krirk

ภิกษุ หลวงพ่อครับ ที่หลวงพ่อเล่าว่า เคยนั่งธรรมะกับคุณยาย แล้วท่านบอกว่า ให้ใจเย็น ๆ ตอนนั้นหลวงพ่อฝึกอย่างไรครับ หลวงพ่อ : ก็ฝึกอย่างพวกเราฝึกนี่แหละ ฝึกธรรมดา ท่านสอนว่า การเห็นข้างในกับข้างนอกมันต่างกัน ข้างนอก เราเห็นได้ทันที แต่การเห็นข้างในมันต้องค่อยเป็นค่อยไป ค่อย ๆ เห็น จากไม่มีจนกระทั่งเห็นว่ามี จากเลือนรางก็ค่อย ๆ ชัดขึ้น จากชัดน้อยก็ไปชัดมาก จากชัดมากก็ยิ่งชัดมากยิ่งขึ้น เพราะฉะนั้น ให้ทำความเข้าใจ และรู้จักกับวิธีการเห็นข้างใน ว่า มันเป็นแบบนี้ ก็ต้องทำแบบนี้ เมื่อเราเข้าใจมัน รู้จักมันอย่าง ดีแล้ว เพราะฉะนั้นเราจะไปฮึดฮัดหรือหงุดหงิดในกรณีที่ไม่ได้ดังใจ มันไม่ได้ แล้วจะใช้วิธีบังคับให้ชัด มันก็ไม่ได้ผล เพราะคนละวิธีกัน เหมือนเอามีดผ่าฟืนไปปอกผลไม้มันไม่ได้ หรือเอามีดปอกผลไม้ ไปผ่าฟืนก็ไม่ได้ ของใครก็ของมัน พอท่านสอนให้ทำความเข้าใจตรงนี้ ก็มาทดลองทำ ใหม่ ๆ ก็ยังไม่ค่อยได้ผล เพราะเราคุ้นกับการเห็นอะไรได้ดังใจ หรือเห็น อะไรไม่ชัด เราก็ต้องไปเพ่ง ทำตาหยี ๆ …

นั่งธรรมะต้องใจเย็น ๆ Read More »

สามเณร : ตอนสมัยหลวงพ่อเรียนธรรมะกับคุณยายใหม่ๆ หลวงพ่อฝึกอย่างไรครับ หลวงพ่อ : ก็ฝึกอย่างที่สอนลูกเณรอย่างนั้นแหละ ในใจลึก ๆ ของหลวงพ่อ ตอนก่อนเข้ามหาวิทยาลัย มัน แสวงหาคำตอบหลาย ๆ ข้อ เช่น นรกมีจริงไหม สวรรค์มีจริง ไหม มนุษย์มาจากไหน แล้วก็แสวงหาความรู้เหล่านี้จากครูบา อาจารย์ต่าง ๆ อ่านตำราบ้าง แต่ก็ไม่มีใครตอบหลวงพ่อได้ ไปถาม ครูบาอาจารย์ที่ท่านเป็นพระ ส่วนใหญ่บอกว่า น่าจะมีนะ เพราะ พระไตรปิฎกว่าอย่างนั้นอย่างนี้ ก็ไม่ค่อยถูกใจหลวงพ่อเท่าไร แต่ก็เกรงใจท่าน ไม่ได้ถามต่อ จนกระทั่งมาเจอยาย ก็ไปถามคำถามเดิม “นรกสวรรค์มี จริงไหม” ท่านบอกว่า “มี” “แล้วไปได้ไหม” “ได้” “ยายเคยไป หรือเปล่า ” “เคย” “คุณจะไปไหมล่ะ เดี๋ยวยายจะพาไป” “งั้น คุณ ทำอย่างนี้ ๆ นะ” ก็นั่งไป หลวงพ่อก็อยากรู้อยากเห็น …

หลวงพ่อฝึกธรรมะใหม่ ๆ Read More »

