ธรรมะเพื่อประชาชน

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ให้สิ่งที่ดีย่อมได้สิ่งที่ดี         ผู้ให้ของที่พอใจ ย่อมได้ของที่พอใจ ผู้ให้ของที่เลิศ ย่อมได้ของที่เลิศ ผู้ให้ของที่ดี ย่อมได้ของที่ดี ผู้ให้ของที่ประเสริฐ ย่อมเข้าถึงฐานะอันประเสริฐ นรชนใดให้ของที่เลิศ ให้ของที่ดีและให้ของที่ประเสริฐ นรชนนั้น จะบังเกิด ณ ที่ใดๆ ย่อมมีอายุยืน มียศในที่นั้น         สิ่งที่เป็นความปรารถนาของทุกๆ คนในการดำรงชีวิตอยู่นั้น คือ ความสำเร็จสมหวังในชีวิต ได้พบแต่สิ่งที่ดีๆ อันมีลาภ ยศ สรรเสริญ สุข ไม่อยากพบเจอ สิ่งที่บั่นทอนกำลังใจ อันจะนำมาซึ่งความโศกเศร้าเสียใจทั้งแก่ตนเองและครอบครัว ความทะยานอยากทำให้มนุษย์ต้องดิ้นรนขวนขวาย เสาะแสวงหาในสิ่งที่ตนคิดว่า จะเพิ่มเติมส่วนที่บกพร่องของชีวิตให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ได้ จึงแสวงหากันอยู่ร่ำไป ทั้งๆ ที่ยังไม่รู้หนทางแห่งความสุขที่แท้จริงว่า อยู่ที่ตรงไหน จะเข้าถึงได้อย่างไร เมื่อไม่ทราบจึงทำให้ชีวิตต้องเวียนวนอยู่กับเรื่องการทำมาหากิน แสวงหากามคุณ เกียรติยศ ชื่อเสียงเงินทอง พระบรมศาสดาทรงค้นพบว่า วิธีการที่ทำให้เข้าถึงความสุขที่แท้จริงได้นั้น ต้องเริ่มต้นจากใจที่หยุดนิ่ง เพราะสุขอื่นนอกจากใจหยุดนิ่งไม่มี ใจที่สงบหยุดนิ่งเป็นต้นทางแห่งความสุขและความสำเร็จที่แท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ให้สิ่งที่ดีย่อมได้สิ่งที่ดี Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ทาน คือ ชีวิต ความแก่ชราและความตายย่อมต้อนอายุของสัตว์ทั้งหลายไป ฉันนั้น         หนทางทั่วทุกแห่งในโลกล้วนแต่ไม่ปลอดภัย เพราะไม่ว่าเราจะเดินทางไปทางน้ำก็ต้องเสี่ยงกับคลื่นลมมรสุม อาจเป็นเหตุให้เรืออัปปางได้ หรือเดินทางไปทางอากาศก็ต้องเสี่ยงกับเมฆหมอกพายุฝนทัศนวิสัยที่ไม่ดี ถ้าไปทางบกก็ต้องเสี่ยงกับอุบัติเหตุระหว่างทาง  แม้หนทางที่แสวงหากำไรจากการประกอบธุรกิจก็ต้องเสี่ยงกับภาวะขาดทุน  เมื่อเผชิญกับคู่แข่งหรือความแปรปรวนทางเศรษฐกิจ  มีเพียงหนทางสายกลางทางเอกสายเดียวเท่านั้นที่จะนำพาชีวิตไปสู่ความสุขและความปลอดภัยอย่างแท้จริง  เป็นหนทางที่ไปได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง  คือ  ต้องวางใจไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗  ซึ่งมีอยู่แล้วในตัวของมนุษย์ทุกๆคน  ยิ่งใจหยุดนิ่ง  เข้ากลางของกลางได้มากเท่าไรยิ่งจะได้รับความสุขความปลอดภัยในชีวิต  และจะมุ่งตรงต่อหนทางของพระนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า ” ยถา  ทณฺเฑน  โคปาโล        คาโว  ปาเชติ  โคจรํ เอวํ  ชรา  จ  มจฺจุ  จ        อายุํ  ปาเชนฺติ  ปาณินํ         นายโคบาลย่อมต้อนโคทั้งหลายไปสู่ที่หากินด้วยท่อนไม้  ฉันใด ความแก่ชราและความตายย่อมต้อนอายุของสัตว์ทั้งหลายไป ฉันนั้น ” …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ทาน คือ ชีวิต Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – สังฆทานเป็นทานอันเลิศ พระราชาเป็นประมุขของพสกนิกร สมุทรสาครเป็นประมุขของแม่น้ำทั้งหลาย ดวงจันทร์เป็นประมุขของดวงดาวทั้งหลาย ดวงอาทิตย์เป็นประมุขของความร้อน พระสงฆ์เป็นประมุขของผู้หวังบุญ และบูชาอยู่         พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ทั้งหลาย เป็นหลักของพระพุทธศาสนา ผู้เข้าถึงพระรัตนตรัย จึงได้ชื่อว่าเป็นผู้เข้าถึงแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา พระบรมศาสดาได้เข้าถึงพระรัตนตรัย และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกายธรรมอรหัต ได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า หมดสิ้นกิเลสอาสวะ มีแต่ความบริสุทธิ์ล้วนๆ  จึงเป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ผู้มีจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าผู้เลิศ ผลบุญอันเลิศย่อมบังเกิดขึ้นกับบุคคลนั้น และบุญนั้นยังตามส่งผลข้ามภพข้ามชาติไปจนถึงที่สุดแห่งธรรมอีกด้วย การทำสมาธิภาวนาด้วยการเจริญพุทธานุสติ และมีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์จึงมีอานิสงส์ที่ยิ่งใหญ่ สมควรที่พวกเรา ทั้งหลายจะต้องฝึกให้เป็นอุปนิสัย บุญใหญ่ย่อมจะบังเกิดขึ้นกับเราอย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ทักขิณาวิภังคสูตร ว่า “ราชา มุขํ มนุสฺสานํ       นทีนํ สาคโร มุข นกฺขตฺตานํ มุขํ จนฺโท       อาทิจฺโจ ตปตํ มุข ปุญฺญมากงฺขมานานํ       สงฺโฆ เว ยชตํ มุขํ     …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – สังฆทานเป็นทานอันเลิศ Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ทำอย่างไรได้อย่างนั้น ดวงจันทร์ปราศจากมลทิน เดินไปในอากาศย่อมสว่างกว่าหมู่ดาวทั้งปวงในโลกด้วยรัศมี ฉันใด บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วย ศีล มีศรัทธา ก็ฉันนั้น ย่อมไพโรจน์กว่าผู้ตระหนี่ทั้งปวงในโลกด้วยจาคะ         การไปสู่อายตนนิพพานเปรียบเสมือนการเดินทางไกล จำเป็นจะต้องมีเสบียงคือบุญ เป็นเครื่องสนับสนุนให้เราได้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย พระโพธิสัตว์เจ้าทุกๆ พระองค์ได้สร้างบารมี ๓๐ ทัศจนเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ในที่สุดก็ได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะอาศัยบุญอย่างเดียวเท่านั้น ดังนั้นบุญจึงเป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดของชีวิต เป็นสิ่งที่เราควรจะสั่งสมกันทุกคน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สุมนสูตร ว่า         “ดวงจันทร์ปราศจากมลทิน เดินไปในอากาศย่อมสว่างกว่าหมู่ดาวทั้งปวงในโลกด้วยรัศมี ฉันใด บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วย ศีล มีศรัทธา ก็ฉันนั้น ย่อมไพโรจน์กว่าผู้ตระหนี่ทั้งปวงในโลกด้วยจาคะ เมฆที่ลอยไปตามอากาศ มีสายฟ้าปลาบแปลบ มีช่อตั้งร้อย ตกรดแผ่นดินเต็มที่ดอนและที่ลุ่ม ฉันใด สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้สมบูรณ์ด้วยทัสสนะ เป็นบัณฑิต ก็ฉันนั้น ย่อมข่มผู้ตระหนี่ได้ด้วยฐานะ ๕ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุข …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ทำอย่างไรได้อย่างนั้น Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ชิตัง เม… เราชนะแล้ว เพราะความตระหนี่และความประมาท คนเราจึงให้ทานไม่ได้ ผู้มีปัญญาเมื่อต้องการบุญ พึงให้ทานเถิด           ชีวิตของทุกคนที่เกิดมาในสังสารวัฏ ต่างเคยผ่านการเกิดในทุกภพทุกภูมิมาแล้ว ทั้งชีวิตในระดับสูง ระดับกลาง และระดับล่าง ไม่ว่าจะเป็นพระเจ้าจักรพรรดิหรือยาจกเข็ญใจ เพราะชีวิตมีการขึ้นลงไปตามอำนาจแห่งบุญและบาปที่ได้ก่อขึ้น ถ้าทำบุญมาก ก็จะได้รับผลที่ดี เสวยสุขในสุคติภูมิ ชีวิตต่อไปก็จะประสบแต่สิ่งที่ดีงาม ถ้าทำบาปอกุศลไว้มาก ก็ต้องไปเสวยวิบากกรรมในอบายภูมิ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ล้วนหลีกหนีกฎแห่งกรรมไปไม่ได้ ดังนั้นเราต้องตระหนักถึงคุณค่าของการสร้างบารมี เพื่อเพิ่มพูนความบริสุทธิ์บริบูรณ์ให้แก่ตนเอง ต้องหมั่นปฏิบัติธรรมอย่าให้ขาดแม้แต่วันเดียว หมั่นทำใจหยุดใจนิ่งบ่อยๆ ทำซํ้าแล้วซํ้าอีก ชีวิตของเราย่อมจะสำเร็จสมหวัง เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขความบริสุทธิ์บริบูรณ์ มีวาระพระบาลีที่ปรากฏใน พิลารโกสิยชาดก ว่า “มจฺเฉรา จ ปมาทา จ    เอวํ ทานํ น ทิยฺยต ปุญฺญํ อากงฺขมาเนน        เทยฺยํ โหติ วิชานตา         เพราะความตระหนี่และความประมาท …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ชิตัง เม… เราชนะแล้ว Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ยิ่งให้ยิ่งได้เพิ่ม คนมีศรัทธา ถึงพร้อมด้วยศีล เพียบพร้อมด้วยยศและโภคสมบัติ จะเดินทางไปยังสถานที่ใดๆ ย่อมได้รับการเคารพบูชาจากมนุษย์และเทวาในที่นั้นๆ         เรามีเวลาสร้างบารมีอยู่ในโลกนี้อย่างจำกัด เดี๋ยววันเดี๋ยวคืน กาลเวลาได้นำเอาความแก่ ความเจ็บ และความตายมาสู่ตัวเราทุกขณะ ไม่เคยหยุดพักแม้เพียงอนุวินาทีเดียว จึงไม่ควรประมาทในการดำเนินชีวิต บัณฑิตทั้งหลายพึงรีบสั่งสมบุญ เพื่อจะเป็นเหตุให้เข้าถึงความสุขที่แท้จริง ซึ่งความสุขที่เกิดจากใจหยุดนิ่งนี้ ต้องลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง เพราะใครทำคนนั้นก็ได้ ถ้าหากเราตั้งใจลงมือปฏิบัติในวันนี้ ก็จะได้ในวันนี้ หรือแม้วันนี้ยังไม่เข้าถึงธรรม ก็จะเป็นอุปนิสัยติดตัวเราไป ทำให้เราเข้าถึงธรรมในวันข้างหน้า การปฏิบัติธรรมจึงเป็นกรณียกิจสำหรับ ทุกคน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า “สทฺโธ สีเลน สมฺปนฺโน        ยโส โภคสมปฺปิโต ยํ ยํ ปเทสํ ภชติ        ตตฺถ ตตฺเถว ปูชิโต         คนมีศรัทธา ถึงพร้อมด้วยศีล เพียบพร้อมด้วยยศและโภคสมบัติ จะเดินทางไปยังสถานที่ใดๆ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ยิ่งให้ยิ่งได้เพิ่ม Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – คิดก่อน พูดก่อน ทำก่อน