krirk

ตามเห็นกายในกาย

ตามเห็นกายในกาย การปฏิบัติธรรม คือการฝึกใจให้หยุดนิ่ง ให้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ รัตนะทั้งสามนี้เป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของชาวโลกทั้งหลาย เราปฏิบัติธรรมก็มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เข้าถึงรัตนะทั้งสามนี้ ถ้าเข้าถึงเมื่อไร จึงจะได้ชื่อว่าเป็นคนดีที่โลกต้องการ ที่บรรลุวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ พระรัตนตรัยมีอยู่หลายระดับ ซ้อนกันเป็นชั้นๆ เข้าไปภายใน ถ้าเราทำใจให้หยุดได้ก็จะเข้าถึง แต่ถ้าหยุดไม่ได้ก็เข้าไม่ถึง เพราะ “หยุดเป็นตัวสำเร็จ” เท่านั้น * ในวาระพระบาลี มีข้อความตอนหนึ่ง ที่พระนางมหาปชาบดีโคตมี ได้กล่าวสรรเสริญพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ว่า “อหํ สุคต เต มาตา ตุวํ ธีร ปิตา มม สทฺธมฺมสุขโท นาถ ตยา ชาตมฺหิ โคตม สํวทฺธิโตยํ สุคต รูปกาโย มยา ตว อานนฺทิโย ธมฺมกาโย มม สํวทฺธิโต ตยา มุหุตฺตํ ตณฺหาสมนํ ขีรํ ตฺวํ ปายิโต มยา ตยาหํ …

ตามเห็นกายในกาย Read More »

ฝึกใจให้หยุดนิ่ง

ฝึกใจให้หยุดนิ่ง มนุษย์ทุกคนล้วนเกิดมาเพื่อแสวงหาความสุข แต่ทว่าคนส่วนใหญ่ยังขาดกัลยาณมิตรเป็นผู้ชี้บอก ว่าความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ใด เพราะสิ่งนี้ไม่ได้อยู่นอกตัว ไม่ต้องแสวงหาจากที่ไหน แต่อยู่ในกายยาววา หนาคืบ กว้างศอกของตัวเรานี่เอง วิธีการแสวงหาก็เพียงแต่นึกถึงสิ่งที่ทำให้ใจเราสบาย นึกถึงพระพุทธรูปที่เราเคารพบูชา นึกไปพร้อมๆ กับการทำธุรกิจการงานกิจวัตรประจำวัน หากเราทำอย่างนี้อย่างสม่ำเสมอทุกๆ วัน จะเป็นการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ให้ผ่องใส ไม่ช้าเราจะประสบในสิ่งที่พึงปรารถนา คือได้เข้าถึงความสุขอันเป็นอมตะ ซึ่งเป็นเอกันตบรมสุข พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ว่า “ตุมฺเหหิ กิจฺจํ อาตปฺปํ อกฺขาตาโร ตถาคตา ปฏิปนฺนา ปโมกฺขนฺติ ฌายิโน มารพนฺธนา ท่านทั้งหลายพึงทำความเพียรเครื่องเผากิเลส พระตถาคตทั้งหลายเป็นแต่เพียงผู้ชี้บอก เหล่าชนผู้ดำเนินตามแล้ว มีปกติเพ่งพินิจ ย่อมหลุดพ้นจากเครื่องผูกแห่งมารได้” พระบรมศาสดาของเรา กว่าพระองค์จะได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ต้องบำเพ็ญบารมียาวนานถึง ๔ อสงไขย แสนมหากัป ทรงมีขันติธรรมเป็นเลิศ มีความเพียรพยายามนำตนให้หลุดพ้นจากทุกข์ตลอดเวลา และสิ่งที่ทำได้ยากยิ่งก็คือว่า นอกจากเพียรพยายามเพื่อพระองค์เองแล้ว ยังมีพระทัยมุ่งมั่นที่จะให้สรรพสัตว์หลุดพ้นตามอีกด้วย จึงทรงสั่งสมบารมีอย่างยิ่งยวด ทรงยอมสละได้แม้เลือดเนื้อและชีวิตเป็นทาน เพื่อให้ได้มาซึ่งพระสัพพัญญุตญาณอันประเสริฐ พอมาในภพชาตินี้ หลังจากที่พระองค์สลัดตนออกจากกามสุขัลลิกานุโยค ซึ่งพรั่งพร้อมไปด้วยเบญจกามคุณ …

ฝึกใจให้หยุดนิ่ง Read More »

