หลวงพ่อธัมมชโย

เรียบเรียงโอวาท (11:56) ถ้ามีใครคนหนึ่ง ท่านมองเห็นภพทั้ง ๓ อยู่ในสายตาเหมือนเอามะนาววางใส่ไว้ในฝ่ามือ เห็นนิพพาน เห็นภพ ๓ เห็นโลกันต์ ง่ายๆ เหมือนเอามะนาววางไว้ในฝ่ามือเนี่ย เราว่าธรรมดาไม๊ มันไม่ธรรมดาหรอก ไม่คิดไม่แปลก ยิ่งคิดยิ่งแปลก ผู้ที่ดูนิพพาน เห็นภพ ๓ โลกันต์ เหมือนเห็นผลมะนาวที่วางไว้ในฝ่ามือ นี่ไม่ธรรมดาหรอก และเห็นอย่างง่ายๆ เอาคำของท่าน นิพพานนะเรอะ ปึ๋งเดียวถึงนิพพาน ก็ไม่ทราบอะไรปึ๋ง แปลว่า นิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ แสนโกฎิจักรวาล อนันตจักรวาล อยู่ในสายตาของท่าน ก็ท่านมองผ่านแสงสว่างภายใน ด้วยสายตาของพระธรรมกาย ด้วยธรรมจักขุ ท่านก็เห็นได้รอบตัว และก็มีฌานทัสนะ รู้ได้รอบตัว นี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย เห็นกิจกรรมในโลกันต์ วัดระยะมาด้วย ภพ ๓ ระยะแค่นี้โยชน์ นิพพานอยู่เลยภพ ๓ จากขอบภพ ๓ ด้านบนขึ้นไปอีก ๓ เท่า โลกันต์ก็จากขอบภพด้านล่าง …

เห็นนิพพาน ภพสาม โลกันต์ เหมือนมองมะนาวในฝ่ามือ Read More »

เรียบเรียงโอวาท (15:26) ทุกวันเบื่อกันหรือเปล่าเนี่ย หลวงพ่อยังไม่เบื่อที่จะเล่าเลย แต่ว่าฟังๆดูเหมือนหลวงพ่อยกย่องยายเกินไปนะ นี่หลวงพ่อยังไม่ได้พูดถึงจุดที่เป็นยายอย่างแท้จริงนะ อ้ายที่พูดๆมาก็ผิวๆเผินๆอะไรกันไป ลองประเมินผลดูว่า ฟังยายแล้วจะรู้สึกยังไงกันบ้าง ถ้าพูดถึงจุดของความเป็นยายนะ ถ้าถึงจุดตรงนั้นนะ เราจะอัศจรรย์ถึงมนุษย์คนหนึ่ง ที่ไม่รู้หนังสือ เดินทางไกลมาจากท้องไร่ท้องนา ได้ทิ้งสมบัติพัสถาน ที่พอจะเลี้ยงชีวิตตัวเองได้ ด้วยความไม่เป็นหนี้ มีชีวิตอย่างสะดวกสบาย แต่มายอมตนเป็นคนรับใช้ เพื่อที่จะให้เป็นสะพานทอดข้ามมาถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ ผู้ค้นพบวิชชา เพื่อจะได้ศึกษาวิชาธรรมกาย และจะได้ไปตามไปหาพ่อ พบพ่อแล้วช่วยท่านได้ และก็อุทิศชีวิต ศึกษาวิชชาธรรมกาย ทั้งศึกษาด้วยทั้งสั่งสอนด้วย จนกระทั่งหมดอายุขัย และก่อนหมดอายุขัยก็ไปสร้างวัดๆหนึ่งสร้างวัดให้เป็นวัด สร้างพระให้เป็นพระขึ้นมา แล้วก็วางระเบียบแบบแผนเอาไว้ ก่อนจะเดินทางกลับดุสิตบุรี ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดานะ สำหรับผู้ที่ไม่รู้หนังสือ ทำภารกิจได้ถึงขนาดนี้ ไม่ธรรมดา ที่รู้หนังสือมากกว่าท่านตั้งเยอะแยะยังทำไม่ถึงท่านเลย ก่อนท่านละสังขารก็บวชพระตั้งเยอะ แม้ละสังขารไปแล้วเนี่ย การจัดงานของท่านในการที่ประชุมเพลิงหรือถวายเพลิงได้รับเกียรติจากพระมหาเถรานุเถระ พระสังฆาธิการทั่วประเทศถึง 3 หมื่นกว่าวัดทั่วประเทศ เป็นการชุมนุมของคณะสงฆ์ที่ยิ่งใหญ่ อย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย ยากนะ ลองนึกทบทวนเป็นคนจากคนไม่รู้หนังสือมา ถ้ามาจากฐานะที่มั่งคั่ง สมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง มีปริญญาบัตรเรียงกันเยอะแยะหลายใบ คนนับหน้าถือตา หลวงพ่อว่าก็น่าชื่นชมแต่ว่ามันยังง่ายกว่าที่แบบของคุณยาย ดูท่านได้รับความรักความเคารพนับถือจากลูกหลานท่าน ศิษยานุศิษย์ ดูเรือนทองของท่านซิ …

