หลวงพ่อธัมมชโย

Trick หรือเคล็ดลับของการทำบุญ มีอยู่นิดเดียวเท่านั้น คือ ต้องใจใส ๆ “ใจใส” ตรงกันข้ามกับ “ใจหมอง” เช่นเดียวกับ ศึกชิงภพ ปิดงบดุลชีวิต มีเทคนิคอยู่นิดเดียว ให้ใจใสๆ เข้าไว้ ใจใส ๆ อย่าให้ขุ่นมัว ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม จากภาพที่ได้เห็น จากเสียงที่เราได้ยิน เราไม่ต้องไปขุ่นมัว ขณะที่เราทำบุญนั้น เป็นช่วงที่เราจะต้องตักตวงบุญของเราให้เต็มที่ ถ้าใจเราใส ๆ แล้ว บุญมันไม่หก พญามารก็ไม่ได้ช่อง เพราะฉะนั้น ดวงบุญของเราจะเป็นบุญล้วน ๆ ที่ใสสะอาดบริสุทธิ์ติดอยู่ในกลางกาย จะมีอานิสงส์คือ เราจะได้ไปเกิดในภพภูมิที่ประณีต สะอาด สวยสดงดงาม ตามกำลังแห่งบุญที่เราได้กระทำเอาไว้ เมื่อลงมาเกิดเป็นมนุษย์ รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ เราจะไม่มีวิบัติเจือเลย จะได้ทรัพย์มาอย่างเย็น ๆ สบาย ๆ จะไม่ได้แบบทุกขลาภ คือ ต้องเดือดร้อนก่อนแล้วจึงได้ หรือได้ทรัพย์มาแล้ว ทรัพย์กระจายหายไปแทนที่ทรัพย์นั้นจะเพิ่มพูน เวลาใช้ทรัพย์ก็ปีติเบิกบาน มีเหตุมีผลสมควร แล้วก็เป็นไปเพื่อเป็นบุญต่อบุญ …

29.สำคัญที่…ใจใส Read More »

การนึกถึงบุญบ่อย ๆ ไม่ใช่การค้ากำไรเกินควร เพราะไม่มีใครเสียหาย การค้ากำไร ต้องเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจ มีได้ มีเสีย แต่นึกถึงบุญแล้ว ทำให้เราปลื้ม ทำให้ใจเราห่างจากบาปอกุศล ยิ่งนึก ยิ่งปลื้ม บุญก็ยิ่งขยาย ใจก็ยิ่งบริสุทธิ์ ยิ่งอธิษฐานจิตตอนที่ใจบริสุทธิ์ ความปรารถนาของเราก็จะสมหวัง105 อธิษฐานเข้าไปเถิด ไม่ได้ทำให้ใครเสียหาย สิ่งที่เราอธิษฐาน เป็นการตั้งเป้าหมายในการทำความดี เป้าหมายที่จะให้บรรลุมรรคผลนิพพาน 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

เราต้องไม่ประมาทในการสร้างบารมี อย่าคิดว่า ทำบุญมาเยอะแล้ว “ขอพักก่อน” แค่ความคิดคำนึงว่า ขอพักก่อน แสดงว่าจิตดวงนี้ถูกพญามารเข้าสิงแล้ว ทำให้เกิดความคิดวิปริตอย่างนี้ แต่เราไม่รู้ตัว ไม่รู้จัก และไม่เข้าใจด้วยว่า ความคิดอย่างนี้จะเป็นพิษเป็นภัยต่อตัวเรา เพราะเมื่อเราหยุดพัก บุญก็พักด้วย แล้วบุญกับบาปชิงช่วงช่วงชิงกันอยู่ตลอดเวลา เมื่อบุญพัก บาปก็จะได้ช่องเสียบเข้ามาทันที เดี๋ยวก็จะไปกันใหญ่ จะฉุดดึงไปโน่นไปนี่ ไปทำอกุศลอะไรต่ออะไรอีกมากมาย เพราะฉะนั้น วันหนึ่งคืนหนึ่งที่ผ่านไป อย่าประมาท เราต้องสร้างบุญให้เต็มที่ทุกวัน เพราะเราเกิดมาเพื่อ… ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ และสร้างบารมีนะลูกนะ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

