ธรรมะเพื่อประชาชน

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๕) ชีวิตที่ปลอดกังวลเป็นชีวิตที่แจ่มใส สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่ดีให้แก่โลก เพราะสิ่งที่ดีงามจะเจริญในจิตใจที่งดงาม ชีวิตของสมณะเป็นชีวิตที่ปลอดกังวลจากเรื่องไร้สาระ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ฆราวาสเป็นชีวิตที่คับแคบ เป็นทางมาแห่งธุลี มีแต่สิ่งที่จะคอยชักนำจิตใจให้ตกอยู่ในกระแสกิเลส คือ ราคะ โทสะ โมหะ ส่วนชีวิตสมณะ เป็นชีวิตที่เหมาะสมแก่การฝึกฝนอบรมตนเอง ให้หลุดพ้นจากวังวนเหล่านี้ เป็นเส้นทางที่พระอริยเจ้าทั้งหลายต่างดำเนินไป เป็นชีวิตสุดท้ายในสังสารวัฏ ผู้ที่มีโอกาสได้มาเป็นสมณะ จึงควรบำเพ็ญตนมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏใน ทุติยอคารวสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ คือ ภิกษุเป็นผู้มีศรัทธา มีหิริ มีโอตตัปปะ ปรารภความเพียร และมีปัญญา เป็นผู้ควรเพื่อถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในพระธรรมวินัยนี้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นผู้ควรเพื่อถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ ในพระธรรมวินัยนี้ ผู้ที่จะมีชีวิตที่บริสุทธิ์บริบูรณ์ได้ จะต้องหมั่นฝึกฝนอบรมตน ทั้งกาย วาจา และใจให้สมบูรณ์พร้อม จึงจะเป็นที่รักที่เคารพบูชาของมนุษย์ และเทวาทั้งหลาย ถ้าเป็นพระภิกษุสามเณร ก็จะเป็นเนื้อนาบุญ เป็นหัวใจของโลก …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๕) Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – แม้เป็นคนดี ก็ไม่ควรประมาท บุคคลในโลกนี้ ตั้งใจไว้ผิด กล่าววาจาผิด ทำผิดทางกาย เป็นผู้มีการสดับน้อย ทำกรรมอันไม่เป็นบุญไว้ในชีวิต อันมีประมาณน้อยในมนุษยโลกนี้ เขาผู้มีปัญญาทราม เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงนรก เสวยทุกข์เป็นเวลายาวนาน เราเกิดมาในโลกนี้ ไม่อาจหนีโลกธรรม คือ มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ มีสรรเสริญ มีนินทา มีทั้งสุขและทุกข์คลุกเคล้ากันไป ไม่มีใครที่เจอแต่โลกธรรมฝ่ายร้าย และไม่มีใครเจอแต่เรื่องดีตลอดชีวิต บุคคลใดรู้จักมองโลกธรรมเหล่านี้ไปตามความเป็นจริง ย่อมดำรงชีวิตอยู่อย่างมีความสุข พร้อมที่จะอดทนต่อโลกธรรมฝ่ายร้ายที่เกิดขึ้นได้ ไม่ทุกข์จนขาดสติ มีธรรมะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ แม้ประสบโลกธรรมฝ่ายร้าย ก็แปรเปลี่ยนให้กลับกลายเป็นโลกธรรมฝ่ายดีได้ การรักษาใจให้แช่มชื่น เบิกบานผ่องใสเสมอ ด้วยการทำสมาธิเจริญภาวนาทุกวัน จะทำให้เราชนะปัญหาและอุปสรรคทั้งหลายได้อย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน มิจฉาทิฏฐิสูตร ว่า มิจฺฉามนํ ปณิธาย มิจฺฉาวาจํ อภาสิย มิจฺฉากมฺมานิ กตฺวาน กาเยน อิธ ปุคฺคโล อปฺปสฺสุโต อปุญฺกโร อปฺปสฺมึ …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – แม้เป็นคนดี ก็ไม่ควรประมาท Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๖) การเกิดมาของเราในแต่ละชาติ มีวัตถุประสงค์หลัก คือทำพระนิพพานให้แจ้งเพียงอย่างเดียวเท่านั้น