หนังสือ คำสอนคุณครูไม่ใหญ่

๒๗. ใจตกศูนย์พบแสงสว่างภายใน

ใจตกศูนย์ พบแสงสว่างภายใน พอกายกับใจเป็นหนึ่งเดียวกันเข้าก็จะเกิดการเคลื่อน หรือการเดินทางเข้าไปสู่ภายใน เราจะมีความรู้สึกเหมือนดิ่งลงไป หรือถูกดึงดูดให้เคลื่อนเข้าไปข้างใน มีอาการคล้ายๆ หล่นลง ใหม่ๆ อาการคล้ายๆ หล่นไปอย่างนั้น หล่นลงมาจากท้องฟ้าบ้าง ตกหลุมอากาศบ้าง ตกจากที่สูงบ้าง ถ้าเราทำเฉยๆ เดี๋ยวก็จะคุ้นเคย อาการหล่นไปนั้นกลายเป็นการขยายไปรอบทิศ ทุกทิศทุกทาง ความสว่างก็เกิด เป็นแสงสว่างภายในที่ขจัดความมืดในดวงใจเราหมดสิ้นไป เมื่อความมืดในดวงใจหมดสิ้นไป ความไม่รู้จริงอันใดก็พลอยหมดสิ้นตามไปด้วย เหมือนดวงอาทิตย์ผุดขึ้นมาขจัดความมืดในอากาศ ทำให้อากาศสว่างอย่างนั้น ทำให้สามารถมองเห็นอะไรได้ชัดเจน แจ่มแจ้ง แล้วก็มีความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เราเห็น แสงสว่างภายในก็เช่นเดียวกัน จะทำให้เรารู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอดในเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต ในสรรพสัตว์สรรพสิ่งทั้งหลาย เพราะแสงสว่างภายในจะเจิดจ้ามากกว่าแสงสว่างภายนอก เหมือนเอาดวงอาทิตย์ตอนเที่ยงวันมาเรียงกันเต็มท้องฟ้าอย่างนั้น แต่ไม่แสบตา ไม่เคืองตา แต่พาให้เราสุขใจ เป็นแสงแก้วที่นุ่มเนียนละมุนตา ละมุนใจ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/91 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 2 สิ่งที่ต้องแสวงหา คือ พระรัตนตรัยภายใน กลับสู่ …

๒๗. ใจตกศูนย์พบแสงสว่างภายใน Read More »

๒๘. เห็นแจ้งแล้วรู้แจ้ง

เห็นแจ้งแล้วรู้แจ้ง หยุดเป็นตัวสำเร็จ ที่ทำให้เข้าถึงสิ่งที่มีอยู่ในตัว ไม่ว่าจะเป็นกายในกาย ตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายพรหม กายอรูปพรหม กายธรรมโคตรภู กายธรรมพระโสดาบัน กายธรรมพระสกิทาคามี กายธรรมพระอนาคามี กายธรรมพระอรหัต ต้องหยุดอย่างเดียว ไม่ต้องทำอะไรเลย พอหยุดอย่างเดียว ใจก็จะละเอียด นี่เป็นเรื่องที่แปลก หยุดอย่างเดียว เราจะเห็นไปเรื่อยๆ พอเห็นแล้ว ก็จะรู้ขึ้นมาเอง พอเห็นแจ้ง ก็รู้แจ้ง มันไปพร้อมๆ กัน ต่างจากดวงตามนุษย์ที่เห็นของที่อยู่กลางแจ้ง บางทียังไม่รู้ว่าเป็นอะไร ต้องไปดูใกล้ๆ ถึงพอจะรู้ แต่นี่เห็นแจ้งแล้วก็รู้แจ้งไปในเวลาเดียวกันเลย อาศัยหยุดอย่างเดียวกระทั่งเข้าไปรวมกับกายของท่านผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว คือ ธรรมกาย กายพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน หลุดพ้นจากอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา สามัญลักษณะที่เป็นปกติของสิ่งต่างๆ ทั่วไป ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/91 …

๒๘. เห็นแจ้งแล้วรู้แจ้ง Read More »

