krirk

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – วาจาอันเป็นที่รัก

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – วาจาอันเป็นที่รัก มีวาจาสุภาษิต – วาจาอันเป็นที่รัก พึงเปล่งวาจางามเท่านั้น  ไม่พึงเปล่งวาจาชั่วเลย การเปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ คนเปล่งวาจาชั่วย่อมเดือดร้อน         ธรรมดาของสรรพสัตว์และสรรพสิ่งทั้งหลาย ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อม แม้แต่ชีวิตของเราก็เสื่อมไปตามลำดับ จากวัยทารกไปสู่วัยเด็ก วัยรุ่น วัยหนุ่มสาว วัยกลางคน วัยแก่ชรา นั่นเป็นความเสื่อมที่เรามองเห็นได้ เราถูกความเสื่อมครอบงำ แล้วนำไปสู่ความตายในที่สุดเหมือนกันหมด เพราะฉะนั้นเราไม่ควรประมาทในการดำเนินชีวิต ควรมองให้เห็นโทษของความเสื่อมนั้น จะได้คลายจากความยึดมั่น ถือมั่นในโลกทั้งปวง แล้วมุ่งแสวงหาหนทางแห่งความหลุดพ้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย เอกนิบาต ชาดก ว่า “กลฺยาณิเมว มุญฺเจยฺย        น หิ มุญฺเจยฺย ปาปิก โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ        มุตฺวา ตปฺปติ ปาปิกํ         พึงเปล่งวาจางามเท่านั้น ไม่พึงเปล่งวาจาชั่วเลย  …

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – วาจาอันเป็นที่รัก Read More »

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – พูดดีเป็นศรีแต่ตัว

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – พูดดีเป็นศรีแต่ตัว มีวาจาสุภาษิต – พูดดีเป็นศรีแต่ตัว ผู้มีปัญญาเพียงดังแผ่นดิน ย่อมไม่พูดเหลวไหล เพราะเหตุแห่งคนอื่นหรือแม้แห่งตนเอง ผู้นั้นย่อมเป็นผู้อันมหาชนบูชาแล้วในท่ามกลางชุมชน แม้ภายหลังเขาย่อมไปสู่สุคติ         พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นผู้บริสุทธิ์หลุดพ้นแล้ว จากกิเลสอาสวะ กิจที่จะทำยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว พวกเราควรดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพระพุทธองค์ โดยมุ่งทำความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ เป็นอันดับแรก เรื่องอื่นนั้นให้เป็นเรื่องรองลงมา เพราะเรายังมีกิจที่ต้องทำให้รู้แจ้งให้ได้ว่าเราเกิดมาจากไหน เกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายของชีวิต เพราะฉะนั้นเราจึงควรหมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้หยุดให้นิ่ง จนกระทั่งเข้าถึงผู้รู้แจ้งภายใน คือ พระธรรมกาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย เอกนิบาต ชาดกว่า “ปรสฺส วา อตฺตโน วาปิ เหต        ภาสติ อลิกํ ภูริปญฺโญ      โส ปูชิโต โหติ สภาย มชฺเฌ    …

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – พูดดีเป็นศรีแต่ตัว Read More »