หรืออย่างน้อยต้อง สร้างบารมีกันให้ได้มากที่สุด สั่งสมความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจให้เต็มที่ สั่งสมไปอย่างนี้เรื่อยๆ จนกระทั่งความบริสุทธิ์เต็มเปี่ยม เราก็จะหลุดพ้นจากการบังคับบัญชาของพญามาร มีอิสระ เป็นตัวของตัวเอง เพราะจุดสุดท้ายของทุกๆ ชีวิตในสังสารวัฏ คือการเข้าสู่อายตนนิพพาน ดังนั้น ผู้มีปัญญาทั้งหลาย เมื่อเกิดมาในชาตินี้แล้ว จึงไม่มัวหมกมุ่นอยู่กับสิ่งไร้สาระ แต่จะมุ่งแสวงหาพระรัตนตรัยภายในตัว เป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง ที่มีอยู่ภายในตัวของพวกเราทุกๆ คน อันเป็นหนทางไปสู่พระนิพพาน มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏใน สังขิตตสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กำลังของพระเสขะ ๕ ประการ คือ ศรัทธา หิริ โอตตัปปะ วิริยะ ปัญญา บรรดากำลังของพระเสขะ ๕ ประการนี้ กำลังคือปัญญาเป็นเลิศ สิ่งที่เป็นเลิศ เป็นยอด เป็นที่รวบรวมแห่งเรือนคือยอด ฉันใด บรรดากำลังของพระเสขะ ๕ ประการนี้ …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๖) Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ไม่ควรประมาทในชีวิต ธรรมดาของสรรพสัตว์ และสรรพสิ่งทั้งหลาย ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อมสลาย โลกใบนี้ก็เช่นเดียวกัน มีการเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ จากบรรยากาศที่เคยสะอาดบริสุทธิ์ ผู้คนมีอายุยืนเป็นหมื่นเป็นแสนปี แต่เพราะการกระทำของมนุษย์ จึงทำให้โอกาสโลก ขันธโลก สัตวโลกเริ่มไม่บริสุทธิ์ อายุของมนุษย์เริ่มลดน้อยถอยลงไป เหลือเพียงไม่กี่สิบปี เกิดมาก็เริ่มแก่แปรเปลี่ยนไปสู่ความเสื่อมสลาย นำเข้าสู่ความตาย ผู้ฉลาดจึงไม่ควรประมาทในการดำเนินชีวิต ควรมองให้เห็นโทษของความเสื่อม และความตาย จะได้คลายจากความยืดมั่นถือมั่นในสิ่งทั้งหลายทั้งปวง แล้วมุ่งแสวงหาหนทางแห่งความหลุดพ้นไปสู่อายตนนิพพาน พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ ในราชสูตร สังยุตตนิกาย สคาถวรรคว่า ชีรนฺติ เว ราชรถา สุจิตฺตา อโถ สรีรมฺปิ ชรํ อุเปติ สตญฺจ ธมฺโม น ชรํ อุเปต สนฺโต หเว สพฺภิ ปเวทยนฺติ ราชรถอันวิจิตรย่อมคร่ำคร่าโดยแท้ อนึ่ง แม้สรีระก็ย่อมเข้าถึงชรา แต่ทว่าธรรมของสัตบุรุษหาเข้าถึงชราไม่ สัตบุรุษกับสัตบุรุษเท่านั้น ย่อมรู้กันได้ ราชรถอันวิจิตรที่ประดับประดา งดงามไปด้วยเครื่อง อลังการต่างๆ …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ไม่ควรประมาทในชีวิต Read More »

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – รู้จักพอ ก่อให้เกิดสุข สุดยอดแห่งความปรารถนาของการเกิดมาเป็นมนุษย์ คือการได้เข้าถึงความสุขที่แท้จริง ซึ่งมีแหล่งกำเนิดในตัวของเรา คือที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ อันเป็นที่บังเกิดขึ้นของพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกของชาวโลกทั้งหลาย เมื่อเข้าถึงพระรัตนตรัยได้ ความทุกข์ทั้งหลายก็จะดับไป เหมือนคบเพลิงที่จุ่มลงไปในน้ำ เมื่อไฟแห่งความทุกข์ดับไป ก็จะมีแต่ความสุขล้วนๆ ไม่มีทุกข์เจือเลย ที่เรียกว่าเอกันตบรมสุข เพราะฉะนั้นเป้าหมายของชีวิต คือจะต้องเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวให้ได้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต ว่า ท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสารทั้งหลาย เราไม่เล็งเห็นธรรมอื่นแม้สักอย่างหนึ่ง ซึ่งจะเป็นไปเพื่อความตั้งมั่น เพื่อความไม่เลือนหาย เพื่อความไม่อันตรธานแห่งพระสัทธรรม เหมือนกับความเป็นผู้สันโดษนี้เลย ความเป็นผู้สันโดษ ย่อมเป็นไปพร้อม เพื่อความตั้งมั่นแห่งพระสัทธรรม ที่พึ่งที่แท้จริงของมนุษย์ และสรรพสัตว์ทั้งหลาย ที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพทั้งสาม คือ พระรัตนตรัย ได้แก่ พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ สามอย่างนี้มีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคนในโลก เมื่อได้เข้าถึงแล้ว เราจะมีความสุข จะรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย และจะรู้จักคำว่า พอ เกิดความสันโดษขึ้นในใจ แม้ไม่ได้ร่ำรวยทรัพย์สินเงินทอง ก็ไม่รู้สึกว่าอดอยากยากจน ไม่อยากได้ของของใคร เพราะมีชีวิตที่เต็มเปี่ยม …

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – รู้จักพอ ก่อให้เกิดสุข Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ประมาทแล้วต้องตั้งต้นใหม่ (๑) พระรัตนตรัยเป็นสิ่งที่ประเสริฐสุด และมีอยู่ในตัวของพวกเราทุกๆ คน เป็นธรรมที่สงบ ละเอียด ประณีต ลึกซึ้ง เราจะนึกคิดหรือคาดคะเนเอาไม่ได้เลย เพราะเป็นเรื่องของการปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึง ซึ่งเราจะต้องปรับใจที่หยาบให้ละเอียดลุ่มลึกไปตามลำดับ จนกระทั่งได้เข้าไปถึงแหล่งของสติ แหล่งของปัญญา เราก็จะรู้เห็นไปตามความเป็นจริงของธรรมทั้งหลาย วิธีการคือ ต้องทำใจ ให้หยุดนิ่งอย่างเดียวเท่านั้น หยุดตั้งแต่เบื้องต้นจนกระทั่งเป็นพระอรหันต์ หยุดนิ่งจะทำให้ชีวิตสุขสดใส ได้เข้าถึงที่พึ่งภายใน คือ พระรัตนตรัย มีวาระพระบาลี ที่ปรากฏอยู่ใน กูฏทันตสูตร ว่า ดูก่อนพราหมณ์ภิกษุถึงพร้อมด้วยศีล เข้าถึงปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน จตุตถฌานอยู่ ชื่อว่าเป็นผู้กำลังบูชายัญ และยัญนี้แล ใช้ทรัพย์น้อยกว่า มีการตระเตรียมน้อยกว่า มีผลมากกว่า และมีอานิสงส์มากกว่ายัญเหล่าอื่น ในฌานเหล่านี้ ปฐมฌานย่อมให้อายุในพรหมโลก ๑ กัป ทุติยฌาน ๘ กัป ตติยฌาน ๖๔ กัป จตุตถฌาน ๕๐๐ กัป …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ประมาทแล้วต้องตั้งต้นใหม่ (๑) Read More »

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – ความพอดีให้เกิดสุข ภารกิจทั้งหลายที่มีอยู่ในโลกนี้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นภาระที่เกี่ยวข้องกับการทำมาหาเลี้ยงชีพในแต่ละวัน มวลมนุษย์ทั้งหลายต่างติดข้องกันอยู่อย่างนี้มายาวนาน ทำให้ลืมเลือนภารกิจหลักที่แท้จริงของชีวิต คือการเกิดมาสร้างบารมี ทำความบริสุทธิ์บริบูรณ์ให้แก่ตนเอง ด้วยการกลั่นจิตกลั่นใจให้ใสบริสุทธิ์ จนกระทั่งเข้าถึงความบริสุทธิ์ภายใน ถึงดวงธรรม ถึงกายในกายเรื่อยไป