๒๙. การหลับตา

การหลับตา หลับตาเบาๆ พอสบายๆ คล้ายกับตอนที่เราใกล้จะหลับ ปรือๆ ตา อย่าถึงกับปิดสนิท อย่าเม้มตา อย่ากดเปลือกตาหรือลูกนัยน์ตา หลับพอสบายๆ ถ้าหลับตาเป็นกล้ามเนื้อทุกส่วนจะคลี่คลาย ผ่อนคลายหมดทั้งเนื้อทั้งตัว ถ้าเราบีบเปลือกตา เดี๋ยวกล้ามเนื้อจะเกร็งหมดตั้งแต่ใบหน้า แล้วก็ไล่ไปทั้งเนื้อทั้งตัวเลย หลับเบาๆ พอสบายๆ แค่ไม่ให้เห็นภาพภายนอกเท่านั้น ใจจะได้ไม่ฟุ้ง เพราะฉะนั้นต้องให้ความสำคัญกับการหลับตาให้มากๆ ตรงนี้สำคัญ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/91 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 2 สิ่งที่ต้องแสวงหา คือ พระรัตนตรัยภายใน กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

๓๐. บริกรรมนิมิต

บริกรรมนิมิต การกำหนดบริกรรมนิมิตขึ้นมา ควรจะเป็นสัญลักษณ์ของพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกของเรา จะเป็นองค์พระพุทธรูป เป็นดวงใสๆ หรือพระเดชพระคุณหลวงปู่อยู่ในกลางกาย อย่างใดอย่างหนึ่ง เอาอย่างเดียวที่จะทำให้เรานึกได้อย่างสบาย และใจมีความพร้อมที่จะอยู่ที่กลางกาย แต่ไม่ต้องกังวลจนเกินไปว่า จะตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป๊ะเลยไหม ประมาณว่าอยู่ในกลางท้องแถวๆ นั้น ฝึกบ่อยๆ นึกบ่อยๆ เพราะใจเราต้องคิดอยู่แล้ว เรื่องอื่นเราคิดมาเยอะแล้ว ซึ่งไม่ได้ทำให้เราเกิดความพึงพอใจอันสูงสุด แค่เพลินๆ ไปชั่วคราว แต่ถ้าจะเข้าถึงความสุขภายใน ที่จะทำให้เราเกิดความพึงพอใจอันสูงสุด จนกระทั่งไม่ต้องการอะไรอีกเลย ก็ต้องนึกถึงพระรัตนตรัย เพื่อเป็นจุดเชื่อมโยงใจให้หยุดนิ่งๆ นุ่มๆ อยู่ในกลางกาย นึกบ่อยๆ ค่อยๆ นึก ใหม่ๆ ก็นึกไม่ค่อยออก ถ้านึกบ่อยๆ จะค่อยๆ นึกได้ แต่ก็ไม่ชัดเจนเหมือนกับเราลืมเห็นภาพวัตถุภายนอก ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/91 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 2 สิ่งที่ต้องแสวงหา คือ …

๓๐. บริกรรมนิมิต Read More »

