มที่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เข้าพรรษาที่ 12 นี่แหละ ก็ยังไม่ได้พบหนทางของมรรคผลนิพพานเลย เพราะฉะนั้นกลางพรรษาที่ 12 นี้ ท่านจะต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพันค้นพบให้เจอให้ได้ “ถ้าไม่ได้ก็ยอมตาย” แต่ถ้าได้ก็จะเป็นพยานในการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะเป็นทนายแก้ต่างให้แก่พระพุทธศาสนา จะประกาศคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วก็เอาชีวิตเป็นเดิมพัน ทิ้งชีวิตเลย จนกระทั่งได้บรรลุธรรมกาย เป็นพยานในการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วก็ได้เผยแพร่สิ่งที่ท่านได้บรรลุนั้นไปยังผู้มีบุญมีบารมีทั้งหลาย ได้บรรลุธรรมตามกำลังแห่งบารมี จนกระทั่งบารมีเก่าของท่านได้กลั่นจิตกลั่นใจของท่านให้ใสบริสุทธิ์สะอาดยิ่งขึ้น …
เราจะได้พร้อมใจกันประกาศคุณพระเดชพระคุณหลวงปู่ การบังเกิดขึ้นแต่ละครั้งของท่านมันยาก พญามารกันนักกันหนา เราทำเพื่อบูชาธรรม “พระผู้ปราบมาร” เป้าเราอยู่ตรงนี้… เรากำลังกอบกู้พระพุทธศาสนา มันเป็นภาระกิจสำคัญไม่งั้นเราจะเกิดมาทำไม มันเป็นทางมาแห่งบารมีของเรา แค่นี้คิดไม่ออก ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร แล้ว… เรากำลังอยู่ในยุคสถาปนาเส้นทางพระผู้ปราบมาร เราจะทำให้เส้นทางนี้เกิดขึ้นอย่างยั่งยืน เราเป็นปฐม เป็นผู้เริ่มต้น ก็ต้องเหนื่อยกันหน่อย เพื่อให้รุ่นหลังๆดู เป็นต้นบุญ ต้นแบบ… จะได้ทำได้ถูกหลักวิชชาเส้นทางนี้จะได้ยิ่งยืน… เราตายแล้ว ก็จะได้บารมี เพราะเราเป็นหนึ่งในผู้ “สถาปนา” ถ้าเราไม่เหนื่อยกันอย่างนี้ จะไปเอาบารมีมาจากที่ไหน เราก็เหมือนชาวโลกที่ไม่รู้เรื่องราว เขาไม่ทำอย่างนี้ ก็ไม่ได้บารมี มันก็เหนื่อยกันทั้งนั้น ทำชั่วก็เหนื่อย ทำดีก็เหนื่อย เราทำดี ดีกว่า เพราะมันได้บารมี… ไปเที่ยว ไปสนุกสนานเพลิดเพลิน มันเหนื่อยแต่ไม่ได้บารมี ในเมื่อเรามีเวลาจำกัด ความตายไม่มีนิมิตหมาย เราจะมีโอกาศสถาปนาเส้นทางพระผู้ปราบมาร ได้กี่วัน กี่เดือน กี่ปี ก็ยังไม่รู้เลย ในเมื่อมีโอกาสดีๆอย่างนี้ ทำไม…? ไม่รีบทำซะ หลวงพ่ออยากรู้ว่าทำไม…? เอาไปคิดกันซะ เราควรภาคภูมิใจว่าเราลงมาเกิด เพื่อการนี้ ดังนั้นช่วงที่เราแข็งแรง มันต้องรีบชิงช่วง… เพราะถ้าอายุมากขึ้น …
วันนี้เป็นวันแห่งมหาปีติ ที่ลูก ๆ กองพันเนื้อนาบุญได้บรรลุผลสำเร็จในภารกิจธรรมยาตรา บูชาธรรมมหาปูชนียาจารย์ พระผู้ปราบมาร ในอนุสรณ์สถานทั้ง ๗ แห่ง โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ ๒ มกราคม ถึงวันที่ ๓๑ คือวันนี้ วันแห่งชัยชนะ ชิตัง เม หลวงพ่อรู้สึกปลื้มปีติใจเป็นอย่างยิ่ง ขอแสดงความยินดีต้อนรับ และอนุโมทนาบุญกับลูก ๆ กองพันเนื้อนาบุญทุก ๆ รูป รวมทั้งลูก ๆ กองพลจักรพรรดิดาวรวย ตลอดจนลูก ๆ วีทั้งหลาย ทุกฝ่าย ทุกแผนก ทุกภาคส่วน ที่ได้ช่วยกันเสียสละมารับบุญนี้กันอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แล้วก็ทำกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ ควรแก่การยกย่องสรรเสริญ ตลอดระยะเวลา ๑ เดือนที่ผ่านมา ลูก ๆ กองพันเนื้อนาบุญได้ตั้งใจฝึกตน ทนหิว บำเพ็ญตบะ เป็นพระแท้และมุ่งมั่นที่จะทำภารกิจงานพระพุทธศาสนากันอย่างแข็งขัน ได้ร่วมกันทำกิจกรรมดูแลศาสนสถานตามเส้นทางพระผู้ปราบมาร รวมทั้งลูก ๆ กองพลจักรพรรดิดาวรวย และลูกผู้มีบุญทั้งหลาย ก็ได้ร่วมกันทอดผ้าป่าสามัคคี สร้างบุญกันอย่างเบิกบาน สนุกสนานบุญบันเทิง เป็นที่รื่นเริงใจและอนุโมทนาของมนุษย์ …
