krirk

เยาวชนจากโครงการ Peace Revolution : Peace Revolution คือ กลุ่มเยาวชนชาวต่างชาติจากนานาประเทศ ที่สนใจการปฏิบัติธรรม ได้เข้าร่วมโครงการ Peace Revolution ร่วมทำกิจกรรมอย่างตลอดต่อเนื่อง จนกระทั่งได้รับคัดเลือกให้มาปฏิบัติธรรมร่วมกันในประเทศไทย และได้มีโอกาสถามปัญหาหลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ซึ่งท่านเมตตาตอบคำถามผ่านทางจานดาวธรรม (จานดาวเทียม) ในรายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ช่อง DMC)) เยาวชนจากโครงการ Peace Revolution : ถ้าจะทำสมาธิให้ได้ดี เราจำเป็นต้องเป็นคนมีศาสนาหรือเชื่อมั่นในศาสนาหรือไม่ หลวงพ่อ : ไม่จำเป็น ขอแค่ให้เป็นมนุษย์ที่ไม่บ้า ไม่สูญเสียระบบ ประสาทการรับรู้ จะนับถืออะไรก็ได้ เพราะสมาธิเป็นของกลาง เป็นของสากลที่ทุกคนทำได้ เหมือนลมหายใจที่ทุกคนหายใจได้ หรือเหมือนดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ที่ทุกคนเห็นได้ ไม่ว่าจะมีศาสนา หรือไม่มีศาสนาก็ตาม ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๒ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๑๘ …

สมาธิเป็นของสากล Read More »

สาธุชน : ทำอย่างไรเราจึงจะไม่ประมาทในชีวิต เพราะว่าเวลาไม่ประมาทในชีวิตแล้ว จะทำให้ขยันนั่งธรรมะ หลวงพ่อ : ให้เจริญมรณานุสสติ ให้นึกว่าแม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอัครสาวก พระมหาสาวก พระอริยบุคคล ยังต้องละสังขารเข้าสู่นิพพาน ผู้ที่ได้ถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่เรียกว่า โคตรภูบุคคล หรือ ผู้เข้าถึงฌาน เป็นฌานลาภีบุคคลก็ยังต้องละสังขาร แม้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิปกครองทวีปทั้ง ๔ มีฤทธิ์ มี อานุภาพมาก มีรัตนะ ๗ โคจรไปในอากาศได้ก็ยังต้องละสังขาร พระราชา มหากษัตริย์ เศรษฐี มหาเศรษฐี ยาจก วณิพก ละสังขารหมด ให้นึกอย่างนี้ การนึกอย่างนี้เรียกว่า การเจริญมรณานุสสติ หรือถ้านึกอย่างนี้ รู้สึกมันยาวเกินไป ก็มี ๒ คำ จำง่าย ๆ เคยเห็นไหม เวลารถพยาบาลผ่านมา เขาบรรทุกคนเจ็บ แล้วเขาก็ เปิดหวอลั่นไปบนท้องถนนนะ ฟังให้ดีนะ เสียงมันคล้าย ๆ ตายแน่ ตายแน่ ตายแน่ …

ทำอย่างไรจึงไม่ประมาทในชีวิต Read More »

สาธุชน : นอกจากสมาธิแล้ว มีวิธีใดสามารถแก้ทุกข์มนุษย์ได้ครับ หลวงพ่อ : ไม่มีวิธีการใดที่จะทำให้มวลมนุษยชาติ พ้นจากความ ทุกข์ทรมานของชีวิตได้ นอกจากพุทธวิธี คือวิธีของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า ที่พระองค์ทรงพัฒนาฝึกฝนตนเองอย่างไรจนกระทั่ง ดับทุกข์ หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะได้ มีความสุขตั้งแต่วันที่บรรลุ ธรรมจนกระทั่งดับขันธปรินิพพาน และมีชีวิตได้เสวยเอกันตบรมสุข เป็นนิรันดร เพราะฉะนั้น มีวิธีการเดียวเท่านั้น คือ นำคำสอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าขยายไปยังเพื่อนมนุษย์ทุกคนในโลก ให้เขา ได้มาศึกษาเรียนรู้แล้วก็ปฏิบัติจะได้เข้าถึงสันติสุขภายใน เข้าถึง พระรัตนตรัยในตัว แล้วหลังจากนั้นสิ่งดี ๆ ก็จะเกิดขึ้นกับโลกใบนี้ ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