๔๐ วิธีเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย

๔๐ วิธี เพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย ธรรมกาย เป็นแก่นของพระพุทธศาสนา เป็นหลักของมนุษย์ทุกคนในโลก ผู้ที่ตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรม ฝึกใจให้หยุดนิ่ง จนได้เข้าถึงพระธรรมกาย ได้พบกับพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะและสังฆรัตนะ ที่ใสสว่างอยู่กลางกาย จึงจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ประสบความสุข ความสำเร็จอันสูงสุดในชีวิต ถือได้ว่าเป็นชาวพุทธที่แท้จริง ที่ได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เพราะเราเกิดกันมาแต่ละภพแต่ละชาติ ก็เพื่อปฏิบัติให้เข้าถึงธรรมกาย ธรรมกายนั้นมีอยู่ด้วยกันหลายระดับชั้น ซ้อนกันอยู่ภายในตัวของเรา จะเข้าถึงได้ต้องทำใจให้หยุดนิ่งอย่างเดียว การฝึกใจให้หยุดนิ่งจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่เราต้องเอาใจใส่ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ในอัคคัญญสูตรว่า “ยสฺส โข ปนสฺส วาเสฏฺฐา ตถาคเต สทฺธา นิวิฏฺฐา มูลชาตา ปติฏฺฐิตา ทฬฺหา อสํหาริยา สมเณน วา พฺราหฺมเณน วา เทเวน วา มาเรน วา พฺรหฺมุนา วา เกนจิ วา โลกสฺมึ ตสฺเสตํ กลฺลํ วาจาย ภควโตมฺหิ ปุตฺโต โอรโส มุขโต ชาโต …

๔๐ วิธีเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย Read More »

ผู้ขัดขวางการสร้างบารมี

ผู้ขัดขวางการสร้างบารมี เวลาแห่งการเจริญสมาธิภาวนา เป็นเวลาที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง เพราะเราจะได้ประพฤติปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นสัจธรรมนำพาชีวิตให้เข้าถึงความสุข หลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งมวล เมื่อได้ฟังธรรมและปฏิบัติธรรม จึงจะเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต แล้วมุ่งแสวงหาสาระอันแท้จริง เพื่อให้บรรลุเป้าหมายอันสูงสุด เพื่อให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ ในขุททกนิกาย ธรรมบทว่า “ทูรงฺคมํ เอกจรํ อสรีรํ คุหาสยํ เย จิตฺตํ สญฺญเมสฺสนฺติ โมกฺขนฺติ มารพนฺธนา. ชนเหล่าใด จักสำรวมจิต ที่ท่องไปในที่ไกลๆ เที่ยวไปดวงเดียว ไม่มีสรีระ มีถ้ำ(คือร่างกายนี้)เป็นที่อาศัย ชนเหล่านั้น จะพ้นจากเครื่องผูกแห่งมาร” การฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง รักษาใจดวงนี้ให้ใส สะอาดบริสุทธิ์ อุดมไปด้วยกุศลธรรมให้ได้ตลอดเวลา เป็นสิ่งที่สำคัญต่อชีวิตของเรา เพราะปกติของใจที่ยังไม่ได้ฝึก มักจะแล่นไปตามอารมณ์ที่ชอบใจ คิดไปในเรื่องคน สัตว์ สิ่งของ ซึ่งเป็นเรื่องนอกตัว เมื่อใจไม่ได้อยู่ที่ต้นแหล่งของสติของปัญญา จึงทำให้ถูกกิเลสมารคอยบังคับบัญชาเราได้ คำว่ามารหรือพญามาร หมายถึง ผู้ขวางความดีนั้น เราจะได้ยินได้ฟังกันอยู่บ่อยๆ ในพระไตรปิฎกมีบันทึกไว้หลายแห่ง แต่ก็ไม่ได้บอกลักษณะของมารว่า มีรูปร่างหน้าตาอย่างไร เราจะเห็นมารตัวจริงได้ก็ต่อเมื่อใจหยุดนิ่งได้อย่างสมบูรณ์แล้วเท่านั้น ซึ่งปกติของมารจะคอยขัดขวางคนทำความดี ให้มีอุปสรรคต่างๆนานา แต่มารไม่สามารถบังคับผู้มีใจหยุดนิ่งดีแล้วได้ …

ผู้ขัดขวางการสร้างบารมี Read More »

