ธรรมะเพื่อประชาชน

มงคลที่ ๑๔ ทำงานไม่คั่งค้าง – ผลของความเพียรพยายาม         บุรุษผู้เป็นบัณฑิตควรพยายามร่ำไป ไม่ควรเบื่อหน่าย จงดูผลแห่งความพยายาม ผลมะม่วงทั้งหลายที่หล่นให้บริโภคอยู่ ก็ด้วยความพยายามทั้งนั้น ไม่ใช่เป็นของที่ลอยมาได้เอง         ความขยันหมั่นเพียร เป็นบ่อเกิดแห่งความสำเร็จทุกประการ บุคคลผู้มีความเพียรไม่เบื่อหน่ายในการงานที่ตนกระทำ หมั่นฝึกฝนอบรมคุณธรรม สั่งสมความดี ประกอบบุญกุศลอยู่เป็นนิตย์ ย่อมได้รับความสุขและความสำเร็จ บุญกุศลที่ทำไว้จะเป็นเสบียงติดตัวข้ามภพข้ามชาติ ข้ามห้วงวัฏสงสารอันยาวไกล ความเพียรในการทำความดีของเรานั้นจะเป็นที่สรรเสริญอนุโมทนาสาธุการของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย มีธรรมภาษิตบทหนึ่งใน อัมพชาดก ว่า   “วายเมเถว ปุริโส    น นิพฺพินฺเทยฺย ปณฺฑิโต วายามสฺส ผลํ ปสฺส    ภุตฺตา อมฺพา อนีติหํ         บุรุษผู้เป็นบัณฑิตควรพยายามร่ำไป ไม่ควรเบื่อหน่าย จงดูผลแห่งความพยายาม ผลมะม่วงทั้งหลายที่หล่นให้บริโภคอยู่ ก็ด้วยความพยายามทั้งนั้น ไม่ใช่เป็นของที่ลอยมาได้เอง”         พระบรมศาสดาของเรา กว่าที่พระองค์จะได้ตรัสรู้   อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ต้องบำเพ็ญบารมียาวนาน อย่างน้อย ๒๐ …

มงคลที่ ๑๔ ทำงานไม่คั่งค้าง – ผลของความเพียรพยายาม Read More »

มงคลที่ ๑๔ ทำงานไม่คั่งค้าง – เพียรจนสำเร็จประโยชน์         ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอบวชในธรรมวินัยที่เรากล่าวชอบแล้ว พึงหมั่นเพียรพยายามเพื่อให้บรรลุมรรคผลที่ยังไม่ได้บรรลุ เพื่อให้ได้มรรคผลที่ยังไม่ได้ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งมรรคผลที่ยังไม่ได้ทำให้แจ้ง ข้อนี้จะพึงเป็นความงดงามในธรรมวินัยนี้โดยแท้         การทำสมาธิเป็นเรื่องที่ผ่อนคลาย นักวิทยาศาสตร์ทางการแพทย์ได้ยืนยันว่า การปล่อยวางความคิดให้ใจปลอดโปร่งเบาสบายนั้น มีผลดีต่อภาวะอารมณ์ในเชิงบวก และยังช่วยเสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันในร่างกายอีกด้วย นักจิตวิทยายังค้นพบว่า สมาธิช่วยให้สามารถควบคุมสถานการณ์ต่างๆ ได้เป็นอย่างดี และทำให้อารมณ์แจ่มใส สามารถรับมือกับความเครียดที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันได้อย่างดีเยี่ยม ดังนั้น สมาธิจึงเป็นเคล็ดลับที่สำคัญของชีวิต เพราะนอกจากจะช่วยผ่อนคลายแล้ว ยังช่วยพัฒนาศักยภาพในด้านความคิด และการทำงานให้ลุล่วงถึงขีดสูงสุด รวมทั้งสามารถแก้ไขปัญหา  ยุ่งยากในชีวิตได้ เพราะเมื่อจิตสงบเป็นสมาธิแล้ว จะมีคำตอบที่ออกมาจากแหล่งแห่งความคิดอันบริสุทธิ์ และความกระจ่างแจ้ง ในดวงจิตจะทำให้เราหลุดพ้นจากสารพันปัญหา จะเกิดดวงปัญญานำพาไปสู่ความสำเร็จได้ในที่สุด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สุวีรสูตร ว่า         “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอบวชในธรรมวินัยที่เรากล่าวชอบแล้ว พึงหมั่นเพียรพยายามเพื่อให้บรรลุมรรคผลที่ยังไม่ได้บรรลุ เพื่อให้ได้มรรคผลที่ยังไม่ได้ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งมรรคผลที่ยังไม่ได้ทำให้แจ้ง ข้อนี้จะพึงเป็นความงดงามในธรรมวินัยนี้โดยแท้”         ความเพียรเป็นหัวใจในการประพฤติปฏิบัติธรรมและยังกุศลธรรมให้เจริญขึ้นในจิตใจ การที่บุคคลจะล่วงทุกข์ได้ ย่อมต้องอาศัยความเพียร โดยเฉพาะความเพียรในการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง เป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด …

