หลวงพ่อธัมมชโย

ธรรมทายาทหญิง : เนื่องจากทุกวันนี้รถเมล์ขับซิ่งมาก กลัวว่าเวลายืนหรือนั่งทำสมาธิแล้ว เกิดรถเบรกกะทันหันกลัวจะไถลไปข้างหน้าเจ้าค่ะ หลวงพ่อ : หลวงพ่อว่า รถสมัยนั้นกับสมัยนี้มันก็เหมือน ๆ กันนะ มีอยู่คราวหนึ่งรถชนกัน หรือเกิดอุบัติเหตุอย่างไรไม่ทราบ รถที่นั่ง มันเข้าไปในร้านก๋วยเตี๋ยว เก้าอี้มันพับ ๆ เข้ามา แล้วมาจ่อที่ผู้หญิง ที่นั่งข้าง ๆ เขาก็ไม่เจ็บนะ แต่เขาเป็นลมไปเลย ในรถมีคนไม่เจ็บ อยู่ ๒ – ๓ คน มีหลวงพ่อและคนที่นั่งข้าง ๆ ส่วนกระเป๋ารถกระเด็น หลุดไปเลย หลวงพ่อก็แปลกใจตัวเอง ทำไมตอนนั้นเราเป็นแบบนั้น คือ ไม่รู้สึกตื่นเต้น ตกใจอะไรเลย ใจมันนิ่ง ๆ มีความสุขอยู่ข้างใน แล้วก็ลง จากรถไปขึ้นรถต่อมาหาคุณยายเลย ตอนนั้นก็ไม่ได้นึกอัศจรรย์นะ แต่พอมานึกย้อนหลังแล้วแปลก ทำไมเราเป็นอย่างนี้นะ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ …

กลัวว่าเวลายืนหรือนั่งทำสมาธิแล้ว เกิดรถเบรกกะทันหัน แล้วจะไถลไปข้างหน้า Read More »

ธรรมทายาทหญิง : เวลานั่งสมาธิลูกจะเป็นคนคิดมาก จะนิ่งสงบภายในเวลาแค่ ๑ – ๒ นาที นอกนั้นก็ฟุ้งค่ะ หลวงพ่อ : ต้องนั่งสม่ำเสมอทุกวัน ต้องมีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางเยอะ ๆ มีพระธรรมทายาท ท่านถามหลวงพ่อว่า ตอนหลวงพ่อนั่ง ใหม่ ๆ เป็นอย่างไรบ้าง หลวงพ่อก็บอกว่า นั่งใหม่ ๆ ก็เมื่อย นั่งมืด นั่งฟุ้ง นั่งหลับ นั่งท้อ นั่งน้อยใจในโชควาสนาบารมี นั่งไปด้วยก็บ่น ไปด้วย ก็เป็นอย่างที่ลูก ๆ เป็นนั่นแหละ ไม่ใช่ของอัศจรรย์หรือของ แปลก หรือเราเป็นคนเดียว แต่ตอนนั้นหลวงพ่อเข้าใจว่า หลวงพ่อ เป็นคนเดียวในโลก ก็บ่นรำพึงกับคุณยาย คุณยายก็ให้กำลังใจ ให้คำแนะนำ ก็ทำความเพียรไปเรื่อย ๆ แต่มันก็ไม่ได้ผล เพราะ ตอนนั้นอยากได้มาก ๆ มาได้ผลตอนที่ปลงตกแล้ว ตอนนั้นปี พ.ศ. ๒๕๐๖ …

นั่งสมาธิแล้วฟุ้ง Read More »

สามเณร : ตอนสมัยหลวงพ่อเรียนธรรมะกับคุณยายใหม่ๆ หลวงพ่อฝึกอย่างไรครับ หลวงพ่อ : ก็ฝึกอย่างที่สอนลูกเณรอย่างนั้นแหละ ในใจลึก ๆ ของหลวงพ่อ ตอนก่อนเข้ามหาวิทยาลัย มัน แสวงหาคำตอบหลาย ๆ ข้อ เช่น นรกมีจริงไหม สวรรค์มีจริง ไหม มนุษย์มาจากไหน แล้วก็แสวงหาความรู้เหล่านี้จากครูบา อาจารย์ต่าง ๆ อ่านตำราบ้าง แต่ก็ไม่มีใครตอบหลวงพ่อได้ ไปถาม ครูบาอาจารย์ที่ท่านเป็นพระ ส่วนใหญ่บอกว่า น่าจะมีนะ เพราะ พระไตรปิฎกว่าอย่างนั้นอย่างนี้ ก็ไม่ค่อยถูกใจหลวงพ่อเท่าไร แต่ก็เกรงใจท่าน ไม่ได้ถามต่อ จนกระทั่งมาเจอยาย ก็ไปถามคำถามเดิม “นรกสวรรค์มี จริงไหม” ท่านบอกว่า “มี” “แล้วไปได้ไหม” “ได้” “ยายเคยไป หรือเปล่า ” “เคย” “คุณจะไปไหมล่ะ เดี๋ยวยายจะพาไป” “งั้น คุณ ทำอย่างนี้ ๆ นะ” ก็นั่งไป หลวงพ่อก็อยากรู้อยากเห็น …

หลวงพ่อฝึกธรรมะใหม่ ๆ Read More »

ภิกษุ หลวงพ่อครับ ที่หลวงพ่อเล่าว่า เคยนั่งธรรมะกับคุณยาย แล้วท่านบอกว่า ให้ใจเย็น ๆ ตอนนั้นหลวงพ่อฝึกอย่างไรครับ หลวงพ่อ : ก็ฝึกอย่างพวกเราฝึกนี่แหละ ฝึกธรรมดา ท่านสอนว่า การเห็นข้างในกับข้างนอกมันต่างกัน ข้างนอก เราเห็นได้ทันที แต่การเห็นข้างในมันต้องค่อยเป็นค่อยไป ค่อย ๆ เห็น จากไม่มีจนกระทั่งเห็นว่ามี จากเลือนรางก็ค่อย ๆ ชัดขึ้น จากชัดน้อยก็ไปชัดมาก จากชัดมากก็ยิ่งชัดมากยิ่งขึ้น เพราะฉะนั้น ให้ทำความเข้าใจ และรู้จักกับวิธีการเห็นข้างใน ว่า มันเป็นแบบนี้ ก็ต้องทำแบบนี้ เมื่อเราเข้าใจมัน รู้จักมันอย่าง ดีแล้ว เพราะฉะนั้นเราจะไปฮึดฮัดหรือหงุดหงิดในกรณีที่ไม่ได้ดังใจ มันไม่ได้ แล้วจะใช้วิธีบังคับให้ชัด มันก็ไม่ได้ผล เพราะคนละวิธีกัน เหมือนเอามีดผ่าฟืนไปปอกผลไม้มันไม่ได้ หรือเอามีดปอกผลไม้ ไปผ่าฟืนก็ไม่ได้ ของใครก็ของมัน พอท่านสอนให้ทำความเข้าใจตรงนี้ ก็มาทดลองทำ ใหม่ ๆ ก็ยังไม่ค่อยได้ผล เพราะเราคุ้นกับการเห็นอะไรได้ดังใจ หรือเห็น อะไรไม่ชัด เราก็ต้องไปเพ่ง ทำตาหยี ๆ …

นั่งธรรมะต้องใจเย็น ๆ Read More »