กายแห่งการตรัสรู้ธรรม

กายแห่งการตรัสรู้ธรรม “ธรรมกาย” เป็นกายแห่งการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นหลักของพระพุทธศาสนาและของโลก ถ้าเข้าถึงได้เราจะเป็นพุทธศาสนิกชนที่สมบูรณ์อย่างแท้จริง ทั้งภายนอกและภายใน จะรู้ซึ้งในคุณของพระรัตนตรัยว่าเป็นสรณะ ที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุดของมวลมนุษยชาติ เราจะหายสงสัยในอานุภาพอันไม่มีประมาณของพระรัตนตรัย จะเปลี่ยนจากผู้ไม่รู้ มาเป็นผู้รู้แจ้ง ทำให้เข้าใจโลกและชีวิตได้อย่างถูกต้อง สามารถดำรงชีวิตอยู่อย่างมีความสุข สร้างบารมีเพื่อมุ่งไปสู่อายตนนิพพาน ดังนั้น เราจึงควรที่จะปฏิบัติธรรม เพื่อให้เข้าถึงธรรมกายกันทุกๆ คน * พระบรมศาสดาทรงเปล่งอุทานใต้ควงไม้พระศรีมหาโพธิ์ว่า “ยทา หเว ปาตุภวนฺติ ธมฺมา อาตาปิโน ฌายโต พฺราหฺมณสฺส วิธูปยํ ติฏฺฐติ มารเสนํ สุริโยว โอภาสยมนฺตลิกฺขํ ในกาลใดแล ธรรมทั้งหลาย มาปรากฏแก่พราหมณ์ผู้มีความเพียรเพ่งอยู่ ในกาลนั้น พราหมณ์ย่อมกำจัดมารและเสนามารเสียได้ ดุจพระอาทิตย์กำจัดความมืด ส่องสว่างอยู่ในอากาศ ฉะนั้น” การเจริญสมาธิภาวนา ถือเป็นหลักสำคัญที่จะนำไปสู่การรู้แจ้งเห็นจริง ในคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้าทั้ง ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ พระสัทธรรมที่ท่านได้นำมาแสดง จะเข้าใจได้อย่างลึกซึ้ง โดยอาศัยเพียงการอ่าน หรือฟังมาอย่างเดียวนั้นยังไม่เพียงพอ จะต้องลงมือปฏิบัติด้วย จึงจะรู้แจ้งเห็นจริง เพราะธรรมะของพระพุทธองค์เป็นเอหิปัสสิโก ต้องลงมือพิสูจน์ด้วยตัวเอง หากเข้าถึงแล้ว เราจะเข้าใจเรื่องราวต่างๆ …

กายแห่งการตรัสรู้ธรรม Read More »

รัตนะ ๗ ยังสู้พระรัตนตรัยไม่ได้

รัตนะ ๗ ยังสู้พระรัตนตรัยไม่ได้ “การปฏิบัติธรรม” ก็คือการฝึกใจให้หยุดนิ่ง ให้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ รัตนะทั้งสามนี้เป็นสรณะที่แท้จริงของชาวพุทธและของชาวโลกทั้งหมด เราปฏิบัติธรรมก็มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เข้าถึงรัตนะทั้งสามนี้ให้ได้ ถ้าเข้าถึงเมื่อไร จึงจะได้ชื่อว่าเป็นชาวพุทธที่แท้จริง ที่บรรลุวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ พระรัตนตรัยมีอยู่หลายระดับ ซ้อนกันเป็นชั้นๆ เข้าไปภายใน ถ้าเราทำใจให้หยุดได้ก็จะเข้าถึง แต่ถ้าหยุดไม่ได้ก็เข้าไม่ถึง เพราะ “หยุด เป็นตัวสำเร็จ” มีวาระพระบาลี ที่ท่านกล่าวไว้ว่า “ยงฺกิญฺจิ รตนํ โลเก วิชฺชติ วิวิธํ ปุถุ รตนํ พุทฺธสมํ นตฺถิ ตสฺมา โสตฺถี ภวนฺตุ เต รัตนะใดๆ ที่มีมากมายในโลกนี้ รัตนะนั้นทั้งหมด เทียบไม่ได้กับพุทธรัตนะ ดังนั้น ขอความสุขสวัสดีจงมีแก่ท่านทั้งหลาย” นักปฏิบัติธรรมผู้มีใจหยุดนิ่งดีแล้ว จะมีแต่พระรัตนตรัยภายในเป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด ส่วนผู้ถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิตฝ่ายฆราวาส คือพระเจ้าจักรพรรดิ จะมีรัตนะ ๗ ประการ เป็นสัญลักษณ์ รัตนะทั้ง ๗ เป็นของผู้มีบุญ ปรากฏเกิดขึ้นมาด้วยอานุภาพแห่งบุญที่สั่งสมมานับภพนับชาติไม่ถ้วน …

รัตนะ ๗ ยังสู้พระรัตนตรัยไม่ได้ Read More »