ได้ก่อน         ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทานที่ข้าพระองค์ถวายตลอด ๗ วัน เป็นทานที่ประกอบด้วยเมตตากายกรรม เมตตาวจีกรรม เมตตามโนกรรม ข้าพระองค์มิได้ปรารถนาเทพสมบัติ หรือสักกสมบัติ และพรหมสมบัติแต่อย่างใด ด้วยทานนี้ และกุศลกรรมของข้าพระองค์นี้ ขอจงสัมฤทธิผลทุกประการแห่งความเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุผู้ทรงธุดงค์ ๑๓ ทุกคนที่เกิดมาล้วนแสวงหาความสำเร็จความสมหวัง ทั้งในด้านหน้าที่การงาน การศึกษาเล่าเรียน ด้านครอบครัวหรือเรื่องที่พึงปรารถนา ผู้ที่ประสบความสำเร็จและความเจริญที่แท้จริง ต้องประกอบด้วยความเจริญทางด้านจิตใจ เจริญทั้งทางโลกและทางธรรม ทางโลกคือสามารถดำรงชีวิตอยู่อย่างมีความสุข ส่วนในทางธรรมก็มีธรรมะหล่อเลี้ยงจิตใจให้ชุ่มชื่นเบิกบานแจ่มใส มีใจแช่อิ่มอยู่ในกลางพระธรรมกายภายในตัวตลอดเวลา ผู้ที่ทำเช่นนี้ได้ ย่อมได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม มีธรรมภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน อรรถกถาสังยุตตนิกาย นิทานวรรค ความว่า         “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ทานที่ข้าพระองค์ถวายตลอด ๗ วัน เป็นทานที่ประกอบด้วยเมตตากายกรรม เมตตาวจีกรรม เมตตามโนกรรม ข้าพระองค์มิได้ปรารถนาเทพสมบัติ หรือสักกสมบัติ และพรหมสมบัติแต่อย่างใด ด้วยทานนี้ และกุศลกรรมของข้าพระองค์นี้  ขอจงสัมฤทธิผลทุกประการ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – คิดก่อน พูดก่อน ทำก่อน ได้ก่อน Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – มหาทานบารมีแห่งยุค         ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า มหาทานที่ข้าพระองค์บริจาคไทยธรรมเป็นอันมาก บำเพ็ญมาตลอดกาลนาน ไม่ได้มีผลมาก เพราะเว้นจากทักขิไณยบุคคล เหมือนพืชที่หว่านลงในนาที่ไม่ดี แต่การให้ภิกษาทัพพีหนึ่งของอินทกเทพบุตรมีผลมากยิ่งกว่า เพราะสมบูรณ์ด้วยทักขิไณยบุคคล เหมือนพืชที่หว่านลงในนาดี         ทางรอดของชีวิตในสังสารวัฏ คือ การเจริญสมาธิภาวนา เพื่อให้เข้าถึงที่พึ่งที่ระลึกภายใน คือ พระธรรมกาย สิ่งนี้เป็นหน้าที่หลักและเป็นกรณียกิจที่สำคัญอย่างยิ่งในการเกิดมาเป็นมนุษย์ เราเกิดมาในภพชาติหนึ่งๆ มีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งแสวงหาความบริสุทธิ์ หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร การดำเนินจิตเข้าสู่หนทางสายกลางภายในเท่านั้น ที่เป็นทางรอดทางเดียว เป็นหนทางที่ปลอดภัยจากกิเลสอาสวะทั้งปวง ดังนั้นควรที่จะดำเนินจิตของเราให้ เข้าสู่เส้นทางสายกลางของพระอริยเจ้าทั้งหลาย การที่จะดำเนินจิตเข้าสู่ภายในได้นั้น เราต้องหมั่นเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดใจนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้ได้ตลอดเวลาในทุกอิริยาบถ มีถ้อยคำของเทพบุตรท่านหนึ่งที่กล่าวไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า         “ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า มหาทานที่ข้าพระองค์บริจาคไทยธรรมเป็นอันมาก บำเพ็ญมาตลอดกาลนาน ไม่ได้มีผลมาก เพราะเว้นจากทักขิไณยบุคคล เหมือนพืชที่หว่านลงในนาที่ไม่ดี แต่การให้ภิกษาทัพพีหนึ่งของอินทกเทพบุตรมีผลมากยิ่งกว่า เพราะสมบูรณ์ด้วยทักขิไณยบุคคล เหมือนพืชที่หว่านลงในนาดี”         …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – มหาทานบารมีแห่งยุค Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ถวายทานนำมาซึ่งความสุข         เราทำมณฑปด้วยอ้อยแล้ว นิมนต์พระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติซื่อตรง มีจิตตั้งมั่นเป็นสงฆ์ผู้อุดม ให้ฉันอ้อย เราเข้าถึงกำเนิดใดๆ คือความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม เราย่อมครอบงำสัตว์ทั้งหลาย ด้วยอานุภาพบุญ นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม         การเกิดมาสร้างความดีเป็นทางมาแห่งสันติภาพอันไพบูลย์ เพราะการเกิดมาในโลกนี้ ต้องมีการอยู่ร่วมกันแบบถ้อยทีถ้อยอาศัย มีน้ำใจไมตรี หากทุกคนที่เกิดมาตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรมจะทำให้สังคมเป็นสังคมที่น่าอยู่ มีแต่ความสุขสงบ ไม่มีการแก่งแย่งชิงดีรบราฆ่าฟันกันอย่างที่เราเห็นอยู่ในปัจจุบัน ความบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นจากดวงใจของผู้ที่เต็มเปี่ยมด้วยกระแสแห่งความดี จะเชื่อมประสานรอยร้าวที่เกิดจากความขัดแย้ง ความไม่เข้าใจ มวลมนุษยชาติจะปรองดองกัน หากกระแสแห่งความบริสุทธิ์เกิดขึ้นมากเพียงใด ย่อมจะช่วยให้โลกพบกับสันติสุขได้เร็วขึ้นเพียงนั้น กระแสแห่งความบริสุทธิ์และความดีงามจะขยายออกไปทั่วโลกได้นั้น ต้องออกมาจากใจที่บริสุทธิ์ผ่องใส และหยุดนิ่งอยู่ภายในกลางกายของทุกๆ คน ดังนั้น การทำใจให้หยุดนิ่งจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับตัวเราและชาวโลกทั้งหลาย มีวาระแห่งภาษิตที่มาใน อธิมุตตกเถราปทาน ความว่า         “เมื่อพระโลกนาถพระนามว่า อัตถทัสสี ผู้เป็นอุดมบุคคล เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว เรามีจิตเลื่อมใส ได้นิมนต์พระภิกษุสงฆ์ เราทำมณฑปด้วยอ้อยแล้ว นิมนต์พระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติซื่อตรง มีจิตตั้งมั่นเป็นสงฆ์ผู้อุดม ให้ฉันอ้อย เราเข้าถึงกำเนิดใดๆ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ถวายทานนำมาซึ่งความสุข Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ยิ่งให้สมบัติใหญ่ยิ่งไหลมา         นรชนผู้ไม่ตระหนี่ ให้ทาน ย่อมเป็นที่รักของคนเป็นอันมาก คนเป็นอันมากย่อมคบหานรชนนั้น นรชนนั้นย่อมได้เกียรติ มียศเจริญ เป็นผู้ไม่เก้อเขิน แกล้วกล้าเมื่อเข้าสู่ที่ประชุมชน เพราะเหตุนั้น บัณฑิตผู้หวังสุข พึงขจัดมลทิน คือความตระหนี่ แล้วให้ทาน บัณฑิตเหล่านั้นย่อมได้รับการอัญเชิญ  ไปสู่สุคติโลกสวรรค์ ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดา ร่าเริงอยู่ตลอดกาลนาน         มนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาความสุข แต่ไม่รู้ว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ที่ตรงไหน จะเข้าถึงได้ด้วยวิธีการอย่างไร พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบว่า ความสุขที่แท้จริงนั้นเกิดขึ้นเมื่อใจหยุดนิ่ง แต่ในการฝึกใจให้หยุดนิ่งนั้น หยุดแรกของใจอาจจะยากสักนิด เพราะว่าเราไม่คุ้นเคยกับการฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง เราคุ้นกับการปล่อยใจให้คิดในเรื่องราวต่างๆ เช่นเรื่องคน สัตว์ สิ่งของ ธุรกิจการงาน การศึกษาเล่าเรียน หรือครอบครัว เป็นต้น ที่เราคุ้นเคยเช่นนี้เพราะโลกหล่อหลอมให้เรามีชีวิตอย่างนี้ ต้องเจอปัญหา เจอแรงกดดัน ต้องคิดหาวิธีแก้ปัญหาของชีวิตด้วยสติด้วยปัญญา เพราะฉะนั้นใจจึงไม่ค่อยหยุดนิ่ง เมื่อใจไม่คุ้นเคย กับการหยุดนิ่ง จึงอาจจะยากในการที่จะหยุดใจในหยุดแรกให้ได้ แต่ถ้าเราค่อยๆ ฝึกฝนไปก็จะไม่ยาก เมื่อหยุดแรกได้ก็จะมีหยุดต่อๆ ไป หากทำได้เช่นนี้ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ยิ่งให้สมบัติใหญ่ยิ่งไหลมา Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ให้บ่อยๆ รวยบ่อยๆ         กสิกรย่อมหว่านพืชบ่อยๆ ฝนย่อมตกบ่อยๆ ชาวนาย่อมไถนาบ่อยๆ แว่นแคว้นย่อมบริบูรณ์บ่อยๆ ยาจกย่อมขอบ่อยๆ ทานบดีก็ให้บ่อยๆ ทานบดีให้บ่อยๆ แล้วก็เข้าถึงสวรรค์บ่อยๆ ผู้ต้องการน้ำนมย่อมรีดนมบ่อยๆ ลูกโคย่อมเข้าหาแม่โคบ่อยๆ บุคคลย่อมลำบากและดิ้นรนบ่อยๆ สัตว์ย่อมเกิดและตายบ่อยๆ คนทั้งหลายย่อมนำซากศพไปป่าช้าบ่อยๆ ส่วนผู้มีปัญญา ถึงจะเกิดบ่อยๆ ก็เพื่อได้มรรคแล้วไม่เกิดอีก        การจะทำภารกิจการงานในทางโลกก็ดี หรือการจะประพฤติปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาก็ดี ต้องหมั่นทำบ่อยๆ หมั่นตรึกหมั่นนึกบ่อยๆ ทำเนืองๆ ก็จะประสบความสำเร็จได้โดยไม่ยากเย็น  สิ่งใดที่เราหมั่นฝึกฝนบ่อยๆ ย่อมจะเกิดความชำนาญ เหมือนทางไหนที่เดินบ่อยๆ ก็จะโล่งเตียน หนทางภายในก็เช่นเดียวกัน ถ้าดำเนินจิตเข้าไปบ่อยๆ หยุดนิ่งอยู่ตรงกลางอย่างสม่ำเสมอทุกๆ วัน เราก็จะเข้าถึงจุดแห่งความละเอียดภายในได้ ใจจะถูกปรับให้บริสุทธิ์ขึ้น ละเอียดขึ้น เมื่อใจละเอียดสะอาดบริสุทธิ์ก็จะดึงดูดแต่สิ่งที่ดีๆ เข้ามาในชีวิตของเรา เมื่อกระแสบุญหลั่งไหลเข้ามาในใจ กระแสบาปก็จะถูกผลักออกไป คุณธรรมความดีก็จะเกิดขึ้นในจิตใจ ธุรกิจการงานก็จะเจริญรุ่งเรือง ดังนั้นการทำภาวนากับการทำหน้าที่การงาน    จึงเป็นสิ่งที่ต้องทำควบคู่กันไป พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ใน อุทัยสูตร ว่า “ปุนปฺปุนํ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ให้บ่อยๆ รวยบ่อยๆ Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ไม่ควรดูหมิ่นบุญ บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบุญ ว่าบุญมีประมาณน้อยจักไม่มาถึง แม้หม้อน้ำ ยังเต็มด้วยหยาดน้ำที่ตกลงมาทีละหยดได้ ฉันใด บุคคลผู้มีปัญญา สั่งสมบุญแม้ทีละน้อย