ภิกษุ เมื่อสมัยหลวงปู่วัดปากน้ำ ท่านมีการฝึกพระภิกษุสามเณรอย่างไรบ้างครับ หลวงพ่อ : ท่านฝึกทุกเช้าเลย วันละ ๑๐ นาที ฝึกทั้งวัด แล้วท่าน ก็สอนให้คิดแบบพระ พูดแบบพระ ทำแบบพระ ท่านก็หยิบเอา พระวินัยบ้าง เสขิยวัตรบ้างมาเทศน์สอน ส่วนพวกทำวิชชา ท่านก็จะสั่งให้ใจอยู่ภายในตลอด ไม่ว่า จะไปฉัน หรือทำอะไรก็แล้วแต่ ใจต้องอยู่ตรงนั้น หลุดไม่ได้ ท่าน ใช้งานบ่อย หลุดท่านก็ดุเอา สมมติว่า ท่านบุญเยี่ยมนั่งธรรมะดี หลวงปู่วัดปากน้ำมี แขกมาหาท่าน ท่านก็จะเอาท่านบุญเยี่ยมมานั่งใกล้ ๆ พอแขก เข้ามากราบ “หลวงพ่อเจ้าขา คนนั้นเจ็บ คนโน้นป่วย” ท่านก็ต้อง แก้ไป “หลวงพ่อเจ้าขาฝนตกที่โน่น” ท่านก็ต้องเป็นเจ้ากรมอุตุฯ “หลวงพ่อเจ้าขา พ่อตายแม่ตายไปอยู่ที่ไหน” ท่านก็หันมา “อ้าว ท่านบุญเยี่ยม อยู่ตรงไหน” ท่านบุญเยี่ยมก็ต้องค้นไป ท่านใช้ช่วยเวลารับแขก ซึ่งมันสารพัดเรื่อง ช่วยทุกข์มนุษย์ ทั้งนั้น ท่านใช้อย่างนี้อยู่ตลอด เพราะฉะนั้นไม่คล่อง …

หลวงปู่มีวิธีฝึกพระภิกษุสามเณรอย่างไร Read More »

ภิกษุ ทำไมจะศึกษาวิชชาธรรมกาย ต้องมาที่วัดพระ ธรรมกาย ไม่ไปที่วัดปากน้ำต้นแหล่ง หรือว่าไปที่ลูกศิษย์ หลวงพ่อวัดปากน้ำรูปอื่น ๆ ครับ หลวงพ่อ : ไปที่ไหนก็ได้ที่มีความมั่นใจว่าจะได้ศึกษาวิชชา ธรรมกาย เรามั่นใจตรงไหน เรามีความศรัทธาตรงไหน เราก็ไป ตรงนั้น เหมือนหลวงพ่อมีความมั่นใจที่คุณยาย หลวงพ่อก็ไปที่ยาย ก่อนหน้านี้ก็ไปวัดอื่นมาทั่ว แล้วมาสรุปที่วัดปากน้ำ ในวัดปากน้ำ ก็ไปทั่วหมด แล้วก็มาสรุปที่คุณยาย ทั้ง ๆ ที่บุคลิกของท่าน ถ้าไปเทียบกับครูบาอาจารย์ต่าง ๆ ท่านสู้เขาไม่ได้ รูปร่างท่านจะผอมบาง แต่หลวงพ่อดูหลาย ๆ อย่าง ไม่มีใครเหมือนท่าน ดูตั้งแต่เรื่องหยาบของท่านไปก่อน เพราะคน จะทำงานละเอียดได้ จะต้องทำงานหยาบให้ละเอียดก่อน ท่านจะ ประณีต มีความสะอาด มีระเบียบ แสดงว่าจิตใจของท่านมีระเบียบ มีวินัย ควบคุมตัวเองได้ ท่านจะพูดแต่พอดี พูดเป็นอรรถเป็นธรรม เรื่องอื่นไม่คุย เลย และไม่ว่าร้ายใคร ชมก็ไม่ค่อยชม หลวงพ่อไม่เคยได้ยินยาย ชมเลย ไม่เคยได้รับคำชมจากยาย …

จะศึกษาวิชชาธรรมกายต้องมาเฉพาะที่วัดพระธรรมกายหรือ Read More »

วัดพระธรรมกายไม่ใช่พุทธพาณิชย์นะ มีแต่เขาแต่งตั้งให้ ว่าเป็นพุทธพาณิชย์ แต่ความจริงไม่ใช่ เพราะไม่ได้ค้าขายอะไร เลย มีแต่เชิญชวนเขามาสร้างพระ มาสร้างบุญกุศล ก็เหมือน กับบรรพบุรุษปู่ย่าตายายของเราที่เขาทำกันมา แต่แปลกตรงที่ ถ้าครูไม่ใหญ่ทำ กลับกลายเป็นพุทธพาณิชย์ ทุกคนที่มาร่วมบุญ เขาก็มาทำด้วยความสมัครใจ เต็มใจ เมื่อร่วมบุญแล้วก็มีของขวัญให้เพื่อเอาไว้ระลึกนึกถึงบุญ ไม่ใช่เป็น ของขาย หรือของขลัง จะเอาหรือไม่เอาก็ได้ ไม่ได้ว่าอะไรเลย คือ ให้ไว้เพื่อระลึกนึกถึงบุญ เพราะความทรงจำเรามีจำกัด มันเสื่อมลง เมื่อกาลเวลาผ่านไป พอเห็นของขวัญ อ๋อ วันนั้น เดือนนั้น ปีนั้น เราได้ทำบุญอย่างนั้น ที่นั่น ที่นี่ ใจจะได้ปลื้มปีติ บุญก็เกิด เพราะฉะนั้น ขอยืนยันว่า “วัดพระธรรมกาย ไม่ใช่ พุทธพาณิชย์” ๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๕ …