พระรัตนตรัยเป็นเยียม

พระรัตนตรัยเป็นเยี่ยม บนเส้นทางอันยาวไกลในสังสารวัฏ เราต้องรู้จักขวนขวายสั่งสมบุญบารมีกันอย่างเต็มที่ เนื่องจากไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เลยที่เราจะมองข้าม คิดได้แต่เพียงว่าจะทำเมื่อไรก็ได้ เพราะกว่าที่เราจะได้บรรลุจุดหมายปลายทางที่แท้จริงของชีวิต ไม่ใช่เรื่องพอดีพอร้ายเลย หากเรายังเป็นผู้ที่ประมาทอยู่ ไม่เร่งสั่งสมบุญบารมีและทำความเพียรในการเจริญสมาธิภาวนา เส้นทางนั้นก็ยิ่งจะยาวไกลออกไปอีก ดังนั้น การสั่งสมบุญควบคู่กันไปกับการประพฤติปฏิบัติธรรม จึงเป็นภารกิจหลักที่เราต้องหมั่นทำให้เป็นประจำอย่างสม่ำเสมอ มีวาระแห่งสุภาษิตปรากฏอยู่ใน จุนทิสูตร ความว่า “อคฺคโต เว ปสนฺนานํ อคฺคํ ธมฺมํ วิชานตํอคฺเค พุทฺเธ ปสนฺนานํ ทกฺขิเณยฺเย อนุตฺตเรอคฺเค ธมฺเม ปสนฺนานํ วิราคูปสเม สุเขอคฺเค สงฺเฆ ปสนฺนานํ ปุญฺญกฺเขตฺเต อนุตฺตเรอคฺคสฺมึ ทานํ ททตํ อคฺคํ ปุญฺญํ ปวฑฺฒติอคฺคํ อายุ จ วณฺโณ จ ยโส กิตฺติ สุขํ พลํอคฺคสฺส ทาตา เมธาวี อคฺคธมฺมสมาหิโตเทวภูโต มนุสฺโส วา อคฺคปฺปตฺโต …

พระรัตนตรัยเป็นเยียม Read More »

น้อมใจไว้ในพุทธองค์

น้อมใจไว้ในพุทธองค์ หนทางแห่งการสร้างบารมี เป็นเส้นทางที่ยาวไกลและจะต้องอาศัยความเพียรเป็นผู้ไม่ประมาท จึงจะสามารถสร้างบารมีและย่นย่อหนทางในสังสารวัฏให้สั้นเข้ามาได้ ถ้าหากเป็นผู้ที่ประมาทในชีวิตแล้ว ก็ยิ่งจะทำให้เวลาของการเวียนว่ายตายเกิดนั้นยืดยาวออกไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด พระบรมศาสดาจึงตรัสว่า สังสารวัฏของผู้ที่ประมาทอยู่นั้น ยาวไกลเหลือเกิน การที่เราจะเป็นผู้ไม่ประมาทอย่างสมบูรณ์ได้นั้น ก็ต้องหมั่นนำใจของเรา ให้กลับเข้ามาอยู่ในแหล่งแห่งสติและแหล่งของปัญญา ต้องหมั่นทำใจหยุดใจนิ่ง อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้ได้ตลอดเวลา สติและปัญญาของเราจะได้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน สกจิตตนิยเถราปทาน ความว่า “เราได้เป็นพระราชาสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในแว่นแคว้น ยินดียิ่งในกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราโปรยดอกไม้ใด ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัปที่ ๘๐ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มียศอนันต์ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ ก็ด้วยอานุภาพแห่งพุทธบูชานั้น” การเจริญพุทธานุสติ มีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ หมายความว่า มีใจจดจ่ออยู่กับพระพุทธองค์ ทุกวันทุกคืน ทั้งหลับ ตื่น ยืน เดิน นั่งนอน ระลึกนึกถึงพระองค์ท่านอยู่ที่กลางกายอยู่ตลอดเวลา อย่างนี้ได้ชื่อว่า …

น้อมใจไว้ในพุทธองค์ Read More »