ธรรมทายาทหญิง : เวลานั่งสมาธิลูกจะเป็นคนคิดมาก จะนิ่งสงบภายในเวลาแค่ ๑ – ๒ นาที นอกนั้นก็ฟุ้งค่ะ หลวงพ่อ : ต้องนั่งสม่ำเสมอทุกวัน ต้องมีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางเยอะ ๆ มีพระธรรมทายาท ท่านถามหลวงพ่อว่า ตอนหลวงพ่อนั่ง ใหม่ ๆ เป็นอย่างไรบ้าง หลวงพ่อก็บอกว่า นั่งใหม่ ๆ ก็เมื่อย นั่งมืด นั่งฟุ้ง นั่งหลับ นั่งท้อ นั่งน้อยใจในโชควาสนาบารมี นั่งไปด้วยก็บ่น ไปด้วย ก็เป็นอย่างที่ลูก ๆ เป็นนั่นแหละ ไม่ใช่ของอัศจรรย์หรือของ แปลก หรือเราเป็นคนเดียว แต่ตอนนั้นหลวงพ่อเข้าใจว่า หลวงพ่อ เป็นคนเดียวในโลก ก็บ่นรำพึงกับคุณยาย คุณยายก็ให้กำลังใจ ให้คำแนะนำ ก็ทำความเพียรไปเรื่อย ๆ แต่มันก็ไม่ได้ผล เพราะ ตอนนั้นอยากได้มาก ๆ มาได้ผลตอนที่ปลงตกแล้ว ตอนนั้นปี พ.ศ. ๒๕๐๖ …

นั่งสมาธิแล้วฟุ้ง Read More »

ธรรมทายาทหญิง : เนื่องจากทุกวันนี้รถเมล์ขับซิ่งมาก กลัวว่าเวลายืนหรือนั่งทำสมาธิแล้ว เกิดรถเบรกกะทันหันกลัวจะไถลไปข้างหน้าเจ้าค่ะ หลวงพ่อ : หลวงพ่อว่า รถสมัยนั้นกับสมัยนี้มันก็เหมือน ๆ กันนะ มีอยู่คราวหนึ่งรถชนกัน หรือเกิดอุบัติเหตุอย่างไรไม่ทราบ รถที่นั่ง มันเข้าไปในร้านก๋วยเตี๋ยว เก้าอี้มันพับ ๆ เข้ามา แล้วมาจ่อที่ผู้หญิง ที่นั่งข้าง ๆ เขาก็ไม่เจ็บนะ แต่เขาเป็นลมไปเลย ในรถมีคนไม่เจ็บ อยู่ ๒ – ๓ คน มีหลวงพ่อและคนที่นั่งข้าง ๆ ส่วนกระเป๋ารถกระเด็น หลุดไปเลย หลวงพ่อก็แปลกใจตัวเอง ทำไมตอนนั้นเราเป็นแบบนั้น คือ ไม่รู้สึกตื่นเต้น ตกใจอะไรเลย ใจมันนิ่ง ๆ มีความสุขอยู่ข้างใน แล้วก็ลง จากรถไปขึ้นรถต่อมาหาคุณยายเลย ตอนนั้นก็ไม่ได้นึกอัศจรรย์นะ แต่พอมานึกย้อนหลังแล้วแปลก ทำไมเราเป็นอย่างนี้นะ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ …

กลัวว่าเวลายืนหรือนั่งทำสมาธิแล้ว เกิดรถเบรกกะทันหัน แล้วจะไถลไปข้างหน้า Read More »