เส้นทางพระผู้ปราบมาร สัญญาณแห่งความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา Read More »
ตลอดแสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาล มีแต่โลกเราเท่านั้นที่มีเส้นทางพระผู้ปราบมาร จักรวาลอื่นไม่มีเลย บนสวรรค์ก็ไม่มี และในโลกใบนี้ก็มีที่นี่แห่งเดียวและทั้งปีก็มีอยู่แค่ช่วงเดียวเท่านั้น!! เพราะขนาดเทวดายังยืนเข้าแถวประนมมือดังลั่นโลกธาตุ ตอนนี้เกิดสถานการณ์เทวดาปลื้มมาก ถ้าคิดแล้วเราจะปลื้ม จะได้ไปช่วยกันสถาปนาเส้นทางพระผู้ปราบมารให้หนาแน่น รู้จนไปถึงผู้มีรู้มีญาณ มีฌานแก่กล้า ท่านก็เล่ากันต่อ ๆ ไป เพราะฉะนั้น..ที่เราได้ช่วยกันสถาปนาเส้นทางพระผู้ปราบมารนั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย ต่อไปเส้นทางนี้จะเป็นที่แสวงบุญของชาวพุทธ ดังนั้น..ต้องรีบมาตักตวงบุญกันให้เต็มที่ ซึ่งชาวโลกเขาหล่อเลี้ยงด้วยเรื่องเร่าร้อน ทำให้แก่ง่ายตายเร็ว แต่พวกเราหล่อเลี้ยงด้วยเรื่องเย็น ๆ แก่ยากตายช้า มีแต่เรื่องเย็น ๆ มีแต่ความปีติสุขหล่อเลี้ยงใจ เพราะเรากำลังทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่และสำคัญมาก และปิดอบาย เปิดประตูสวรรค์ ซึ่งสะเทือนไปทั้งภพเลย ตลอดแสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาลก็มีแค่โลกใบนี้ พระเดชพระคุณหลวงปู่ พระผู้ปราบมารเป็นบุคคลที่ควรเคารพกราบไหว้บูชา ผู้มีหูทิพย์ตาทิพย์ ท่านจะเล่ากันต่อ ๆ ไปว่า “มีการสถาปนาเส้นทางพระผู้ปราบมาร” (พ.ศ. ๒๕๕๗) โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) วันที่ ที่มา ทบทวนโอวาท
ทุกคนที่ได้มาร่วมกันสถาปนาอนุสรณ์สถานพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ในเส้นทางพระผู้ปราบมารนี้ถือว่า “เป็นผู้ที่มีบุญมาก” และถึงแม้ว่า “พระภิกษุธรรมยาตราท่านจะบวชได้ไม่นาน” แต่ท่านก็ได้ตั้งใจบำเพ็ญสมณะธรรมกันอย่างเต็มที่ และโอกาสที่พระจะมาเดินธรรมยาตราแบบนี้ ก็ไม่ใช่จะมีได้ทั้งปี เพราะหนึ่งปีมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น เพราะฉะนั้น..ทุกคนล้วนเป็นผู้มีบุญมากที่ได้มีโอกาสมาช่วยกันสถาปนาเส้นทางพระผู้ปราบมาร อีกทั้ง..การเห็นสมณะก็เป็นมงคลอันสูงสุด และมงคลจะได้เกิดขึ้นกับตัวเรา ซึ่งช่วงเวลานี้ในโลกก็มีแต่ที่นี่แห่งเดียว คือ 7,000 กว่าล้านคนบนโลกก็มีแต่พวกเราเท่านั้น นี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย และที่สำคัญ..การที่พระผู้ปราบมารจะมาบังเกิดได้ก็ไม่ใช่ง่าย และเส้นทางของพระผู้ปราบมารนี้ ก็ไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นได้อย่างง่าย ๆ เช่นกัน เพราะตลอดชีวิตของท่านก็มุ่งที่จะไปปราบมาร!!! ดังนั้น..ให้เรานึกถึงความยากแล้วเราจะเห็นคุณค่า ซึ่งเราควรจะปลื้ม เพราะกว่าพระเดชพระคุณหลวงปู่พระผู้ปราบมารจะฝ่าด่านมาเกิดได้..บารมีของท่านต้องไม่ธรรมดา เพราะฉะนั้น..บุญนี้จึงมีความสำคัญมาก!! เราได้มาร่วมกันสถาปนาอนุสรณ์สถานพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ในเส้นทางพระผู้ปราบมาร ทั้ง 7 แห่ง คือ 1. เริ่มต้นตั้งแต่ที่บังเกิดขึ้นด้วยรูปกายเนื้อของท่าน ที่โลตัสแลนด์ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี 2. ถัดมา ที่ตั้งมโนปณิธานบวชตลอดชีวิต ณ อนุสรณ์สถานคลองลัดบางนางแท่น จังหวัดนครปฐม 3. ถัดมาก็ที่มาเกิดใหม่ในเพศสมณะ วัดสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรีแห่งนี้ 4. ถัดมาก็ที่สละชีวิตบรรลุธรรม วัดโบสถ์บน …