krirk

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๓

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๓ เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมีและทำพระนิพพานให้แจ้ง เส้นทางสายนี้เป็นทางสายเดิมที่พระพุทธเจ้าทั้งหลายได้ผ่านไปแล้ว การสร้างบารมีที่เรากำลังทำกันอยู่นี้ ไม่ใช่ของใหม่สำหรับเรา เราเคยสร้างกันมาอย่างนี้นับภพนับชาติไม่ถ้วน ทำซํ้าแล้วซํ้าอีก เกิดมาชาตินี้ก็มาสร้างบารมีกันอีก จนกระทั่งหมดอายุขัย ตายไปแล้ว ก็ยังต้องไปทำงานที่แท้จริงกันต่อในสุคติภพ และเมื่อถึงเวลาอันควรก็ลงมาสร้างบารมีกันต่อ จนกว่าจะถึงจุดหมายปลายทาง คือ ที่สุดแห่งธรรม เพราะถ้าเรายังไปไม่ถึงที่สุดแห่งธรรม เราก็ยังมีอิสระไม่เต็มที่ ยังถูกกิเลสอาสวะครอบงำ พญามารก็ยังบังคับบัญชาให้ได้รับทุกข์ทรมานตลอดเวลา มีพุทธศาสนสุภาษิตที่ตรัสไว้ใน มหาสาโรปมสูตร ว่า อิติ โข ภิกฺขเว นยิทํ พฺรหฺมจริยํ ลาภสกฺการสิโลกานิสํสํ น สีลสมฺปทานิสํสํ น สมาธิสมฺปทานิสํสํ น ญาณทสฺสนานิสํสํ ยา จ โข อยํ ภิกฺขเว อกุปฺปา เจโตวิมุตฺติ เอตทตฺถมิทํ ภิกฺขเว พฺรหฺมจริยํ เอตํ สารํ เอตํ ปริโยสานํ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย …

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๓ Read More »

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๒

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๒ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ ในสมัยที่ยังเป็นพระโพธิสัตว์ ท่านจะเกิดมากี่ภพกี่ชาติก็ตาม ล้วนมีเป้าหมายทำพระนิพพานให้แจ้ง เกิดมาแสวงหาความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ เพราะพระองค์ทรงพิจารณาเห็นว่า กิเลส คือ ความโลภ ความโกรธ ความหลง เป็นอุปสรรคที่สำคัญของชีวิต เมื่อชำระกาย วาจา ใจ ให้สะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา หรือรวมทั้งหมด ก็คือสร้างบารมีทั้ง ๓๐ทัศ สิ่งเหล่านี้เป็นวิธีการที่จะกำจัดกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไปได้ ครั้นความบริสุทธิ์ถึงที่สุด ก็ได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ดังนั้น เราก็ต้องหมั่นสั่งสมความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ ให้มากๆ โดยเฉพาะ การหมั่นประพฤติปฏิบัติธรรม เพราะเมื่อความบริสุทธิ์ของเราเต็มเปี่ยม เราก็จะสามารถเข้าถึงพระธรรมกายภายใน มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ว่า ทิวา ตปติ อาทิจฺโจ รตฺติมาภาติ จนฺทิมา …

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๒ Read More »

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๑

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๑ มนุษย์ทั้งหลาย เมื่อปรารถนาสิ่งหนึ่งประการใดแล้ว หากหมั่นประกอบเหตุแห่งความปรารถนานั้นๆ ด้วยการสร้างความดีสั่งสมบุญบารมี มีการให้ทาน รักษาศีลและเจริญภาวนา ปฏิบัติตามหลักธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อยู่เป็นประจำสม่ำเสมอ ความปรารถนานั้นย่อมเป็นผลสำเร็จอย่างแน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าตั้งความปรารถนาในแหล่งแห่งความสำเร็จ คือ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่๗ ความปรารถนาทั้งมวล ก็จะสำเร็จเป็นอัศจรรย์ ดังนั้น ถ้าเราปรารถนาความสุขความสำเร็จในชีวิต ก็ต้องหมั่นเอาใจมาตั้งไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่๗ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า อุฏฺฐานวโต สติมโต สุจิกมฺมสฺส นิสมฺมการิโน สญฺญตสฺส จ ธมฺมชีวิโน อปฺปมตฺตสฺส ยโสภิวฑฺฒติ เกียรติยศย่อมเจริญแก่ผู้ขยัน มีสติ มีการงานสะอาด ใคร่ครวญแล้วจึงทำ สำรวมแล้ว เป็นอยู่โดยธรรม และไม่ประมาท เมื่อปรารถนาหรือใฝ่ฝันสิ่งหนึ่งประการใด ก็ต้องขยันหมั่นประกอบเหตุให้บรรลุผลสำเร็จในความปรารถนานั้นๆ อย่าเพียงแค่คิดเฉยๆ คิดแล้วถ้าไม่ทำก็เสียเวลา แต่ถ้าทำโดยไม่คิดก็เสียหายได้ จะต้องมีสติคอยระมัดระวัง ไม่ประมาทในหน้าที่การงาน พร้อมกันนี้ก็ให้หมั่นสั่งสมบุญบารมี มีการให้ทาน รักษาศีลและเจริญภาวนา …