มงคลที่ ๑๔ ทำงานไม่คั่งค้าง – เพียรจนสำเร็จประโยชน์ Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ให้บ่อยๆ รวยบ่อยๆ         กสิกรย่อมหว่านพืชบ่อยๆ ฝนย่อมตกบ่อยๆ ชาวนาย่อมไถนาบ่อยๆ แว่นแคว้นย่อมบริบูรณ์บ่อยๆ ยาจกย่อมขอบ่อยๆ ทานบดีก็ให้บ่อยๆ ทานบดีให้บ่อยๆ แล้วก็เข้าถึงสวรรค์บ่อยๆ ผู้ต้องการน้ำนมย่อมรีดนมบ่อยๆ ลูกโคย่อมเข้าหาแม่โคบ่อยๆ บุคคลย่อมลำบากและดิ้นรนบ่อยๆ สัตว์ย่อมเกิดและตายบ่อยๆ คนทั้งหลายย่อมนำซากศพไปป่าช้าบ่อยๆ ส่วนผู้มีปัญญา ถึงจะเกิดบ่อยๆ ก็เพื่อได้มรรคแล้วไม่เกิดอีก        การจะทำภารกิจการงานในทางโลกก็ดี หรือการจะประพฤติปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาก็ดี ต้องหมั่นทำบ่อยๆ หมั่นตรึกหมั่นนึกบ่อยๆ ทำเนืองๆ ก็จะประสบความสำเร็จได้โดยไม่ยากเย็น  สิ่งใดที่เราหมั่นฝึกฝนบ่อยๆ ย่อมจะเกิดความชำนาญ เหมือนทางไหนที่เดินบ่อยๆ ก็จะโล่งเตียน หนทางภายในก็เช่นเดียวกัน ถ้าดำเนินจิตเข้าไปบ่อยๆ หยุดนิ่งอยู่ตรงกลางอย่างสม่ำเสมอทุกๆ วัน เราก็จะเข้าถึงจุดแห่งความละเอียดภายในได้ ใจจะถูกปรับให้บริสุทธิ์ขึ้น ละเอียดขึ้น เมื่อใจละเอียดสะอาดบริสุทธิ์ก็จะดึงดูดแต่สิ่งที่ดีๆ เข้ามาในชีวิตของเรา เมื่อกระแสบุญหลั่งไหลเข้ามาในใจ กระแสบาปก็จะถูกผลักออกไป คุณธรรมความดีก็จะเกิดขึ้นในจิตใจ ธุรกิจการงานก็จะเจริญรุ่งเรือง ดังนั้นการทำภาวนากับการทำหน้าที่การงาน    จึงเป็นสิ่งที่ต้องทำควบคู่กันไป พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ใน อุทัยสูตร ว่า “ปุนปฺปุนํ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ให้บ่อยๆ รวยบ่อยๆ Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ไม่ควรดูหมิ่นบุญ บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบุญ ว่าบุญมีประมาณน้อยจักไม่มาถึง แม้หม้อน้ำ ยังเต็มด้วยหยาดน้ำที่ตกลงมาทีละหยดได้ ฉันใด บุคคลผู้มีปัญญา สั่งสมบุญแม้ทีละน้อย ย่อมเต็มด้วยบุญได้ ฉันนั้น         พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ทรงเป็นผู้บริสุทธิ์หลุดพ้นแล้วจากกิเลสอาสวะ กิจที่จะทำยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว พวกเราควรจะดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพระพุทธองค์ โดยมุ่งทำความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ เป็นอันดับแรก  ส่วนเรื่องอื่นนั้นให้เป็นเรื่องรองลงมา เพราะเรายังมีกิจที่จะต้องทำให้รู้แจ้งให้ได้ ว่าเราเกิดมาจากไหน มาทำไม อะไรคือเป้าหมายของชีวิต เพราะฉะนั้นเราจึงควรหมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้หยุดนิ่ง จนกระทั่งเข้าถึงผู้รู้แจ้งภายใน คือ  พระธรรมกาย มีพุทธพจน์บทหนึ่งใน ขุททกนิกาย ธรรมบท กล่าวไว้ว่า “มาวมญฺเญถ ปุญฺญสฺส        น มตฺตํ อาคมิสฺสต อุทพินฺทุนิปาเตน        อุทกุมฺโภปิ ปูรติ อาปูรติ ธีโร ปุญฺญสฺส        โถกํ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ไม่ควรดูหมิ่นบุญ Read More »

