ปกิณกธรรม ในวันที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเปิดโลกในวันตักบาตรเทโวโรหนะ พระสัมมาสัมพุทธเจ้ารู้วิธีการที่จะทำให้อายุยืนเป็นกัป แต่ทำไมพระอานนท์ไม่อาราธนา เหตุผลที่มนุษย์ต้องมีอายุยืนเป็นอสงไขย อะไรที่ทำให้แม้แต่มดยังตั้งความปรารถนาจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การเกิดขึ้นของบุญศักดิ์สิทธิ์ในวันนั้น วันที่ 21 กุมพาพันธ์ 2555 โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่)
เรื่องราวพุทธศาสนาในแผ่นดินจีน มีบันทึกในแผ่นศิลา 2500 ปีที่ผ่านมา บางช่วงบางตอนของพระธรรมเทศนา ภาพอักษร ศิลาจารึกระบุว่ามีแผ่นดินไหวและแสงสว่าง 5 สีบนท้องฟ้า สมัยราชวงศ์โจว มีการบันทึกประวัติศาสตร์ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในสมัยนั้น เหตุการณ์หนึ่งบอกว่า ในสมัยกษัตริย์โจวเจา ได้เกิดเหตุในเมืองจีนคือ 1. น้ำขึ้นในแม่น้ำ ซึ่งปกติเป็นช่วงน้ำลด ซึ่งเกิดขึ้นเฉพาะวันนั้น 2. น้ำตามธรรมชาติ มีน้ำผุดขึ้นมาจนล้นทุกแห่ง 3. แผ่นดินไหว แต่ไม่มีใครเป็นอันตราย 4. มีแสงสว่าง 5 สี (หลายสี) พวยขึ้นไปบนท้องฟ้า ส่องสว่างไปสุดลูกหูลูกตา เห็นกันทั้งแผ่นดิน โหราจารย์ กราบทูลว่า ในทิศตะวันตกของจีน ได้มีอริยบุคคลเกิดขึ้นแล้ว คำสอนของท่านจะเผยแผ่เข้ามาในแผ่นดินจีนอีกหนึ่งพันปีข้างหน้า กษัตริย์โจวเจาจึงรับสั่งให้บันทึกเหตุการณ์นี้ไว้ โดยแกะสลักบนแผ่นศิลา 80 ปีต่อมา ถึงยุคกษัตริย์โจวมู่พระราชโอรส ก็มีการบันทึกเหตุการณ์แปลกๆเช่นนี้อีก คือได้เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว ยังมีลมพัดแรง และแสงสว่างคล้ายสีรุ้ง 12 เส้น ส่องมาจากทางทิศตะวันตก พาดบนท้องฟ้าเมืองจีนตลอดคืน โหราจารย์ ทำนายว่า กายหยาบของอริยบุคคลท่านนั้นกำลังแตกดับจากโลกนี้ไป ซึ่งเหตุการณ์ที่บันทึกในสมัยกษัตริย์โจวเจาตรงกับวันประสูติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า …
พุทธศาสนาในแผ่นดินจีน และ พระถังซัมจั๋ง (พระถังซำจั๋ง) ฉบับฝันในฝันวิทยา (ตอนจบ)วันที่ 8 – 9 มีนาคม 2549 พระถังซัมจั๋ง 唐三藏 (Táng sānzàng) เป็นพระภิกษุจีนในสมัยราชวงศ์ถัง ในวัย 13 ปี ท่านปรารถนาอยากจะบวช แต่อายุยังไม่ถึงเกณฑ์ ท่านโน้มน้าวจนกระทั่งได้บวชเป็นสามเณร อุปสมบทที่วัดต้าฉือ มีฉายาว่า เสวียนจ้าง 玄奘 Xuánzàng ท่านศึกษาธรรมะจากหลายสำนักและพบว่ามีความแตกต่างกัน เมื่อตรวจสอบคัมภีร์ก็แตกต่างกันอีก ไม่อาจทราบว่าฝ่ายใดถูกต้อง พ.