รัตนอัฐิธาตุของคุณยาย Read More »

พระธรรมเทศนาของคุณครูไม่ใหญ่ จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา (คำอธิบายเพิ่ม) แต่ก็เป็นที่หนักใจพอสมควรในการที่ จะเล่าเรื่องของพระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายเพราะท่านทรงคุณธรรมและคุณวิเศษ อย่างเอกอุ เป็นผู้มีบารมีแก่ เป็นบรมโพธิสัตว์ พูดหรือกล่าวถึงท่านพยายามที่จะไม่ให้ผิดพลาดได้ยินได้ฟังทรงจำได้แค่ไหนก็พยายามจะเอามาถ่ายทอดให้ฟัง ..แต่เรื่องที่จะเล่าให้ฟังทั้งหมดเนี่ยในแต่ละวัน ก็เคยเป็นเรื่องที่เคยเล่าให้ลูกๆหลายท่านฟัง ตอนสมัยยังไปปฏิบัติปฏิบัติธรรมบนดอยสุเทพ บางครั้งก็เล่าในวัด นึกอะไรตอนไหนได้ก็เล่า ไม่ได้เป็นลำดับตามขั้นตอน นึกตอนไหนได้ก็เล่าตอนนั้น เพราะฉะนั้นพอเอามาทบทวนใหม่บางทีก็เลือนๆไปบ้างเหมือนกัน กำลังพยายามนึกอยู่ว่าจะเล่ายังไงดีที่จะไม่ให้ผิดพลาด เพราะเรื่องของท่านเป็นเรื่องสำคัญบุคคลเช่นท่านหายากและสำคัญอย่างยิ่ง เป็นบุคคลสำคัญของโลกและจักรวาล นี่มันเล่ายากอย่างนี้แหละ เพราะฉะนั้นเมื่อวานถึงได้อุปมาไว้ เหมือนเรายกกล้องชั้นดี อย่าว่าแต่ร้อยกล้อง เอาล้านกล้องเนี่ย ส่องไปที่ท้องฟ้าแล้วถ่ายพร้อมๆกัน แล้วมาต่อกันหลวงพ่อว่าก็ยังไม่ครอบคลุมท้องฟ้า แต่โลกใบใหญ่ใบนี้เราออกไปนอกโลก กลับหลังหันถ่ายแก๊ก ก็ได้ลูกโลกอยู่ในแผ่นภาพแล้ว ถ่ายจักรวาลต่างๆที่เขาส่องดูดาว ดูกาแลกซี่ ดูอะไรต่างๆเหล่านั้น เขาก็ถ่ายมาได้นะ ย่อลงมาได้ แต่เรื่องคุณธรรมคุณวิเศษของบรมโพธิสัตว์ ยากมากที่จะย่อ เพราะฉะนั้นเนี่ย เมื่อไปไม่ถึงจึงต้องดึงมาใกล้ เหมือนจันทร์กระจ่างในอ่างน้ำ การอยู่ใกล้ๆ ดวงจันทร์ จันทสโร ก็รู้สึกชื่นใจ แม้เอามือวักไปจะไม่เจอก็ตาม แต่มันก็ชื่นใจว่าเออ เราก็ได้อยู่ไกล้ๆ เรื่องราวที่จะเล่าให้ฟังก็อยากให้มีความรู้สึกอย่างนั้นว่า เออ เราใกล้ชิดหลวงปู่ แม้ท่านไม่อยู่แล้ว และเรื่องที่เล่าแต่เรื่อง กว่าจะได้มาก็ได้มาด้วยแรงอธิษฐานนั่นแหละ อธิษฐานว่ามาไม่ทันหลวงปู่ ท่านกลับไปซะก่อนแล้วเนี่ย …