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – พระปิณโฑลภารทวาชเถระ ตอนที่ ๑ Read More »

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ผู้ถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิต

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ผู้ถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิต สรรพสิ่งในโลกนี้ เป็นเพียงเครื่องอาศัยสำหรับใช้สร้างบารมี ไม่ใช่มีไว้สำหรับให้ยึดมั่นถือมั่น เราเกิดมาในโลกนี้ เพียงอาศัยสิ่งเหล่านี้สร้างบารมีเท่านั้น อย่าไปคิดว่ามันเป็นจริงเป็นจังอะไร สมบัติทั้งหลายเป็นของกลางของโลก ที่จะช่วยให้สร้างบารมีได้สะดวกสบาย เราจะได้มุ่งแสวงหาสิ่งที่เป็นสาระของชีวิต เป็นความจริงของพระอริยเจ้า ที่เรียกว่า อริยสัจ มีใจมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน จะได้เข้าถึงความสุขที่แท้จริงกันทุกคน พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ว่า “ผู้ใดเป็นผู้เยือกเย็น ปราศจากความยึดมั่นถือมั่น ไม่ยึดติดในกามคุณ ผู้นั้นนับว่าเป็นบุคคลผู้ประเสริฐ เป็นผู้ดับสนิท ย่อมมีความสุขในกาลทุกเมื่อ” ผู้มีปัญญามองเห็นว่า ทรัพย์สมบัติภายนอกที่มีอยู่ เป็นเพียงเครื่องอาศัยหล่อเลี้ยงตนเองและครอบครัว สมบัติเป็นเพียงอุปกรณ์ในการสร้างบารมีเท่านั้น ไม่ใช่มีไว้ให้ยึดติด หากมัวหวงแหนตระหนี่ โดยไม่นำออกบริจาคทาน ย่อมไม่เกิดประโยชน์เต็มที่ บางครั้งอาจจะถูกโจรลักไปบ้าง ไฟไหม้-น้ำท่วมบ้าง คนฉลาดจึงเปลี่ยนทรัพย์หยาบให้กลายเป็นทรัพย์ละเอียด คือ บุญ ด้วยการให้ทาน ทรัพย์ที่ควรแสวงหาอย่างยิ่ง คือ อริยทรัพย์ ผู้มีปัญญาที่แท้จริง นอกจากจะแสวงหาทรัพย์ภายนอกแล้ว ยังไม่ประมาทในการแสวงหาทรัพย์ภายในอีกด้วย ลำพังทรัพย์ภายนอกเพียงอย่างเดียว ไม่อาจทำให้เราเข้าถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิตได้ แต่ทรัพย์ภายใน คือ พระรัตนตรัย เป็นโลกุตรทรัพย์อันประเสริฐ …

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ผู้ถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิต Read More »

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ต่างวิธีการ แต่เป้าหมายเดียวกัน