๓๑. นึกนิมิตด้วยสิ่งที่คุ้นเคย

นึกนิมิตด้วยสิ่งที่คุ้นเคย กรณีที่เรานึกบริกรรมนิมิตเป็นองค์พระ หรือดวงแก้วไม่ออก มีข้อแนะนำเพิ่มเติมพิเศษ สำหรับบางท่านที่มีอาชีพค้าผลไม้ หรือมีอาชีพหลากหลาย โดยนำวิธีการที่พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านได้สอนแก่นาคที่ได้รับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ณ พระอุโบสถ โดยให้นาคที่นั่งคุกเข่ากระโหย่งเท้าพนมมือต่อหน้าท่าน นึกถึงปอยผมที่ปลงเมื่อเช้า น้อมมาตั้งไว้ในกลางกาย หรือจำง่ายๆ ว่า กลางท้อง ให้เอาใจมาหยุดนิ่งๆ อยู่กลางปอยผมที่อยู่กลางท้องนั้น นึกไปเรื่อยๆ แล้วท่านก็ซักถามนาคว่า “เส้นผมปลายมันชี้ไปทางไหน โคนชี้ไปทางไหน” นาคก็ตอบคำถามทุกครั้งที่ท่านถามว่า “โคนชี้ไปทางนี้ ปลายชี้ไปทางนี้” จนกระทั่งเห็นปอยผมนั้นเปลี่ยนแปลง จากสีดำเป็นสีใส เป็นปอยผมแก้วที่ใสเหมือนเพชร กายก็เริ่มเบา ใจก็เริ่มปลอดโปร่ง สบาย อาการปวดเมื่อยเนื้อตัวสั่น เพราะนั่งอยู่ในท่ากระโหย่งเท้าที่ไม่ถนัดเป็นเวลายาวนานถึงชั่วโมงครึ่งก็หายไป พร้อมกับปอยผมแก้วนั้นก็เปลี่ยนไปเป็นดวงใสๆ ใสเหมือนเพชรอยู่กลางท้อง แล้วท่านก็ทำพิธีอุปสมบทนาคผู้นั้นเป็นพระภิกษุ และแนะนำให้จำดวงแก้วที่เกิดขึ้นในกลางท้องเมื่อใจหยุดนิ่งว่า “นั่นแหละ ดวงปฐมมรรค ต้นทางที่จะไปสู่อายตนนิพพาน ที่จะทำพระนิพพานให้แจ้ง ให้รักษาเอาไว้ให้ดีว่าบวชมาแล้วเรามีวัตถุประสงค์จะทำพระนิพพานให้แจ้งเพียงประการเดียว เราได้ต้นทางแล้ว คือ ดวงปฐมมรรค ให้รักษาเอาไว้ อย่าให้หาย แล้วให้ไปทำต่อหลังจากบวชแล้ว” นี่คือคำแนะนำสั่งสอนของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ หรือหลวงปู่สดของเรา หลวงพ่อเลยนำวิธีการนั้น มาแนะนำต่อ สำหรับผู้ที่มีอาชีพค้าขาย …

๓๑. นึกนิมิตด้วยสิ่งที่คุ้นเคย Read More »

๓๒. ภาพองค์พระกลางดวงแก้ว

ภาพองค์พระกลางดวงแก้ว จำภาพองค์พระที่ท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนากลางดวงแก้วให้ดีนะ นึกน้อมท่านมาตั้งไว้ในกลางกาย มีเวลาก็นึกไว้เรื่อยๆ ใจของเราจะได้ค่อยๆ คุ้นกับภาพนี้ เวลามานั่งสมาธิใจจะรวมได้ง่าย นึกได้ง่าย จากแต่เดิมเราต้องใช้ความพยายาม และไม่รู้ว่าจะนึกอย่างไร ตอนนี้เราได้เห็นภาพแล้วก็จะทำให้นึกได้ง่ายขึ้น และการนึกก็จะไปในทิศทางเดียวกัน ภาพนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นที่จะนำให้เราเข้าถึงสิ่งที่มีอยู่ในตัว คือ ดวงธรรม กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม กระทั่งกายธรรม เพราะฉะนั้นจำต้นทางที่จะทำให้เข้าถึงแผนผังชีวิตดังกล่าวนี้ให้ดี ในการดำเนินชีวิตประจำวัน เราจะทำมาหากินอะไรก็ทำไปเถอะ มีเวลาสัก ๑ หรือ ๒ นาที ก็นึกเล่นๆ นึกเพลินๆ ให้ใจมันคุ้น การนึกถึงองค์พระกลางดวงแก้ว จะทำให้ใจของเราเชื่อมโยงกับอานุภาพอันไม่มีประมาณของพระรัตนตรัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านับพระองค์ไม่ถ้วน และอานุภาพอันไม่มีประมาณนั้นก็จะถูกถ่ายทอดมาที่กลางกายกลางใจหยุดใจนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นที่ตั้งของภาพองค์พระกลางดวงแก้วที่เรานึกถึง ตัวเราก็จะพลอยเป็นผู้มีอานุภาพไปด้วย ไม่มากก็น้อย ซึ่งขึ้นอยู่กับความละเอียดของใจ และด้วยอานุภาพนั้นจะทำให้เราสมหวังดังใจในทุกสิ่งที่เป็นกุศลธรรม ที่เป็นสัมมาอาชีวะ ในธุรกิจการงาน ในชีวิตครอบครัวหรือในการแสวงหาความสุขที่แท้จริงก็จะเกิดขึ้น เพราะฉะนั้น ภาพองค์พระกลางดวงแก้วที่หลวงพ่อมอบให้นั้นเป็นภาพที่สำคัญมาก ภาพเล็กก็พกติดตัวใส่กระเป๋า ภาพใหญ่ก็ไว้ในห้องพระ ที่โต๊ะหมู่บูชา หรือไว้ข้างฝาก็ได้ หรือจัดตรงไหนสักแห่งหนึ่งในบ้านของเราให้เป็นที่รวมประชุมของครอบครัว จะได้ดูองค์พระ ใจของเราจะใส สะอาด บริสุทธิ์ เป็นทางมาแห่งความสุขความสำเร็จของเราและครอบครัว …