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – ราชฑูตรับใช้ตัวเอง

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – ราชฑูตรับใช้ตัวเอง มีวาจาสุภาษิต – ราชฑูตรับใช้ตัวเอง ตัณหาย่อมเจริญแก่สัตว์ผู้ประพฤติประมาท เหมือนเถาย่านทรายเจริญอยู่ในป่าฉะนั้น บุคคลผู้ตกอยู่ในอำนาจของตัณหา ย่อมเร่ร่อนไปในภพน้อยภพใหญ่ เหมือนวานรอยากได้ผลไม้ เร่ร่อนไปในป่าฉะนั้น         พระรัตนตรัยเป็นหลักของชีวิต หลักของจิตใจ เราต้องทำใจของเราให้หยุด นิ่ง สงบ ให้เข้าถึงพระรัตนตรัยที่อยู่ภายในตัวของเราให้ได้ ซึ่งใจที่เหมาะสมที่จะเข้าถึงพระรัตนตรัยนั้น จะต้องเป็นใจที่ปลอดโปร่งว่างเปล่าจากความคิดทั้งมวล เป็นประดุจภาชนะที่ว่างเปล่า และต้องทำใจให้เบิกบาน ให้แช่มชื่น ให้สะอาด ให้บริสุทธิ์ ให้ผ่องใส พร้อมที่จะให้อภัยกับทุกๆ สิ่งทุกๆ อย่างได้ แม้กระทั่งตัวของเราเอง ให้ใจเราประดุจแหล่งกำเนิดแห่งความปรารถนาดี ที่มีแจกจ่ายอย่างไม่มีวันที่จะสิ้นสุด สภาพใจอย่างนี้ เป็นต้นทางของการเข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน มีพระพุทธวจนะที่กล่าวไว้ใน คาถาธรรมบท ว่า “มนุชสฺส ปมตฺตจาริโน        ตณฺหา วฑฺฒติ มาลุวา วิย โส ปริปฺลวติ หุราหุร        ผลมิจฺฉํว วนสฺมึ วานโร …

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – ราชฑูตรับใช้ตัวเอง Read More »

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – ผู้นำบุญของโลก

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – ผู้นำบุญของโลก มีวาจาสุภาษิต – ผู้นำบุญของโลก บุคคลควรเปล่งแต่วาจาที่ไพเราะเท่านั้น ไม่ควรเปล่งวาจาที่ไม่ดีเลย การเปล่งวาจาไพเราะ ทำให้ประโยชน์สำเร็จได้ ผู้เปล่งวาจาชั่ว ย่อมได้รับแต่ความเดือดร้อน         ในการเดินทางไกล เราจำเป็นต้องมีเสบียงติดตัวไป เพื่อหล่อเลี้ยงสังขาร ให้ดำรงอยู่ได้ ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางในโลกนี้ โลกหน้า หรือแม้กระทั่งการเดินทางไปสู่อายตนนิพพาน จำเป็นต้องมีเสบียง คือ บุญ ไว้หล่อเลี้ยงกายและใจ บุญจะช่วยชำระใจของเราให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ และเป็นเครื่องดึงดูดนำความสุขความสำเร็จในชีวิตมาให้ บุญทั้งหลายเกิดจากการบำเพ็ญบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ซึ่งเป็นทางมาแห่งบุญโดยย่อ คือ การทำทาน รักษาศีลและเจริญสมาธิภาวนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ชาดก ว่า “กลฺยาณิเมว มุญฺเจยฺย    น หิ มุญฺเจยฺย ปาปิกํ โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ    มุตฺวา ตปฺปติ ปาปิกํ         บุคคลควรเปล่งแต่วาจาที่ไพเราะเท่านั้น ไม่ควรเปล่งวาจาที่ไม่ดีเลย …

มงคลที่ ๑๐ มีวาจาสุภาษิต – ผู้นำบุญของโลก Read More »