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – สงเคราะห์บุตรให้เข้าถึงธรรม มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม เป็นบุรพาจารย์ เป็นผู้ควรแก่การนับถือของบุตรและเป็นผู้อนุเคราะห์บุตร         ผู้ใดได้เข้าถึงไตรสรณคมน์ เช่นพระอริยเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลาย ผู้นั้นนับว่าเป็นผู้ทรงคุณธรรมอันประเสริฐ  นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า พ่อแม่เป็นประดุจพระอรหันต์ในบ้าน สิ่งที่จะยังความภาคภูมิใจให้กับผู้ที่เป็นพ่อแม่มากที่สุด คือ การมีลูกเป็นคนดี ถ้าได้ลูกดี และมีความกตัญญูกตเวที พ่อแม่จะมีแต่ความปลื้มปีติ เป็นสุขใจ แต่การที่ลูกจะเป็นคนดีที่แท้จริงได้นั้น พ่อแม่จะต้องอบรมพร่ำสอน และปฏิบัติตัวเป็นแบบอย่างที่ดีงามแก่ลูก ตลอดจนเป็นต้นแบบของลูกในการบำเพ็ญทาน รักษาศีลและเจริญภาวนา มีพระบาลีในขุททกนิกาย ชาดก สัตตตินิบาต ว่า “พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร    ปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํ    ปชาย อนุกมฺปกา         มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม เป็นบุรพาจารย์ เป็นผู้ควรแก่การนับถือของบุตรและเป็นผู้อนุเคราะห์บุตร”            การที่ลูกจะเป็นคนดีหรือไม่นั้น อยู่ที่การเลี้ยงดูของพ่อแม่ ถ้าหากพ่อแม่เลี้ยงดูลูกอย่างดี ป้องกันไม่ให้ลูกทำบาปอกุศล ให้ทำแต่ความดี ส่งเสริมให้ลูกได้รับการศึกษาเล่าเรียนทั้งทางโลกและทางธรรม …