สาธุชน : หลวงพ่อครับ ผมเคยนั่งสมาธิ มีประสบการณ์ที่ดี มีความสบายเกิดขึ้น รู้สึกไม่มีตัวตน หลังจากนั้นก็เริ่มปฏิบัติน้อยลง มาปฏิบัติครั้งนี้ ประสบการณ์ไม่ดีเท่าเดิม ทุกครั้งที่จะถึงรอยต่อช่วงนี้ ก็จะหลุดทุกครั้ง คล้าย ๆ กับสะดุ้งตื่น แล้วก็ต้องเริ่มต้นใหม่ทุกครั้ง ไม่ทราบจะแก้อย่างไรครับ หลวงพ่อ : ต้องทำสม่ำเสมอจ้ะ ที่ผ่านมาชะล่าใจไปนิด ตอนหลัง ไม่ทำต่อเนื่อง พอเราไม่ทำต่อเนื่อง มันก็เหมือนต้องมาเริ่มต้นใหม่ ทุกครั้ง ความต่อเนื่องสำคัญนะ ต้องทำให้ได้ทุกวัน มากหรือ น้อยก็แล้วแต่ ต้องให้ได้ทุกวัน ทั้ง ๆ ที่เรามีความรู้สึกว่าเหมือน ไม่ก้าวหน้า เพราะเรายึดเอาว่า ต้องเห็นภาพชัดเจนเหมือนคน อื่นจึงก้าวหน้า พอเราไม่เห็นก็มีความรู้สึกเหมือนไม่ก้าวหน้า ถึง แม้จะเป็นอย่างนี้ก็ให้นั่งทุกวัน สมาธิจะค่อย ๆ สั่งสมไปทีละเล็ก ทีละน้อย พอถึงจุดที่มันอิ่มตัวเต็มที่ มันก็จะได้ผล ต่อไปถ้าได้ผล แล้ว อย่าทิ้งนะ การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิต ยิ่งอายุมากเท่าไร ยิ่งสำคัญมาก เพราะจะต้องใช้ตลอดเวลาจนกระทั่งถึงวาระสุดท้าย ของเรา …

ต้องสม่ำเสมอในการปฏิบัติธรรม Read More »

สาธุชน : บางคนไม่กล้านั่งสมาธิ เพราะกลัวว่าจะเป็นบ้าครับ หลวงพ่อ : ปัจจุบันนี้ที่ละเลยเรื่องการปฏิบัติ เพราะกลัวว่านั่ง แล้วจะเป็นบ้าบ้าง ที่นั่งแล้วเป็นบ้าไม่ใช่อะไร แต่เพราะคนบ้า มานั่ง หรือประเภทมีเชื้อบ้าอยู่ก่อนแล้ว ตอนที่เชื้อยังไม่กำเริบ ยังไม่สำแดงออกก็ดูปกติ พอสำแดงออกมาตอนนั่งสมาธิก็เลยเหมา ว่า นั่งสมาธิแล้วเป็นบ้า ที่จริงมีเชื้อมาก่อนแล้ว หรือบางคนนั่งแล้วไปเห็นภาพต่าง ๆ ตอนที่จิตยังไม่ บริสุทธิ์ ยังหยุดนิ่งไม่สนิท เห็นภาพที่เก็บสั่งสมไว้ในจิต มันฉาย มาเป็นนิมิตหลอน เห็นโน่น เห็นนี่ เป็นภาพที่น่ากลัวบ้าง ออกมา กลัว แล้วก็ไปเล่ากันต่อ ๆ ว่า ระวังนะ นั่งแล้วจะเห็นนั่น เห็นนี่ เห็นภาพที่น่ากลัว คนที่ไม่ได้นั่ง ได้ยินได้ฟังเข้า ก็กลัวตามไปด้วย ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้นั่งเลย ซึ่งถ้าจิตบริสุทธิ์จริง ๆ เห็นพวกนี้จะเฉย ๆ ก็เหมือนเห็นมนุษย์ธรรมดา ๆ อย่างนี้ แต่รูปร่างพิกลพิการกว่า เล็กน้อยบางประการอย่างมากมาย แต่อารมณ์ที่จะไปเห็นอย่างนี้ …

นั่งสมาธิแล้วเป็นบ้าจริงหรือ Read More »