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ต่างวิธีการ แต่เป้าหมายเดียวกัน จิตใจของมนุษย์นั้น โดยปกติมักจะไหลลงต่ำ เหมือนน้ำที่ไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ ใจเช่นเดียวกัน มักถูกกระแสกิเลสครอบงำ ชักนำให้ไปทำบาปอกุศล ดังนั้น เราจึงจำเป็นต้องยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น ด้วยการประพฤติปฏิบัติธรรมเป็นประจำสม่ำเสมอ เพราะจิตที่ตั้งมั่น หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่๗ จะเปลี่ยนแปลงตัวเราไปในทางที่ดีขึ้น จากอ่อนแอเป็นเข้มแข็ง จากหมดแรงจะเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง จากว้าวุ่นมาสงบ จากทุกข์มาเป็นความสุขอย่างไม่มีขอบเขต และยังสามารถเปลี่ยนแปลงจากปุถุชนให้เป็นพระอริยเจ้าได้ การเจริญภาวนานั้นเป็นบุญละเอียด สามารถแก้ไขสิ่งที่ไม่ดีให้ดีขึ้น สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ สิ่งที่ไม่สำเร็จให้สำเร็จ สิ่งที่ยากให้ง่าย สิ่งที่เหลือวิสัยให้อยู่ในวิสัย เพราะใจที่ฝึกดีแล้ว หยุดนิ่งดีแล้ว ย่อมทำอะไรได้เหนือความคาดหมาย กระทั่งสามารถกำจัดกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไปได้ มีพระดำรัสที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน กิงสุโกปมชาดก ว่า เอวํ สพฺเพหิ ญาเณหิ เยสํ ธมฺมา อชานิตา เต เว ธมฺเมสุ กงฺขนฺติ กึสุกสฺมึว ภาตโร บุคคลเหล่าใด ยังไม่รู้ธรรมทั้งหลาย ด้วยญาณทั้งปวง บุคคลเหล่านั้นแล ย่อมสงสัยในธรรมทั้งปวง เหมือนพระราชโอรส ๔พระองค์ …

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ต่างวิธีการ แต่เป้าหมายเดียวกัน Read More »

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ผู้ดื่มรสแห่งธรรม

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ผู้ดื่มรสแห่งธรรม     หากว่านรชนกล่าวคำอันมีประโยชน์แม้มาก แต่เป็นผู้ไม่ทำกรรมที่บุคคลพึงกระทำ เป็นผู้ประมาทแล้วไซร้ นรชนนั้นย่อมไม่เป็นผู้มีส่วนแห่งคุณเครื่องความเป็นสมณะ ประดุจนายโคบาลนับโคของชนเหล่าอื่น ย่อมไม่มีส่วนแห่งปัญจโครส ฉะนั้น     มนุษย์ทุกคนต่างแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตนเอง ธรรมกาย คือ สิ่งที่ประเสริฐสุดสำหรับชีวิต ผู้ใดเข้าถึงธรรมกาย ได้ชื่อว่าประสบความสุขและความสำเร็จในการเกิดมาเป็นมนุษย์ และไม่ว่าจะมีเชื้อชาติ ศาสนา หรือเผ่าพันธุ์ใด ก็ล้วนสามารถเข้าถึงธรรมกายได้ เพราะธรรมกายมีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคน จะเข้าถึงได้ด้วยวิธีการเดียวเท่านั้น คือ การทำใจให้หยุดนิ่ง นั่นเอง     พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ว่า     “หากว่านรชนกล่าวคำอันมีประโยชน์แม้มาก แต่เป็นผู้ไม่ทำกรรมที่บุคคลพึงกระทำ เป็นผู้ประมาทแล้วไซร้ นรชนนั้นย่อมไม่เป็นผู้มีส่วนแห่งคุณเครื่องความเป็นสมณะ ประดุจนายโคบาลนับโคของชนเหล่าอื่น ย่อมไม่มีส่วนแห่งปัญจโครส ฉะนั้น     หากว่านรชนกล่าวคำอันมีประโยชน์แม้น้อย ย่อมประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม ละราคะ โทสะ และโมหะแล้ว รู้ทั่วโดยชอบ มีจิตหลุดพ้นด้วยดีแล้ว ไม่ถือมั่นในโลกนี้หรือในโลกหน้า นรชนนั้นย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งคุณเครื่องความเป็นสมณะ”     อมตธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้เพียงบทเดียว หากบุคคลใดตั้งใจฟัง แล้วนำมาไตร่ตรองด้วยปัญญาและลงมือปฏิบัติตาม ย่อมทำให้บุคคลนั้นบรรลุธรรมของพระพุทธองค์ได้ …

มงคลที่ ๓๓ เห็นอริยสัจ – ผู้ดื่มรสแห่งธรรม Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – บัณฑิตต้องอบรมตน