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – สงเคราะห์บุตรให้เข้าถึงธรรม Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – อสทิสทาน         บุคคลผู้ตระหนี่ กลัวความยากจน ย่อมไม่ให้อะไรๆแก่ผู้ใด ความกลัวจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่บุคคลผู้ไม่ให้ และจะกลับมาถูกต้องคนพาล ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะเหตุนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่เสีย แล้วพึงให้ทานเถิด เพราะบุญย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลก         เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง ก็เพื่อแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง แสวงหาสิ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นสุขได้ด้วยตนเองและเป็นตัวตนที่แท้จริง สิ่งที่เราต้องการนี้ รวมประชุมอยู่ในธรรมกายทั้งหมด ธรรมกาย คือ แก่นของชีวิต เป็นชีวิตในระดับลึกที่อยู่ภายในตัวของเราที่ทุกคนมีสิทธิ์จะเข้าถึงได้หากฝึกใจให้หยุดนิ่ง ถ้าหยุดได้เมื่อใด ก็เข้าถึงได้เมื่อนั้น ไม่จำกัดด้วยกาลเวลา ถ้าเราเข้าถึงธรรมกาย ชีวิตเราจะมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเที่ยงแท้ถาวร มีความมั่งคงของชีวิต และมีความสุขที่แท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน พิลารโกสิยชาดก ว่า         “บุคคลผู้ตระหนี่ กลัวความยากจน ย่อมไม่ให้อะไรๆแก่ผู้ใด ความกลัวจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่บุคคลผู้ไม่ให้ และจะกลับมาถูกต้องคนพาล ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะเหตุนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่แล้วพึงให้ทานเถิด เพราะบุญย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลก”     …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – อสทิสทาน Read More »

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร -เลี้ยงลูกให้เจริญทั้งกายและใจ          ดูก่อนคฤหบดีบุตร มารดาบิดาผู้เป็นทิศเบื้องหน้าอันบุตรบำรุงด้วยสถาน ๕ เหล่านี้แล้วย่อมอนุเคราะห์บุตรด้วยสถาน ๕ คือ ห้ามจากความชั่ว ๑ ให้ตั้งอยู่ในความดี ๑ ให้ศึกษาศิลปวิทยา ๑ หาภรรยาที่สมควรให้ ๑ มอบทรัพย์มรดกให้ในสมัยอันสมควร ๑ ดูก่อนคฤหบดีบุตร มารดาบิดาผู้เป็นทิศเบื้องหน้าอันบุตรบำรุงด้วยสถาน ๕ เหล่านี้แล้วย่อมอนุเคราะห์ บุตรด้วยสถาน ๕ เหล่านี้ ทิศเบื้องหน้านั้น ชื่อว่าอันบุตรปกปิดให้เกษมสำราญให้ไม่มีภัยด้วยประการฉะนี้        การเจริญสมาธิภาวนาเพื่อทำใจให้หยุดนิ่ง เป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับชีวิตของมนุษย์ทุกๆ คน เพราะจะทำให้ชีวิตสมบูรณ์ เป็นชีวิตที่อยู่เหนือปัญหาในโลก ไม่วิ่งวุ่นตามกระแสโลกที่รุ่มร้อนไปด้วยไฟ คือ โลภะ โทสะ และโมหะ ชีวิตของผู้ที่มีใจหยุดดีแล้ว เป็นชีวิตที่มีพลัง มีความบริสุทธิ์ มีอานุภาพที่จะทำความดีเอาชนะความชั่ว ขจัดความไม่บริสุทธิ์และสิ่งที่เป็นมลทินทั้งหลาย ให้ใจหลุดพ้นไปสู่จุดหมายปลายทางของชีวิตที่สมบูรณ์ เพราะฉะนั้นใจหยุดนิ่งจึงเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง เราเกิดมาชาตินี้ จะต้องฝึกใจให้หยุดนิ่งให้ได้  บุคคลใดหยุดใจได้สมบูรณ์ บุคคลนั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้ชนะโลก ชนะปัญหาทุกอย่างและสมปรารถนาในทุกสิ่ง …