๓๒. ภาพองค์พระกลางดวงแก้ว Read More »

๓๓. การเห็นภาพภายใน

การเห็นภาพภายใน การเห็นภาพภายในนั้นแตกต่างจากการเห็นภาพภายนอกในเบื้องต้น คือ การเห็นภาพภายในจะยังไม่ชัดเจนมาก ไม่เหมือนตาเนื้อที่เราลืมตาดูภาพคนสัตว์สิ่งของจะเห็นได้ชัด ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์เลย แต่ภาพภายในจะค่อยเป็นค่อยไป สำหรับนักเรียนใหม่ นึกใหม่ๆ จะยังไม่ค่อยชัดเจน แต่ก็ทำความรู้จักภาพที่จะเกิดขึ้นภายในกับภายนอกว่าต่างกันอย่างนี้ กับยอมรับสภาพว่า เราจะไม่ได้อะไรดังใจทุกอย่าง ภาพภายในจะให้ชัดเจนทันที ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์นานๆ จะเจอสักคนหนึ่ง แต่ ๙๙.๙๙ เปอร์เซ็นต์มักจะค่อยเป็นค่อยไป เราต้องใจเย็นๆ จะนึกดวงแก้วก็ดี องค์พระก็ดี ก็ค่อยเป็นค่อยไป เราต้องทำใจให้ใส ให้เยือกเย็น นึกไปเรื่อยๆ ให้ต่อเนื่อง อย่างเบาๆ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ใจมาหยุดนิ่งๆ นุ่มๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ พอถูกส่วนก็จะเห็นเอง เป็นเอง เห็นได้ชัดเหมือนกับเราลืมตาเห็นวัตถุภายนอกอย่างนั้น จะค่อยๆ ชัดขึ้นๆ ฝึกปฏิบัติให้สม่ำเสมอ ทำซ้ำๆ ทำทุกอิริยาบถ ทั้งนั่งนอนยืนเดินในทุกๆ กิจกรรม เราก็ทำไป เพราะสิ่งที่เราจะได้รับตอบแทนนั้นสุดคุ้ม คุ้มเกินคุ้ม นำมาซึ่งความสุข ปีติสุข เบิกบาน ความสว่าง เห็นแจ้งรู้แจ้งในเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญสำหรับตัวเรามาก ๓๑ พฤษภาคม …

๓๓. การเห็นภาพภายใน Read More »