มงคลที่ ๙ มีวินัย – ศีล เส้นทางสู่ความเป็นมนุษย์

มงคลที่ ๙ มีวินัย – ทางมาแห่งสมบัติ ศีลเป็นกำลังไม่มีที่เปรียบ ศีลเป็นอาวุธอันสูงสุด ศีลเป็นเครื่องอาภรณ์ประเสริฐ ศีลเป็นเกราะอย่างอัศจรรย์         การไปสู่อายตนนิพพาน เปรียบเสมือนการเดินทางไกล จึงจำเป็นต้องมีเสบียง คือ บุญ เป็นเครื่องสนับสนุนให้เราได้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ท่านสร้างบารมี ๓๐ ทัศ จนเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ในที่สุดก็ได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็เพราะอาศัยบุญอย่างเดียวเท่านั้น ดังนั้นบุญจึงเป็นเรื่องใหญ่ที่เราต้องให้ความสำคัญ และต้องหมั่นสั่งสมไว้เรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เพราะบุญนี้เป็นขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ ที่จะพาเราไปสู่จุดหมายปลายทาง มีผู้รู้ได้กล่าวสรรเสริญอานุภาพแห่งศีลว่า “สีลํ  พลํ  อปฺปฏิมํ       สีลํ  อาวุธมุตฺตม สีลํ  อาภรณํ  เสฏฺฐํ       สีลํ  กวจมพฺภุตํ         ศีลเป็นกำลังไม่มีที่เปรียบ ศีลเป็นอาวุธอันสูงสุด  ศีลเป็นเครื่องอาภรณ์ประเสริฐ ศีลเป็นเกราะอย่างอัศจรรย์”         ศีล เป็นคุณธรรมขั้นพื้นฐาน …

มงคลที่ ๙ มีวินัย – ศีล เส้นทางสู่ความเป็นมนุษย์ Read More »

มงคลที่ ๙ มีวินัย – ทางมาแห่งสมบัติ

มงคลที่ ๙ มีวินัย – ทางมาแห่งสมบัติ ศีลเป็นกำลังไม่มีที่เปรียบ ศีลเป็นอาวุธอันสูงสุด ศีลเป็นเครื่องอาภรณ์ประเสริฐ ศีลเป็นเกราะอย่างอัศจรรย์         การไปสู่อายตนนิพพาน เปรียบเสมือนการเดินทางไกล จึงจำเป็นต้องมีเสบียง คือ บุญ เป็นเครื่องสนับสนุนให้เราได้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ท่านสร้างบารมี ๓๐ ทัศ จนเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ในที่สุดก็ได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็เพราะอาศัยบุญอย่างเดียวเท่านั้น ดังนั้นบุญจึงเป็นเรื่องใหญ่ที่เราต้องให้ความสำคัญ และต้องหมั่นสั่งสมไว้เรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เพราะบุญนี้เป็นขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ ที่จะพาเราไปสู่จุดหมายปลายทาง มีผู้รู้ได้กล่าวสรรเสริญอานุภาพแห่งศีลว่า “สีลํ  พลํ  อปฺปฏิมํ       สีลํ  อาวุธมุตฺตม สีลํ  อาภรณํ  เสฏฺฐํ       สีลํ  กวจมพฺภุตํ         ศีลเป็นกำลังไม่มีที่เปรียบ ศีลเป็นอาวุธอันสูงสุด  ศีลเป็นเครื่องอาภรณ์ประเสริฐ ศีลเป็นเกราะอย่างอัศจรรย์”         ศีล เป็นคุณธรรมขั้นพื้นฐาน …

มงคลที่ ๙ มีวินัย – ทางมาแห่งสมบัติ Read More »