ธรรมทายาทหญิง : พระอาจารย์เล่าว่า สมัยที่หลวงพ่อไปเรียนธรรมะกับคุณยาย ขณะอยู่บนรถเมล์ หลวงพ่อจะทำสมาธิไปด้วย อยากขอคำแนะนำหลวงพ่อ เนื่องจากชีวิตประจำวันที่ ต้องไปเรียนในมหาวิทยาลัย ต้องนั่งรถเมล์ในกรุงเทพฯ เป็นเวลานาน ๒ – ๓ ชั่วโมงค่ะ หลวงพ่อ : หลวงพ่อรักธรรมะมาก ในใจหลวงพ่อตอนนั้น มีแต่ คุณยายกับธรรมะเท่านั้น ไม่มีเรื่องอื่นเลย นั่งรถเมล์จากบางเขนไป วัดปากน้ำต้องนั่งรถถึง ๓ ต่อ บางครั้งไปลงปากคลองตลาดก็ต้อง นั่งเรือ แล้วแต่จะไปทางไหน หลวงพ่อก็ไม่รู้จะไปดูอะไร สองข้างทาง ไม่มีอะไรน่าดู มีแต่คนสัตว์สิ่งของ ก็ดูองค์พระในตัวดีกว่า ก็เลย หลับตาดูองค์พระไปเรื่อย ๆ มีความรู้สึกแป๊บเดียวเท่านั้น ลืมตา อีกทีถึงตลาดหมอชิต ลืมตาอีกทีถึงสนามหลวง หลับตาลืมตาอีกที ถึงตลาดพลูแล้ว คือหลับตามองดูองค์พระภายในแล้วมีความสุข ใจสบาย ก็เลยไม่รู้จะไปดูอย่างอื่นทำไม หลวงพ่อก็ทำอย่างนี้ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48

ธรรมทายาทหญิง : หลวงพ่อเอาเงินที่ไหนมาสร้างวัดคะ หลวงพ่อ : ทรัพย์มี แต่อยู่ในกระเป๋าคนอื่น ก็หาจากในกลาง หาในธรรมะนั่นแหละ ที่หลวงพ่อกับคุณยายทำตอนนั้น เพราะ หลวงพ่อไม่รู้จะไปหาจากที่ไหน สมัยหนึ่งเขาเอาทุเรียนมาถวายหลวงปู่วัดปากน้ำ พวกทำ วิชชาอยู่ในโรงงานก็อยากทานทุเรียนบ้าง คุณยายท่านก็ “หลวงพ่อ เจ้าขา ลูกจะขออนุญาตไปฝั่งพระนคร” ปกติคุณยายไม่ได้รับ อนุญาตให้ไปไหนเลย อยู่แต่ในโรงงานทำวิชชาอย่างเดียว หลวงปู่ วัดปากน้ำท่านถาม “จะไปทำไมล่ะ” “ลูกจะไปซื้อทุเรียน” หลวง ปู่วัดปากน้ำบอก “ทุเรียนอยู่ในท้องมึง” คุณยายท่านก็เลยมานั่ง เข้าที่ ก็เอาใจหยุดไป วันรุ่งขึ้น เขาเอาทุเรียนมาถวายพระวัดปากน้ำ แล้วก็มาถวายพวกอยู่ในโรงงานทำวิชชาด้วย สมัยก่อนวัดปากน้ำ หลวงปู่วัดปากน้ำท่านเลี้ยงพระมาก ที่สุดในประเทศไทย ๕๐๐ กว่ารูป หลวงปู่วัดปากน้ำท่านก็บอก กับพวกทำวิชชา ในช่วงที่คุณยายรับช่วงเป็นหัวหน้าเวร “ลูกจันทร์ มึงไปตามเจ้าภาพมาเลี้ยงพระนะ ดูหม้อข้าวให้ดี” คุณยายก็ไป ตามในที่ จะไปตามที่ไหนก็อยู่แต่ในโรงงาน ท่านก็นั่งสมาธิไป ตามเรื่อย ๆ คนก็มาเลี้ยงพระที่วัดปากน้ำ ก็จะมีคนจองเป็นเจ้า ภาพตลอด …

เอาเงินที่ไหนมาสร้างวัด Read More »