๒. การบูชาอันสูงสุด

การบูชาอันสูงสุด การปฏิบัติธรรม เรียกว่า ปฏิบัติบูชา เป็นการบูชาอันสูงสุดแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระอรหันต์ทั้งหลาย ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ การปฏิบัติธรรมเป็นทางมาแห่งมหากุศลอันยิ่งใหญ่ ดังนั้นต้องตั้งใจปฏิบัติกันให้ดีเป็นพิเศษ ถ้าเราปรารถนาจะได้บุญมากๆ อยากให้ชีวิตของเราสมบูรณ์ ก็ต้องปฏิบัติธรรมให้ถึงพระธรรมกายให้ได้ เพราะบุญกุศล และความบริสุทธิ์ ความดีงามทุกอย่างรวมประชุมอยู่ในพระธรรมกาย ซึ่งมีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกๆ คนในโลก ไม่จำกัดเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ ถ้าทุกคนทั่วโลกเข้าถึงพระธรรมกาย โลกจะพบสันติสุขที่แท้จริง ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๘ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/91 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 2 สิ่งที่ต้องแสวงหา คือ พระรัตนตรัยภายใน กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

๑๘. ร่มธรรม

ร่มธรรม ถ้าไม่มีพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) พระผู้ปราบมาร คิดแล้วหวาดเสียว หนาวยิ่งกว่ายืนอยู่บนยอดเขาเสียอีก ชีวิตเราคงสะเปะสะปะ ยากจะหาใครมายืนยันว่า การปฏิบัติธรรมอย่างนี้ถูกต้องร่องรอยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเอาไว้อย่างเป็นขั้นตอนอย่างนี้ มีแต่บอกกว้างๆ ว่า มี ๔๐ วิธี ที่มีบันทึกไว้ในวิสุทธิมรรค นอกวิสุทธิมรรคก็มีอีก ซึ่งบอกแต่หลักวิธีการเท่านั้น แต่ไม่ได้ให้ความมั่นใจว่า ทำอย่างไรจึงจะถูกต้อง และไม่ทราบว่า เวลาติดขัดจะไปถามใคร ก็เลยต้องยกยอดให้ว่า การปฏิบัติธรรมนั้นผูกขาดเฉพาะพระธุดงค์ เฉพาะผู้มีบุญบารมีมากๆ เท่านั้น จนกระทั่งพระเดชพระคุณหลวงปู่บังเกิดขึ้นมา จึงทำให้เรามีความมั่นใจในการปฏิบัติธรรม เพราะท่านยืนยันว่า มรรคผลนิพพานอยู่ในตัว ต้องปฏิบัติธรรมเอาใจหยุดนิ่งให้ถูกส่วนที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ จะเข้าถึงปฐมมรรค แล้วก็พูดไปตามลำดับเลย เห็นดวง เห็นกายในกาย ตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม กายธรรมโคตรภู กายธรรมพระโสดาบัน กายธรรมพระสกิทาคามี กายธรรมพระอนาคามี และกายธรรมพระอรหัต ทั้งหยาบละเอียด รวมทั้งหมด ๑๘ กาย เข้าถึงได้ด้วยวิธีหยุดอย่างเดียว แล้วแถมยืนยันและขีดเส้นใต้ ใส่เครื่องหมายตกใจ (!) หลายๆ …

๑๘. ร่มธรรม Read More »

๓. ธรรมะ คืออะไร

ธรรมะ คืออะไร คำว่า “ธรรมะ” เป็นคำที่มีความหมายดีมาก แต่ปัจจุบันมีการตีความ หรือให้ความหมายของคำว่า ธรรมะ อย่างหลากหลาย บ้างตีความเสียจนกระทั่งตกต่ำลงไปเลย เช่น แปลว่า หน้าที่ กฎระเบียบ หรือตีความเพื่อให้ตัวเองเป็นฝ่ายธรรมะก็มี ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่มี มีท่านหนึ่งบอกว่า ขอทานก็มีธรรมะ เพราะทำหน้าที่ของตนในการขอทาน เป็นต้น ถ้าอย่างนั้นโจรก็มีธรรมะสิ เพราะทำหน้าที่ของโจร เพราะฉะนั้นมันไม่ถูกต้องนะ ถ้า ธรรมะ แปลว่า หน้าที่ กฎระเบียบ ถ้าแปลเพียงแค่นี้มันไม่สามารถที่จะนำไปสู่การดับทุกข์ได้ ดังนั้นถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องหวนกลับคืนไปใช้ความหมายดั้งเดิมกัน คำว่า ธรรมะ หมายถึง คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เมื่อปฏิบัติตามแล้วใจจะใส สะอาด บริสุทธิ์ จะทำให้เข้าถึงธรรมะภายใน คือ ดวงธรรมใสๆ ซึ่งจะนำไปสู่พระธรรมกายภายใน ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของทุกคน นี้คือความหมายหลักเลย ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นตถาคต คือ เมื่อปฏิบัติแล้วจะได้รู้จักว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอย่างไร ต้องอย่างนี้นะ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓ พระธรรมเทศนา โดย …