มงคลที่ ๙ มีวินัย – อานิสงส์แห่งศีล

มงคลที่ ๙ มีวินัย – อานิสงส์แห่งศีล   ศีลเป็นเยี่ยมในโลก         สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนปรารถนาความสุข  มวลมนุษยชาติต่างปรารถนาอยากจะให้โลกนี้มีสันติสุข จึงมีการเรียกร้องหาสันติภาพกันทั่วโลก ตลอดทั้งได้กำหนดกฎเกณฑ์ ระเบียบข้อบังคับต่างๆ ออกมามากมาย หวังให้เกิดสันติภาพแก่โลก แต่ก็ไม่เคยมีสันติภาพที่แท้จริงได้ ยิ่งนานวันเข้า สันติภาพที่แสวงหาก็ยิ่งห่างไกลออกไปทุกที เพราะจะมีสักกี่คนที่รู้ว่าสันติภาพภายนอกต้องเริ่มมาจากสันติสุขภายใน แล้วทำอย่างไรจึงจะเข้าถึงสันติสุขภายใน เว้นจากการปฏิบัติธรรมแล้ว ไม่มีวิธีอื่นเลย ที่จะทำให้เราได้รู้จักสันติสุขที่แท้จริง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย เอกนิบาตชาดก ว่า “สีลํ โลเก อนุตฺตรํ     ศีลเป็นเยี่ยมในโลก”            การรักษาศีล ๕ เป็นการรักษาปกติของความเป็นมนุษย์ไว้ เพื่อความเป็นปกติสุขของโลก ปกติของมนุษย์จะไม่ฆ่า ไม่ลักทรัพย์  ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่พูดเท็จ และมีสติสัมปชัญญะ สมบูรณ์ แต่กลับมีคนจำนวนมาก ที่ละทิ้งปกติวิสัยของตน แล้วปฏิบัติในทางตรงกันข้าม         ปกติวิสัยของคนจะไม่ฆ่า คนเหล่านี้กลับฆ่า ธรรมดาของคนจะไม่ลักทรัพย์ เขากลับลักทรัพย์ โดยทั่วไปคนจะไม่ประพฤติล่วงในกาม …

มงคลที่ ๙ มีวินัย – อานิสงส์แห่งศีล Read More »

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๔)

มงคลที่ 8 มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๔)   เพราะฉะนั้นแล บุคคลที่มีตนเป็นใหญ่ควรมีสติเที่ยวไป บุคคลที่มีโลกเป็นใหญ่ควรมีปัญญาและมีการเพ่งพินิจ และบุคคลที่มีธรรมเป็นใหญ่ ควรเป็นผู้ประพฤติโดยสมควรแก่ธรรม มุนีผู้มีความบากบั่นย่อมมีแต่ความเจริญ          พระโพธิสัตว์ตรัสถามโจทก์ว่า  “ในเวลาที่นายคามณิจันท์ ตบตีภรรยาของเจ้า มีผู้รู้เห็นหรือไม่”         โจทก์กราบทูลว่า “ไม่มีพระเจ้าข้า”         ทรงถามว่า “ถ้าเช่นนั้นเจ้าจะให้เราทำอย่างไร”          เขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าอยากได้บุตรคืนมาพระเจ้าข้า”         “ถ้าอย่างนั้น ท่านคามณิจันท์จงนำภรรยาของบุรุษนี้ไปไว้ในเรือนจนกว่านางจะมีครรภ์ และในเวลาที่นางคลอดบุตรแล้วจงนำบุตรมาคืนบุรุษนี้”         เมื่อพระราชาตรัสอย่างนี้ โจทก์ที่ฟังอยู่ถึงกับตะลึงตาเหลือก และเห็นท่าไม่ดีที่จะเสียภรรยาไป จึงคลานเข้าไปหมอบลงแทบเท้าของนายคามณิจันท์ อ้อนวอนว่าขออย่าให้เขาทำตามที่รับสั่งเลย แถมยังให้ทรัพย์แก่เขาอีกแล้วหลีกหนีไป         ลำดับนั้น คนเลี้ยงม้าซึ่งเป็นโจทก์คนที่สาม ก็เข้ามา กราบทูลว่า “ท่านนี้ได้ขว้างม้าของตนจนขาหัก”         นายคามณิจันท์ ปฏิเสธข้อหาที่ไม่ได้เจตนา …

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๔) Read More »

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๓)