การศึกษาวิชาต่างๆก่อนบรรลุธรรม Read More »

เรียบเรียงโอวาท 4 กุมพาพันธ์ 2552 พระผู้ปราบมาร ตอนที่ 3 (46.10) โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่)

เรียบเรียงโอวาท (50:48) เคส Study เรื่องเล่าเกร็ดธรรมะ ณ วัดปากน้ำ หลวงพ่อถามหาคุณแม่อาจารย์ลูกจันทร์ เจอคุณยายครั้งแรก ป้าท้วม “หลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านต้องการเข้านิพพานด้วยกายมนุษย์” ความตั้งใจดั้งเดิมของหลวงพ่อในการสร้างวัด พระของขวัญละลายน้ำได้ พระของขวัญหาย ความตั้งใจสร้างพระของขวัญด้วยรัตนชาติของหลวงพ่อ ลุงเปล่งศิษย์ก้นกุฎิหลวงปู่ อนุญาตให้เข้าในห้องทำวิชชา เล่าให้ฟังว่า “เราเหมือนคนบ้า เขาใช้ภาษาอะไรกันก็ไม่รู้” นะหน้าทอง ลุงเปล่งกราบหลวงปู่ขอให้ทำตะกรุด ลุงเปล่งได้ดวงแต่อยู่ข้างหน้า “เปล่ง มิจฉาทิฎฐิมองไม่เห็นนะ ไปได้มาได้ เอ็งเก็บให้ดี ไปได้มาได้ กลับธาตุให้แล้วนะ” แหวนบรรจุผงอิทธิเจที่หาย ลุงเปล่งขอให้หลวงปู่ช่วย โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่)

เรียบเรียงพระธรรมเทศนาหลวงพ่อธัมมชโย (35:23) แม้ไกลแสนไกลก็จะเอามาให้ลูกเล่น หมายถึงดวงดาวดวงจันทร์บนท้องฟ้า ปกติพ่อแม่ที่รักลูก รักลูกนี่ มีอะไรก็อยากจะให้ลูกได้เพลิดเพลิน ฝึกฝนสติปัญญาบ้าง มีของเล่นๆ เพื่อให้เพลินกับเพื่อฝึกสติปัญญา จะซื้อของกันตั้งแต่ตัวการ์ตูนตุ๊กตาเรื่อยไปจนกระทั่งของเล่น เดี๋ยวนี้ของเล่นหลวงพ่อตามไม่ทันเลย เยอะแยะไปหมดเลย อย่างไรก็ตามก็ยังอยู่บนพื้นมนุษย์ แล้วก็เราก็มักจะได้ยินคำว่าเว้นแต่ดาวและเดือนเท่านั้นแหละนอกนั้นจะหามาให้ แต่คำนี่แหละเอามาใช้กับพระเดชพระคุณหลวงปู่ไม่ได้เลย ดาวเดือนบนท้องฟ้าท่านยังเอามาให้ลูกท่านเล่นได้ นี่ก็เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ทีเดียว ไม่ทราบว่ามีการบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษรหรือเปล่าที่ผ่านมา แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ หลวงพ่อได้ยินได้ฟังจากผู้ที่มีประสบการณ์คือได้เล่นอันนี้ด้วย บางท่านก็ได้ยินได้ฟังมาเล่าให้ฟัง ได้เล่นทั้งดาว ได้เล่นทั้งเดือน จนกระทั่งได้เล่นถึงดวงตะวัน เขาเรียกว่าธรรมกรีฑา บางครั้งเรียกฌานกรีฑา คือในช่วงนั้นมันเป็นเทศกาลสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาเล่นกันทีหลายปีทีเดียว เล่นทิ้งลูกระเบิดอะไรกันเยอะแยะ ตายกันก็มาก พระเดชพระคุณหลวงปู่ของเรากับลูกๆท่านที่ได้ธรรมกายและได้ศึกษาวิชาธรรมกาย และก็ทำวิชาธรรมกายเป็น ท่านก็พยายามจะให้สงครามมันเลิกรบกัน พยายามทุกวิถีทาง เพราะว่ามนุษย์ไม่ควรจะรบกัน เนื่องจากข้าศึกที่แท้จริงของมนุษย์ไม่ใช่มนุษย์ แต่ว่าเป็นพญามาร ที่เขาเอาความโลภ ความโกรธ ความหลง เข้ามาบังคับบัญชาให้มนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลาย เกิดความเข้าใจผิด หลงผิดกัน ไปต่างๆนานาจนกระทั่งเกิดการขัดแย้ง ทะเลาะกัน ผูกเวรกัน จองเวรกัน ก็วนเวียนทุกข์ทรมานอยู่ในสังสารวัฏ ในฐานะท่านเป็นผู้รู้ ก็แก้ไขแบบผู้รู้ ส่วนผู้ที่ความรู้ยังไม่ค่อยสมบูรณ์ ลดหย่อนลงมาก็ หาวิธีแก้ไขเพื่อให้เกิดการสงบศึก ก็ทำกันทุกวิธีทางอย่างนั้นแหละ …