วัดพระธรรมกายเป็นพุทธพาณิชย์จริงหรือ Read More »

เราตั้งจิตอธิษฐานอย่างไร พลังบุญเป็นกระแสบุญธาตุ อันบริสุทธิ์ก็จะส่งเอาไปใช้ให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ตามความ ปรารถนาของเรา ถ้าเราตั้งความปรารถนาใหญ่ กำลังบุญก็จะต้องพอเหมาะ พอสมกัน เช่น ปรารถนาจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กำลังบุญก็ ต้องเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ทั้ง ๓๐ ทัศ จึงจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ เพราะฉะนั้นพระบรมโพธิสัตว์จึงไม่ได้ทำความดีครั้งเดียว อธิษฐานครั้งเดียว แต่ทำนับครั้งไม่ถ้วน นับชาติไม่ถ้วน เพราะฉะนั้น คำอธิษฐานจะสำเร็จหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่ กับพลังบุญที่มี ซึ่งก็แล้วแต่ว่าสิ่งที่เราปรารถนานั้นมันเล็ก ปานกลาง หรือยิ่งใหญ่ขนาดไหนที่จะพอเหมาะพอดีกัน เหมือนเรามีเงินนิดหน่อย แต่อยากจะไปซื้อบ้านใหญ่โต รถเก๋งหรู ๆ มันก็ต้องพอเหมาะกับเงินที่เรามี บุญก็เช่นเดียวกัน จะต้องพอเหมาะกับสิ่งที่เราได้ตั้งความปรารถนาเอาไว้ เมื่อยังมี ไม่พอ ก็ต้องค่อย ๆ สั่งสมกันไป ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

ภิกษุ เวลาไปบอกบุญ ทำไมวัดนี้ชอบกำหนดว่าจะต้อง ทำบุญเท่านั้นเท่านี้ครับ หลวงพ่อ : การมีเป้าหมาย จะทำให้มีกำลังใจ มีแรงฮึดที่จะก้าว ไปสู่ตรงนั้นได้อย่างเต็มที่ ถ้าไม่มีเป้า เราก็ทำไปตามกำลัง ไม่ได้ เต็มกำลัง ก็แค่นั้นเอง ที่ให้เขาตั้งเป้าเอาไว้ จะได้มีเป้าในใจว่า เราถึงเป้าที่เราตั้งไว้ หรือยัง สมมติว่า เป้าจะเป็นประธานรอง เราทำคนเดียวไหวไหม ถ้าไม่ไหวเราก็ไปชวนเขามาทำ ทำตอนนี้ได้แค่นี้ ยังไม่พอ ก็ไปตาม คนมาอีก มาเติมให้ถึงเป้า จะได้มีกำลังใจทำ ทุ่มกันอย่างเต็มกำลัง ถ้าไม่มีเป้า เราก็จะทำกันเรื่อย ๆ และที่สำคัญ เราทำเพื่อใคร ก็เพื่อตัวเราเอง ถ้าเราเชื่อ เรื่องกฎแห่งกรรม หว่านพืชอย่างไรได้ผลอย่างนั้น เราทำอย่างไร เราได้อย่างนั้น การตั้งเป้าไว้สูง ๆ จะทำให้เรามีกำลังใจสูง คนที่มาวัดนี้เยอะทั้งเศรษฐีและไม่ใช่เศรษฐี เศรษฐีเงินล้าน พอจะชวนทำบุญ บางทีร้อย ห้าร้อย เขารู้สึกว่าเยอะแล้ว แล้วเขา ก็คุ้นอยู่อย่างนั้น หลวงพ่อเลยมาปฏิวัติใหม่หมด แนะนำเขาไปว่า ทีเอาเงินไปทำอย่างอื่นไม่เกิดประโยชน์ …