ธรรมทายาทหญิง : ลูกอยากเป็นคนมักน้อยสันโดษแบบคุณยาย ต้องทำอย่างไรคะ หลวงพ่อ : ใจต้องไม่ติดข้องในสิ่งใดเลย ไม่ติดคนสัตว์สิ่งของ ไม่ติด กะโหลกกะลา ใจเกลี้ยง ๆ นิ่ง ๆ มันถึงจะดิ่งเข้ากลางไปสุดสายกลาง ความสันโดษ มักน้อย แสดงถึงภูมิปัญญาของคน คือรู้ว่า อะไรคือสิ่งจำเป็นจริง ๆ สำหรับชีวิต ซึ่งพระพุทธเจ้าสรุปแล้ว มีอยู่แค่ ๔ อย่าง คือ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และยา รักษาโรค แค่นี้เพียงพอแล้วที่จะเดินทางไปสู่ที่สุดแห่งธรรม แต่ถ้าหากว่า ภูมิปัญญาหย่อนลงมา ก็จะคิดฟุ้งซ่านต่อไป ต้องมีปัจจัยที่ ๕ ที่ ๖ ที่ ๗, ๘, ๙, ๑๐ เรื่อยไปเลย ยิ่งคิดอย่างนั้น ใจยิ่งหยาบ แล้วยิ่งออกจากกลางไปติดกะโหลกกะลา ติดอะไร สารพัด มันก็หมดเวลาไป เพราะฉะนั้น ความสันโดษ มักน้อย …

คุณยายมักน้อย สันโดษ Read More »

ธรรมทายาทหญิง : ลูกสงสัยว่า ทำไมคุณยายไม่เกิดเป็นผู้ชายคะ หลวงพ่อ : ท่านเล่าให้ฟังเองว่า ท่านมีเศษกรรมเจ้าชู้จากภพ ในอดีต คือ ชาติผ่าน ๆ มา ท่านเป็นผู้ชาย รูปงาม สมบูรณ์ด้วย โภคทรัพย์ มีแฟนเยอะ แฟนบางคนเขามีเจ้าของแล้ว แล้วก็ไป พลาดพลั้งกับเขา ท่านเลยต้องใช้กรรม ใช้ส่วนกรรมไปแล้ว เหลือ เศษกรรมอีกนิดหน่อย ก็หมดสิ้นกันชาตินี้ เพราะชาตินี้ท่านเป็น พรหมจรรย์ ทำวิชชาและสร้างบารมีอย่างเดียว บริสุทธิ์เพิ่มขึ้นไป เรื่อย ๆ เพราะฉะนั้นกระแสกรรมนี้หมดไป ชาติต่อไปเป็นผู้ชาย และเป็นผู้ชายตลอดเรื่อยไปเลย ท่านจะพูดด้วยความอาจหาญ ยืนยันอย่างนี้กับหลวงพ่อตลอดเลย ธรรมทายาทหญิง : คุณยายท่านมีบารมีมาก ไม่น่าเชื่อว่าท่านเลือกเกิดเองไม่ได้หรือเจ้าคะ หลวงพ่อ : มีบารมีมากในระดับหนึ่ง แต่เรายังไม่ชนะพญามาร เขาจึงยังบังคับได้ด้วยกระแสบาปที่ทำเอาไว้ พญามารอย่าทำเป็น เล่นไป เก่งนะ เก่งมาก ๆ ด้วย ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. …

ทำไมคุณยายไม่เกิดเป็นผู้ชาย Read More »

ธรรมทายาทหญิง : ลูกอยากเป็นอย่างคุณยาย คุณยายท่านรักธรรมะยิ่งชีวิต แต่เนื่องจากลูกไม่ได้อยู่ใกล้ชิดคุณยาย อยากขอความเมตตาหลวงพ่อกรุณาเล่าถึง การรักธรรมะของคุณยายว่าท่านทำอย่างไรเจ้าคะ หลวงพ่อ : คุณยายท่านสอนหลวงพ่อเสมอว่า เวลาตาย ใครช่วย เราไม่ได้ เราต้องช่วยตัวเอง เพราะฉะนั้นเวลามีชีวิตอยู่ ท่านจะ พยายามสร้างความดีให้มากที่สุดในทุก ๆ ด้าน ทั้งทาน ศีล ภาวนา ท่านก็ทำอยู่ตลอดเวลา ประการที่ ๒ ที่เป็นหลัก คือ ท่านเกิดมามุ่งไปถึงที่สุดแห่ง ธรรม ใจท่านมุ่งไปถึงตรงนั้นเป็นชีวิตจิตใจเลย ถ้ายังไม่ถึง ท่านก็ ไม่เลิก ท่านมีเป้าหมายชีวิตอย่างนี้ พอมีเป้าหมายชีวิตแล้ว ในชีวิตประจำวันของท่าน ไม่ต้อง มีใครมาบังคับ ไม่ต้องมีใครให้กำลังใจ ท่านให้กำลังใจ ตัวท่านเองทุกวันอย่างสม่ำเสมอ อีกอย่างการนั่งสมาธิ พอไปถึงจุดที่มีความสุข สนุกสนาน แล้ว ก็อยากจะทำไปเอง ไม่ต้องฝืน ตอนนี้ลูกหญิงกำลังอยู่ระหว่าง ฝึกหัด บางครั้งเราไปถึงจุดที่ใจเราสบาย มีความสุข บางครั้งเราก็ไม่ได้ ตรงนี้ เรายังขึ้น ๆ …