ฌานกรีฑา ธรรมกรีฑา Read More »

เรียบเรียงโอวาท (13:38) ความปรารถนาหลวงปู่ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่)

. เรียบเรียงโอวาท (11.15) . อาราธนาท่านกลับมาใหม่ด้วยรูปทองคำ . ประชุมฝ่ายบุญภาคปราบผลิตพระของขวัญ สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม เมื่อ 39 ปีที่ผ่านมานะ บวชในวันนั้น คนมา 20 กว่าคน แต่บวชในวันนี้ โอ้เต็มมหาวิหารพระเดชพระคุณหลวงปู่เลย ล้วนแต่ผู้มีบุญทั้งสิ้น เห็นแล้วก็ชื่นอกชื่นใจทีเดียวนะ โอ้พอเข้าไปยังกะชลอดุสิตบุรีลงมา เหมือนกับวอร์มๆว่า ถ้าเราไปพักกลางทางก็ไปอยู่แวดล้อมพระเดชพระคุณหลวงปู่ของเรา แต่วันนี้เราก็เลยมารวมประชุมกัน มีพระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายเป็นหลักเป็นประธาน เพื่อจะกราบยืนยันว่า เรามีความตั้งใจจริงที่จะอัญเชิญท่าน อาราธนาท่านหวนคืนมาใหม่ในโลกใบนี้  เรามาไม่ทันท่าน เราอยากเจอท่าน  เราพบแต่วิชชาธรรมกายเป็นสิ่งแทนตัวท่าน และเราอยากเจอองค์ท่าน และเราไม่พร้อมจะกลับดุสิตบุรี เมื่อท่านมีพระคุณมากมาย เราจึงอาราธนาท่านกลับมาใหม่ด้วยรูปทองคำ ซึ่งเราทุ่มเทแรงกาย แรงใจทีเดียว ทองที่อยู่ในที่ลับ ที่แจ้ง ที่แห้ง ที่เปียก เราไปเสาะหามาจนเจอ ทั้งที่เราก็ลืมไปแล้ว เก็บไว้ตั้งนาน เราลืมแล้วเนี่ย เราเพิ่งนึกออก ความทรงจำดีขึ้นเยอะ  ตั้งแต่จะมีการหล่อพระเดชพระคุณหลวงปู่ด้วยทองคำ เนี่ยเป็นบุญของเรานะ พอเราตัดสินใจด้วยความปลื้มใจนะ โอ้บุญเกิดขึ้นในตัวเราแล้ว สมบัติทั้งสามก็เกิดแล้ว ทั้งมนุษย์สมบัติ ทิพยสมบัติ นิพพานสมบัติ จะเป็นดวงบุญใสๆ …