ทำไมวัดนี้ชอบกำหนดต้องทำบุญเท่านั้นเท่านี้ Read More »

การอธิษฐานจิตไม่ใช่เป็นความโลภ หรือค้ากำไรเกินควร เราจะเอาไปเปรียบเทียบกับธุรกิจไม่ได้ อธิษฐานจิต คือ การตั้งเป้าหมายว่า ในอนาคตเราอยากจะ เป็นอะไร เราปรารถนาอย่างไรเราจึงอธิษฐาน แล้วบุญก็จะเป็นพลัง สนับสนุนให้เป็นไปตามความปรารถนานั้น ซึ่งไม่เกี่ยวกับความโลภ ถ้าความโลภเกิดขึ้น บุญก็ไม่เกิด เพราะมันตรงกันข้าม และเราก็กำลังเดินตามรอยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทุกครั้งที่ พระองค์ทำความดีไม่ว่าทำเล็กทำน้อย พระองค์ปรารถนาพุทธภูมิ ทั้งนั้นซึ่งเป็นภูมิอันใหญ่ ถวายดอกไม้บูชาพระเจดีย์ก็ปรารถนาเป็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถ้าเราคิดว่า อย่างนี้เป็นการค้ากำไรเกินควร มันก็ไม่ถูก แต่ว่าพระองค์กำลังสั่งสมบุญเพื่อไปสู่เป้าหมายนั้น อย่างนี้เรียกว่า อธิษฐานบารมี คือกำลังสั่งสมบุญทีละเล็กทีละน้อย เหมือนจอมปลวกค่อย ๆ ก่อตัวจากดินก้อนเล็ก ๆ ขึ้นไป หรือ เหมือนสร้างตึกก็ต้องค่อย ๆ ก่อสร้างจากฐานรากขึ้นไปจนกว่าจะ ไปถึงเป้าหมายของตึกที่ได้ตั้งใจไว้ ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

ภิกษุ หลวงพ่อครับ โยมถามว่า เวลาคนมาทำ บุญกับวัดเรามาก ๆ แล้ววัดจน ๆ ในประเทศไทย เขาจะอยู่กันอย่างไร หลวงพ่อ : ก็ให้ทำตามหลักที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงว่าไว้ คือ ศรัทธามีที่ไหน เราก็ไปทำที่นั้น ก็มี ๒ ประเภทนะ ทำเพราะสงสาร เนื่องจากวัดนั้นจน กับทำเพราะวัดนี้ทำงาน ก็มาสนับสนุนกัน แล้วแต่รสนิยมของใคร ถ้าสงสารก็ไปช่วยกัน วัดพระธรรมกายไม่ใช่วัดรวยนะ แต่เป็นวัดทำงาน มาช่วยกัน คนละเล็กละน้อยก็ทำงานกันไป ส่วนวัดที่คนไม่ค่อยเข้า มันก็ น่าคิด ทำไมเขาไม่เข้าวัด หรือไม่ค่อยมีคนไปสนับสนุนจนกระทั่ง วัดทรุดโทรม หรือมีพระน้อย เพราะปกติคนอยากจะทำบุญ อยาก จะได้บุญ วัดก็มีอยู่ พระก็มีอยู่ แต่ทำไมเขาไม่ไปสนับสนุน ปล่อย ให้เป็นอย่างนั้น จนกระทั่งญาติโยมเกิดความสงสาร แต่วัดพระ ธรรมกายเขาไม่ค่อยสงสาร เขามาเพราะจะมาเรียนธรรมะ เขาได้ ประโยชน์ เขาเลยช่วยกันสนับสนุน บางทีก็มีคำถามต่อ ทำไมต้องมาทำเฉพาะที่วัดพระธรรมกาย หลวงพ่อก็บอกเขาไปว่า “เพราะวัดนี้มีธรรมกาย” …