ทำไมคุณยายถึงรักธรรมะมาก Read More »

คุณยายท่านสอนว่า ถ้าหยาบไม่ละเอียด แล้วละเอียดจะละเอียดได้อย่างไร ฝึกให้ดีนะ ของใครของคนนั้น ในห้องนอน ในที่พักของเรา ไม่ให้มีฝุ่นเลย และให้มีความปลื้มปีติในการฝึก ไม่ว่าเราจะหยิบ ผ้าเช็ดพื้น จะปัดกวาดเช็ดถู จะทำความสะอาดอะไรก็ตาม ให้ทำ ด้วยใจที่ปีติ เบิกบาน ลูกหญิงทุกคนคือสมบัติพระศาสนาและของโลก อะไรที่จะ ช่วยรักษาสมบัติพระศาสนา คือ ตัวเรา ให้ดีที่สุดจงทำเถิด การรับบุญทำความสะอาดต่าง ๆ จะช่วยให้ร่างกายแข็งแรง เลือดลมในตัวหมุนเวียนดี วิ่งขึ้นวิ่งลงตลอด เลือดลมนักสร้างบารมี จะเคลื่อนไหว จะพลอยทำให้ร่างกายเราสดชื่น เวลานั่งธรรมะ จิตใจเบิกบาน สว่างไสว ล้างจานไป เราก็ล้างใจไปด้วย ฝึกใจไปด้วย ให้ใจใส ๆ ละเอียด ๆ สิ่งที่จะเข้าไปในร่างกายของเรา ไม่ว่าจะเป็นอากาศ อาหาร น้ำดื่ม จะต้องสะอาด บริสุทธิ์ อากาศต้องผ่านมุ้งลวดเข้า มา เพราะฉะนั้นมุ้งลวดก็ต้องไม่ให้มีฝุ่นเลย เราก็ต้องเช็ดให้สะอาด ทุกซอกทุกมุม อากาศบริสุทธิ์จะได้ไหลผ่านเข้าไปในร่างกาย จะได้ไปฟอกเลือดของเราให้ใสบริสุทธิ์ ร่างกายจะได้แข็งแรง จิตใจ …

ข้อวัตรปฏิบัติของคุณยาย Read More »

ภิกษุ ช่วงที่บอกบุญเสาเข็มวิหารหลวงปู่วัดปากน้ำ มีโยมถาม ผมก็บอกไปว่า บุญใหญ่มากเลย แล้วก็อธิบายไปหลายอย่าง เขาบอกตั้งใจว่าจะทำ แต่ขอถามนิดหนึ่งว่า ตั้งแต่บุญกฐินยาย บุญสร้างพระมหาธรรมกายเจดีย์ เสาเข็มพระมหาธรรมกายเจดีย์ แล้วก็มาถึงองค์พระ มาเสาเข็มวิหารหลวงปู่ ทุกบุญก็บอกว่า “บุญใหญ่” คืออยากจะทราบว่า บุญไหนใหญ่กว่ากันครับ แล้วทำไมทำบุญที่วัดพระธรรมกาย จะต้องบุญใหญ่ปิดอบายทุกครั้งครับ หลวงพ่อ : ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ นะ เพราะคนจะไปอบายต้องไป ด้วยจิตที่เศร้าหมอง ไม่ผ่องใส มีอกุศลกรรม จิตมืดดำก็ไปอบาย แต่มาทำบุญที่วัด จิตผ่องใส ไม่เศร้าหมอง เพราะฉะนั้นจึงปิดประตู อบาย มีสุคติเป็นที่ไป บุญไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย แต่ก็ไม่ใช่ไปทำบาปใหม่นะ หมายความว่า ทำบุญแล้วก็รักษาบุญนี้ไปจนกระทั่งหมดอายุขัย ส่วนคำว่า “ใหญ่” เนื่องจากคำที่จะเอาไปเปรียบเทียบกับ สิ่งนั้น ภาษามันมีความจำกัด เหมือนกินข้าวก็มีความสุข เตะบอล ก็มีความสุข ไปทะเลก็มีความสุข เที่ยวบาร์ก็มีความสุข นั่งธรรมะ ก็มีความสุข ไม่รู้ว่าสุขไหนจะใหญ่กว่ากัน เอาไปใช้ปนกันหมด มัน จนด้วยภาษาที่จะนำมาอธิบาย …