ทำจิตให้เลื่อมใส

ทำจิตให้เลื่อมใส วัตถุประสงค์การเกิดมาของชีวิตทุกๆ คน ก็เพื่อกระทำพระนิพพานให้แจ้ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในครั้งที่ท่านยังเป็นพระบรมโพธิสัตว์อยู่ เมื่อเกิดมาในโลกมนุษย์ ท่านก็ทำแต่ความดีเรื่อยไปจนกระทั่งหมดอายุขัย และตลอดระยะเวลานั้น ท่านไม่เคยละเลยต่อการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ทรงทำอย่างนี้ทุกภพทุกชาติ จนบารมีของท่านเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ และได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นบรมครูของเรา สั่งสอนสัตว์โลกให้เข้าถึงธรรมตามพระองค์ไปด้วย ดังนั้น เราควรหมั่นฝึกใจให้หยุดนิ่งกัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต ว่า “เจโตปสาทเหตุ เอวมิเธกจฺเจ สตฺตา กายสฺส เภทา ปรมฺมรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปฺปชฺชนฺติ เพราะดวงจิตที่ผ่องใส สัตว์บางพวกในโลกนี้ เมื่อแตกกายทำลายขันธ์ ย่อมไปสู่สุคติโลกสวรรค์” เวลาในช่วงสุดท้ายของชีวิต ก่อนที่จะหลับตาลาโลกเป็นช่วงเวลาที่สำคัญ จะเป็นเครื่องวัดการกระทำของเราทั้งหมดที่ได้ทำมาตลอดชีวิต ว่าจะไปสู่สุคติโลกสวรรค์ ไปเสวยสุขอยู่ในสัมปรายภพ หรือจะพลัดไปสู่อบายภูมิ เพื่อไปรับวิบากกรรมที่ทำไว้ บรรพบุรุษ ปู่ ย่า ตา ยาย ของเราได้สอนไว้ว่า ให้นึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เอาไว้ให้มั่นทีเดียว ใจจะได้มีที่ยึดเหนี่ยวก่อนจะสิ้นลมหายใจ ละโลกจะได้ไปสู่สุคติ พระพุทธองค์จึงตรัสไว้ว่า จิตฺเต อสงฺกิลิฏฺเฐ …

ทำจิตให้เลื่อมใส Read More »

เส้นทางไปของผู้มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง

เส้นทางไปของผู้มีรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง การเจริญสมาธิภาวนา เป็นหนึ่งในบุญกิริยาวัตถุ ๓ ประการที่มีความสำคัญยิ่ง เพราะเป็นหนทางที่จะทำให้เข้าถึงความบริสุทธิ์ ความเต็มเปี่ยมของชีวิต ทุกคนที่เกิดมาแล้วหากไม่ได้ประพฤติปฏิบัติธรรม ก็ไม่สามารถทำจิตให้หลุดพ้นจากอาสวกิเลสเข้าไปสู่เส้นทางสายกลางภายในได้ การแสวงหาความบริสุทธิ์เพื่อให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะคือวัตถุประสงค์ดั้งเดิมของการเกิดมาเป็นมนุษย์ ฉะนั้นความเป็นมนุษย์จะสมบูรณ์ได้ต้องเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดใจนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นทางเอกสายเดียว ที่มุ่งตรงต่ออายตนนิพพาน มีวาระพระบาลีที่ปรากฏอยู่ใน ฉัตตมาณวกวิมาน ความว่า “เยธ ปชหนฺติ กามราคํ ภวราคานุสฺสยญฺจ ปหาย โมหํ น จ เต อุเปนฺติ คพฺภเสยฺยํ ปรินิพฺพานคตา หิ สีติภูตา ชนเหล่าใดในศาสนานี้ละกามราคะอนุสัยคือภวราคะ และโมหะได้ขาด ชนเหล่านั้น ย่อมไม่ต้องนอนในครรภ์ คือเกิดอีก เพราะถึงนิพพานดับทุกข์เย็นสนิทดีแล้ว” อาสวกิเลสและเครื่องร้อยรัดทั้งหลายมีกามราคะเป็นต้น เป็นเครื่องผูกสรรพสัตว์ทั้งหลายให้เวียนวนอยู่ในกองทุกข์ เวียนว่ายตายเกิดมานับภพนับชาติไม่ถ้วน เพราะยังไม่สามารถกำจัดกิเลสอาสวะทั้งหลายได้อย่างสิ้นเชิง ผู้ใดก็ตามรู้แจ้งเห็นจริงในโลกและชีวิตได้อย่างนี้ว่า ทุกๆ ชีวิตต่างอยู่ในคุกคือภพน้อยใหญ่อย่างนี้ แล้วเร่งสร้างบารมี หมั่นทำใจหยุดใจนิ่งจนกระทั่งกำจัดกิเลสอาสวะได้อย่างเด็ดขาดหมดสิ้นแล้ว จะเข้าสู่อายตนนิพพาน แดนเกษมที่พระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลาย ท่านปรากฏอยู่ด้วยธรรมกายไม่ต้องกลับมาเวียนตายเวียนเกิดกันอีกต่อไป แต่การเดินทางในวัฏสงสารนั้น หากเราไม่มีที่พึ่งที่ระลึกแล้ว ก็ยากที่จะนำพาตัวของเราให้ปลอดจากภัยคืออบายภูมิได้ เพราะในโลกทุกวันนี้ กระแสกิเลสได้ปนเป็นไปทั่ว …