ย่อมเต็มด้วยบุญได้ ฉันนั้น         พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ทรงเป็นผู้บริสุทธิ์หลุดพ้นแล้วจากกิเลสอาสวะ กิจที่จะทำยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว พวกเราควรจะดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพระพุทธองค์ โดยมุ่งทำความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ เป็นอันดับแรก  ส่วนเรื่องอื่นนั้นให้เป็นเรื่องรองลงมา เพราะเรายังมีกิจที่จะต้องทำให้รู้แจ้งให้ได้ ว่าเราเกิดมาจากไหน มาทำไม อะไรคือเป้าหมายของชีวิต เพราะฉะนั้นเราจึงควรหมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้หยุดนิ่ง จนกระทั่งเข้าถึงผู้รู้แจ้งภายใน คือ  พระธรรมกาย มีพุทธพจน์บทหนึ่งใน ขุททกนิกาย ธรรมบท กล่าวไว้ว่า “มาวมญฺเญถ ปุญฺญสฺส        น มตฺตํ อาคมิสฺสต อุทพินฺทุนิปาเตน        อุทกุมฺโภปิ ปูรติ อาปูรติ ธีโร ปุญฺญสฺส        โถกํ …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – ไม่ควรดูหมิ่นบุญ Read More »

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – สงเคราะห์บุตรให้เข้าถึงธรรม มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม เป็นบุรพาจารย์ เป็นผู้ควรแก่การนับถือของบุตรและเป็นผู้อนุเคราะห์บุตร         ผู้ใดได้เข้าถึงไตรสรณคมน์ เช่นพระอริยเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลาย ผู้นั้นนับว่าเป็นผู้ทรงคุณธรรมอันประเสริฐ  นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า พ่อแม่เป็นประดุจพระอรหันต์ในบ้าน สิ่งที่จะยังความภาคภูมิใจให้กับผู้ที่เป็นพ่อแม่มากที่สุด คือ การมีลูกเป็นคนดี ถ้าได้ลูกดี และมีความกตัญญูกตเวที พ่อแม่จะมีแต่ความปลื้มปีติ เป็นสุขใจ แต่การที่ลูกจะเป็นคนดีที่แท้จริงได้นั้น พ่อแม่จะต้องอบรมพร่ำสอน และปฏิบัติตัวเป็นแบบอย่างที่ดีงามแก่ลูก ตลอดจนเป็นต้นแบบของลูกในการบำเพ็ญทาน รักษาศีลและเจริญภาวนา มีพระบาลีในขุททกนิกาย ชาดก สัตตตินิบาต ว่า “พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร    ปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํ    ปชาย อนุกมฺปกา         มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม เป็นบุรพาจารย์ เป็นผู้ควรแก่การนับถือของบุตรและเป็นผู้อนุเคราะห์บุตร”            การที่ลูกจะเป็นคนดีหรือไม่นั้น อยู่ที่การเลี้ยงดูของพ่อแม่ ถ้าหากพ่อแม่เลี้ยงดูลูกอย่างดี ป้องกันไม่ให้ลูกทำบาปอกุศล ให้ทำแต่ความดี ส่งเสริมให้ลูกได้รับการศึกษาเล่าเรียนทั้งทางโลกและทางธรรม …

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร – สงเคราะห์บุตรให้เข้าถึงธรรม Read More »