เราจะต้องสร้างความดี ให้ยิ่งกว่าทุกปีที่ผ่านมา ทั้งทาน ศีล ภาวนา รวมทั้งบุญในบุญกิริยาวัตถุ 10 ประการ แล้วก็เว้นอกุศลกรรมบถ 10 เราเกิดมาสร้างบารมี จะปล่อยเวลาให้ว่าง ๆ ไปเปล่าๆ ทำไม ทำไมเราจะต้องสร้างบุญเยอะ เพราะเราอยากได้บุญ ถ้าบุญเยอะ อุปสรรคก็น้อย ถ้าบุญน้อย อุปสรรคก็เยอะ มีแต่บุญกับบาปเท่านั้นที่ ชิงช่วงช่วงชิงกันอยู่ในชีวิตประจำวันของเรา ไม่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่ หรือละโลกไปแล้ว ก็ยังชิงช่วงช่วงชิงกันอยู่เรื่อย ๆ อย่างนี้ เพราะฉะนั้น ต้องสร้างบุญบารมีกันให้เยอะ ๆ อย่าเสียเวลาคิดว่า โอ ! ทำบุญอีกแล้ว เพิ่งทำไปหยก ๆ ชวนอีกแล้ว “บุญ” ต้องทำกันทุกอนุวินาที ด้วยทาน ด้วยศีล ด้วยภาวนา อย่าไปเสียดายสิ่งที่เรามีอยู่ ปัจจัยที่มีอยู่ เขามีเอาไว้สำหรับใช้เลี้ยงชีวิต กับใช้สร้างบารมี ถ้าเราไม่ใช้สร้างบารมี ก็ต้องเอาไปใช้สร้างอย่างอื่น ไม่เชื่อลองดูสิ ลองไม่เอามาสร้างบารมี เดี๋ยวมันจะมีทางออก มันจะไปเรื่อย ไม่รู้เป็นยังไงนะ ถ้าไปใช้อย่างอื่น …

32.เราต้องสร้างบุญทุกอนุวินาที Read More »

ถ้าตอนมีชีวิตอยู่ เราสร้างบุญกุศลเอาไว้ บุญก็จะนำเราไปสู่สุคติภพ หล่อเลี้ยงให้เรามีความสุขในสุคติ โลกสวรรค์ ถ้าบาปหล่อเลี้ยง ก็ต้องไปอบายภูมิ ไปเกิดเป็นสัตว์นรก เป็นอสุรกาย เป็นเปรต เป็นสัตว์เดรัจฉาน เป็นต้น ทุกข์ทรมานอยู่ยาวนานนัก เมื่อความตายไม่มีนิมิตหมาย ดังนั้นเราไม่ควรประมาท ชะล่าใจ ต้องมีความพร้อมเสมอ เราจะพร้อมและไม่กลัวต่อมรณภัยได้ ต่อเมื่อเราได้สั่งสมบุญกุศลเอาไว้ ด้วยการให้ทาน รักษาศีล แล้วก็เจริญภาวนาอยู่เป็นนิจ คือ ทำสม่ำเสมอทุกวัน ไม่ให้ขาดเลยแม้แต่เพียงวันเดียว ทำมากบ้าง น้อยบ้าง เราก็ทำไป แต่ว่าบุญ ควรจะทำให้มาก ๆ ทั้งทาน ศีล ภาวนา ทั้งทำหน้าที่กัลยาณมิตร ต้องทำให้ครบถ้วนบริบูรณ์ เมื่อเราสั่งสมบุญเต็มที่แล้ว เราก็จะมีความพร้อมอยู่ในตัว จะมีปีติ มีมหาปีติเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา พร้อมเสมอ ไม่ว่าจะละสังขารด้วยอาการใด ที่ไหน ก็ไม่หวั่นไหว เพราะเรามีบุญเป็นที่พึ่ง ยิ่งเราเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ก็ยิ่งมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง พอถึงพระรัตนตรัยในตัวแล้ว เราจะเลือกเกิดในสุคติภพ ภพภูมิไหนก็ได้ เหมือนเศรษฐี มหาเศรษฐีที่มีทรัพย์มากจะไปอยู่ในสถานที่ที่สวยงามประณีตสะดวกสบายตรงไหนก็ได้ เพราะมีทรัพย์มาก เรามีบุญมากก็เช่นเดียวกันนะลูกนะ เพราะฉะนั้น …