เส้นทางไปของผู้มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง Read More »

ถึงพระรัตนตรัย ไม่ไกลนิพพาน

ถึงพระรัตนตรัย ไม่ไกลนิพพาน การสร้างบารมีเป็นภารกิจหลักที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งกว่าภารกิจทั้งหลายของมวลมนุษยชาติในโลก ถือเป็นภารกิจที่สำคัญยิ่งที่จะต้องทำ เพราะเรามีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินร้อยปี ก็ต้องบ่ายหน้าไปสู่ความตายแล้ว ชีวิตหลังความตายเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัว สำหรับสรรพสัตว์ทั้งหลายที่ไม่ได้สั่งสมบุญ เหตุนั้น ผู้รู้หรือบัณฑิตนักปราชญ์ทั้งหลายจึงหนักแน่นมั่นคงในการสั่งสมบุญบารมี โดยไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรค ท่านเหล่านั้น มักจะเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่มรณภัยจะมาถึง พร้อมเสมอต่อการสร้างบารมี และพร้อมเสมอต่อการเดินทางไปสู่สัมปรายภพ เพราะได้สั่งสมบุญเอาไว้ดีแล้ว มีวาระแห่งภาษิตที่ปรากฏอยู่ใน ตีณิสรณาคมนิยเถราปทาน ความว่า “พระพุทธเจ้าเสด็จอุบัติแล้วในโลก ศาสนาของพระองค์เป็นไปอยู่ ท่านทั้งหลายพึงทำสักการะอันยิ่งในบุญเขตอันยอดเยี่ยมตามกำลังของตน ท่านทั้งหลายจักพบพระนิพพาน ท่านทั้งหลายจงรับไตรสรณคมน์ จงรับศีลห้า ยังจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าแล้ว จักทำที่สุดแห่งทุกข์ได้ ท่านทั้งหลายจงดูเราเป็นตัวอย่าง รักษาศีลแล้ว แม้ทุกท่านก็จักได้บรรลุอรหัตโดยไม่นานเลย เราเป็นผู้มีวิชชา ๓ บรรลุอิทธิวิธี ฉลาดในเจโตปริยญาณ เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถึงสรณคมน์” การบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ละพระองค์นั้น ทรงอุบัติขึ้นเพื่อประโยชน์สุขของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย รวมไปถึงสรรพสัตว์ทุกหมู่เหล่า การบังเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้าในแต่ละครั้งนั้น หมายถึงการอุบัติขึ้นของพระธรรมและพระสงฆ์ด้วย ที่เราเรียกรวมว่า พระรัตนตรัย ใครก็ตามที่มีจิตผูกพันกับพระรัตนตรัย ก็เท่ากับว่าได้เปิดประตูสวรรค์ เปิดหนทางพระนิพพานอย่างแท้จริง การถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึกถือเป็นความโชคดีอย่างมหาศาล เหมือนชีวิตของนักสร้างบารมีท่านหนึ่ง ท่านเป็นผู้ที่คิดอยู่เสมอว่า โอกาสแห่งการทำความดีไม่มีทางตัน ต้องมีทางใดทางหนึ่งเสมอ แม้หนทางหนึ่งไม่สะดวกก็ย่อมมีอีกหนทางหนึ่งที่ไปได้ * นักบุญท่านนี้ …

ถึงพระรัตนตรัย ไม่ไกลนิพพาน Read More »