ศ.1172 อายุ 26 ปี เพราะมีคำสั่งห้ามการเดินทางจากทางการ ท่านจึงต้องเดินทางไปศึกษาคำสั่งสอนดั้งเดิมยังถิ่นกำเนิดพระพุทธศาสนา เพียงผู้เดียว ตามเส้นทางสายไหม เดินทางด้วยเท้า ผ่านทะเลทราย บางช่วงไม่มีน้ำฉัน จนเป็นลมสลบไปหลายครั้ง มีโจรผู้ร้ายระหว่างทาง ท่านไปถึงอินเดีย ในยุคสมัยพระเจ้าศีลาทิตย์ ได้ศึกษาหัวข้อธรรมและภาษาสันสกฤต จนแตกฉาน ที่มหาวิทยาลัยนาลันทา ศึกษาอยู่ 5 ปี ท่านเคยเป็นตัวแทนพระภิกษุแสดงธรรมเป็นภาษาสันตกฤต ถึง 1600 หัวข้อ …
เกิดมาสร้างบารมี เราก็จะต้องสร้างบารมี ซึ่งมาทั้งหมด 10 ทาง ข้อที่ 1 คือ ทานบารมี ทานบารมีต้องทำไว้ เพราะเป็นบ่อเกิดแห่งโภคทรัพย์สมบัติ ซึ่งจะเป็นฐานในการรองรับการสร้างบารมีข้ออื่นๆ เป็นอุปกรณ์ในการสร้างบารมีของเราด้วย เราจะได้สร้างทานบารมีต่อไป เรื่องทานบารมีนี้ อย่าขาด นี่เป็นเรื่องที่สำคัญทีเดียว พระบรมโพธิสัตว์ซึ่งต่อมาตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็เริ่มต้นสร้างบารมีด้วยทานบารมี พระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายท่านก็ สอนอบรมสั่งสอนอยู่เสมอว่า บารมีอะไรก็ทำไปเถิด แต่อย่าขาดทานบารมี นี่เป็นเรื่องสำคัญๆ คือช่วงนี้ผลหมากรากไม้ ไม่ทราบเป็นอย่างไร เขาเอาไปเททิ้งกัน เพราะขายไม่ออก อย่าเอาไปเททิ้งกันนะจ๊ะ เอาไปถวายพระ ตามวัดต่างๆ บุญในตัวเราจะได้เกิดขึ้น ไปทิ้งก็สูญเปล่า เสียเปล่า เป็นแค่อาหารของจุลินทรีย์ แล้วก็เกลื่อนกลาดกันไปอย่างนั้น เลอะเทอะ เอาไปถวายพระสิจ๊ะ จะเป็นลองกอง ลำไย มังคุด อะไรต่างๆ เหล่านี้ เป็นต้น อย่าไปทิ้ง ไว้ถวายพระ มี 30,000 กว่าวัด ถ้าวัดไหนไม่สะดวก ก็มาถวายวัดพระธรรมกาย บุญในตัวเราจะได้เกิด ดวงทานบารมีเราไงละ หรือแทนที่เราจะทิ้งเปล่า ขายถูกๆ …
พระบรมพุทธเจ้าคือพระพุทธเจ้า ที่ท่านได้เข้าสู่พระนิพพานเป็นองค์แรกๆ พระพุทธเจ้าท่านมีมากมายก่ายกองทีเดียวนับกันไม่ถ้วน เพราะว่าโลกนี้กัปนี้ มันตั้งกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ยังไม่มีใครทราบ แต่ว่ามีกันมายาวนานทีเดียว บางกัปก็มีพระพุทธเจ้ามาตรัสรู้พระองค์หนึ่ง บางกัปก็ 2 พระองค์ 3 พระองค์ กัปของเรามีถึง 5 พระองค์ เรียกว่า ภัทรกัป คือกัปที่มีความเจริญ คือมีผู้มีบุญ มีบารมี มีใจแน่วแน่ ปรารถนาจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยไม่เปลี่ยนแปลงมาหลายอสงไขยชาติ มาตรัสรู้ถึง 5 พระองค์ กัปไหนไม่มีพระสัมมาพระเจ้าบังเกิดขึ้น ก็มีพระปัจเจกพุทธเจ้ามาบังเกิดขึ้น เพราะฉะนั้น พระพุทธเจ้าน่ะมีมากมายก่ายกอง ที่ท่านดับขันธปรินิพพาน เข้าไปสู่อายตนะนิพพาน นับไม่ถ้วนกันทีเดียว เพราะนับไม่ถ้วน