บุญใหญ่ปิดอบายอีกแล้ว Read More »

ภิกษุ หลวงพ่อครับ โยมถามว่า เวลาคนมาทำ บุญกับวัดเรามาก ๆ แล้ววัดจน ๆ ในประเทศไทย เขาจะอยู่กันอย่างไร หลวงพ่อ : ก็ให้ทำตามหลักที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงว่าไว้ คือ ศรัทธามีที่ไหน เราก็ไปทำที่นั้น ก็มี ๒ ประเภทนะ ทำเพราะสงสาร เนื่องจากวัดนั้นจน กับทำเพราะวัดนี้ทำงาน ก็มาสนับสนุนกัน แล้วแต่รสนิยมของใคร ถ้าสงสารก็ไปช่วยกัน วัดพระธรรมกายไม่ใช่วัดรวยนะ แต่เป็นวัดทำงาน มาช่วยกัน คนละเล็กละน้อยก็ทำงานกันไป ส่วนวัดที่คนไม่ค่อยเข้า มันก็ น่าคิด ทำไมเขาไม่เข้าวัด หรือไม่ค่อยมีคนไปสนับสนุนจนกระทั่ง วัดทรุดโทรม หรือมีพระน้อย เพราะปกติคนอยากจะทำบุญ อยาก จะได้บุญ วัดก็มีอยู่ พระก็มีอยู่ แต่ทำไมเขาไม่ไปสนับสนุน ปล่อย ให้เป็นอย่างนั้น จนกระทั่งญาติโยมเกิดความสงสาร แต่วัดพระ ธรรมกายเขาไม่ค่อยสงสาร เขามาเพราะจะมาเรียนธรรมะ เขาได้ ประโยชน์ เขาเลยช่วยกันสนับสนุน บางทีก็มีคำถามต่อ ทำไมต้องมาทำเฉพาะที่วัดพระธรรมกาย หลวงพ่อก็บอกเขาไปว่า “เพราะวัดนี้มีธรรมกาย” …

ถ้าคนทำบุญกับวัดพระธรรมกายมาก ๆ แล้ววัดจน ๆ ล่ะ Read More »

ภิกษุ เวลาไปบอกบุญ ทำไมวัดนี้ชอบกำหนดว่าจะต้อง ทำบุญเท่านั้นเท่านี้ครับ หลวงพ่อ : การมีเป้าหมาย จะทำให้มีกำลังใจ มีแรงฮึดที่จะก้าว ไปสู่ตรงนั้นได้อย่างเต็มที่ ถ้าไม่มีเป้า เราก็ทำไปตามกำลัง ไม่ได้ เต็มกำลัง ก็แค่นั้นเอง ที่ให้เขาตั้งเป้าเอาไว้ จะได้มีเป้าในใจว่า เราถึงเป้าที่เราตั้งไว้ หรือยัง สมมติว่า เป้าจะเป็นประธานรอง เราทำคนเดียวไหวไหม ถ้าไม่ไหวเราก็ไปชวนเขามาทำ ทำตอนนี้ได้แค่นี้ ยังไม่พอ ก็ไปตาม คนมาอีก มาเติมให้ถึงเป้า จะได้มีกำลังใจทำ ทุ่มกันอย่างเต็มกำลัง ถ้าไม่มีเป้า เราก็จะทำกันเรื่อย ๆ และที่สำคัญ เราทำเพื่อใคร ก็เพื่อตัวเราเอง ถ้าเราเชื่อ เรื่องกฎแห่งกรรม หว่านพืชอย่างไรได้ผลอย่างนั้น เราทำอย่างไร เราได้อย่างนั้น การตั้งเป้าไว้สูง ๆ จะทำให้เรามีกำลังใจสูง คนที่มาวัดนี้เยอะทั้งเศรษฐีและไม่ใช่เศรษฐี เศรษฐีเงินล้าน พอจะชวนทำบุญ บางทีร้อย ห้าร้อย เขารู้สึกว่าเยอะแล้ว แล้วเขา ก็คุ้นอยู่อย่างนั้น หลวงพ่อเลยมาปฏิวัติใหม่หมด แนะนำเขาไปว่า ทีเอาเงินไปทำอย่างอื่นไม่เกิดประโยชน์ …