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร -เลี้ยงลูกให้เจริญทั้งกายและใจ Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – เลิกตรหนี่ชีวีสดใส เพราะฉะนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่เสีย แล้วให้ทานเถิด เพราะบุญ ย่อมเป็นที่พึ่งของสัตวโลกทั้งหลาย ในโลกหน้า         ชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนมีความทุกข์เป็นพื้นฐาน เพราะต่างเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งสิ้น ตั้งแต่วันแรกเกิด จนกระทั่งถึงวันหลับตาลาโลก หากเราเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต เราจะได้แสวงหาหนทางแห่งความพ้นทุกข์ ด้วยการปฏิบัติธรรม ซึ่งจะทำให้เราหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ หลุดพ้นจากความโลภ ความโกรธ ความหลง ไปถึงที่สุดแห่งทุกข์ได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ว่า “ตสฺมา วิเนยฺย มจฺเฉร        ทชฺชา ทานํ มลาภิภู ปุญญํ หิ ปรโลกสฺมึ        ปติฏฺญา โหนฺติ ปาณินํ         เพราะฉะนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่เสีย …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – เลิกตระหนี่ชีวีสดใส Read More »

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – น้ำใสใจจริง จากมารดา         บุคคลใดเลี้ยงมารดาและบิดาโดยธรรม เพราะการบำรุงมารดาและบิดานั้น บัณฑิตย่อมสรรเสริญบุคคลนั้นในโลกนี้ บุคคลนั้นละจากโลกนี้ไปแล้ว ย่อมบันเทิงในสวรรค์         ชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลายย่อมเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และในที่สุดก็เสื่อมสลายไป สิ่งต่างๆ ในโลก ไม่ว่าจะเป็นบุตรธิดา ญาติพี่น้อง ทรัพย์สินเงินทอง ล้วนไม่อาจติดตามเราไปสู่ปรโลกได้ มีแต่กุศลผลบุญที่เราสั่งสมไว้ดีแล้วเท่านั้น ที่จะเป็นดังเงาติดตามตัวเราไป ดังนั้นเราทั้งหลายต้องตระหนักและแสวงหาหลักของชีวิต ด้วยการสั่งสมบุญบารมีให้เต็มที่ เพราะโอกาสนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเรา ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ พบพระพุทธ-ศาสนา ได้รู้จักอริยมรรค ซึ่งเป็นหนทางสายกลาง นำไปสู่ความบริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ เพื่อมุ่งตรงสู่พระนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน มาตุโปสกสูตร ว่า “โย มาตรํ ปิตรํ วา        มจฺโจ ธมฺเมน โปสต ตาย นํ ปาริจริยาย        มาตาปิตูสุ ปณฺฑิตา อิเธว นํ ปสํสนฺต    …

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – น้ำใสใจจริง จากมารดา Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – เนื้อนาบุญอันเลิศ         ทานอันบุคคลให้แล้วในบุญเขตใด เป็นทานมีผลมาก บุคคลพึงเลือกให้ทานในบุญเขตนั้น พระสุคตเจ้าทรงสรรเสริญการเลือกให้ทานที่บุคคลให้แล้ว ในทักขิไณยบุคคลทั้งหลาย  ที่มีอยู่ในโลกคือหมู่สัตว์ที่ยังเป็นอยู่นี้ มีผลมาก เหมือนพืชที่บุคคลหว่านแล้วในนาดี ฉะนั้น         การทำพระนิพพานให้แจ้งนี้ เป็นวัตถุประสงค์หลักที่  แท้จริงของมนุษย์ทั้งหลาย ในครั้งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังเป็นพระบรมโพธิสัตว์อยู่ เมื่อเกิดมาในโลกมนุษย์ ท่านก็ทำแต่ความดีเรื่อยไปจนกระทั่งหมดอายุขัย และตลอดระยะเวลานั้น ท่านไม่เคยละเลยต่อการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ทรงทำภาวนาอย่างนี้ทุกภพทุกชาติ จนบารมีของท่านเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ และได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นบรมครูของเรา สั่งสอนสัตวโลกให้เข้าถึงธรรมตามพระองค์ไปนับไม่ถ้วน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ว่า         “ทานอันบุคคลให้แล้วในบุญเขตใด เป็นทานมีผลมาก บุคคลพึงเลือกให้ทานในบุญเขตนั้น พระสุคตเจ้าทรงสรรเสริญการเลือก ให้ทานที่บุคคลให้แล้ว  ในทักขิไณยบุคคล ทั้งหลาย ที่มีอยู่ในโลกคือหมู่สัตว์ที่ยังเป็นอยู่นี้ มีผลมาก เหมือนพืชที่บุคคลหว่านแล้วในนาดี ฉะนั้น”         *ในสมัยพุทธกาล มีอุบาสกท่านหนึ่งเป็นผู้มีศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนามาก ในแต่ละวัน ท่านจะต้องทำบุญตักบาตร สมาทานศีล …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – เนื้อนาบุญอันเลิศ Read More »