ภิกษุ การที่เราจะเข้าถึงวิชชาธรรมกาย ระหว่างบุญที่เราสั่งสมมา กับความเพียรที่เรากระทำอยู่นี้ อันไหนจะมีผลให้เราเข้าถึงธรรมได้ดีกว่ากัน หลวงพ่อ : อย่าใช้คำว่าดีกว่าเลย เพราะต้องใช้ประกอบกัน การที่ เรามาถึงจุดตรงนี้ได้ แสดงว่ากำลังบุญของเรามีมากพอแล้ว เหลือ ความเพียรกับทำให้ถูกวิธี เราก็จะสมปรารถนา มันต้องประกอบกัน ถ้าบุญไม่มากพอ มาไม่ถึงตรงนี้ ไม่ได้ยินเรื่องราวเหล่านั้น ก็จะไปได้ยินเรื่องอื่น สนใจเรื่องอื่น เพลิน ๆ กันไป แต่เราเหมือน มีอะไรที่เราไม่รู้มาฉุดเราเข้าสู่อีกสภาวะหนึ่ง เพราะฉะนั้นหลวงพ่อ ขอยืนยันว่า กำลังบุญถึงจุดที่จะเป็นผลไม้ที่สุกงอม เหลือแต่ ทำวิธีการให้ถูกต้อง ความเพียรสม่ำเสมอ เดี๋ยวก็สมปรารถนา ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙

ภิกษุ หลวงพ่อครับ ที่ในพระไตรปิฎกกล่าวว่า คนที่ฟัง ธรรมจากพระพุทธเจ้าแล้วบรรลุธรรม เขาฟังโดยใจจรด ศูนย์กลางกาย หรือว่าฟังด้วยอารมณ์สบายครับ หลวงพ่อ : ฟังด้วยอารมณ์สบาย พระสัมมาพุทธเจ้าเวลาที่พระองค์ แสดงธรรมนี่ ไม่ใช่เรื่องธรรมดานะ ๑ ท่านได้เข้าถึงจริง ๒ มีศิลปะในการถ่ายทอด ๓ แสดงธรรมประกอบด้วยปาฏิหาริย์ ๓ คือ มี อิทธิปาฏิหาริย์ อาเทสนาปาฏิหาริย์ อนุสาสนีปาฏิหาริย์ คือ แสดงฤทธิ์ได้ พูดดักใจคนได้ รู้วาระจิต เป็นต้น เพราะฉะนั้น เวลาท่านพูด ผู้มีบุญที่สั่งสมบุญมาดีแล้วมา ฟังด้วยอารมณ์สบาย ใจก็กลับเข้าไปสู่ที่ตั้งดั้งเดิมที่อยู่ในปริมณฑล ของจิต เมื่อจิตเข้าไปตั้งมั่นอยู่ที่เดิม จิตก็ผ่องใส บริสุทธิ์ ถูกส่วน ก็เห็นความบริสุทธิ์เบื้องต้นเป็นดวงธรรมใส เห็นปฐมมรรค เดี๋ยวก็ พรึบเข้าไปถึงรัตนะทั้งสาม ถึงไตรสรณาคมน์ ถึงพุทธรัตนะ ธรรม รัตนะ สังฆรัตนะ ที่มีอยู่แล้วภายใน และอีกประการหนึ่ง ผู้ฟังมีบุญเก่าด้วย ผู้แสดงบรรลุจริง และมีศิลปะในการถ่ายทอด …

ฟังธรรมแล้วบรรลุธรรม Read More »

ภิกษุ หลวงพ่อมีเคล็ดลับความสำเร็จในชีวิตอย่างไรครับ หลวงพ่อ : “หยุดเป็นตัวสำเร็จ” แต่ก็ยังไม่สำเร็จถึงจุด สำเร็จ ไปในระดับหนึ่ง เพราะสิ่งที่หลวงพ่อตั้งใจทำยังไม่บรรลุเป้าหมาย มันได้แต่สิ่งที่เราเห็นแค่นั้นเอง สิ่งที่อยากจะทำ มันยากจังเลย คือ รวมทีมทำวิชชาซึ่ง กระจัดกระจายกันอยู่ กำลังจะรวม แล้วถ่ายทอด แล้วทำงานเป็นทีม ทำควบคู่กันไป แล้วอยากจะให้เขาได้พิสูจน์ ได้เป็นพยานการ ตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่กล่าวไว้ในพระไตรปิฎก และอยากให้ทุกคนในโลกได้รู้ มันยังไปไม่ถึงจุดตรงนั้น นอกจาก ได้รู้แล้ว รวมทีมกันมุ่งไปถึงที่สุดแห่งธรรม เป็นไปตามขั้นตอน อย่างนี้ แต่มันยังไม่ถึงจุดตรงนั้น เพราะฉะนั้นตอนนี้บรรลุ เป้าหมายได้แค่ระดับหนึ่งเท่านั้นเอง ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙

ภิกษุ : การฝึกสมาธินำมาใช้กับการศึกษาเล่าเรียน และในชีวิตประจำวันของนิสิตนักศึกษาได้ไหมครับ หลวงพ่อ : สมาธิเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญา ไม่ว่าเราจะศึกษาอะไร ก็แล้วแต่ ถ้าศึกษาในระดับใจที่ผ่องใส มีอารมณ์ดี อารมณ์สบาย จิตตั้งมั่น จะทำให้การศึกษาไม่ว่าทางโลกหรือทางธรรมมันดีทั้งนั้น การฝึกสมาธิเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายที่มีอยู่แล้วในตัวนี้ จะทำให้ใจตั้งมั่นได้ตลอดเวลา คือภายในเราเห็นองค์พระ ข้างใน เราหยุดนิ่ง แต่ข้างนอกเราเคลื่อนไหว ทำให้ใจกลับเข้าไปสู่แหล่ง ของสติปัญญา ใจก็จะถูกหลอมให้สมบูรณ์ไปด้วยสติปัญญา เวลา เรานำออกมาใช้ศึกษาต่าง ๆ มันก็ศึกษาได้คล่องกว่าตอนที่อารมณ์ ไม่ดี อารมณ์ไม่สบาย ใจไม่ตั้งมั่น ยิ่งเข้าถึงดวงธรรม ถึงกายภายใน จิตยิ่งตั้งมั่นได้ดีเพราะมี ที่ยึด มีความสว่าง มีดวงธรรม มีกายภายใน มีองค์พระ ยิ่งหากเรา เข้าไปถึงกายที่ลึก ๆ ละเอียด ๆ ไป ยิ่งศึกษาได้ดียิ่งขึ้น เพราะมัน ไม่เครียด ถ้าไม่มีสมาธิแล้วเครียด ไม่ได้ผล งานทุกงานทั้งทางโลกและทางธรรม จะได้ผลงานที่ดี ถ้า ทำด้วยใจที่เป็นสมาธิ ๑๗ มีนาคม …

สมาธิกับการเรียน Read More »

สาธุชน : หลวงพ่อครับ ผมนั่งแล้วเห็นหน้าคู่อริเก่า ๆ ควรทำอย่างไรดีครับ หลวงพ่อ : ก็ต้องสร้างนิสัยใหม่ มองทุกคนเป็นเพื่อนร่วมทุกข ์ เกิดแก่เจ็บตายเหมือนกับเราหมดทั้งสิ้น ทุกคนไม่อยากทำในสิ่ง ที่เราไม่ชอบหรอก เพราะทุกคนมีความรักตัวอยู่ เขาก็ไม่อยากจะ ทำความผิดพลาดอะไรเกิดขึ้นให้เราทุกข์ใจ และใคร ๆ ก็ไม่อยาก ให้เขาทำ แต่มันมีสิ่งหนึ่งที่บังคับอยู่ในใจเขา เขาสู้ไม่ได้ มันแพ้ทุกที เขาก็เลยพลาดพลั้งทำอย่างนั้น หน้าที่ของเรา ในฐานะที่มาถึงแสงสว่างก่อน เรารู้ว่าสิ่งนี้ ไม่ดี เราก็ให้อภัยเขาก็จบกันไป สิ่งที่เธอทำกับฉัน ฉันให้อภัยเธอ ฉันไม่ถือ ไม่ถือก็ไม่หนักนะ ถ้าถือที่มือก็หนักที่มือ ถือที่บ่าก็หนัก ที่บ่า ถ้าถือที่ใจก็หนักที่ใจ ถ้าวางที่มือก็ไม่หนักมือ วางที่บ่ามันก็ ไม่หนักบ่า วางที่ใจก็ไม่หนักใจก็แค่นั้นแหละ แล้วเราจะได้มานั่ง อย่างมีความสุข ช่วงที่นั่ง สิ่งที่ควรคิด คือนึกถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่าไปนึกถึงเขา นึกแล้วไม่เกิดประโยชน์ นึกถึงองค์พระใส ๆ นึกถึง ดวง นึกถึงสิ่งที่ทำให้มีความสุข ทำอย่างนี้บ่อย …