จนกระทั่งเข้าถึงกายธรรมอรหัต ทำกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป นี่คือเป้าหมายในการมาเกิดในแต่ละภพแต่ละชาติ เกิดมาเพื่อทำอย่างนี้เท่านั้น เช่นนี้แล้ว เราควรตั้งใจทำความบริสุทธิ์บริบูรณ์ให้เกิดขึ้นกับตัวของเราด้วยการประพฤติปฏิบัติธรรมกันทุกคน มีวาระพระบาลีใน วัฏฏกชาดก ความว่า อปฺปิจฺฉสฺส หิ โปสสฺส อปฺปจินฺติสุขสฺส จ สุสงฺคหิตปฺปมาณสฺส วุตฺตี สุสมุทานิยา เพราะว่า คนผู้มักน้อย มีความสุขแบบพระอริยเจ้า ผู้คิดน้อย รู้จักประมาณในอาหารที่รับพอดีแล้ว ย่อมมีพฤติกรรมที่น่าสรรเสริญ สิ่งที่มวลมนุษย์ทั้งหลายต่างแสวงหา คือ ทำอย่างไรจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข สามารถแสวงหาปัจจัยสี่มาเลี้ยงชีพอย่างสะดวกสบาย แม้กระนั้นก็ตาม การที่บุคคลใดบุคคลหนึ่งมีทรัพย์สมบัติที่สมบูรณ์บริบูรณ์ ก็ไม่ได้หมายความว่า ชีวิตของผู้นั้นจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เพราะในโลกปัจจุบันนี้ แม้มีเงินทองมากมายก็มิได้หมายความว่าจะมีความสุขที่แท้จริง หากผู้นั้นไม่รู้จักหนทางแห่งการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง ในทางตรงกันข้าม หากผู้ใดมีทรัพย์สมบัติพอประมาณ แต่รู้จักใช้ทรัพย์สมบัตินั้นในทางที่ถูกต้อง ใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ในการสร้างบารมี ผู้นั้นก็สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมีความสุข ในทางพระพุทธศาสนา …

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – ความพอดีให้เกิดสุข Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ประมาทแล้วต้องตั้งต้นใหม่ (๒) สิ่งที่เป็นสุดยอดของบุญ คือการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ถึงแม้ใจจะไม่ค่อยอยู่นิ่ง มักจะท่องเที่ยวไปตลอดเวลา บางครั้งก็ล่องลอยไปไกลจนตามไม่ทัน ผู้ที่ไม่ระวังรักษาใจปล่อยให้ฟุ้งซ่านไปอย่างนั้น จะมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวายไม่มีความสุข หากเรารู้เท่าทันธรรมชาติของใจแล้ว เราจะได้หันมาฝึกใจ และจะได้เอาบุญละเอียดให้กับตนเองมากที่สุด ด้วยการนำใจที่ซัดส่ายล่องลอยไปตามที่ต่างๆ ให้มาหยุดมานิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เราย่อมจะพบกับความสุขที่ไม่เคยได้รับมาก่อนเลยในชีวิต มีวาระพระบาลีที่ปรากฏใน มหาโควินทสูตร ว่า ถ้าพวกพระองค์ละกามทั้งหลาย ซึ่งเป็นแหล่งที่ปุถุชนข้องได้แล้ว จงปรารภความเพียรมั่นคง เป็นผู้มีขันติเป็นกำลังทั้งมีใจตั้งมั่นเถิด ทางนั้นเป็นทางตรง ทางนั้นเป็นทางยอดเยี่ยม เป็นพระสัทธรรมที่เหล่าสัตบุรุษรักษาแล้วเพื่อการเข้าถึงพรหมโลก นอกจากอายตนนิพพานซึ่งเป็นเป้าหมายอันสูงสุดของมวลมนุษยชาติแล้ว การไปบังเกิดในพรหมโลกไม่ใช่ของง่าย เป็นสถานที่ที่ไปบังเกิดได้ยาก เพราะบุคคลที่จะบังเกิดในพรหมโลก ต้องปฏิบัติตามหลักธรรมขั้นพื้นฐานตามที่ได้กล่าวมาแล้ว และจะต้องบำเพ็ญเพียรภาวนาจนสำเร็จฌานสมาบัติ และอาศัยอำนาจฌานสมาบัตินำไปบังเกิดในพรหมโลก พรหมที่อยู่ในพรหมโลก ท่านจะมีความสุขอยู่ด้วยการเข้าฌานสมาบัติ ฉะนั้น บุคคลที่จะไปบังเกิดในพรหมโลกได้นั้น