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – อสทิสทาน         บุคคลผู้ตระหนี่ กลัวความยากจน ย่อมไม่ให้อะไรๆแก่ผู้ใด ความกลัวจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่บุคคลผู้ไม่ให้ และจะกลับมาถูกต้องคนพาล ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะเหตุนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่เสีย แล้วพึงให้ทานเถิด เพราะบุญย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลก         เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง ก็เพื่อแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง แสวงหาสิ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นสุขได้ด้วยตนเองและเป็นตัวตนที่แท้จริง สิ่งที่เราต้องการนี้ รวมประชุมอยู่ในธรรมกายทั้งหมด ธรรมกาย คือ แก่นของชีวิต เป็นชีวิตในระดับลึกที่อยู่ภายในตัวของเราที่ทุกคนมีสิทธิ์จะเข้าถึงได้หากฝึกใจให้หยุดนิ่ง ถ้าหยุดได้เมื่อใด ก็เข้าถึงได้เมื่อนั้น ไม่จำกัดด้วยกาลเวลา ถ้าเราเข้าถึงธรรมกาย ชีวิตเราจะมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเที่ยงแท้ถาวร มีความมั่งคงของชีวิต และมีความสุขที่แท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน พิลารโกสิยชาดก ว่า         “บุคคลผู้ตระหนี่ กลัวความยากจน ย่อมไม่ให้อะไรๆแก่ผู้ใด ความกลัวจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่บุคคลผู้ไม่ให้ และจะกลับมาถูกต้องคนพาล ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะเหตุนั้น บัณฑิตพึงครอบงำมลทิน กำจัดความตระหนี่แล้วพึงให้ทานเถิด เพราะบุญย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลก”     …

มงคลที่ ๑๕ บำเพ็ญทาน – อสทิสทาน Read More »

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร -เลี้ยงลูกให้เจริญทั้งกายและใจ          ดูก่อนคฤหบดีบุตร มารดาบิดาผู้เป็นทิศเบื้องหน้าอันบุตรบำรุงด้วยสถาน ๕ เหล่านี้แล้วย่อมอนุเคราะห์บุตรด้วยสถาน ๕ คือ ห้ามจากความชั่ว ๑ ให้ตั้งอยู่ในความดี ๑ ให้ศึกษาศิลปวิทยา ๑ หาภรรยาที่สมควรให้ ๑ มอบทรัพย์มรดกให้ในสมัยอันสมควร ๑ ดูก่อนคฤหบดีบุตร มารดาบิดาผู้เป็นทิศเบื้องหน้าอันบุตรบำรุงด้วยสถาน ๕ เหล่านี้แล้วย่อมอนุเคราะห์ บุตรด้วยสถาน ๕ เหล่านี้ ทิศเบื้องหน้านั้น ชื่อว่าอันบุตรปกปิดให้เกษมสำราญให้ไม่มีภัยด้วยประการฉะนี้        การเจริญสมาธิภาวนาเพื่อทำใจให้หยุดนิ่ง เป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับชีวิตของมนุษย์ทุกๆ คน เพราะจะทำให้ชีวิตสมบูรณ์ เป็นชีวิตที่อยู่เหนือปัญหาในโลก ไม่วิ่งวุ่นตามกระแสโลกที่รุ่มร้อนไปด้วยไฟ คือ โลภะ โทสะ และโมหะ ชีวิตของผู้ที่มีใจหยุดดีแล้ว เป็นชีวิตที่มีพลัง มีความบริสุทธิ์ มีอานุภาพที่จะทำความดีเอาชนะความชั่ว ขจัดความไม่บริสุทธิ์และสิ่งที่เป็นมลทินทั้งหลาย ให้ใจหลุดพ้นไปสู่จุดหมายปลายทางของชีวิตที่สมบูรณ์ เพราะฉะนั้นใจหยุดนิ่งจึงเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง เราเกิดมาชาตินี้ จะต้องฝึกใจให้หยุดนิ่งให้ได้  บุคคลใดหยุดใจได้สมบูรณ์ บุคคลนั้นได้ชื่อว่าเป็นผู้ชนะโลก ชนะปัญหาทุกอย่างและสมปรารถนาในทุกสิ่ง …

มงคลที่ ๑๒ เลี้ยงดูบุตร -เลี้ยงลูกให้เจริญทั้งกายและใจ Read More »