ผลแห่งการยึดมั่นในพระรัตนตรัย

ผลแห่งการยึดมั่นในพระรัตนตรัย ชีวิตของเราในปัจจุบัน เหมือนก้าวเข้าไปสู่สมรภูมิรบ เป็นสมรภูมิชีวิตที่มีแต่การต่อสู้กับกิเลสอาสวะ ซึ่งผู้พ่ายแพ้และผู้ชนะเป็นคนคนเดียวกัน ก็คือตัวเรา ไม่มีคู่ต่อสู้ที่ไหนที่เอาชนะยากที่สุดเท่ากับตัวของเราเอง การเอาชนะใจตนเองให้ได้นั้นมิใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องยากเกินไปสำหรับยอดนักสร้างบารมีอย่างพวกเรา เพราะเรามีเป้าหมายที่จะเข้าถึงความสุขภายใน ที่เป็นที่พึ่งที่ระลึกของพวกเราอย่างแท้จริง คือพระธรรมกาย ซึ่งจะทำให้เราพบแต่ความสุขความสำเร็จในชีวิตที่สมบูรณ์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ใน ธชัคคสูตร ว่า เอวํ พุทฺธํ สรนฺตานํ    ธมฺมํ สงฺฆญฺจ ภิกฺขโว ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา   โลมหํโส น เหสฺสติ ภิกษุทั้งหลาย เมื่อบุคคลระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์อยู่อย่างนี้ ความกลัว ความครั่นคร้าม ความขนพองสยองเกล้า จักไม่มี พญาช้างศึกก่อนที่จะเข้าสู่สมรภูมิรบ ควาญช้างจะต้องฝึกฝนให้ช้างนั้นรู้จักการต่อสู้ รู้จักการหลบหลีก และรู้จักการยาตราทัพให้ชำนาญ พญาช้างจะต้องฝึกความอดทนอย่างยิ่งยวด ไม่ว่าจะเป็นความอดทนต่อการรับคำสั่ง รวมถึงสิ่งที่จะมารังควานนขณะออกรบ เพราะเมื่อใดก็ตาม ที่พญาช้างเกิดความหงุดหงิดใจกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่น แมลงหวี่ แมลงวันที่มาไต่ตอมแล้วเกิดความรำคาญ จนกระทั่งลืมหน้าที่หลักของตนเอง ซึ่งได้รับมอบหมายจากนายควาญช้าง เมื่อออกสู่สมรภูมิรบ ก็จะต้องพ่ายแพ้ปราชัยกลับมา …

ผลแห่งการยึดมั่นในพระรัตนตรัย Read More »

อานุภาพพระรัตนตรัย

อานุภาพพระรัตนตรัย มนุษย์ที่เกิดมาภพชาติหนึ่งนั้น ก็เพื่อแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง แสวงหาสิ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นสุขได้ด้วยตัวเอง และเป็นตัวตนที่แท้จริง สิ่งที่เราต้องการนี้ รวมประชุมอยู่ในธรรมกายทั้งหมด ธรรมกายคือแก่นของชีวิต เป็นชีวิตในระดับลึกที่อยู่ภายในตัวของเรา ที่ทุกคนมีสิทธิ์จะเข้าถึงได้ หากฝึกใจให้หยุดนิ่ง ถ้าหยุดได้มากเมื่อไร ก็เข้าถึงได้เมื่อนั้น โดยไม่จำกัดด้วยกาลเวลา ถ้าเราเข้าถึงธรรมกายแล้ว ชีวิตเราจะอยู่อย่างมีความหมายและอยู่อย่างมีเป้าหมาย มีความมั่นคงของชีวิต เป็นชีวิตที่มีสันติสุขที่แท้จริง เป็นชีวิตที่มีความสุขอย่างไม่มีประมาณ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน รตนสูตร ว่า “วโร วรญฺญู วรโท วราหโร อนุตฺตโร  ธมฺมวรํ อเทสยิ อิทมฺปิ พุทฺเธ รตนํ ปณีตํ เอเตน สจฺเจน สุวตฺถิ โหตุ พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ทรงรู้ธรรมอันประเสริฐ ประทานธรรมอันประเสริฐ เป็นผู้นำมาซึ่งพระธรรมอันประเสริฐ ไม่มีใครยิ่งกว่า ได้ทรงแสดงธรรมอันประเสริฐ รัตนะแม้นี้ เป็นรัตนะอันประณีตในพระพุทธเจ้า ด้วยคำสัตย์นี้ ขอความสุขสวัสดี จงบังเกิดมีเถิด” พระธรรมกายคือรัตนะอันประเสริฐ เป็นเป้าหมายชีวิตของมวลมนุษยชาติ เราเกิดมาแต่ละภพแต่ละชาติมีเป้าหมายเพียงประการเดียว คือขจัดความทุกข์ให้หมดสิ้นไป ตราบใดที่ยังไม่พบหนทางขจัดทุกข์ทั้งหลายได้ เราก็ยังเวียนว่ายตายเกิดกันอยู่ร่ำไป …

อานุภาพพระรัตนตรัย Read More »