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – บัณฑิตต้องอบรมตน ความประมาทเป็นทางแห่งความตาย เป็นอันตรายต่อการดำเนินชีวิตในวัฏสงสาร ตลอด ๔๕พรรษาของพระบรมศาสดาที่ทรงปฏิบัติพุทธกิจ สั่งสอนเหล่าเวไนยสัตว์ให้ได้บรรลุธรรม โดยไม่เห็นแก่ความเหนื่อยยากลำบาก ท่านทรงแนะนำให้ชาวโลกดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท ให้เห็นทุกข์เห็นโทษในการเกิดว่าเป็นทุกข์ ทรงสอนให้เราแสวงหาหนทางพ้นทุกข์ ด้วยการทำความเพียรฝึกฝนอบรมใจ ยกตนขึ้นสู่หนทางพระนิพพาน ความตายเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตจะต้องพบเจอ ต่างกันแต่ว่าช้าหรือเร็วเท่านั้น ดังนั้น เราต้องดำรงชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท สั่งสมแต่คุณงามความดี หมั่นเจริญสมาธิภาวนา ฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ในที่สุดเราจะมีที่พึ่งภายใน คือ พระธรรมกาย กันทุกคน มีวาระพระบาลีใน มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ ว่า “โลกอันชรานำเข้าไปไม่ยั่งยืน โลกไม่มีผู้ต้านทาน ไม่เป็นใหญ่เฉพาะตน โลกไม่มีอะไรเป็นของตน จำต้องละสิ่งทั้งปวงไป โลกบกพร่องอยู่เป็นนิตย์ ไม่รู้จักอิ่ม เป็นทาสแห่งตัณหา ดูกร…มหาบพิตร ธัมมุทเทส ๔ข้อนี้แล พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น ผู้ทรงรู้ ทรงเห็น เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงแสดงแล้ว ที่อาตมภาพรู้เห็นและได้ฟังแล้ว จึงออกจากเรือน บวชเป็นบรรพชิต” การออกบวชเป็นหนทางที่จะนำไปสู่ความหลุดพ้น ทำให้เรามีโอกาสศึกษาพระธรรมคำสอนอันบริสุทธิ์ของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า เป็นหนทางลัดที่จะนำพาตัวเรา ก้าวไปสู่จุดหมายปลายทางของชีวิตได้อย่างรวดเร็วที่สุด …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – บัณฑิตต้องอบรมตน Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – อบรมตนมุ่งสู่ทางสวรรค์

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – อบรมตนมุ่งสู่ทางสวรรค์ การเจริญสมาธิภาวนา เป็นหลักสำคัญที่จะนำไปสู่การรู้แจ้งเห็นจริงในคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้าทั้ง ๘๔,๐๐๐พระธรรมขันธ์ พระสัทธรรมที่พระพุทธองค์ได้นำมาแสดงแก่พุทธศาสนิกชนนั้น จะเข้าใจได้อย่างลึกซึ้งโดยอาศัยเพียงการอ่าน หรือฟังมาอย่างเดียวนั้นยังไม่พอ จะต้องลงมือปฏิบัติด้วย จึงจะรู้แจ้งเห็นจริง เพราะธรรมะของพระพุทธองค์เป็นเอหิปัสสิโก ต้องลงมือพิสูจน์ด้วยตนเอง หากเข้าถึงแล้ว เราจะเข้าใจเรื่องราวต่างๆไปตามความเป็นจริง ความสว่างไสวในดวงจิตจะบังเกิดขึ้น ขจัดความไม่รู้ คือ อวิชชา ให้หมดสิ้นไปได้ มีวาระพระบาลีใน จุลลสุตโสมชาดก ว่า “เราเข้าใจว่า ชีวิตนี้ถูกชรานำไป เป็นของนิดหน่อย ดุจน้ำในโคลน เมื่อชีวิตเป็นของน้อยเหลือเกินอย่างนี้ เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะประมาทเลย เราเข้าใจว่า ชีวิตนี้เป็นของน้อย แม้ชีวิตเป็นของน้อยเหลือเกินอย่างนี้ แต่พวกคนพาล ย่อมพากันประมาท คนพาลเหล่านั้น ถูกเครื่องผูก คือ ตัณหา ผูกไว้แล้ว ย่อมยังนรก กำเนิดสัตว์เดียรัจฉาน เปตวิสัยและอสุรกายให้เจริญ” ชีวิตนี้เป็นของน้อย ผู้มีปัญญาจะต้องไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต ดังเรื่องในอดีตกาล * เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ทรงบังเกิดในพระครรภ์พระอัครมเหสีของพระเจ้าพรหมทัต แห่งสุทัสนนคร ครั้นประสูติออกมา พระกุมารมีพระพักตร์ประหนึ่งดวงจันทร์ในวันเพ็ญ พระชนกชนนีได้ขนานพระนามว่า “โสมกุมาร” เมื่อราชกุมารรู้เดียงสา …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – อบรมตนมุ่งสู่ทางสวรรค์ Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ประพฤติพรหมจรรย์