33.อย่าคิดว่า…ทำบุญมาเยอะแล้ว Read More »

สั่งสมบุญเข้าไป สร้างไปเรื่อย ๆ ยิ่งลำเค็ญ… ยิ่งสร้างหนักเข้าไปอีก บางคนเกิดมารวยฟรีในโลกนี้ เขาไม่รู้เลย เขารวยไปทำไม ทรัพย์เขา..เหมือนทรัพย์ทุพพลภาพ เหมือนทรัพย์พิการ มีเหมือนไม่มี แค่ปีติยินดีในสเตทเมนท์เท่านั้นว่า เรามีเท่าคนอื่น หรือมากกว่าคนอื่น หรือเรายังมีอยู่ มันก็ได้ปลื้มแค่ไม่กี่ปี115 แต่ของเรานักสร้างบารมี สั่งสมบุญเข้าไป ทำไปเรื่อย ๆ แล้วเราจะได้ดื่มกินปีติสุข เมื่อใกล้จะละโลก ภาพเหล่านี้จะฉายให้เราเห็น เรากลับดุสิตบุรีได้อย่างสบาย มาเกิดอีกที บุญนี่แหละจะเป็นบ่อเกิดแห่งสมบัติที่ไม่ต้องทำมาหากิน ไม่ต้องทำมาค้าขาย ไม่ต้องลำเค็ญเหมือนชาตินี้ แต่เป็นชีวิตที่เกิดมาสร้างบารมี เพราะสมบัติมาคอยท่า เอาอย่างนี้นะลูกนะ เพราะฉะนั้นอย่าไปหวั่นไหว ชาตินี้มาเจอกันแล้ว ก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ในทุกบุญ แล้วอธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 กลับสู่ สารบัญ …

34.อย่ารวยฟรี ! Read More »