นั่งธรรมะเห็นหน้าคู่อริ Read More »

สาธุชน : ที่หลวงพ่อเคยพูดว่า พึงทำความสำเร็จให้เกิด ขึ้น เพราะความสำเร็จมีอยู่แล้ว หมายความว่าอย่างไรครับ หลวงพ่อ : คือความสำเร็จ ทุกสิ่งทุกอย่างมีอยู่ในตัวของเราหมด เลยนะ ความเพียรก็มีอยู่ในตัว สติก็มีอยู่ในตัว ปัญญาก็มีอยู่ในตัว ความขยันก็อยู่ในตัว แล้วแต่ว่าเราเอามาใช้แค่ไหน ถ้าเราเอามาใช้ มันก็ใช้ได้ ยกตัวอย่าง เช่น เวลาเราขี้เกียจ ถ้าเราดึงความขยันมาใช้ คือรีบทำตอนนั้นเลย ทำบ่อย ๆ จนกระทั่งเกิดความเคยชิน เดี๋ยวความ ขยันก็จะมีอานุภาพครอบงำความเกียจคร้านในการนั่งธรรมะได้ ความสำเร็จก็เช่นเดียวกัน มันมีจุดแห่งความสำเร็จอยู่ ไม่ว่าจะทางโลกทางธรรม เป็นจุดที่สบายที่สุด ถ้าหากเราทำใจของ เราให้สบาย ๆ มันจะไปถึงจุดตรงนั้นเอง เพราะจุดตรงนั้นเป็นจุดที่ สบาย เราจะต้องทำให้เหมือนกัน แล้วมันจะดูดเข้าไปหากัน แล้ว ความสำเร็จก็จะเกิดขึ้น ทางโลกก็เช่นเดียวกัน ความสำเร็จก็คอยเราอยู่ อุปสรรค ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะต้องเอาชนะมัน ทำไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวความสำเร็จก็จะเกิดขึ้นได้ ความสำเร็จจะไม่เกิดขึ้น ในกรณี ที่เราไม่ดึงเอาความตั้งใจจริงมาใช้ คือแทนที่เราจะเดินทางต่อไป เรากลับหยุดเสียตรงนั้น …

ความสำเร็จมีอยู่แล้วในตัว Read More »

สาธุชน : สมมติว่าวันนี้เรานั่งเป็นอย่างนี้ พรุ่งนี้เราเริ่มนั่งใหม่ ต้องนึกถึงประสบการณ์สุดท้าย หรือเปล่าคะ หลวงพ่อ : อันนี้สำหรับคนที่เขาทำเป็นแล้ว มั่นคงแล้ว เขาสามารถ ทำต่อได้เลย เช่น เมื่อวานเราเห็นดวงสว่าง วันนี้ดวงสว่างยังติด อยู่กับตัวเราตลอด ไม่ว่าเราจะนั่งนอนยืนเดิน หกคะเมนตีลังกา เคลื่อนไหวกายก็ยังอยู่ อย่างนี้ทำ ต่อไปเลย หยุดเข้าไปเรื่อย ๆ เลย แต่บางคนเมื่อวานเห็นดวง อ้า วันนี้หาไม่เจอแล้ว อย่างนี้ ต้องเริ่มต้นใหม่อย่างง่าย ๆ ณ จุดที่ไม่มีอะไร ที่เรามั่นใจว่าตรงนี้ ศูนย์กลางกาย ทำสบาย ๆ ทำนิ่ง ๆ ไปเถิด พอใจเราไม่กังวลกับ อะไร เราจะเห็นหรือไม่เห็น เราต้องการแค่ทำหยุดกับนิ่ง ปรับที่ใจ ไม่ไปปรับที่ภาพนะ คือใจเราให้นิ่ง ๆ อย่างเดียว เดี๋ยวก็ชัดขึ้นมา เกิดขึ้นมาเองเลย ทำอย่างนี้นะ แล้วจะสมหวัง ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. …

เอาประสบการณ์ล่าสุดเป็นจุดเริ่มต้นได้หรือไม่ Read More »