จึงได้อุปมาเทียบเอาไว้กับเมล็ดทราย ทราย 1 กำมือเนี่ย ถ้าเรามานับดู กว่าจะนับให้ครบทุกเม็ดได้ ก็ใช้เวลานาน นับกันไม่หวาดไม่ไหวแล้ว แต่ทรายในมหาสมุทรทั้งหลาย มากมายก่ายกองขนาดนั้นน่ะ ที่เรานับกันไม่ไหวในแต่ละเม็ด ยังน้อยกว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพระพุทธเจ้า ที่ท่านดับขันธปรินิพพาน ไปสู่อายตนะนิพพาน นับกันไม่ถ้วนทีเดียว พระบรมพุทธเจ้า บรมแปลว่่า ยิ่งใหญ่ บรมพุทธเจ้าคือพระพุทธเจ้าที่มีบารมีแก่ๆ ใหญ่ด้วยบารมี …
โอวาทปกิณกธรรม (28.50) ในวันที่พระพุทธเจ้าบรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาน ภพภูมิ อกุศลาธรรมา พระพุทธเจ้าเข้านิโรธสมาบัติ 7 วัน 7คืน ถามพระพุทธเจ้าที่เข้านิพพานไปแล้ว ตรัสรู้ในนิโรธ เงื่อนไขโปรดสัตว์แต่ว่ามีอายุแค่ 80 ปีเท่านั้น ถ้ามีใครอาราธนาให้อยู่ต่อได้ไหม? ได้แต่เปิดทางให้แค่ 16 ครั้ง โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่)
สภาพใจที่จะไปถึงที่สุดแห่งธรรม ต้องเป็นสภาพใจที่ไร้กังวล ไม่ติดในคน สัตว์ สิ่งของ เยือกเย็นเป็นนิตย์ สะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส มีความสุขตลอดกาล ไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถใด มีความรู้สึกไม่ต้องการอะไรเลย แค่อาสนะ ๑ ผืน ที่นั่งแคบๆ ไม่เกิน ๑ ตารางเมตร ที่นอนไม่เกิน ๒ ตารางเมตร อาหารแค่กันตาย รสชาติไม่คำนึงถึง แล้วก็ไม่ยินดียินร้ายอะไร ไม่ว่าใครจะกระทุ้งกระแทกแค่ไหน ก็ไม่กระทบกระเทือน ใจนิ่งเฉย รู้สึกสดชื่นตลอดเวลา และเวลาเราดูอะไรก็สักแต่ว่าดู ไม่มีความรู้สึกพัวพัน ผูกพัน นั่นแหละเป็นสภาพใจที่เหมาะสมที่จะไปที่สุดแห่งธรรม โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) วันที่ วันพุธที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ ที่มา หนังสือ ผ้าสีสุดท้าย อ่านในรูปแบบ EBook ที่นี่
ถ้าจะเรียนวิชชาธรรมกายให้ดี ๕ ปีแรก ตั้งแต่วันที่เป็นนักบวช ต้องไม่ไปเกี่ยวข้องกับทางบ้าน คือ ต้องตัดขาดกันเลยจากหมู่ญาติ เพื่อนฝูง สิ่งภายนอก สื่อสิ่งพิมพ์ สื่อต่างๆ ทั้งหมดเลย เพราะว่าเป็น ๕ ปีแห่งการฝึกฝน ใจเรายังไม่มั่นคง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงกำหนดเอาไว้ พระนวกะต้อง ๕ ปี ไม่ควรให้กลับไปเยี่ยมโยม เพราะยังไม่มีอะไรไปโปรดโยม มีแต่โยมจะโปรดมากกว่า เดี๋ยวโยมก็เทศน์โน่นเทศน์นี่กลับคืนมาเสียอีก เพราะฉะนั้น ๕ ปีนี้ต้องอยู่ในความดูแลของพระอาจารย์ พระอุปัชฌาย์อาจารย์ แม้แต่โทรศัพท์ก็ไม่ควรติดต่อ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) วันที่ วันพุธที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙ ที่มา หนังสือ ผ้าสีสุดท้าย อ่านในรูปแบบ EBook ที่นี่