เตี่ยเป็นสมาชิกสมาคมต่าง ๆ อยู่หลายสมาคม แล้วก็เข้าร่วมกิจกรรมอย่างเต็มที่ ท่านชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ เป็นที่นับหน้าถือตาของสังคมในอำเภอเป็นอย่างมาก นิยมทำบุญกับโรงพยาบาล โรงเรียน ทำบุญกับสมาคมงานเจ้าพ่อเจ้าแม่อย่างเต็มที่ ในช่วงสุดท้ายของชีวิต เตี่ยป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ระยะสุดท้าย ลูกได้ชวนให้เตี่ยสร้างพระธรรมกายประจำตัว เตี่ยร่วมบุญมาบางส่วน แล้วลูกก็ได้ทำให้เตี่ยจนเต็มองค์ โดยบอกให้เตี่ยทราบ แต่เตี่ยเป็นกังวลว่า จะทำให้อายุสั้น เพราะทำบุญใหญ่ คุณครูไม่ใหญ่ : ก็ยังเป็นความเข้าใจผิดอย่างนี้อยู่หลายท่านนะว่า ถ้าทำบุญใหญ่แล้ว เดี๋ยวอายุจะสั้น ขนาดสมภารจะยกช่อฟ้าโบสถ์ ที่อุตส่าห์สร้างมาจนเสร็จแล้ว เหลือแต่ยกช่อฟ้า ไม่กล้ายก ออกจากวัดไปไกล ให้คนอื่นยกแทน นั่นแหละบุญใหญ่เลย เราทำเสร็จ เราก็ยกเสีย ที่ไม่ยกเพราะกลัวตาย เข้าใจว่าทำบุญใหญ่แล้วอายุจะสั้น ความตาย ไม่ได้เกี่ยวกันนะว่า ถ้าทำบุญใหญ่แล้วต้องตาย ทำบุญปานกลางก็ตาย บุญน้อยก็ตาย ไม่ทำบุญก็ตาย ทำบาปน้อยก็ตาย บาปปานกลางก็ตาย บาปมากก็ตาย ถ้าหมดอายุขัย ล้วนตายหมด แต่ผลที่ได้ต่างกัน ถ้าทำบุญใหญ่แล้วบังเอิญหมดอายุขัยตอนนั้น ตายแล้วก็ไปดี แต่ถ้าทำบาปใหญ่ หมดอายุขัยตอนนั้น ตายแล้วไปอบาย เราก็เลือกเอาเมื่อเราต้องตายจะเอาแบบไหน เพราะฉะนั้น ขอค้านว่า ทำบุญใหญ่แล้วไม่เกี่ยวกับอายุสั้นหรือยาว …

35.ทำบุญใหญ่แล้วอายุสั้นจริงหรือ Read More »

บางคนไม่เคยทำหน้าที่กัลยาณมิตรเลย เพราะมีความรู้สึกว่า เราก็หนึ่งในหงสา ไม่ใช่ที่สองในตองอู ไม่เคยไปขอใคร อย่างเราต้องมีพร้อม คือ มีความรู้สึกว่า เรากำลังไปขอเขา ก็เลยเกิดความไม่สบายใจ เพราะไม่เคยทำอย่างนี้ บางท่านก็รู้สึกเกรงใจเขา ไปคิดแทนเขาว่า ในสถานการณ์อย่างนี้ ปัจจัย 4 มีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อชีวิตทุก ๆ คนภายในครอบครัว เกรงว่าจะไปรบกวนเขา และอีกหลาย ๆ สาเหตุ ที่ผ่านมาจึงทำบุญตามลำพังด้วยตัวเองมาตลอด ไม่ว่าหลวงพ่อจะพร่ำบอกแค่ไหนก็ตามว่า เราทำด้วยตัวเองตามลำพัง สมบัติเรามี แต่เรา จะขาดพวกพ้องบริวาร ถ้าหากทำด้วยตัวเองด้วย ไปชักชวนคนอื่นด้วย เราก็จะสมบูรณ์พร้อมทั้งทรัพย์สมบัติและบริวารสมบัติ จะมีพวกพ้องเต็มไปหมดเลยในทุกหนทุกแห่ง ให้สังเกตดูเถอะว่า ยามใดหรือสถานที่ใด ที่เราไม่มีพรรคไม่มีพวก ความสะดวกมันไม่มี มันมีอุปสรรคเกิดขึ้น และที่เราจะต้องเดินทางไกลไปถึงที่สุดแห่งธรรมนั้น จำเป็นจะต้องสร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย ไม่ใช่ว่ามีทรัพย์สมบัติของเราในระดับที่ตักไม่พร่องแล้วจะสะดวกสบายไปทุกสิ่ง มันได้บางสิ่ง แต่ไม่ได้ทุกสิ่ง ถ้าได้สมบัติจักรพรรดิด้วย มีบริวารสมบัติด้วย มีพวกพ้องด้วย ความสะดวกในการสร้างบารมีถึงจะเกิดขึ้น เมื่อความสะดวกในการสร้างบารมีเกิดขึ้น บุญบารมีของเราก็เพิ่มขึ้น เมื่อบุญบารมีเพิ่มขึ้นมาก… หนทางที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมก็ใกล้เข้ามา 26 มกราคม พ.ศ. 2544 …