อาราธนาท่านกลับมาใหม่ด้วยรูปทองคำ 27/08/51 Read More »

. เรียบเรียงโอวาท (28.40) . ครูไม่ใหญ่แสวงหาคำตอบของชีวิต . คุณๆรู้ไม๊เนี่ย คุณน่ะ หลวงพ่อวัดปากน้ำให้ยายไปตามมาเกิดช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 การได้อยู่กับผู้บริสุทธิ์นี่นะ ผู้มีคุณธรรมและมีคุณวิเศษ มันเป็นความสุขมากทีเดียวแหละ คำว่าฝูงเนื้อเข้าสู่ฝูงเนื้อ ฝูงนกฝูงนก คือธาตุอันไหนมันตรงกัน จะดึงดูดเข้าหากัน มันเป็นอย่างนั้นจริงๆนะ คืออยู่กันคนละทิศคนละทางไม่ได้รู้จักกัน แต่พอล็อคบุญ ที่เคยได้สั่งสมร่วมกันมาดึงดูดเข้าหากันนี่ ก็ไปเจอกันได้อย่างมหัศจรรย์เลย นี่ก็เป็นความรู้สึกปิติสุข ความสุขของครูไม่ใหญ่นะ ที่ได้ไปอยู่ในร่มเงาบารมีของท่าน ตั้งแต่อายุ 19 ปีอย่างที่ได้เคยเล่าให้ฟัง แม้ว่าไปในครั้งแรกๆ เจอคำพูดอะไรที่เราไม่คุ้นเคยและเราไม่รู้จักก็ตาม แต่มันน่าฟังและดึงดูด ให้เราอยากฟังอีก คือนอกเหนือจากการที่ครูไม่ใหญ่ได้แสวงหาคำตอบของชีวิต โดยเฉพาะเรื่องกฎแห่งกรรม การเวียนว่ายตายเกิด นรกสวรรค์อะไรต่างๆนั่นนะ ได้แสวงหามาจากหลายที่หลายทาง ก็ยังไม่ได้พบคำตอบ และได้มาพบคำตอบที่ยาย ที่ต้องมาแสวงหาคำตอบ ก็เพื่อที่อยากจะดำเนินชีวิตให้มันถูกต้อง ปิดอบาย ไปสวรรค์ มีความสุขในปัจจุบัน อยากจะได้คนที่ให้คำตอบเรา เป็นบุคคลที่ท่านได้พิสูจน์ด้วยตัวของท่านเองแล้ว และก็สรุปคำตอบนั้นมาให้ จะทำให้เราได้ย่นย่อเวลาในการแสวงหา เพราะชีวิตเป็นของน้อย มีเวลาน้อย ไม่ช้าก็จากกันไปแล้ว เพราะงั้นอยากทำสิ่งที่ดีที่สุดให้เกิดขึ้นกับชีวิต ในช่วงแรกๆก็ศึกษาว่า คำสอนของผู้ใด ในโลกนี้ที่จะให้คำตอบเราในเบื้องต้นได้ …

ครูไม่ใหญ่แสวงหาคำตอบของชีวิต 22/01/52 Read More »

(7.50) คุณยายทองสุขเห็นพระภิกษุห่มจีวรสีกรักอุ้มบาตรเดินขึ้นมาจากทะแลโดยไม่เปียกน้ำ ท่านตรึกมองดูเข้าไปภายใน มองด้วยธรรมจักขุ ท่านจึงรู้เรื่องราวทั้งหมดของพุทธบุตร อ้อ ท่านคือผู้สำเร็จ ที่มีอายุยืนยาวเป็นร้อยปี มีอารามอยู่ใต้ทะเล ท่านระเบิดน้ำออก เป็นโพรงอากาศกว้างๆ แล้ว ไปเข้าฌานสมาบัติเป็นปกติ อุปนิสัยท่านชอบอยู่ในทะเล โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่)