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – รักลูกให้ถูกทางนิพพาน         บัณฑิตทั้งหลาย ย่อมปรารถนาอภิชาตบุตร อนุชาตบุตร   ไม่ปรารถนาอวชาตบุตรผู้ตัดสกุลเลย บุตรทั้งหลายเหล่านี้แล มีอยู่พร้อมในโลก บุตรเหล่าใดเป็นอุบาสก มีศรัทธา ถึงพร้อมด้วยศีล รู้ถ้อยคำ ปราศจากความตระหนี่ บุตรเหล่านั้นย่อมไพโรจน์ในบริษัททั้งหลาย เหมือนพระจันทร์พ้นจากหมู่เมฆ ย่อมไพโรจน์อยู่ ฉะนั้น         ร่างกายของคนเรานั้น จะต้องคอยหมั่นทำความสะอาด ชำระล้างสิ่งสกปรกอยู่เป็นประจำทุกๆ วัน ฉันใด จิตใจของคนเราก็ ฉันนั้น จะต้องคอยหมั่นทำความสะอาด ด้วยการหมั่นสวดมนต์เจริญสมาธิภาวนา ซึ่งเป็นวิธีที่จะชำระล้างจิตใจของเรา ให้ปราศจากกิเลสอันเป็นมลทินของใจให้หลุดร่อนออกไป ทำให้ใจของเราสะอาดบริสุทธิ์ผ่องใสปราศจากกิเลสเครื่องเศร้าหมอง ทั้งมวล ซึ่งการทำอย่างนี้เป็นภารกิจหลักของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เป็นสิ่งที่เราจะต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก และทำควบคู่กับภารกิจในชีวิตประจำวัน ธุรกิจกับจิตใจต้องไปด้วยกัน ฝึกฝนอบรมใจกันไปจนกระทั่งติดเป็นนิสัย ให้เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ เหมือนลมหายใจที่เราขาดไม่ได้ หากทำได้เช่นนี้ เราจะต้องเข้าถึงพระรัตนตรัยอย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ว่า         “บัณฑิตทั้งหลาย ย่อมปรารถนาอภิชาตบุตร อนุชาตบุตร …

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – รักลูกให้ถูกทางนิพพาน Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – เศรษฐีผู้มีใจตระหนี่ เพราะความตระหนี่กับความประมาท คนเราจึงให้ทานใครไม่ได้  ดังนั้น ผู้มีปัญญาเมื่อต้องการบุญ พึงให้ทานเถิด         เราทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ มีสิ่งที่จะต้องศึกษาควบคู่กันไปอยู่ ๒ ประการ คือ การศึกษาวิชาความรู้ในทางโลก และการศึกษาวิชชาในทางธรรม การศึกษาความรู้ทางโลก มีเป้าหมาย เพื่อให้เรารู้จักวิธีการแสวงหาปัจจัยสี่มาเลี้ยงตน ทำให้เราสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ส่วนการศึกษาความรู้ในทางธรรม มีเป้าหมายเพื่อฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้สะอาดบริสุทธิ์   เพื่อจะได้เข้าถึงแหล่งแห่งความรู้ที่สมบูรณ์ เป็นความรู้เพื่อความหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงและให้เข้าถึงความสุขอันแท้จริงที่มีอยู่ภายในตน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน พิลารโกสิยชาดก ว่า “มจฺเฉรา จ ปมาทา จ    เอวํ ทานํ น ทิยฺยติ ปุญฺญํ อากงฺขมาเนน        เทยฺยํ โหติ วิชานตา “เพราะความตระหนี่กับความประมาท คนเราจึงให้ทานใครไม่ได้ ดังนั้น ผู้มีปัญญาเมื่อต้องการบุญ พึงให้ทานเถิด”         คนหวงแหนทรัพย์ ไม่อาจจะให้ทานได้ เพราะมีความตระหนี่อยู่ในใจ คิดว่าทรัพย์นั้นหามาได้โดยยาก …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – เศรษฐีผู้มีใจตระหนี่ Read More »