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ประพฤติพรหมจรรย์ การดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้แสนสั้น ชีวิตหลังความตายนั้นยาวไกล เรามีชีวิตอยู่ไม่ถึง ๑๐๐ปี ต่างต้องหลับตาลาโลกไป การเสวยสุขในสุคติสวรรค์ หรือเสวยผลกรรมในอบายภูมิ เป็นช่วงเวลาที่ยาวนานมาก ความตายเป็นเรื่องที่น่ากลัวของผู้ที่ยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจ ไม่ได้สั่งสมบุญไว้ แต่เป็นเรื่องปกติธรรมดาของผู้ไม่ประมาท ที่ได้สั่งสมบุญไว้ดีแล้ว เป็นเพียงการเปลี่ยนภพภูมิ เปลี่ยนที่อยู่ใหม่เท่านั้นเอง นอกจากนี้ ผู้ที่ไม่ประมาทยังจะต้องปฏิบัติธรรม เพื่อให้เข้าถึงพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง จะได้เกิดความมั่นใจยิ่งขึ้น ในการเดินทางไปสู่สัมปรายภพ เพราะพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งอันประเสริฐ ที่ปลอดภัยที่สุด ที่จะนำไปสู่สุคติอย่างแน่นอน มีวาระพระบาลีใน มฆเทวัมพสูตร ว่า “บุคคลย่อมเข้าถึงความเป็นกษัตริย์ด้วยพรหมจรรย์ชั้นต่ำ ย่อมเข้าถึงความเป็นเทพด้วยพรหมจรรย์ชั้นกลาง ย่อมหมดจดจากอาสวกิเลสด้วยพรหมจรรย์ชั้นสูง” การสร้างบารมีด้วยการประพฤติพรหมจรรย์ เป็นหนทางที่นักปราชญ์บัณฑิตทั้งหลาย ประพฤติปฏิบัติสืบต่อกันมายาวนาน เพราะเป็นทางมาแห่งบารมีและความบริสุทธิ์ เป็นวิธีการที่จะชำระกาย วาจา ใจ ให้สะอาดบริสุทธิ์ที่สุด และเป็นหนทางลัดสู่อายตนนิพพาน ผู้ได้ประพฤติพรหมจรรย์ ถือได้ว่าประพฤติวัตรอันประเสริฐเช่นเดียวกับพระอริยเจ้าทั้งหลาย เป็นการบำเพ็ญตบะเพื่อป้องกันไม่ให้กิเลสฟูขึ้นมาอีก การที่เรารู้สึกว่ามีความสุขความสบายนั้น อันที่จริงแล้ว เรายังมีความทุกข์ระคนอยู่ เช่น มีลูกมีครอบครัวคิดว่าน่าจะมีความสุข พอมีจริงๆเข้าก็มีแต่เรื่องกลุ้มใจให้ปวดหัวอยู่ทุกวัน ฤดูร้อนก็หงุดหงิด คิดว่าฤดูฝนจะสุขสบาย เมื่อถึงฤดูฝนน้ำท่วมอีกแล้ว …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ประพฤติพรหมจรรย์ Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ญาติธรรมและธรรมทายาท