ต้องได้สำเร็จฌานอันเป็นปฏิปทาที่จะไปบังเกิดในพรหมโลก *เหมือนกับธนัญชานีพราหมณ์ที่เมื่อปฐมวัยไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต ตั้งใจสั่งสมบุญทำความดีมาตลอด จนกระทั่งเข้าสู่มัชฌิมวัย เกิดความประมาท ดำเนินชีวิตผิดพลาดไม่ยอมทำความดี ได้ประพฤติผิดศีลผิดธรรม ดำรงตนอยู่บนหนทางไปสู่อบายภูมิ มุ่งหน้าแสวงหาทรัพย์เลี้ยงชีพเพียงอย่างเดียว โดยไม่คำนึงถึงศีลธรรมอันดีงาม แต่เพราะได้พระสารีบุตรเป็นยอดกัลยาณมิตร ท่านได้ให้โอวาทเตือนสติพราหมณ์ให้กลับตัวกลับใจใหม่ เพื่อจะได้ดำเนินชีวิตถูกต้องปลอดภัย ซึ่งธนัญชานีพราหมณ์ได้ปฏิบัติตามทุกอย่าง …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ประมาทแล้วต้องตั้งต้นใหม่ (๒) Read More »

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – สันโดษให้ถูกหลักวิชา ภิกษุผู้สันโดษ ย่อมเป็นผู้อยู่เป็นสุขในทิศทั้ง ๔ และเป็นผู้ไม่หงุดหงิด สันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ ย่อมครอบงำ อันตรายทั้งหลาย ไม่หวาดเสียว เที่ยวไปคนเดียว ดังนอแรด ภารกิจทั้งหลายในโลกนี้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นภาระที่เกี่ยวข้องกับการทำมาหาเลี้ยงชีพในแต่ละวัน มวลมนุษย์ทั้งหลาย ต่างวุ่นกันอยู่เช่นนี้มายาวนาน ทำให้ลืมภารกิจหลักที่แท้จริงของชีวิตว่าเกิดมาเพื่อสร้างบารมี มาแสวงหาความบริสุทธิ์ บริบูรณ์ให้กับตัว ด้วยการกลั่นจิตใจให้ใสบริสุทธิ์ จนกระทั่งเข้าถึงความบริสุทธิ์ภายใน เข้าถึงดวงธรรมภายใน ถึงกายในกาย จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย ทำกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป นี่คือเป้าหมายในการมาเกิดในแต่ละภพแต่ละชาติ เกิดมาเพื่อทำอย่างนี้เท่านั้น เรื่องอื่นเป็นเรื่องปลีกย่อย เมื่อเราตระหนักเช่นนี้แล้ว ควรตั้งใจทำความบริสุทธิ์บริบูรณ์ให้เกิดขึ้นกับตัวของเราด้วยการประพฤติปฏิบัติธรรมกันทุกคน มีวาระพระบาลี ที่กล่าวไว้ใน ขุททกนิกาย สุตตนิบาต ว่า จาตุทฺทิโส อปฺปฏิโฆ จ โหติ สนฺตุสฺสมาโน อิตรีตเรน ปริสฺสยานํ สหิตา อจฺฉมฺภี เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป ภิกษุผู้สันโดษ ย่อมเป็นผู้อยู่เป็นสุขในทิศทั้งสี่ และเป็นผู้ไม่หงุดหงิด สันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ ย่อมครอบงำอันตรายทั้งหลาย …

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – สันโดษให้ถูกหลักวิชา Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ชีวิตใหม่ในเพศสมณะ จุดมุ่งหมายในการสร้างบารมีของพวกเรา ก็คือการทำกาย วาจา ใจ ให้สะอาดบริสุทธิ์ จะบริสุทธิ์ได้ต้องเอาใจมาหยุดนิ่งไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ จนกระทั่งเข้าถึงแสงสว่างภายใน ถึงดวงธรรม ถึงกายภายในไปตามลำดับ และเข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นกายที่สำคัญมาก เพราะจะทำให้เราหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย แต่กว่าเราจะเข้าถึงตรงนี้ได้ ก็ต้องอาศัยการปฏิบัติที่ถูกวิธีและความเพียรอันกลั่นกล้า ไม่ท้อแท้ใจ ในการที่จะหมั่นประพฤติปฏิบัติธรรมให้ได้ทุกวันโดยไม่ขาดเลย ฉะนั้นเพื่อความสมปรารถนาในชีวิต และเพื่อเป็นการเพิ่มเติมบุญบารมีของเราให้เต็มเปี่ยม ก็ให้ตั้งใจปฏิบัติธรรมกันให้ดี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน มหาสาโรปมสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พรหมจรรย์นี้มิใช่มีลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นอานิสงส์ มิใช่มีความถึงพร้อมแห่งศีลเป็นอานิสงส์ มิใช่มีความถึงพร้อมแห่งสมาธิ เป็นอานิสงส์ มิใช่มีญาณทัสสนะเป็นอานิสงส์ แต่พรหมจรรย์นี้มีเจโตวิมุตติอันไม่กำเริบ เป็นประโยชน์เป็นแก่นสาร เป็นที่สุด พระภิกษุสามเณรที่บวชเข้ามาในบวรพระพุทธศาสนา คือ ผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร เห็นว่าชีวิตนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ ทั้งทุกข์ประจำและทุกข์จร ไม่ว่าจะเกิดเป็นชนชั้นสูง ชั้นกลาง หรือชั้นล่าง ต่างก็มีทุกข์ด้วยกันทั้งสิ้น เพราะฉะนั้น จึงสละเพศฆราวาส ออกบวชเป็นบรรพชิต ปลงผมและหนวด ละทิ้งเครื่องนุ่งห่มที่มีราคาของคฤหัสถ์ ละทิ้งความสนุกสนานเพลิดเพลินในทางโลก หันมาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายแบบสมณะ มีเพียงแค่อัฐบริขารในการดำรงชีพ เลี้ยงสังขารอยู่ด้วยอาหารบิณฑบาตของสาธุชน …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ชีวิตใหม่ในเพศสมณะ Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เจดีย์แห่งพระธรรม เรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้ เพื่อแสวงหาสิ่งที่ทำให้ใจเราบริสุทธิ์ จนกระทั่งพบกายที่มั่นคงที่สุด ไม่มีการเปลี่ยนแปลง และมีความสุขอย่างแท้จริง พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพบว่า พระรัตนตรัยเป็นสิ่งที่ประเสริฐสุด มีอยู่ในตัวของเราทุกคน เป็นธรรมที่สงบ ละเอียด ประณีต ลึกซึ้ง มีคุณมาก ยากที่เราจะนึกคิดหรือคาดคะเนได้ เพราะเป็นเรื่องของการปฏิบัติให้เข้าถึง ซึ่งเราจะต้องปรับใจที่หยาบให้ละเอียด ลุ่มลึกไปตามลำดับด้วยการเจริญสมาธิภาวนา จนกระทั่งใจของเราเข้าไปถึงแหล่งของสติ แหล่งของปัญญา รู้เห็นธรรมได้อย่างถูกต้องตรงไปตามความเป็นจริง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย เปตวัตถุ ว่า ทิฏฺเว ธมฺเม ปาสํโส โย พุทฺเธสุ สคารโว กายสฺส เภทา สปฺปญฺโ สคฺคํ โส อุปปชฺชติ ผู้ใดมีความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ย่อมได้รับการสรรเสริญในปัจจุบัน เขาเป็นผู้มีปัญญา เมื่อละโลกไปแล้ว ย่อมเข้าถึงสุคติ โลกสวรรค์ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ในเบื้องสูงหมายเอาพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เจดีย์แห่งพระธรรม Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เคารพกันตามลำดับ การปฏิบัติธรรมโดยการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง เป็นกรณียกิจที่สำคัญของมนุษย์ทุกๆ คน เพราะเป็นทางเดียวเท่านั้น ที่จะทำให้ได้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง และยังเป็นเหตุที่จะทำให้ใจหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ทั้งหลาย