มงคลที่ ๑๓ สงเคราะห์ภรรยา(สามี) – คู่บุญคู่บารมี การบำรุงบิดามารดา    การสงเคราะห์บุตร การสงเคราะห์ภรรยา  และการทำงานไม่คั่งค้าง เป็นมงคลอันสูงสุด         พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีน้ำพระทัย เปี่ยมล้นไปด้วยพระมหากรุณาธิคุณสุดที่จะประมาณได้ เมื่อทรงบรรลุพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว ทรงพิจารณาเห็นว่าสัตวโลกที่มีกิเลสเบาบางพอที่จะรองรับธรรมะที่พระองค์ตรัสรู้ได้ ยังมีอยู่ จึงทรงใช้เวลาตลอดพระชนมชีพ โปรดเวไนยสัตว์ให้เข้าถึงธรรมกันมากมายนับไม่ถ้วน แม้ว่าพระพุทธองค์จะดับขันธปรินิพพานนานแล้ว แต่พระธรรมคำสอนก็ยังคงดำรงอยู่ ให้เราได้ศึกษาและนำมาประพฤติปฏิบัติตาม เพื่อจะได้หลุดพ้นจากความทุกข์ พบสุขที่แท้จริงตามอย่างพระพุทธองค์ไปด้วย         พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงการบำเพ็ญประโยชน์ต่อคนในครอบครัวไว้ใน มงคลสูตร ว่า “มาตาปิตุอุปฏฺฐานํ        ปุตฺตทารสฺส สงฺคโห  อนากุลา จ กมฺมนฺตา        เอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ         การบำรุงบิดามารดา การสงเคราะห์บุตร การสงเคราะห์ภรรยา และการทำงานไม่คั่งค้าง เป็นมงคลอันสูงสุด”         ครอบครัวเป็นหน่วยพื้นฐานที่สำคัญของสังคม หากสมาชิกของแต่ละครอบครัวอยู่กันอย่างสงบสุข สังคมใหญ่ คือ ประเทศชาติ ย่อมสงบสุขไปด้วย สามีภรรยาที่ก่อร่างสร้างครอบครัว ควรมีคุณธรรมประจำใจในการดำเนินชีวิต …

มงคลที่ ๑๓ สงเคราะห์ภรรยา(สามี) – คู่บุญคู่บารมี Read More »