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ญาติธรรมและธรรมทายาท ธรรมกายเป็นหลักของพระพุทธศาสนา เมื่อเข้าถึงพระธรรมกายแล้ว จะเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ผู้รู้ คือ ผู้รู้ความเป็นจริงของชีวิตทั้งหลายทั้งมวล เป็นการรู้เห็นตามความเป็นจริง การรู้อย่างนี้เรียกว่า ตรัสรู้ คือ ความรู้ที่เกิดจากการเห็นแจ้งด้วยตาธรรมกาย และหยั่งรู้ได้ด้วยญาณทัสสนะของธรรมกาย ธรรมกายนั้นจะรู้เห็นตลอดหมดในภพทั้งสามตามความเป็นจริง มนุษย์ในโลกนี้ยังหลับอยู่ในโลกของความฝัน อยู่ในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง ยังเพลิดเพลินอยู่ในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส อันเป็นมายาของชีวิต ต่อเมื่อเข้าถึงธรรมกาย จึงจะอยู่ในโลกของความเป็นจริง เป็นผู้ตื่นแล้วจากการหลับ คือ กิเลส และยังได้ชื่อว่า เป็นผู้ที่เบิกบานแล้ว สภาวธรรมที่ได้เสวยความเบิกบานนั้น มนุษย์ยังไม่รู้จัก เมื่อเข้าถึงธรรมกายแล้ว ความเบิกบาน ที่หลั่งไหลออกมาจากศูนย์กลางกายของธรรมกาย จะขยายจิตให้กว้างขวางออกไป ทำให้เกิดความสดชื่น เบิกบาน อิ่มเต็มอยู่ภายในตัว อยากจะยิ้มแย้มและมีความปรารถนาดีกับทุกๆคนในโลก ดังนั้น เมื่อเข้าถึงธรรมกายแล้ว จึงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน พระพุทธศาสนาเริ่มต้นตรงที่เข้าถึงธรรมกายนี้เอง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ธรรมทายาทสูตร ว่า “ดูก่อนวาเสฏฐะ …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ญาติธรรมและธรรมทายาท Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกผู้ชาย

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ครั้งหนึ่งในชีิวิตของลูกผู้ชาย ผู้ที่จะประสบความสำเร็จ ในการเข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ต้องเป็นผู้ที่มีใจสดชื่นเบิกบาน บริสุทธิ์ผ่องใส เพราะเป็นสภาพใจที่เหมาะสมจะเข้าถึงพระรัตนตรัยได้ง่าย แต่การที่จะทำใจให้มีอารมณ์เช่นนี้ ไม่ใช่จะเกิดขึ้นมาได้ทันที ต้องอาศัยการฝึกฝนอบรมใจ ค่อยๆสั่งสมความรู้สึกชนิดนี้ทีละเล็กทีละน้อย สั่งสมอารมณ์ดีอารมณ์สบาย ตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอน ถ้าทำจนกระทั่งติดเป็นนิสัย เมื่อเริ่มลงมือปฏิบัติธรรม เพียงแต่วางใจเบาๆ ให้หยุดให้นิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายอย่างสบายๆ ต่อเนื่องไป ก็จะประสบความสำเร็จ พบความสว่าง พบความสุขภายใน พบกายภายในและพบพระธรรมกาย การฝึกฝนอบรมใจ ให้หยุดนิ่งให้เบิกบานแช่มชื่นทุกวันทุกคืน จะเป็นเสมือนเกราะแก้วคุ้มภัย ช่วยขจัดปัดเป่าอารมณ์ที่ไม่ดี ที่ทำให้เราเกิดความเครียด ความขุ่นมัว ขัดเคืองใจ ให้หมดไป นี่เป็นสิ่งสำคัญที่เราไม่ควรจะดูเบา หากรักที่จะปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกาย ต้องฝึกเช่นนี้อย่างสม่ำเสมอ มีธรรมภาษิตที่ปรากฏใน สามัญญผลสูตร ความว่า “สมฺพาโธ ฆราวาโส รชาปโถ อพฺโภกาโส ปพฺพชฺชา นยิทํ สุกรํ อคารํ อชฺฌาวสตา เอกนฺตปริปุณฺณํ เอกนฺตปริสุทฺธํ สงฺขลิขิตํ พฺรหฺมจริยํ จริตุํ ยนฺนูนาหํ เกสมสฺสุํ …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกผู้ชาย Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – โอกาสแห่งการบรรพชา