ยุคนี้การทำธุรกิจต่างๆ มีการแข่งขันกันสูงมาก สื่อต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ ทีวี วิดีโอ วิทยุ หรืออะไรต่างๆ ผลิตออกมาต้องเอาใจตลาด ต้องขายให้ได้ เมื่อต้องแข่งขันกันในยุคที่กามกำเริบ เขาก็นำภาพที่ทำให้เกิดความร้อนอกร้อนใจ นำเรื่องของกามเดินหน้า เพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ ในขณะที่ลูกเณรยังอยู่ในวัยหนุ่ม ยังเป็นปุถุชนอยู่ มีเลือดมีเนื้อ มีความหิวกระหาย มีความอยากสารพัดอัดแน่นเต็มไปหมดในวัยนี้ เพราะฉะนั้นมันระเบิดง่าย ถ้าคลุกคลีกับสิ่งเหล่านี้ พอตาเห็นเข้า ใจมันจะคิดปรุงแต่ง กำลังนึกถึงองค์พระอยู่ดีๆ หลุดไปเลย ฟุ้งซ่านไปเลย เพราะฉะนั้นถ้าจะให้ดี ๕ ปีนี้ต้องหลีกเลี่ยงจากสื่อเหล่านี้นะลูกนะ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) วันที่ วันพุธที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙ ที่มา หนังสือ ผ้าสีสุดท้าย อ่านในรูปแบบ EBook ที่นี่
ดอกไม้พระอยู่ในป่าช้า ดอกไม้ชาวโลกอยู่ในแจกัน อยู่ในบาร์ในคลับ เขาดูแล้วสวย สบายใจ แต่ดอกไม้พระดูแล้วสบายใจ สดชื่น ต้องไปดูในป่าช้า เห็นซากศพ หนอน แมลง กำลังไต่ยั้วเยี้ยแทนแมลงภู่ เต็มไปหมดเลย ดูแล้วหายกลุ้ม คลายจากความกำหนัดยินดีต่างๆ กระทั่งได้บรรลุธรรม สมัยพุทธกาลเขาทำกันอย่างนี้นะ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) วันที่ วันพุธที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙ ที่มา หนังสือ ผ้าสีสุดท้าย อ่านในรูปแบบ EBook ที่นี่
พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ๓ สิ่งนี้ให้อยู่ในใจ ให้เป็นที่พึ่งยามว้าเหว่ ยามเหงา ซึม เครียด เบื่อ กลุ้ม และเป็นเครื่องระลึกนึกถึงตลอดเวลา นึกถึงท่านจะได้ชื่นอกชื่นใจ มีอยู่ ๓ สิ่งแค่นี้ที่ดีที่สุดในโลก ถ้าทั้งวันทั้งคืนลูกเณรมีพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ อยู่ในใจอย่างนี้ ไม่ช้าหรอก ไม่กี่วันจิตต้องละเอียดแล้ว พรึบเข้าไปสู่ภายใน สว่างโล่งเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับองค์พระธรรมกาย เราเป็นพระ พระเป็นเรา เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ยิ่งกว่ารสเปรี้ยวในมะนาว รสหวานในน้ำตาล ตอนนี้อานุภาพจะเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่ไม่เคยเห็นก็จะเห็น