มงคลที่ ๑๓ สงเคราะห์ภรรยา(สามี) – คู่ทุกข์         เมื่อสามีภรรยาทั้งสองฝ่ายมีศีลเสมอกัน  รักใคร่ปรองดองกัน ไม่มีใจคิดร้ายต่อกัน เป็นผู้ประพฤติธรรม ในโลกนี้ มีศีลและวัตรเสมอกัน ย่อมเป็นผู้เสวยกามารมณ์ เพลิดเพลินบันเทิงใจอยู่ในเทวโลก         การสร้างบารมีเป็นหน้าที่หลักของมวลมนุษยชาติ ถือเป็นกรณียกิจที่สำคัญที่จะต้องทำ ไม่ทำไม่ได้ บุญกุศลที่เราสั่งสมวันละเล็กวันละน้อย จะก่อตัวรวมเป็นดวงบุญที่สุกใสสว่างติดแน่นอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เมื่อกลั่นตัวมากเข้าก็จะกลายเป็นบารมี เมื่อบุญบารมีเต็มเปี่ยม จะนึกคิดปรารถนาสิ่งใด ก็สมหวังดังใจทุกประการ ดังนั้นบุญบารมีจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ เป็นสิ่งสำคัญ เป็นปัจจัยหลักของมนุษย์ โดยเฉพาะที่เราสร้างบารมีกันอยู่นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อชำระกาย วาจา ใจให้สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ฉะนั้นเราต้องสั่งสมบุญบารมีให้เต็มที่กันทุกคน มีธรรมภาษิตที่ปรากฏใน สังวาสสูตร ว่า         “สามีภรรยาทั้งสอง เป็นผู้มีศรัทธาเสมอกัน รู้ความประสงค์ของผู้ขอ มีความประพฤติสำรวม ดำรงชีพอยู่โดยธรรม เจรจาไพเราะต่อกัน ย่อมพบแต่ความสุขความเจริญรุ่งเรืองในชีวิต เมื่อสามีภรรยาทั้งสองฝ่ายมีศีลเสมอกัน รักใคร่ปรองดองกัน ไม่มีใจคิดร้ายต่อกัน เป็นผู้ประพฤติธรรมในโลกนี้ มีศีลและวัตรเสมอกัน ย่อมเป็นผู้เสวยกามารมณ์ เพลิดเพลินบันเทิงใจอยู่ในเทวโลก” …

มงคลที่ ๑๓ สงเคราะห์ภรรยา(สามี) – คู่ทุกข์ – คู่ยาก Read More »

มงคลที่ ๑๓ สงเคราะห์ภรรยา(สามี) – ยอดนารี ศรีภรรยา         พญาราชสีห์สัญจรไปตามราวไพรใกล้เชิงเขา อาศัยอยู่บนบรรพตเขาหลวง แล้วเที่ยวตะครุบจับสัตว์ ๔ เท้าทั้งน้อยใหญ่ทุกชนิด กัดกินเป็นอาหารได้ ฉันใด สตรีผู้มีศรัทธา เป็นอริยสาวิกาในศาสนานี้ ก็ฉันนั้น เมื่อยังอาศัยภัสดาอยู่ ควรประพฤติยำเกรงสามี ฆ่าความโกรธเสีย กำจัดความตระหนี่ได้แล้ว เธอผู้ประพฤติธรรมโดยชอบ จึงจะรื่นเริงบันเทิงใจอยู่บนสวรรค์         อายตนนิพพาน เป็นธรรมธาตุอันบริสุทธิ์ ที่เปี่ยมไปด้วยบรมสุขอันเป็นอมตะ เต็มไปด้วยกายธรรมอรหัตของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์ทั้งหลาย ตลอดจนสรรพสัตว์ทั้งปวงที่เกิดมาในแต่ละภพแต่ละชาติ ต่างมีเป้าหมายที่จะเข้าถึงพระนิพพานทั้งนั้น แต่ถูกอวิชชาห่อหุ้ม  ดวงจิต ปิดบังธาตุธรรมเห็น จำ คิด รู้ ทำให้ลืมเลือนเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิต ผู้ที่มีใจบริสุทธิ์ มีใจหยุดนิ่งได้อย่างสมบูรณ์เท่านั้น จึงจะสามารถรู้เห็นความเป็นจริงของชีวิตได้อย่างลึกซึ้ง ซึ่งเป็นเรื่องราวที่น่าศึกษาค้นคว้า เราจะศึกษาได้ด้วยวิธีเดียวเท่านั้น คือ ต้องฝึกฝนใจให้หยุดนิ่งอย่างถูกวิธีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เราจะเข้าถึงแหล่งแห่งความรู้ภายในอันบริสุทธิ์กัน  ทุกคน มีธรรมภาษิตใน ลตาวิมาน ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ …

มงคลที่ ๑๓ สงเคราะห์ภรรยา(สามี) – ยอดนารี ศรีภรรยา Read More »