มงคลที่ 8 มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๓)           พระอริยสาวกทั้งหลาย ย่อมเห็นขันธ์ ๕ คือรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ทั้งที่เป็นอดีต ปัจจุบัน และในอนาคต    ทั้งภายในหรือภายนอก ทั้งหยาบหรือละเอียด ทั้งเลวหรือประณีต ทั้งที่อยู่ในที่ใกล้หรือที่ไกล  ด้วยปัญญาอันชอบตามความเป็นจริงว่า นั่นไม่ใช่ของเรา นั่นไม่ใช่เรา นั่นไม่ใช่ตัวตนของเรา  เมื่อบุคคล รู้เห็นอย่างนี้แล้ว ความอวดดื้อถือดี และความยึดมั่นถือมั่นในกายนี้ ตลอดจนในนิมิตภายนอกทั้งหลายย่อมหมดไป         การแสวงหาปัญญาความรู้แจ้งเห็นจริงในสรรพสิ่งทั้งหลาย เป็นสิ่งที่น่าแสวงหามากที่สุด เพราะจะทำให้เราเป็น ผู้ที่สมบูรณ์ด้วยภูมิรู้ภูมิธรรม และบุญบารมีที่เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ซึ่งรูปกายของกำเนิดมนุษย์นี้เท่านั้น ที่จะทำให้เราสามารถแสวงหาความรู้แจ้งเห็นแจ้ง และแสวงบุญสร้างบารมีได้ดีที่สุด กายมนุษย์นี้แหละที่สามารถบำเพ็ญเพียร เจริญสมาธิภาวนาได้ดีกว่ากายอื่น เพราะการศึกษาค้นคว้าคำสอนอันลึกซึ้งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น ไม่เหมาะกับสัตว์ที่ถือกำเนิดในอัตภาพอื่น หรือในภพภูมิอื่น ภพภูมิของมนุษย์ในโลกของเรานี้ สร้างบารมีได้ดีที่สุด เพราะโลกมนุษย์เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี ไม่ใช่ที่เสวยบุญ ฉะนั้นเมื่อเราโชคดีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ มาพบคำสอน อันล้ำค่าในพระพุทธศาสนาแล้ว …

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๓) Read More »

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๒)

มงคลที่ 8 มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๒)           ผู้ใดรู้แจ้งหนทางอันจะปลดเปลื้องสรรพสัตว์ทั้งหลายจากพญามัจจุราช ประกาศธรรมอันเกื้อกูลแก่เทวดาและมนุษย์ทุกชนชั้น ผู้นั้นเป็นผู้สร้างศรัทธาให้เกิดขึ้นแก่ผู้สดับฟัง เราเรียกบุคคลผู้นั้นว่า เป็นผู้รู้ เป็นมหาบุรุษผู้มีปัญญาฉลาดในธรรมที่ใช่ทางและมิใช่ทาง ผู้นั้นย่อมหาอาสวะมิได้ และเป็นผู้มีสรีระในภพนี้ถึงที่สุดแล้ว         ปัญญาที่แท้จริง คือ ปัญญาความรู้แจ้ง เพื่อการขจัดกิเลสอาสวะไปสู่อายตนนิพพาน หรือปัญญาเครื่องพ้นทุกข์ไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ซึ่งปัญญาชนิดนี้เกิดขึ้นจากการเจริญสมาธิภาวนาเพียงอย่างเดียวเท่านั้น หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ภาวนามยปัญญา เป็นปัญญาความรู้แจ้งเห็นแจ้งที่เกิดจากการทำภาวนา หรือทำใจหยุดใจนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ในระดับที่เหนือจากสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือตรงกึ่งกลางกาย และเมื่อใดที่ผู้มีใจหยุดใจนิ่งจนเกิดปัญญาชนิดนี้ มารวมกันทำงานที่แท้จริง มาผนึกพลังกันเพื่อค้นคว้าความรู้อันยิ่งในสรรพสิ่ง ทั้งหลาย โดยมีเป้าหมายเดียวกัน ที่จะมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม เมื่อนั้นสันติสุขที่แท้จริงย่อมจะบังเกิดขึ้น และจิตใจของมนุษยชาติ ก็จะได้รับการพัฒนาให้สูงขึ้น ด้วยธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มนุษย์ทุกคนจะมีใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก และปรารถนาดีต่อกันอย่างแท้จริง   รวมทั้งต่อสรรพสัตว์และสรรพสิ่ง ทั้งหลายด้วย มีพระพุทธวจนะใน วัสสการสูตร ว่า “โย เวที สพฺพสตฺตานํ     มจฺจุปาสา ปโมจน หิตํ …