ทำไมวัดนี้ชอบกำหนดต้องทำบุญเท่านั้นเท่านี้ Read More »

ภิกษุ หลวงพ่อครับทำไมคนที่บริจาคมากจึงได้รับพระ ของขวัญจากมือหลวงพ่อ ส่วนคนที่บริจาคน้อยได้รับพระ ของขวัญจากพระอาจารย์ครับ หลวงพ่อ : ที่จริงอยากจะแจกด้วยมือตัวเองทั้งหมดนะ เพื่อจะได้มี โอกาสแนะนำเขาว่า ควรทำอย่างไร แต่คนมันเยอะ เวลาน้อย ติด ที่เวลาแค่นั้นเอง เวลาหลวงพ่อจะมอบให้ หลวงพ่อก็นึกอธิษฐาน ขอให้พระอาจารย์ทุกรูปที่มารับพระจากมือหลวงพ่อให้เป็น ตัวแทนช่วยไปทำหน้าที่แจกให้หน่อยเถอะ จะได้ทั่วถึง แล้วก็ ประหยัดเวลา จะได้เอาเวลาที่เหลือนั่งหลับตากันก็แค่นั้นเอง เหตุผลไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙

สาธุชน : บุญในพระพุทธศาสนา กับบุญสังคมสงเคราะห์โลกที่ลูกทำ จะส่งผลแตกต่างกันอย่างไร การทำบุญกับวัดในญี่ปุ่น จะได้ผลบุญแตกต่างจากวัดไทยอย่างไรคะ หลวงพ่อ : บุญสังคมสงเคราะห์กับบุญที่ทำในพระพุทธศาสนา จะส่งผลต่างกัน คือ บุญที่ทำในพระพุทธศาสนาจะส่งผลให้ เกิดในร่มเงาของพระพุทธศาสนา อีกทั้งมีฐานะร่ำรวยมาก ๆ คือ เกิดเป็นชาวพุทธแท้และรวยเหมือนท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีหรือ มหาอุบาสิกาวิสาขา ส่วนบุญที่สงเคราะห์โลก เช่น สร้างโรงเรียน โรงพยาบาล ช่วยเหลือคนยากคนจนก็จะทำให้มีฐานะร่ำรวย แต่จะน้อยกว่า เนื่องจากผู้รับไม่ได้เป็นแหล่งเนื้อนาบุญ และอาจไม่ได้เกิดในร่มเงา ของพระพุทธศาสนา เพราะใจไม่ได้ผูกพันกับพระพุทธศาสนา แต่ ก็ควรทำควบคู่กันทั้งสองอย่าง ต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ไม่ว่าจะทำบุญกับวัดไหนที่ไหนก็ตามก็ต้องดูว่า ท่าน บำเพ็ญสมณธรรมหรือไม่ ประพฤติพรหมจรรย์หรือเปล่า อุดมไป ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา เพียงใด เป็นต้น ถ้าครบองค์ประกอบทุกอย่าง ก็ได้บุญมาก ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ …

บุญสงเคราะห์โลกกับบุญในพระพุทธศาสนา Read More »