สิ่งที่ไม่เคยรู้ก็จะรู้ สิ่งที่เคยสงสัยก็จะหายสงสัยไปตามขั้นตอน กว่าจะมาเป็นสามเณรนั่งต่อหน้าหลวงพ่อได้ เป็นกันมาแล้วสารพัด เป็นพระราชามหากษัตริย์ เศรษฐี มหาเศรษฐี ยาจก วนิพก เป็นมาหมด แต่ตอนสุดท้ายก็จะมาเป็นพระเป็นเณรเรื่อยมา ภาพพระ ภาพสุดท้ายของโลก หลังจากภาพสวมมงกุฎถือคทาว่าราชการ เหนื่อยแทบตาย จะถูกแย่งชิงราชสมบัติอยู่ตลอดเวลา กระทั่งมาเป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี ผู้ครองเรือน รบกับลูกเมียสารพัด เดี๋ยวภาพเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน เป็นเปรต เป็นอสุรกาย วนกันไปวนกันมา …
พระเดชพระคุณหลวงพ่อให้โอวาทพระภิกษุเปรียญธรรมประโยคสูง ที่มากราบลาเพื่อไปเข้าร่วมอบรมบาลีก่อนสอบสนามหลวง ร่วมกับพระภิกษุวัดอื่นๆ ที่วัดสร้อยทอง พระอารามหลวง เป็นเวลา ๑ เดือน ว่า ปีนี้หลวงพ่อหวังว่าจะได้ดังใจ คือลูกทุกรูปสามารถสอบบาลีสนามหลวงได้ยกชั้น ที่จริงการสอบธรรมวินัยของลูกทุกรูป หลวงพ่อว่าไม่น่าจะยาก เพราะเรารักเส้นทางนี้ มีพระนิพพานเป็นอารมณ์ มุ่งจะทำพระนิพพานให้แจ้ง และไป ที่สุดแห่งธรรม เราเรียนด้วยชีวิตเลือดเนื้อ ด้วยจิตวิญญาณและเยื่อในกระดูก เรียนเพื่อนำมาใช้จริงๆ เมื่อเราเรียนด้วยฉันทะเช่นนี้ หลวงพ่อเชื่อว่าเราทำได้ แม้เราจะมีภารกิจมากมาย ต้องสอนหนังสือ ต้องทำกิจกรรมร่วมกันก็ดี ส่วนกิจวัตรคือ การสวดมนต์ไหว้พระ ทำภาวนา นั่นเป็นอาชีพของเราอยู่แล้ว หลวงพ่อว่า การเรียนและการสอบให้ได้ยกชั้นอยู่ในวิสัยที่ลูกหลวงพ่อทุกรูปจะทำได้ ขึ้นอยู่กับว่าเราให้โอกาสกับตัวเราเองศึกษาเต็มที่แค่ไหน โดยภูมิปัญญา กำลังบารมี ประกอบกับความเพียรของพวกเราทุกรูปอยู่ในวิสัยที่สามารถทำได้ ไม่ยากเย็นอะไร การศึกษาพระธรรมวินัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เราเรียนเพื่อนำมาใช้ทดสอบตนเองว่าเรียนรู้ได้แค่ไหน เพื่อที่จะนำความรู้นั้นมาสอนตัวเอง ให้ได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการบวช ต่อไป..วัตถุประสงค์ของการศึกษาพระธรรมวินัยจะเปลี่ยนไปทั่วสังฆมณฑล จากที่เรียนไปเพราะว่าจำต้องเรียน บวชมาแล้วไม่รู้ไปไหน เขาให้เรียนก็ต้องเรียน ไม่เรียนก็อยู่วัดไม่ได้ หรือเรียนรู้ในระดับหนึ่งเพื่อเป็นฐานไปเรียนต่อทางโลก ก็เปลี่ยนมาเรียนแบบลูกหลวงพ่อ คือเรียนเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการเป็นนักบวช นี่คือบุญใหญ่ของลูกทุกรูป ที่จะทำให้เกิดการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงความนึกคิดทางการศึกษาพระธรรมวินัยทั่วสังฆมณฑล จากจุดเล็กๆ ของเราที่สอบได้ยกชั้น จะขยายผลอันยิ่งใหญ่ต่อไปในอนาคต เหมือนกับก่อนจะเขียนหนังสือได้เต็มหน้า …