ถ้าคนทำบุญกับวัดพระธรรมกายมาก ๆ แล้ววัดจน ๆ ล่ะ Read More »

การอธิษฐานจิต ไม่ใช่การค้ากำไรเกินควร ไม่ใช่ความโลภ ความโลภ เป็นเรื่องของบาป คือ โลภอยากได้สิ่งต่าง ๆ มา ด้วยทางที่ไม่ชอบ ไม่ถูก ไม่ควร อย่างนี้ใจจะเร่าร้อน ตรงข้ามกับบุญ ยิ่งมากยิ่งดี ยิ่งใจเย็น ใจใส ทำบุญไปแล้วต้องตามนึกถึงบ่อย ๆ ดวงบุญจะขยาย และ ทุกครั้งที่ทำบุญต้องอธิษฐานจิต เป็นอธิษฐานบารมีของเรา บุญ เป็นพลังงานชนิดหนึ่ง เหมือนกับกระแสไฟ เป็นของ กลาง ๆ จะนำไปใช้อะไรก็ได้ เอาพัดลมมาเสียบ พัดลมก็หมุนจี๋ เสียบเตารีด เตารีดก็ร้อน เสียบตู้เย็น ตู้เย็นก็เย็น เสียบหลอดไฟ ไฟก็สว่าง ถ้ามีบุญแล้ว เอามาใช้ไม่เป็น ก็มีวันหมดได้ ถ้าบุญหมด บาปก็แทรกได้ เหมือนเรื่องราวของขอทานอดีตเศรษฐีท่านหนึ่งที่พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า ถ้าขยันทำงานตั้งแต่วัยหนุ่มจะได้เป็น มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ เพราะบุญเขามีมากขนาดนั้น แต่ถ้าหากออกบวชประพฤติพรหมจรรย์ ปฏิบัติธรรมจะได้บรรลุ มรรคผลนิพพานเป็นถึงพระอรหันต์ แต่ไม่ทำทั้งสองอย่าง ใช้ทรัพย์ ที่ได้มาด้วยบุญให้หมดไปกับการเที่ยวเตร่สนุกสนานในวัยต้น แต่ถ้าหากกลับตัวมาคิดได้ในวัยกลางคน …

การอธิษฐานจิตเป็นความโลภหรือไม่ Read More »

ภิกษุ ช่วงที่บอกบุญเสาเข็มวิหารหลวงปู่วัดปากน้ำ มีโยมถาม ผมก็บอกไปว่า บุญใหญ่มากเลย แล้วก็อธิบายไปหลายอย่าง เขาบอกตั้งใจว่าจะทำ แต่ขอถามนิดหนึ่งว่า ตั้งแต่บุญกฐินยาย บุญสร้างพระมหาธรรมกายเจดีย์ เสาเข็มพระมหาธรรมกายเจดีย์ แล้วก็มาถึงองค์พระ มาเสาเข็มวิหารหลวงปู่ ทุกบุญก็บอกว่า “บุญใหญ่” คืออยากจะทราบว่า บุญไหนใหญ่กว่ากันครับ แล้วทำไมทำบุญที่วัดพระธรรมกาย จะต้องบุญใหญ่ปิดอบายทุกครั้งครับ หลวงพ่อ : ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ นะ เพราะคนจะไปอบายต้องไป ด้วยจิตที่เศร้าหมอง ไม่ผ่องใส มีอกุศลกรรม จิตมืดดำก็ไปอบาย แต่มาทำบุญที่วัด จิตผ่องใส ไม่เศร้าหมอง เพราะฉะนั้นจึงปิดประตู อบาย มีสุคติเป็นที่ไป บุญไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย แต่ก็ไม่ใช่ไปทำบาปใหม่นะ หมายความว่า ทำบุญแล้วก็รักษาบุญนี้ไปจนกระทั่งหมดอายุขัย ส่วนคำว่า “ใหญ่” เนื่องจากคำที่จะเอาไปเปรียบเทียบกับ สิ่งนั้น ภาษามันมีความจำกัด เหมือนกินข้าวก็มีความสุข เตะบอล ก็มีความสุข ไปทะเลก็มีความสุข เที่ยวบาร์ก็มีความสุข นั่งธรรมะ ก็มีความสุข ไม่รู้ว่าสุขไหนจะใหญ่กว่ากัน เอาไปใช้ปนกันหมด มัน จนด้วยภาษาที่จะนำมาอธิบาย …