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๒) Read More »

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๑)

มงคลที่ 8 มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๑)   แสงสว่าง ๔ ประการ คือ แสงสว่างแห่งพระจันทร์ แสงสว่างแห่งพระอาทิตย์ แสงสว่างแห่งไฟ และแสงสว่างแห่งปัญญา ในบรรดาแสงสว่างทั้ง ๔ ประการนี้   แสงสว่างแห่งปัญญาเป็นเลิศ         วันเวลาที่ผ่านไปไม่อาจจะเรียกกลับคืนมาได้ เราจะต้องใช้วันเวลาที่มีอยู่อย่างจำกัดในโลกมนุษย์นี้ สร้างบารมีกันอย่างเต็มที่ เพราะว่าเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว  ส่วนใหญ่เรามักจะหมดเวลาไปกับเรื่องปลีกย่อย ซึ่งไม่ใช่เรื่องหลักของชีวิต ฉะนั้น เราต้องสงวนเวลา และบริหารเวลาให้เป็นว่า จะเอาเวลาที่มีอยู่อย่างจำกัดนี้สร้างความดีอย่างไร จึงจะได้รับประโยชน์สูงสุดของการได้เกิดมาเป็นมนุษย์  เมื่อเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี เราก็ต้องสร้างบารมีให้มากๆ ใช้วันเวลาให้คุ้มค่า อย่าให้ความประมาทเกิดขึ้นกับตัวของเรา เพราะเมื่อถึงวาระสุดท้ายของชีวิตอาจจะกลับตัวไม่ทัน เนื่องจากหมดโอกาสแล้ว ทันทีที่เปลี่ยนภพเปลี่ยนรูปกายใหม่ก็หมดโอกาสแล้ว โอกาสมีเฉพาะในกายมนุษย์หยาบนี้เท่านั้น เพราะฉะนั้นเมื่อวันเวลามีแต่คืบหน้าไป เราจึงจำเป็นต้องคิดนำมาใช้สร้างบารมีอย่างแท้จริง ทั้งให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา โดยตั้งใจทำให้ครบถ้วนบริบูรณ์ทั้งสามอย่าง มีวาระพระพุทธภาษิตใน อาภาวรรค ว่า         “จตสฺโส อิมา ภิกฺขเว อาภา …

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – แก้ปัญญาหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๑) Read More »

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – ศิลปะในการดำรงชีวิต

มงคลที่ 8 มีศิลปะ – ศิลปะในการดำรงชีวิต    ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อายุของพวกมนุษย์นี้น้อย จำต้องไปสู่ปรโลก มนุษย์ทั้งหลายจำต้องประสบความตาย ตามที่รู้กันอยู่แล้ว ควรทำกุศล ควรประพฤติพรหมจรรย์ ไม่มีมนุษย์   ที่เกิดมาแล้วจะไม่ตาย         ความตายเป็นบทสรุปสุดท้ายของชีวิต เป็นประสบการณ์ ที่มนุษย์ทุกๆ คน หลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่นเดียวกับการเกิด การเจริญเติบโต จากเด็กเป็นผู้ใหญ่ จนกระทั่งถึงวัยชรา ความตายนั้นอาจมองได้หลายลักษณะ อาจมองเหมือนการระเหยของน้ำกลายเป็นไอ เหมือนการหลับฝันไปแล้วตื่นขึ้นมา หรือเหมือนการโยกย้ายที่อยู่อาศัย แต่ไม่ว่าจะมองในแง่มุมใด สิ่งที่น่าเป็นห่วงยิ่งกว่าการตาย คือชีวิตหลังความตาย เนื่องจากไม่รู้ว่าจะไปสู่สุคติหรือทุคติ ฉะนั้นการดำรงชีวิตจึงต้องมีศิลปะ ต้องศึกษาให้รอบคอบ เพื่อความสุขและความปลอดภัยในชีวิต มีวาระแห่งพุทธสุภาษิตใน อัฏฐกวรรค คุหัฏฐกสุตตนิทเทส ว่า         “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อายุของพวกมนุษย์นี้น้อย จำต้องไปสู่ปรโลก มนุษย์ทั้งหลายจำต้องประสบความตาย ตามที่รู้กันอยู่แล้ว ควรทำกุศล ควรประพฤติพรหมจรรย์ ไม่มีมนุษย์ที่เกิดมาแล้วจะไม่ตาย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดย่อมเป็นอยู่นาน ผู้นั้นก็เป็นอยู่ได้เพียง ๑๐๐ …