ข้อวัตรปฏิบัติต่างๆ อย่าได้ทอดทิ้ง แม้ว่าจะห่างไกลจากหลวงพ่อ ห่างไกลจากหมู่คณะ เราตกเป็นเป้าสายตาของมนุษย์และเทวดาทั้งหลายตลอดเวลา ๒๔ น. ทั้งเพื่อนสหธรรมิกที่พักอยู่ตึกเดียวกัน พระอาจารย์ที่มาสอน ผู้ปกครอง ที่เราไปอยู่อบรม รวมทั้งสาธุชนที่นั่น ดูเราอยู่ตลอดเวลา แล้วที่สำคัญ เราดูตัวของเราเอง ถ้าอยากให้ชาวโลกเข้าถึงสันติสุข อยากให้พระพุทธศาสนาเป็นที่พึ่งให้แก่ชาวโลก อยากให้ประเทศไทยเป็นหลักของพระพุทธศาสนา อยากให้เพื่อนสหธรรมิกมีกำลังใจที่จะเป็นนักบวช และอยากเห็นสาธุชนมีความปีติที่ได้ทำบุญกับเนื้อนาบุญ ให้ลูกรักษาข้อวัตรปฏิบัติของเราไว้ให้เคร่งครัด แต่อย่าถึงกับเคร่งเครียดไปอวดเคร่งกับเขาก็ไม่ใช่ ให้ทำอย่างมีความสุขในการประพฤติข้อวัตรปฏิบัติของเรา มีความสุขกับการสวดมนต์ไหว้พระ ทำภาวนา และรักษาสิกขาบทต่างๆ ไม่ให้บกพร่องเลย คนเราถ้าหากทำอะไรที่ไม่ฝืนใจ ทำแล้วมีความสุข แต่เราจะรู้สึกเป็นทุกข์ถ้าฝืนใจ ข้อวัตรปฏิบัติของเรา ถ้าหากเราปฏิบัติเพื่อจะขัดเกลา กลั่นกรองจิตใจเราให้สะอาดบริสุทธิ์ ให้ได้บรรลุมรรคผลนิพพานแล้ว มันเป็นความสุขและนำมาซึ่งความปีติยินดี เพราะฉะนั้นเราไม่ได้ฝืนใจทำ เมื่อเราทำอย่างนี้เป็นกิจวัตร เพื่อนสหธรรมิกเห็นแล้วก็จะเกิดความเกรงใจและเกิดกำลังใจ ในใจลึกๆ ของเพื่อนสหธรรมิก ที่มาร่วมศึกษาและร่วมพำนักอยู่ที่ตึกเดียวกัน เขาก็อยากเห็นเนื้อนาบุญเหมือนกัน อยากเห็นนักบวชในยุคนี้ มีชีวิตและจิตวิญญาณของนักบวชอย่างแท้จริง ไม่ใช่มีเฉพาะในสมัยพุทธกาลที่ได้ศึกษาร่ำเรียนมาในพระไตรปิฎกเท่านั้น เขาเห็นแล้วจะได้เกิดกำลังใจให้บวชต่อไปได้อีก ถ้าหากว่าลูกของหลวงพ่อทุกรูปทำได้อย่างนี้ บุญใหญ่ก็จะเกิดขึ้นกับเราก่อน กำลังใจเกิดขึ้นกับเพื่อนสหธรรมิก เราจะยกสังฆมณฑลให้สูงขึ้น ญาติโยมก็สมหวังที่ได้ทำบุญกับเนื้อนาบุญ พระพุทธศาสนาก็จะเป็นที่พึ่งแก่ชาวโลก ทุกสิ่งเกี่ยวพันกันไปหมดเลย เหมือนกับการรดน้ำที่โคนต้นไม้เพียงขันเดียวมีผลไปถึงลำต้น กิ่ง …
ในร้านหนังสือ เราต้องมีวิจารณญาณแยกแยะให้ดี เพราะมีทั้งหนังสือที่ชวนให้ใจเราตกต่ำ พวกนุ่งชั่วห่มชั่วมีมากมาย และที่เขียนเรื่องราวไม่ควรอ่านก็มาก ความรู้เหล่านี้ไม่เกิดประโยชน์ อย่าไปอยากรู้ อยากศึกษา แค่เราคิดหรือเดินผ่านเท่านั้น เห็นแล้วเกิดความยินดี ตัวเสนียดก็เข้ามา เสน่ห์ก็หายไป หากจะเรียนรู้หนังสือพวกนี้ ให้ไปศึกษาพระธรรมวินัยให้แตกฉานเสียก่อน พิสูจน์แล้วจนกระทั่งเราเห็นว่า คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นไม่มีอะไร เราเรียนรู้หมด แล้ว ถูกหมดแล้ว จึงค่อยมาเรียนโลกียะ เพราะฉะนั้น อย่าได้กล้ำกรายไปตามร้านหนังสือต่างๆ เหล่านั้น เพราะเห็นแล้วมันร้อน เอามาอ่านก็ร้อน ทำไม่ได้ก็ร้อน ตอนนี้ลูกหลวงพ่อต้องถือว่าเป็นผู้ใหญ่ทั้งหมด เพราะมาเรียนเปรียญธรรมเอกกันแล้ว แม้อายุของเราจะยังไม่มากก็ตาม แต่เป็นผู้หลักและเป็นผู้ใหญ่ที่เป็นกำลังใจของชาวโลก ขนาดผู้หลักผู้ใหญ่ในทางโลกยังต้องมากราบมาไหว้เรา เพื่อให้เกิดเป็นบุญต่อบุญติดตัวไปในภพเบื้องหน้า เพื่อที่เขาจะได้มีโอกาสมาบำเพ็ญบุญ ที่เขากราบไหว้ เขาไม่ได้มองที่อายุ แต่มองถึงคุณธรรม ธรรมะภายใน เพราะฉะนั้นอย่าเพลี่ยงพล้ำในสิ่งเหล่านี้ และอย่าให้ใจแปดเปื้อนได้ ให้เตือนตัวเองดีที่สุด แต่ถ้าเผลอ.. ให้ช่วยกันเตือน ถ้าได้รับคำเตือน อย่าโกรธ อย่าขุ่นมัว รีบลด ละเลิกเสีย ทิ้งไปเลย และก็ขอบคุณคนที่มาเตือน แต่ดีที่สุดอย่าไปทำอย่างนั้น เพราะเรากำลังจะเป็นที่พึ่งให้ทั้งมนุษย์และเทวา กำลังจะยกย่องพระพุทธศาสนา โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) …
เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกทำได้ เลือกเป้าหมายชีวิตได้ ตอนนี้เรามาสู่จุดสูงสุดแล้ว จุดที่จะไปถึงที่สุดแห่งธรรม ถือว่าสูงสุดในฐานะผู้รู้ เหลืออย่างเดียวเราเดินทางให้ถึงแค่นั้นเอง อย่าท้อ อย่ากลัวความยากลำบาก ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ลูกเณรต้องสู้อย่างเดียว ไปให้ถึงที่สุดให้ได้ พยายามทำความละเอียดให้ได้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะอยู่ในภาวะอันใดก็ตาม ถ้าทำได้อย่างนี้แล้ว เดี๋ยวจะได้นะ การครองเรือนเป็นเรื่องของเด็กๆ เขายังไม่รู้เรื่อง เหมือนเด็กๆ ให้ไปเล่นขายของสักพักหนึ่งก่อน แต่ลูกเณรเป็นเด็กแต่ตัวนะ ใจเราต้องเป็นผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่จะต้องมีความรู้สึกนึกคิด รับผิดชอบต่อมวลมนุษยชาติและธาตุธรรม ทำงานใหญ่เลยลูกเอ๊ย! อย่าไปคิดทำงานเล็กๆ ไปครองเรือนก็ได้แค่ครอบครัว ถูกครัวครอบ แคบๆ แค่นั้นเอง คิดทำงานใหญ่ๆ ถึงเราจะจนๆ อย่างนี้ หลวงพ่อก็จนเหมือนกัน แต่ใจของเราต้องยิ่งใหญ่ กว้างขวาง ต้องคิดทำงานเพื่อมวลมนุษยชาติและธาตุธรรม มันถึงจะสมกับที่เกิดมาเป็นมนุษย์ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) วันที่ วันอาทิตย์ที่ ๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙ ที่มา หนังสือ ผ้าสีสุดท้าย อ่านในรูปแบบ EBook ที่นี่