36.อย่าลืมทำหน้าที่กัลยาณมิตร Read More »

“วันพระ” ให้ไปเข้าวัดใกล้บ้านเรานะ ไปฟังธรรม ปฏิบัติธรรม แล้วก็บำเพ็ญบุญ ทำอย่างนี้ให้เป็นเรื่องปกติเลย แล้วพาลูกหลานตัวเล็กตัวน้อยเข้าวัดฟังธรรม ปฏิบัติธรรม บำเพ็ญบุญด้วย อย่างนี้จึงจะถูกหลักวิชชา ในฐานะที่เราเป็นพุทธศาสนิกชนที่ดีเพื่อจะได้เป็นการฟื้นฟูวัฒนธรรมชาวพุทธ ปักหลักให้ยั่งยืนยิ่งขึ้นไป “วัด” เป็นสถานที่ประดิษฐานเฉพาะพระรัตนตรัย คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เท่านั้น ญาติโยมเข้าไปก็เพื่อไปเคารพสักการบูชาพระรัตนตรัย ไปฟังธรรม ปฏิบัติธรรม บำเพ็ญบุญ วัดจึงควรเป็นสถานที่ที่สงบ สงัด วิเวก อย่าเอาเสียงอะไรที่อึกทึกเข้าไปในวัด หรือสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เช่น ภาพยนตร์ หรือการละเล่นต่าง ๆ เข้าไปในวัด เพราะแค่อุโบสถศีล (ศีล 8) เขายังไม่ดูการละเล่นกันเลย แต่พระท่านถือศีล 227 ข้อ เพราะฉะนั้นในฐานะที่เราเป็นญาติโยม เราก็ไม่ควรนำสิ่งเหล่านี้เข้าไป เมื่อนำเข้าไปแล้ว เราจะไปโทษว่า พระเณรดูก็หาควรไม่ เพราะฉะนั้นขึ้นอยู่กับเรา ดังนั้น ให้เอาหนัง เอาละคร การละเล่นต่าง ๆ ไปไว้ที่วิก ไม่ใช่ที่วัดและสิ่งไม่ดีทั้งหลาย อย่านำเข้าไปต้องช่วยกันทำวัดให้เป็นสถานที่ที่เหมาะสมต่อการบำเพ็ญสมณธรรมของพระภิกษุสามเณรในวัด เป็นสถานที่ที่เราจะไปฟังธรรม ไปปฏิบัติธรรม …

21.วัดไม่ใช่วิก Read More »

สมบัติพระศาสนา…ต้องช่วยกันรักษาเอาไว้ ภาพกิจกรรมที่เป็นกุศล จะติดที่กลางตัวของเรา จะมาฉายให้เราดู ให้เราเห็น ตอนเวลาจำเป็น คือ ในช่วงสุดท้ายของชีวิตเรา หลวงพ่อดีใจนะ ที่ทุกคนทำหน้าที่เป็นลูกหลานยาย เป็นเจ้าของวัดกันอย่างจริง ๆ เราควรจะทำอย่างนี้กันตั้งนานแล้ว ถ้าทำกันได้ทุกอาทิตย์ก็จะดีมาก ๆ เลย แล้วจะปลื้ม จะรักวัด รักทุกสิ่งทุกอย่างที่เราช่วยกันสร้างขึ้นมาให้เป็นสาธารณประโยชน์ เป็นห้องเรียนศีลธรรมที่ใหญ่ที่สุด ในโลก ให้ทุกคนในโลกจิตใจสว่างไสว มีสุคติเป็นที่ไป เรียกว่า ปิดประตูอบายภูมิ ตอกตะปูไว้หลายชั้น ไม่มีสิทธิ์ไปอบายกันเลย 1 มกราคม พ.ศ. 2546 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