๓. ธรรมะ คืออะไร Read More »

๑๙. พระคุณของหลวงปู่วัดปากน้ำ

พระคุณของหลวงปู่วัดปากน้ำ ลูกๆ ที่รักทั้งหลาย พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (สด จนฺทสโร) พระผู้ปราบมาร ท่านมีพระคุณต่อเราและต่อโลกอย่างยิ่ง ถ้าปราศจากท่านแล้ว เราจะไม่มีโอกาสได้มารวมกันและศึกษาวิชชาธรรมกายอยู่ที่นี่อย่างเด็ดขาด เราอาจจะต้องกระจัดกระจายกันไป ชีวิตของเราคงจะไม่มีเป้าหมายที่เด่นชัด ที่แน่นอน ชีวิตของเราก็คงคล้ายๆ กับชาวโลกทั่วๆ ไป พระเดชพระคุณหลวงปู่ ท่านเป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่งต่อตัวเรา ต่อโลก และต่อธาตุธรรม ประโยชน์ต่อตัวเรา คือ ทำให้เราทราบว่า หนทางไปสู่อายตนนิพพานนั้นผ่านเข้าทางศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ด้วยวิธีการทำใจให้หยุดนิ่งอย่างเดียวเท่านั้น บอกทั้งวิธีการ และบอกทั้งหนทาง บอกทั้งเป้าหมายปลายทางด้วย บุคคลนั้นถือว่าเป็นผู้ที่มีพระคุณกับเราอย่างมหาศาล เพราะจะทำให้ชีวิตของเราดำเนินไปสู่เป้าหมายอย่างถูกต้อง ไม่พลัดตกไปที่อื่นเลย นอกจากให้เราได้เข้าไปสู่หนทางพระนิพพานแล้ว ถ้าหากเราได้ศึกษาเข้าไปเรื่อยๆ เราจะยิ่งค้นพบความลึกซึ้งเกี่ยวกับชีวิตของเราซึ่งสลับซับซ้อนมากมายก่ายกอง ไม่ใช่เป็นชีวิตในระดับตื้นๆ หรือพื้นผิวอย่างที่เราเคยได้ยินได้ฟัง หรือที่เราเข้าใจ มันลึกซึ้งไปกว่านั้นมากมายเป็นชั้นๆ เข้าไป ความรู้ทั้งหมดเหล่านี้เราได้รับมาจากท่านว่า ยังมีชีวิตในระดับลึกที่ซ้อนๆ กันอยู่ภายในไปอีกหลายชั้นตั้งแต่กายมนุษย์ละเอียดเข้าไปถึงกายธรรม แล้วในกายธรรมยังมีซ้อนๆ เข้าไปอีก จนกระทั่งไปถึงที่สุดแห่งธรรม ธรรมทั้งหลายทั้งปวงที่เราได้ยินได้ฟังว่า กุสลาธัมมา อกุสลาธัมมา อัพยากตาธัมมา ธรรมที่เป็นกุศลก็ดี เป็นอกุศลก็ดี เป็นกลางๆ ก็ดี เป็นของมีจริงอยู่ข้างใน …

๑๙. พระคุณของหลวงปู่วัดปากน้ำ Read More »