บุญใหญ่ปิดอบายอีกแล้ว Read More »

การอธิษฐานจิตเป็นสิ่งสำคัญ ทำบุญทุกครั้งต้องอธิษฐาน หลักง่าย ๆ คือ เราต้องอธิษฐานเป้าหมายหลักเป็นอันดับแรกก่อน คือ ขออานุภาพแห่งบุญนี้ ให้เราได้บรรลุมรรคผลนิพพาน ได้ไปสู่ ที่สุดแห่งธรรม เพื่อเราจะได้อยู่ในร่มเงาของพระพุทธศาสนา ให้ เราได้เข้าถึงธรรมตั้งแต่ยังเยาว์วัย ให้เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว อย่างสะดวกสบาย อย่างง่ายดาย ถูกต้องร่องรอยตรงไปตามความ เป็นจริง อธิษฐานเป้าหมายหลักดังกล่าวก่อน แล้วต่อจากนั้นก็เป็น เครื่องเสริม เช่น ให้เราสมบูรณ์ไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข พวกพ้องบริวาร ให้มีแต่คนดี ๆ สิ่งดี ๆ เข้ามาอยู่ใกล้ตัวเรา เป็นต้น แล้วรองลงมากว่านี้อีก ก็เป็นบุญพิเศษ เราจะอธิษฐาน อย่างไร เราก็ว่ากันไป เช่น ให้หมดหนี้สิน เหลือกิน เหลือใช้ เหลือ ไว้สร้างบารมี ให้ได้สมบัติอัศจรรย์ทันใช้ หรือให้หายเจ็บ หายป่วย หายไข้ หนักเป็นเบา เบาเป็นหาย ถ้าตายก็ให้ไปดี …

หลักในการอธิษฐานจิต Read More »

คุณยายท่านสอนว่า ถ้าหยาบไม่ละเอียด แล้วละเอียดจะละเอียดได้อย่างไร ฝึกให้ดีนะ ของใครของคนนั้น ในห้องนอน ในที่พักของเรา ไม่ให้มีฝุ่นเลย และให้มีความปลื้มปีติในการฝึก ไม่ว่าเราจะหยิบ ผ้าเช็ดพื้น จะปัดกวาดเช็ดถู จะทำความสะอาดอะไรก็ตาม ให้ทำ ด้วยใจที่ปีติ เบิกบาน ลูกหญิงทุกคนคือสมบัติพระศาสนาและของโลก อะไรที่จะ ช่วยรักษาสมบัติพระศาสนา คือ ตัวเรา ให้ดีที่สุดจงทำเถิด การรับบุญทำความสะอาดต่าง ๆ จะช่วยให้ร่างกายแข็งแรง เลือดลมในตัวหมุนเวียนดี วิ่งขึ้นวิ่งลงตลอด เลือดลมนักสร้างบารมี จะเคลื่อนไหว จะพลอยทำให้ร่างกายเราสดชื่น เวลานั่งธรรมะ จิตใจเบิกบาน สว่างไสว ล้างจานไป เราก็ล้างใจไปด้วย ฝึกใจไปด้วย ให้ใจใส ๆ ละเอียด ๆ สิ่งที่จะเข้าไปในร่างกายของเรา ไม่ว่าจะเป็นอากาศ อาหาร น้ำดื่ม จะต้องสะอาด บริสุทธิ์ อากาศต้องผ่านมุ้งลวดเข้า มา เพราะฉะนั้นมุ้งลวดก็ต้องไม่ให้มีฝุ่นเลย เราก็ต้องเช็ดให้สะอาด ทุกซอกทุกมุม อากาศบริสุทธิ์จะได้ไหลผ่านเข้าไปในร่างกาย จะได้ไปฟอกเลือดของเราให้ใสบริสุทธิ์ ร่างกายจะได้แข็งแรง จิตใจ …

ข้อวัตรปฏิบัติของคุณยาย Read More »