ต้องช่วยกันรักษาพระพุทธศาสนาให้สืบทอดกันต่อไปนะ นี่เป็นเรื่องที่สำคัญมากเลย ครูไม่ใหญ่รักพระพุทธศาสนามาก ปู่ย่าตายายของเราสมัยก่อน ท่านรักพระพุทธศาสนามาก แม้แต่เวลาเข้าวัด เดินเข้าไปในวัด ท่านจะไม่เอาศาสนสมบัติออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่ว่าจะเป็นเม็ดกรวดเม็ดทรายที่ติดเท้ามา เพราะท่าน “กลัวบาป” มาก มีแต่จะนำทรายเข้าวัด ที่มีการจัดงานก่อพระเจดีย์ทราย เพื่อขนทรายเข้าวัด สมัยก่อนเขาทำอย่างนั้นกันนะ นั่นแค่เม็ดกรวดเม็ดทราย ท่านยังไม่กล้าเอาเลย ใหญ่กว่านั้น ท่านยิ่งไม่เอา เพราะฉะนั้น ต้องช่วยกันรักษาพระพุทธศาสนากันไว้ให้ดีนะ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

ทุกชีวิตที่เกิดมาในโลกนี้ ล้วนมีวัตถุประสงค์เดียวกัน คือ เกิดมาเพื่อมุ่งความหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ จากความโลภ ความโกรธ ความหลง ซึ่งเป็นรากเหง้าแห่งอกุศลมูล ที่ทำให้กาย วาจา ใจของเราไม่บริสุทธิ์ และผลแห่งความไม่บริสุทธิ์ จะทำให้เราทุกข์ทรมานในวัฏสงสาร ไปเกิดในมหานรก อุสสทนรก ยมโลก ไปเกิดเป็นอสุรกาย เป็นเปรต เป็นสัตว์เดรัจฉาน กว่าจะกลับมาเป็นมนุษย์อีก ยากมาก มาเป็นมนุษย์ ก็เป็นมนุษย์ที่มีชีวิตลำบาก ฝืดเคือง อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เกื้อหนุนให้ทำบาปซ้ำไปอีก เมื่อทำบาปซ้ำก็ลงไปในอบายอีก วนกันไปวนกันมาอย่างนี้ 27 เมษายน พ.ศ. 2546 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

บุญที่เราทำในวันนี้ จะติดไปในภพเบื้องหน้า ติดไปหลายชาติ ให้เราสมบูรณ์ไปด้วยสมบัติทั้งสาม มนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ นิพพานสมบัติ มนุษยสมบัติ คือ เราจะสมบูรณ์ไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติ เป็นต้น ติดไปหลายภพหลายชาติเลย เหมือนเสาไฟฟ้าที่เรียงรายข้างถนน พอเราสับสวิตช์ไฟ ไฟฟ้าก็สว่างพรึ่บไปหมดเลย บุญที่เราทำก็เช่นเดียวกัน จะตามส่งผลต่อ ๆ กันไปอย่างนั้น ที่เราประสบความสุขความสำเร็จในปัจจุบันนี้ เพราะอาศัยบุญเก่าที่เราสั่งสมมาในอดีต ทำให้เราสมบูรณ์ไปด้วยสมบัติทั้งสาม แต่ถ้าเราไม่ทำบุญใหม่ในชาตินี้ เพื่อเอาบุญเก่าต่อบุญใหม่ เป็นบุญต่อบุญ สมบัติต่อสมบัติ บุญเก่าก็มีวันหมดสิ้นไปได้ เพราะฉะนั้นเราจะเห็นได้ว่า อดีตคนเคยรวย อดีตเศรษฐี กลายมาเป็นยาจกก็เยอะแยะ เพราะไม่ได้สั่งสมบุญใหม่เพิ่ม เพราะฉะนั้น บุญ…จึงเป็นสิ่งที่ต้องทำ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