รู้แจ้งด้วยธรรมกาย

รู้แจ้งด้วยธรรมกาย ทุกๆ ท่านล้วนเกิดมาก็เพื่อจะมาสร้างบารมี ด้วยการฝึกฝนอบรมตนเอง ทั้งกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์ เพื่อมุ่งเข้าไปสู่ความรู้แจ้งภายใน มุ่งขจัดกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นออกไปจากใจ โดยอาศัยการทำสมาธิภาวนา ส่วนการศึกษาวิชาความรู้ในทางโลก ก็เพื่อเป็นอุปกรณ์ในการประกอบอาชีพ ให้ดำเนินชีวิตไปได้โดยสะดวกราบรื่นเท่านั้น แต่การศึกษาทางธรรมเป็นเรื่องหลักที่สำคัญที่สุดของชีวิต เพราะจะทำให้เราได้บรรลุจุดหมายปลายทางของชีวิต คือการทำจิตให้บริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ไปสู่พระนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ทวยตานุปัสสนาสูตร ว่า “ชนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้แจ้ง พากันลุ่มหลงอยู่ในโลกนี้ ความมืดตื้อย่อมมีแก่ชนพาลทั้งหลายผู้ถูกอวิชชาหุ้มห่อแล้ว ผู้ไม่เห็นอยู่ ส่วนนิพพานเป็นธรรมชาติเปิดเผยแก่สัตบุรุษผู้เห็นอยู่ เหมือนอย่างแสงสว่าง ฉะนั้น ชนทั้งหลายเป็นผู้ค้นคว้า ไม่ฉลาดต่อธรรม ย่อมไม่รู้แจ้งนิพพานที่มีอยู่ในที่ใกล้ ชนทั้งหลายผู้ถูกภวราคะครอบงำแล้ว แล่นไปตามกระแสภวตัณหา ผู้เข้าถึงวัฏฏะอันเป็นบ่วงแห่งมารเนืองๆ ไม่ตรัสรู้ธรรมนี้ได้โดยง่าย นอกจากพระอริยเจ้าทั้งหลายใครหนอย่อมควรจะรู้บท คือ นิพพานที่พระอริยเจ้าทั้งหลายตรัสรู้ดีแล้ว พระอริยเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้ไม่มีอาสวะเพราะรู้โดยชอบ ย่อมปรินิพพาน” อายตนนิพพานนั้นมีอยู่ ผู้ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ก็มีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน นี่คือความมหัศจรรย์ของพระธรรมวินัยในพระพุทธศาสนา ถ้าหากเราปฏิบัติตามที่พระองค์ทรงสอนไว้ ก็ย่อมเข้าถึงพระนิพพานได้ เพราะพระนิพพานมีอยู่ ไม่ใช่เปล่าสูญ ดังที่พระองค์ตรัสไว้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อายตนะนั้นมีอยู่ ดิน น้ำ ไฟ ลม อากาสานัญจายตนะ …

รู้แจ้งด้วยธรรมกาย Read More »

เป้าหมายสูงสุดของชีวิต

เป้าหมายสูงสุดของชีวิต ในทุกวันนี้ มนุษย์ส่วนใหญ่ต่างยังไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิต และเมื่อไม่มีโอกาสได้ฟังธรรมของพระพุทธองค์ ชีวิตจึงยังต้องเวียนวนอยู่ในกระแสแห่งความทุกข์ระทม เหมือนถูกตรึงด้วยเครื่องพันธนาการร้อยรัด แต่เมื่อได้ฟังพระสัทธรรม จึงจะเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต แล้วรู้ว่าอะไรคือเป้าหมายสูงสุดของการเกิดมาเป็นมนุษย์ จะได้ไม่เสียเวลาเพื่อมุ่งหน้าไปสู่เป้าหมายที่แท้จริงนั้น มีพุทธพจน์บทหนึ่ง พระพุทธองค์ตรัสไว้ใน อุโภอัตถสูตร ว่า “ทิฏฺเฐ ธมฺเม จ โย อตฺโถ    โย จตฺโถ สมฺปรายิโก อตฺถาภิสมยา ธีโร           ปณฺฑิโตติ ปวุจฺจติ ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องทรงจำ เรากล่าวว่า เป็นบัณฑิต เพราะการยึดได้ซึ่งประโยชน์ในทิฏฐธรรม และประโยชน์ในสัมปรายภพ” บัณฑิต คือผู้มีใจผ่องใสเป็นปกติ และดำเนินชีวิตอยู่ด้วยปัญญา เป็นผู้ฉลาดในอุบายแห่งความเสื่อมและความเจริญ มีความทรงจำดี เนื่องจากมีใจใส ทำให้ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้จึงบริสุทธิ์ เมื่อจิตบริสุทธิ์ ดวงจำก็บริสุทธิ์ จึงมีความทรงจำแม่นยำไม่ผิดพลาด  เมื่อทรงจำได้มาก ถึงเวลาจะใช้งานก็สามารถนำออกมาใช้งานได้คล่องแคล่ว มีปัญญาแตกฉาน รอบรู้ในทุกๆ ด้าน รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่ว …

เป้าหมายสูงสุดของชีวิต Read More »