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – ศิลปะในการดำรงชีวิต Read More »

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – คุณค่าแห่งศิลปะ

มงคลที่ 8 มีศิลปะ – คุณค่าแห่งศิลปะ   ขึ้นชื่อว่าศิลปะแม้เช่นใดเช่นหนึ่ง ย่อมยังประโยชน์ให้สำเร็จได้         ทุกชีวิตเกิดมาต่างแสวงหาความรู้ เพื่อที่จะได้พัฒนาคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น ทำให้ชีวิตของเราพบกับหนทางอันประเสริฐ ลำพังการศึกษาหาความรู้เพียงอย่างเดียว ไม่สามารถช่วยให้เรา ประสบความสำเร็จในชีวิตได้ ต้องมีความสามารถในทางปฏิบัติ ที่เรียกว่า มีศิลปะ วิธีที่จะฝึกตนให้มีศิลปะ ต้องหมั่นเจริญสมาธิภาวนาอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้ใจสงบ ผ่องใส บริสุทธิ์ เป็นการปรับปรุงแหล่งที่มาของความคิด ทำให้เกิดปัญญาที่จะปรับปรุงตนเอง ให้เป็นผู้มีศิลปะได้อย่างแท้จริง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ชาดก  เอกนิบาต ว่า “สาธุ โข สิปฺปกํ นาม    อปิ ยาทิสกีทิสํ ขึ้นชื่อว่าศิลปะ แม้เช่นใดเช่นหนึ่ง ย่อมยังประโยชน์ให้สำเร็จได้”         นักปราชญ์ทั้งหลายย่อมสรรเสริญพหูสูตว่า เป็นผู้ฉลาดรู้ เป็นผู้ฟังมาก เรียนมาก แต่ผู้ที่มีความรู้ ใช่ว่าจะสามารถนำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้เสมอไป เช่น คนที่รู้วิธีหุงข้าว ไม่ได้หมายความว่าคนนั้นจะหุงข้าวเป็น หรือคนที่รู้วิธีทำอาหาร ก็ไม่แน่นักว่าคนนั้นจะทำอาหารได้อร่อย อย่างนี้เรียกว่าฉลาดรู้ …

มงคลที่ ๘ มีศิลปะ – คุณค่าแห่งศิลปะ Read More »

มงคลที่ ๗ เป็นพหูสูต – ปัญญาพาพ้นภัย (๒)