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – โอกาสแห่งการบรรพชา การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งที่ทรงคุณค่าที่สุด ทั้งต่อตัวเราและต่อโลก การจะทำให้โลกเข้าถึงยุคแห่งสันติสุขที่แท้จริงได้ ต้องเริ่มต้นจากการปฏิบัติธรรม ทำใจหยุดใจนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่๗ เพราะเป็นทางเอกสายเดียวที่จะเข้าสู่ภายในได้ มนุษย์ทุกคนล้วนมีธรรมกายอยู่ในตัว ไม่ว่าจะเป็นเชื้อชาติไหน พูดภาษาใดก็ตาม สามารถที่จะเข้าถึงธรรมกายได้เมื่อปฏิบัติถูกต้องและทำอย่างถูกวิธี ถ้าเรามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเข้าถึงธรรมกาย การเริ่มลงมือปฏิบัติธรรมด้วยความสมัครใจ และมีความวิริยอุตสาหะ มีความเพียรที่สม่ำเสมอ ย่อมจะเข้าถึงธรรมกายได้อย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า กิจฺโฉ มนุสฺสปฏิลาโภ กิจฺฉํ มจฺจาน ชีวิตํ กิจฺฉํ สทฺธมฺมสฺสวนํ กิจฺโฉ พุทฺธานมุปฺปาโท การกลับได้อัตภาพมนุษย์เป็นการยาก ความเป็นอยู่ของสัตว์หาได้ยาก การได้ฟังพระสัทธรรมเป็นสิ่งที่หาได้ยาก การเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้าเป็นการยาก การเกิดมาได้อัตภาพเป็นมนุษย์ นับเป็นโอกาสที่หาได้ยาก และร่างกายของมนุษย์เป็นอุปกรณ์ที่เหมาะสมต่อการสร้างบารมีที่สุด เรายังโชคดีที่ได้เกิดมาในยุคที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง มีโอกาสได้ฟังพระสัทธรรม ที่ผู้รู้ได้ถ่ายทอดกันมา จึงควรที่จะนำสิ่งที่เราได้โดยยากนั้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างเต็มที่ การออกบวช เป็นหนทางที่จะนำเราไปสู่ความหลุดพ้น ทำให้เรามีโอกาสศึกษาพระธรรมคำสอนอันบริสุทธิ์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นหนทางลัดที่จะนำพาเราไปสู่จุดหมายปลายทางของชีวิต การบวชอย่างมีเป้าหมาย เพื่อสลัดออกจากกองทุกข์และกระทำพระนิพพานให้แจ้ง เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากในโลก เพราะผู้บวชจะต้องมีคุณสมบัติครบถ้วนบริบูรณ์ คือ ได้เกิดในบวรพระพุทธศาสนา ในดินแดนที่พระพุทธศาสนากำลังเจริญรุ่งเรือง …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – โอกาสแห่งการบรรพชา Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ทายาทพระศาสนา

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ทายาทพระศาสนา ปัจจุบัน มนุษย์ส่วนใหญ่ยังไม่รู้ว่า เกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิต เมื่อไม่ได้ฟังธรรมของพระพุทธองค์ ชีวิตจึงต้องเวียนวนอยู่ในกระแสแห่งความทุกข์ระทม เหมือนนาวาที่หลงทิศทางท่ามกลางมหาสมุทร ต่อเมื่อได้ฟังพระสัทธรรม ก็จะเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต และมุ่งแสวงหาสาระอันแท้จริง เพื่อให้บรรลุเป้าหมายสูงสุด คือ พระนิพพานในที่สุด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน พรหมชาลสูตร ว่า ทุลฺลภญฺจ มนุสฺสตฺตํ พุทฺธุปฺปาโท จ ทุลฺลโภ ทุลฺลภา ขณสมฺปตฺติ สทฺธมฺโม ปรมทุลฺลโภ ทุลฺลภา สทฺธาสมฺปตฺติ ปพฺพชฺชา จ ทุลฺลภา ความเป็นมนุษย์ หาได้ยาก ความเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้า หาได้ยาก ความถึงพร้อมด้วยขณะสมัย ก็หาได้ยาก พระสัทธรรม หาได้ยากอย่างยิ่ง ความถึงพร้อมด้วยศรัทธา หาได้ยาก การบวช ก็หาได้ยาก การที่พระพุทธองค์ตรัสว่า การได้อัตภาพเป็นมนุษย์นั้นยาก และเพศภาวะของมนุษย์นี้ เหมาะต่อการสร้างบารมีที่สุด ไม่ว่าจะทำความดีใดก็สามารถทำได้เต็มที่ การได้อัตภาพเป็นมนุษย์ ต้องอาศัยกำลังบุญบารมีที่สั่งสมไว้ในอดีตชาติ ส่วนการอุบัติขึ้นของพระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์นั้น …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ทายาทพระศาสนา Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ถึงเวลาแล้ว