ซึ่งจุดประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์นั้น เพื่อแสวงหาหนทางที่จะหลุดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของ พญามารที่บังคับ และครอบงำจิตใจของสรรพสัตว์ไม่ให้หลุดพ้น ให้ยึดให้ติดในคน สัตว์ สิ่งของ วนเวียนอยู่ในทะเลทุกข์แห่งสังสารวัฏที่ยาวไกล อันหาเบื้องต้น ท่ามกลาง และที่สุดไม่ได้ ฉะนั้น กรณียกิจสำคัญของตัวเราที่ได้เกิดมาแล้ว คือ การฝึกฝนใจให้หยุดให้นิ่งเพื่อไปสู่นิพพาน มีวาระพระบาลีในขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ ความว่า บุคคลกระทำความเคารพผู้ที่ควรเคารพ สักการะผู้ที่ควรสักการะ นับถือผู้ที่ควรนับถือ บูชาผู้ที่ควรบูชา เพราะกรรมนั้น ที่ยึดถือไว้บริบูรณ์อย่างนี้ เบื้องหน้าแต่ตาย เพราะกายแตก เขาย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ถ้าเขาไม่เข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ หากมาเกิดเป็นมนุษย์ในประเทศใด ก็จะเป็นผู้มีตระกูลสูง การแสดงความเคารพ คือ มีความตระหนักในคุณธรรมความดีของคนอื่น และนอบน้อมด้วยการแสดงออกทางกาย วาจา ซึ่งมีอยู่หลายวิธีด้วยกัน เช่น หลีกทางให้ ลุกขึ้นยืนต้อนรับ ให้ที่นั่ง ประณมมือเวลาพูดคุยด้วย กราบไหว้ …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เคารพกันตามลำดับ Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ขาดความเคารพ พบความพินาศ บุญ เป็นเครื่องสนับสนุนในการเดินทางไกลข้ามสังสารวัฏ ไปสู่จุดหมายปลายทางคือ อมตมหานิพพาน บุญเท่านั้นเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงให้เราได้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย บุญกุศลเป็นเรื่องสำคัญที่สุดที่เราจะต้องสั่งสมไว้ เพราะบุญเป็นเพื่อนแท้ ในการเดินทางไปสู่สัมปรายภพ เมื่อได้เกิดมาเป็นมนุษย์ มีโอกาสในการสร้างบุญสร้างบารมี จงอย่าปล่อยให้โอกาสนี้ผ่านไปอย่างน่าเสียดาย เพราะบุญเท่านั้นเป็นที่พึ่งของเรา ทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า บุญจะสนับสนุนให้เราได้บรรลุจุดหมายปลายทาง ไปถึงที่สุดแห่งธรรมได้ ดังนั้น ให้รีบขวนขวายในบุญกุศลกันทุกคน มีวาระพระบาลีที่กล่าวไว้ใน อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ว่า สตฺถุครุ ธมฺมครุ สงฺเฆ จ ติพฺพคารโว สมาธิครุ อาตาปี สิกฺขาย ติพฺพคารโว หิริโอตปฺปสมฺปนฺโน สปฺปติสฺโส สคารโว อภพฺโพ ปริหานาย นิพฺพานสฺเสว สนฺติเก ภิกษุผู้มีความเคารพในพระศาสดา มีความเคารพในธรรม มีความเคารพอย่างแรงกล้าในสงฆ์ มีความเคารพในสมาธิ มีความเพียร มีความเคารพอย่างแรงกล้าในสิกขา ถึงพร้อมด้วยหิริและโอตตัปปะ มีความเคารพ ยำเกรง เป็นผู้ไม่ควร เพื่อความเสื่อม …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ขาดความเคารพ พบความพินาศ Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ทางมาแห่งปัญญาบารมี การเจริญสมาธิภาวนาเป็นทางมาแห่งมหากุศล และเป็นทางลัดของการสร้างบารมี เพื่อมุ่งตรงสู่ที่สุดแห่งธรรม ทุกครั้งที่เราได้นั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา นำใจกลับมาหยุดนิ่ง ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ในตัวของเรา จะถูกกลั่นให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์จะเป็นทางมาแห่งความสุข ซึ่งเป็นสิ่งที่มวลมนุษยชาติต่างปรารถนา เพราะเสรีกว้างขวางไร้ขอบเขต ไม่มีใครมาพรากเอาความสุขจากเราไปได้ อีกทั้งยังเป็นเหตุให้เข้าถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิต เข้าถึงพระธรรมกายภายในที่อยู่ในกลางกายของพวกเราทุกๆ คน มีธรรมภาษิตที่ท้าวสหัมบดีพรหมได้กล่าวไว้ใน อุรุเวลาสูตร ว่า พระพุทธเจ้าเหล่าใดที่ล่วงไปแล้วก็ดี พระพุทธเจ้าเหล่าใดที่ยังไม่มาถึงก็ดี พระพุทธเจ้าเหล่าใดผู้ยังความโศกของชนเป็นอันมากให้เสื่อมหายในปัจจุบันนี้ก็ดี พระพุทธเจ้าทั้งปวงนั้นเป็นผู้ทรงเคารพพระสัทธรรมแล้ว ทรงเคารพพระสัทธรรมอยู่ และจักทรงเคารพ พระสัทธรรม นี้เป็นธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ดังนั้น ผู้รักตน จำนงความเป็นใหญ่ ระลึกถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พึงเคารพพระสัทธรรมเถิด ความเคารพเป็นทางมาแห่งปัญญา ความเคารพ หมายถึง ความตระหนัก ซาบซึ้ง รู้ถึงคุณความดีที่มีอยู่จริงในสิ่งนั้นหรือบุคคลนั้น เป็นการยอมรับนับถือด้วยใจจริง และแสดงความนับถือต่อผู้นั้น ด้วยการแสดงความอ่อนน้อม อ่อนโยน อย่างเหมาะสม ทั้งต่อหน้าและลับหลัง สิ่งของทั้งหลายในโลกนี้ต่างมีคุณสมบัติเฉพาะตัวของมัน หากเรารู้ถึงคุณสมบัติเหล่านั้น ตามความเป็นจริง ก็สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้มาก ในทำนอง เดียวกัน …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ทางมาแห่งปัญญาบารมี Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – หนทางสู่ความรุ่งโรจน์ ชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลายในสังสารวัฏ เป็นชีวิตที่เสี่ยงต่อภัยรอบด้าน ผู้ใดรู้จักใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาท หมั่นสั่งสมบุญบารมีก็จะมีอานิสงส์ผลบุญเป็นกำไรชีวิต เพราะบุญเป็นสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าสมบัติหรืออัญมณีใดๆ ในโลก ที่จะติดตามตัวเราไปได้ทุกหนทุกแห่ง และทุกภพทุกชาติ ดวงบุญที่ติดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ จะคอยส่งผลอันดีงาม นำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองให้กับชีวิตของเรา และขจัดดวงบาปหรือสิ่งที่ไม่ดีทั้งหลาย ให้มลายหายสูญไป ยิ่งเรามีความบริสุทธิ์มาก บุญก็ยิ่งมาก และจะส่งผลดีได้อย่างเต็มที่ โดยไม่มีอะไรมาเป็นอุปสรรค ดังนั้น วันเวลาที่ผ่านไป จึงควรหมั่นทำใจให้บริสุทธิ์ผ่องใส หมั่นสั่งสมบุญอยู่เป็นนิตย์ บุญจะได้ตามหล่อเลี้ยงให้เราประสบความสำเร็จในชีวิตทุกด้าน มีวาระพระบาลีที่กล่าวไว้ในทีฆนิกาย ปาฏิกวรรคว่า ปณฺฑิโต สีลสมฺปนฺโน สณฺโห จ ปฏิภาณวา นิวาตวุตฺติ อตฺถทฺโธ ตาทิโส ลภเต ยส อุฏฺ านโก อนลโส อาปทาสุ น เวธติ อจฺฉิทฺทวุตฺติ เมธาวี ตาทิโส ลภเต ยสํ บัณฑิตผู้ถึงพร้อมด้วยศีล เป็นคนละเอียด และมีไหวพริบ มีความประพฤติเจียมตน …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – หนทางสู่ความรุ่งโรจน์ Read More »