โลกมนุษย์เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี ไม่ใช่โลกแห่งการเสวยผลบุญ เสวยสุข เราต้องเกิดมาสร้างบารมี สร้างความดีให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ให้ใช้ทุกอนุวินาทีที่ยังมีชีวิตอยู่สร้างบุญสร้างบารมีให้เต็มกำลังไปเลย อย่าทำตามกำลัง ทำให้เต็มกำลัง ทำหมดใจ แต่ไม่ใช่หมดตัว ทำหมดใจ ไม่มีวันหมดตัว เวลาในโลกมนุษย์นี้ประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น และความตายไม่มีนิมิตหมาย เราจะตายวันไหน เวลาไหน ที่ไหน ด้วยอาการอย่างไร ยากที่จะรู้ได้ นอกจากเรามีรู้มีญาณทัสสนะอันบริสุทธิ์ เราถึงจะรู้ได้129 แต่โลกชีวิตใหม่หลังจากการตายแล้วนั่นแหละ เป็นชีวิตที่เสวยผลยาวนานทีเดียว ถ้าทำบาป ก็ไปเสวยผลทุกข์ในอบายยาวนานมาก ไม่ใช่เป็นร้อย เป็นพัน เป็นหมื่นปี แต่เป็นกัปปี หลาย ๆ กัปทีเดียว ในสวรรค์ก็เช่นเดียวกัน ถ้าเป็นมนุษย์ได้สร้างความดี ตายแล้วไปสู่เทวโลก ก็ไปเสวยผลบุญที่เราได้ทำเอาไว้ยาวนาน ชีวิตหลังจากตายแล้วยาวนานนัก เป็นชีวิตแห่งการเสวยผล ไม่มีการทำมาหากิน ไม่มีการทำมาค้าขาย ไม่มีธุรกิจการงานอันใด นอกจากเสวยผลบุญบาปที่ทำไว้ เมื่อเราทราบอย่างนี้ ให้ใช้วันเวลาที่มีจำกัดในโลกนี้สร้างบุญสร้างบารมีให้เต็มที่ ด้วยทาน ศีล ภาวนา เป็นต้น ทำทุกวัน ทำบ่อย ๆ ทำให้เป็นนิสัย เป็นกิจวัตร …

39.โลกแห่งการสร้างบารมี Read More »

ความสมบูรณ์พร้อมของชีวิต คือ ถึงพร้อมด้วย รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติ จะเกิดขึ้นได้ ต้องอาศัย “บุญ” อย่างเดียวเท่านั้น บุญที่เกิดจากการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา แล้วก็มาเทียบเคียงกับบารมี 10 ทัศ มี ทานบารมี ศีลบารมี เนกขัมมบารมี ปัญญาบารมี วิริยบารมี ขันติบารมี สัจจบารมี อธิษฐานบารมี เมตตาบารมี และอุเบกขาบารมี79 ค่อย ๆ ทบทวนทีละข้อว่า มีอะไรที่เรายังขาดตกบกพร่องบ้าง เพื่อจะได้เติมให้ครบถ้วนบริบูรณ์ระหว่างที่เรายังมีกายมนุษย์อยู่ ซึ่งจะส่งผลให้ดีทั้งในปัจจุบันนี้ด้วย แล้วก็ดีตอนที่เราจะละโลกไปสู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ ซึ่งภูมินี้ไม่ใช่ไปกันง่าย ๆ นะ แค่ไปสวรรค์ชั้นต้น ๆ ว่ายากแล้ว แต่ไปสวรรค์ชั้นดุสิตยิ่งยากกว่า แล้วดุสิตบุรีวงบุญพิเศษยิ่งยากมาก ๆ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/44 ต้นฉบับ …

24.เกิดมาอีกครั้ง “ต้องพร้อม” Read More »