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ถึงเวลาแล้ว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ผู้บริสุทธิ์หลุดพ้นแล้วจากกิเลสอาสวะ กิจที่จะทำยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว เราจึงควรดำเนินชีวิตตามแบบอย่างพระพุทธองค์ โดยมุ่งทำความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ เป็นอันดับแรก ส่วนเรื่องอื่นนั้นให้เป็นเรื่องรองลงมา เพราะเรายังมีกิจที่จะต้องทำให้รู้แจ้งให้ได้ว่า เราเกิดมาจากไหน มาทำไม อะไรคือเป้าหมายของชีวิต เพราะฉะนั้น เราจึงควรหมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้หยุดให้นิ่ง จนกระทั่งเข้าถึงผู้รู้แจ้งภายใน คือ พระธรรมกาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า มตฺตาสุขปริจฺจาคา ปสฺเส เจ วิปุลํ สุขํ จเช มตฺตาสุขํ ธีโร สมฺปสฺสํ วิปุลํ สุขํ ถ้าว่านักปราชญ์พึงเห็นความสุขอันไพบูลย์ได้ เพราะยอมสละสุขพอประมาณ เมื่อผู้มีปัญญาเล็งเห็นสุขอันไพบูลย์ ก็พึงสละความสุขส่วนน้อยเสีย มนุษย์ทุกคนต่างมุ่งแสวงหาความสุข บ้างก็แสวงหาจากการดื่ม การกิน การเที่ยว หรือจากการได้รับของที่ถูกใจ แต่ความสุขเหล่านั้นล้วนเป็นความสุขชั่วคราว ไม่ยั่งยืน เมื่อได้รับแล้วก็ยังคงแสวงหาต่อไปอีก ถ้าจะเรียกให้ถูก ต้องเรียกว่า เป็นความเพลินมากกว่า …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ถึงเวลาแล้ว Read More »

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ความทุกข์ในการครองเรือน

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ความทุกข์ในการครองเรือน ชนเหล่าใด รู้จักสำรวมจิตไปในที่ไกล มีใจดวงเดียวแล่นไป หาสรีระมิได้ เพราะไม่ยึดมั่นถือมั่น มีถ้ำ คือ ปริมณฑลภายใน เป็นที่อยู่อาศัย ชนเหล่านั้น จะพ้นเครื่องผูกแห่งมาร ชีวิตที่มีคุณค่าและมีความหมาย คือ ชีวิตที่ผ่านไปพร้อมกับการสั่งสมบุญบารมี พระบรมโพธิสัตว์ทั้งหลาย กว่าจะได้บรรลุวัตถุประสงค์ของชีวิต ท่านก็สั่งสมบุญเรื่อยมา มิได้หยุดพักเลย ทั้งการทำทาน รักษาศีลและเจริญภาวนา เมื่อได้เข้าถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิตแล้ว ก็อาศัยปุพเพนิวาสานุสสติญาณ มองย้อนกลับไปดูการสร้างบารมีที่ผ่านมา ก็เห็นแต่ภาพประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงาม นำมาซึ่งความปลื้มปีติและภาคภูมิใจ ชีวิตของพวกเรานักสร้างบารมี ก็เช่นเดียวกัน จะต้องดำเนินตามอย่างพระองค์ท่าน ชีวิตเราจึงจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์ที่ประเสริฐสุด เกิดมาเพื่อสร้างสันติสุขให้บังเกิดขึ้นแก่โลกอย่างแท้จริง มีวาระพระบาลีที่มาใน วัจฉนขชาดก ความว่า ฆรา นานีหมานสฺส ฆรา นาภณโต มุสา ฆรา นาทินฺนทณฺฑสฺส ปเรสํ อนิกุพฺพโต เอวํ ฉิทฺทํ ทุรภิสมฺภวํ โก ฆรํ ปฏิปชฺชติ บุคคลที่เป็นผู้ครองเรือน ถ้าหากไม่มีมานะพยายามทำการงานก็ดี …

มงคลที่ ๓๒ ประพฤติพรหมจรรย์ – ความทุกข์ในการครองเรือน Read More »