๔. ที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง

ที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง มีแต่บุญกุศล ความดี พระรัตนตรัยในตัวนี่แหละ ที่เป็นที่พึ่งที่ระลึกของเราอย่างแท้จริง สิ่งอื่นไม่ใช่นะ อย่าเข้าใจผิด เพราะฉะนั้น การสั่งสมบุญกุศล การทำความดี การปฏิบัติธรรมจึงเป็น “กรณียกิจ” กิจที่ต้องทำ เพราะเราจำเป็นจะต้องมีที่พึ่ง ชีวิตถ้าขาดที่พึ่งแล้วมันว้าเหว่ อับเฉา มีแต่ความทุกข์ทรมาน ทุกข์มากบ้าง น้อยบ้าง ต้องเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ถึงพระธรรมกายนั่นแหละ ความทุกข์ทั้งหลายจึงจะดับไป หนักเป็นเบา เบาเป็นหาย และยิ่งเห็นท่านชัดใสแจ่ม ก็จะยิ่งแจ่มแจ้งเข้าไปเรื่อยๆ จะมีความสุขตลอดเวลาเลย ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/91 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 2 สิ่งที่ต้องแสวงหา คือ พระรัตนตรัยภายใน กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

๒๐. พระผู้ปราบมาร

พระผู้ปราบมาร ถ้าหากไม่มีพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) พระผู้ปราบมาร บังเกิดขึ้น แล้วก็ตัดสินใจสละชีวิต “ถ้าหากว่า ไม่ได้บรรลุธรรม ยอมตาย” ถ้าไม่มีท่าน วิชชาธรรมกายสูญหายไปเลย นี่ขนาดมีท่านค้นคว้าขึ้นมาได้ สืบทอดจนกระทั่งมาถึงปัจจุบัน ก็ยังมีคนที่ยังข้องใจเกี่ยวกับเรื่องธรรมกาย ถ้าไม่มีท่านมาบังเกิดขึ้น ธรรมกายก็จะสูญพันธุ์ไปเลย มีปรากฏเฉพาะแต่ในคัมภีร์ต่างๆ ทั้งในเถรวาทและมหายาน แล้วการตีความ แปลความ คำว่า “ธรรมกาย” ก็หลากหลายกันไป จนหาข้อสรุปที่จะปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงไม่ได้เลย ส่วนใหญ่มักจะตีไปว่า เป็นเรื่องนามธรรม เป็นเรื่องที่หาข้อปฏิบัติไม่ได้ เช่น แปลว่า เป็นที่รวมหมวดหมู่แห่งธรรม แล้วเราจะไปหาตรงไหน มารวมกันอย่างไร เมื่อแปลยังไม่ค่อยรู้เรื่องอย่างนี้ การปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงจึงไม่เกิดขึ้น น่าหวาดเสียวนะ ถ้าหากไม่มีหลวงปู่ ไม่มีการค้นคว้ารื้อฟื้นกลับคืนขึ้นมาใหม่ หลวงพ่อว่าพวกเราคงสะเปะสะปะกันยังไม่รู้จะยึดอะไรเป็นแบบ แม้เป็นชาวพุทธก็เป็นแต่เพียงในนาม ที่จะเข้าสู่การปฏิบัติคงไม่มี เพราะไม่รู้วิธีว่าจะทำอย่างไร “พระธรรมกาย” มีอยู่ในตัวของทุกๆ คน แต่มนุษย์ไม่เคยรู้เลย แล้วก็ไม่เฉลียวใจด้วยว่า มีอยู่ จนกระทั่งหลวงปู่ท่านมาบอกว่า “มี” ท่านได้เข้าไปถึงจริงๆ มีจริงและก็ดีจริง และสิ่งที่ถึงนั้นเรียกว่า “ธรรมกาย” …

๒๐. พระผู้ปราบมาร Read More »