มงคลที่ ๗ เป็นพหูสูต – ปัญญาพาพ้นภัย (๒)   ขึ้นชื่อว่าที่ลับย่อมไม่มีในโลก แก่บุคคลผู้กระทำบาปกรรมไว้ ต้นไม้ที่เกิดในป่าก็ยังมีคนเห็น แต่คนพาลกลับสำคัญบาปกรรมนั้นว่าเป็นที่ลับ         บารมีคือสิ่งเดียวเท่านั้น ที่เป็นเครื่องสนับสนุนให้บุคคลสามารถช่วยเหลือตนเอง และสรรพสัตว์ทั้งหลาย ให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะไปสู่อายตนนิพพาน ตั้งแต่บารมีขั้นพื้นฐานจนถึงขั้นอุปบารมีและปรมัตถบารมี ต้องสั่งสมไว้ให้มาก ต้องสร้างชนิดที่เรียกว่า ให้ได้บุญเป็นอสงไขยอัปมาณัง จึงจะช่วยเหลือตัวเรา และสรรพสัตว์ ให้รอดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามารได้ เหมือนเราสงสารเพื่อนมนุษย์ อยาก  ช่วยเหลือให้พ้นจากความทุกข์ยาก หากเรามีทรัพย์สมบัติมาก ก็ช่วยเหลือได้อย่างเต็มที่ ทำให้รอดพ้นจากความอดอยากยากจน ได้รับความสุขสะดวกสบายในชีวิต ทำให้มีเวลาแสวงหาสิ่งที่เป็น สาระของชีวิต แสวงหาพระรัตนตรัย ดังนั้นถ้ามีบุญมาก อะไรต่างๆ ย่อมง่าย เราจึงจำเป็นต้องสั่งสมบุญให้ได้ตลอดต่อเนื่อง และต้องทำกันไปเป็นทีม ทำไปจนกว่าบารมีของเราจะเต็มเปี่ยม ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน ไปถึงที่สุดแห่งธรรมพร้อมๆ กัน มีวาระพระบาลีใน ขุททกนิกาย สีลวีมังสชาดก ว่า “นตฺถิ โลเก รโห นาม    ปาปกมฺมํ ปกุพฺพโต ปสฺสนฺติ วนภูตานิ    …

มงคลที่ ๗ เป็นพหูสูต – ปัญญาพาพ้นภัย (๒) Read More »

มงคลที่ ๗ เป็นพหูสูต – ปัญญาพาพ้นภัย (๑)

มงคลที่ ๗ เป็นพหูสูต – ปัญญาพาพ้นภัย (๑)   แท้จริงสัตบุรุษทั้งหลายสรรเสริญปัญญาอย่างเดียว ความรู้ของท่านผู้รู้ทั้งหลาย ชั่งไม่ได้         ภารกิจสำคัญที่สุดของมวลมนุษยชาต ิ คือ การสร้างบารมี เพื่อมุ่งไปสู่อายตนนิพพานซึ่งเป็นเป้าหมายอันสูงสุดของชีวิต ภารกิจนี้เป็นสิ่งที่ต้องทำ ไม่ทำไม่ได้ เพราะถ้าไม่ทำจะต้องพบกับความทุกข์ทรมานอีกยาวนาน เราจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ได้   ไม่เกินร้อยปี ต่างต้องบ่ายหน้าไปสู่ความตาย การเดินทางไปสู่ปรโลกโดยปราศจากเสบียง คือ บุญ เป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัว เหตุนี้ บัณฑิตนักปราชญ์จึงสั่งสมบุญบารมี โดยไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้น ท่านเหล่านั้นจะเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่มรณภัยจะมาถึง เตรียมพร้อมเสมอสำหรับการเดินทางไปสู่สัมปรายภพ ฉะนั้นผู้มีปัญญาจึงควรหมั่นประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อให้เข้าถึงพระรัตนตรัย ชีวิตย่อมจะปลอดภัยทั้งในโลกนี้และโลกหน้า จนกว่าจะเดินทางไปถึงจุดหมาย คือ อายตนนิพพาน     มีวาระพระบาลีใน ขุททกนิกาย ชาดก ว่า “อทฺธา หิ ปญฺญา ว สตํ ปสตฺถา    ญาณญฺจ พุทฺธานมตุลฺยรูปํ แท้จริงสัตบุรุษทั้งหลายสรรเสริญปัญญาอย่างเดียว ความรู้ของท่านผู้รู้ทั้งหลาย ชั่งไม่ได้”     …

มงคลที่ ๗ เป็นพหูสูต – ปัญญาพาพ้นภัย (๑) Read More »