๕. เป้าหมายชีวิต

เป้าหมายชีวิต “เราทุกคนเกิดมาเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง” นี่คือเป้าหมายชีวิตของทุกคน ไม่ใช่ผูกขาดเฉพาะนักบวช พระภิกษุ สามเณร แต่เป็นของทุกชีวิตในโลก หมายความว่า คนทุกชาติ ทุกภาษา ทุกเผ่าพันธุ์ ขึ้นชื่อว่าเป็นมนุษย์ เป้าหมายของการเกิดมาก็คือ การทำพระนิพพานให้แจ้งอย่างเดียว นอกนั้นอย่างน้อยก็เพื่อสร้างบารมี จับหลักให้ดีนะ ถ้าจับหลักตรงนี้ได้ ก็เอาตัวรอดได้ มนุษย์ทุกคนมีวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเพื่อการนี้ ไม่ใช่เพื่ออย่างอื่นเลย การทำมาหากินเพื่อต้องการแค่ได้ปัจจัย ๔ มาหล่อเลี้ยงชีวิต แล้วก็เอามาสร้างบารมี เพื่อจะได้ลดปัญหาแรงกดดันที่เราขาดปัจจัย ๔ ใจจะได้เบิกบาน สบาย แสวงหามรรคผลนิพพานที่มีอยู่ในตัวของเราได้ง่าย การทำมาหากินก็มีวัตถุประสงค์อย่างนี้แหละ ส่วนการสนุกสนานเพลิดเพลินนั้น มีเอาไว้สำหรับผ่อนคลาย เมื่อเรายังไม่รู้ว่า เป้าหมายของชีวิตเป็นอย่างไร เราจะหาวิธีคลายเครียดก็เลยทำไปตามรสนิยม ไปป่า ไปเขา ไปห้วย หนอง คลอง บึง ไปบาร์ ไปคลับ ไปเที่ยวที่โน่นที่นี่คลายความเครียดด้วยวิธีการอย่างนั้น ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/91 ต้นฉบับ …

๕. เป้าหมายชีวิต Read More »

๖. ของดีมีอยู่ในตัว

ของดีมีอยู่ในตัว เรามาเกิดเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง หรืออย่างน้อยก็เกิดมาสร้างบารมี หรือแสวงหาความสุขที่แท้จริง ที่ถูกต้อง ซึ่งทั้งหมดที่เราปรารถนานั้นอยู่ในตัว ไม่ใช่นอกตัวเลย หลักสำคัญก็คือ การเข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นกายตรัสรู้ธรรม เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว พระรัตนตรัยภายใน เป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง การแสวงหาพระธรรมกายในตัวก็คือ การแสวงหาความพอดี บางทีมีคนถามว่า พอดีนั้นแค่ไหน ตอบยากเหมือนกันว่า แค่ไหนพอดี เพราะเราไม่รู้พอดีมันอยู่ตรงไหน เมื่อไม่รู้จักดี ก็ไม่รู้จักพอ เมื่อไม่ดีก็พร่องไปเรื่อยๆ เพราะเจอแต่สิ่งที่ไม่ดี ถ้าจะให้ดีต้องรู้จักว่า ดีอยู่ตรงไหน แล้วก็ต้องวางใจให้ถูกดี แล้วก็ให้ถึงดี ถึงจะได้ดี เพราะว่าเข้าไปถึงความพอดี ดีทั้งหมดรวมประชุมอยู่ในพระธรรมกาย เมื่อไปถึงตรงนี้แล้วจึงจะรู้จักพอ คือ ไม่อยากจะแสวงหาอะไร ที่นอกเหนือจากนี้อีกแล้ว ที่ปัจจุบันเขาแสวงหาไปเรื่อยๆ เพราะเจอแต่สิ่งที่ไม่ดี ไม่ดีมันก็พร่อง ถมเท่าไรก็ไม่รู้จักเต็ม ถอนเท่าไรก็ไม่รู้จักเตียน กระหายอยู่ตลอดเวลา แล้วชาวโลกมักจะดับกระหายด้วยน้ำทะเล กระหายที ก็ดื่มน้ำทะเล ดื่มเท่าไรก็ไม่หายกระหาย เพราะมันเค็ม แต่เมื่อไรเจอน้ำฝน เจอน้ำสะอาด เมื่อนั้นถึงจะดับความกระหายได้ ความเร่าร้อนในใจก็เช่นเดียวกัน ความกระหายที่ทำให้ใจของเราพร่องเป็นนิจ จะหมดไปเมื่อเข้าถึงพระธรรมกาย ที่พระธรรมกายดีเพราะว่า …

๖. ของดีมีอยู่ในตัว Read More »