สาธุชน : ถ้าเรานั่งเวลา ๓ ทุ่ม แล้ววันต่อไปเราจำเป็นไหมที่จะต้องนั่งเวลา ๓ ทุ่ม หลวงพ่อ : ไม่จำเป็น เอาสะดวกและสบาย แต่ให้สม่ำเสมอนะ ตอนไหนก็ได้ จริง ๆ แล้วควรจะทำตลอดเวลาด้วยซ้ำไป หมายความ ว่า เวลานั่งเราก็ทำ เวลายืนเราก็ทำ นั่งนอนยืนเดิน หรือทำภารกิจ อะไรก็แล้วแต่ กวาดบ้าน ถูบ้าน ทำงาน ทุกภารกิจเราก็ทำไป พอมีเวลาว่างนิดหนึ่ง ชำเลืองดูศูนย์กลางกาย พระอยู่ไหม อ้อ อยู่ แต่ไม่ชัดไม่เป็นไร ดวงอยู่ไหม อ้อ อยู่ ไม่ชัดก็ไม่เป็นไร ทำความ คุ้นเคยอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ถ้าเราทำอย่างนี้ตลอดเวลา จะคุ้นเคยกับศูนย์กลางกาย และไม่น่าเชื่อเลย ขณะที่เรากำลังคุยกับแขก กำลังโทรศัพท์หรือ ทำอะไรก็แล้วแต่ ก็ยังเห็นอยู่ นี่เป็นความอัศจรรย์ ถ้าเราทำเป็น แล้วนะ โดยเริ่มจากที่ได้บ้าง ไม่ได้บ้างไปก่อนอย่างนี้แหละ มีได้ อย่างนี้หลายคน …

ต้องนั่งธรรมะเวลาเดิมทุกวันไหม Read More »

สาธุชน : เราควรนั่งสมาธิเวลาไหนดีคะ หลวงพ่อ : เวลาที่เรามีความพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ บางคน พร้อมตอนตื่นนอนใหม่ ๆ เพราะตอนนั้นอารมณ์เก่าที่คั่งค้างมัน หายไปแล้ว อารมณ์ใหม่เราก็ยังไม่เจอ มีเวลาพอสมควรก็ให้นั่ง ตอนตื่นนอนตอนเช้า ๆ สำหรับบางคนนะ บางคนตอนเช้าไม่สะดวก ต้องรีบไปทำงาน มีเวลาช่วงกลางวัน เราก็นั่งตอนกลางวัน บางคนก็ช่วงก่อนนอน อาบน้ำพอใจสบาย ก็นั่งตอนนั้น บางวันก็ไม่เหมือนกันอีก จะไปกำหนดกฎเกณฑ์ว่า เราจะต้องอย่างนี้ทุกวันไม่ได้ เอาความพร้อมของเราเป็นหลัก มีความสะดวก มีความพร้อมอย่างไร เช้า สาย บ่าย เย็น กลางวัน กลางคืน อะไรก็แล้วแต่ ขอให้ทำสม่ำเสมอทุกวันเท่านั้น อย่าให้ขาดเลยแม้แต่วันเดียว ไม่ว่าจะเหนื่อย จะง่วง จะเพลีย จะ มีเรื่องคั่งค้างอะไรในใจก็ช่างมัน นั่งนะ หลับมั่ง ตื่นมั่ง ฟุ้งมั่ง ก็ทำ ไปเถอะ ให้สม่ำเสมอ ง่วงเราก็หลับ เมื่อยก็ขยับ ฟุ้งก็ลืมตา แล้วก็ เริ่มต้นใหม่อย่างง่าย …

ควรนั่งธรรมะเวลาไหน Read More »

สาธุชน : นั่งธรรมะแล้วหลับ มีวิธีแก้อย่างไรคะ หลวงพ่อ : ถ้าใจเป็นเหตุ เราต้องนึกถึงแสงสว่างเหมือนมีดวง อาทิตย์อยู่ในท้อง แสงสว่างมันจะค้ำดวงตา จะทำให้ไม่ง่วง ถ้าสาเหตุมาจากกาย เช่น ทานมากไปก็ทำให้ง่วง ก็ต้อง ทานให้พอดี เดินให้อาหารย่อยก่อนสักชั่วโมง แล้วค่อยมานั่ง ถ้า เมื่อคืนนอนน้อยก็ต้องปล่อยให้นั่งหลับสักพัก พอสดชื่นก็ทำต่อ แต่อย่าไปนอนหลับนะ ทำแค่นี้ เดี๋ยวหาย และเมื่อไรเราหาความ พอดีได้ ใจวางพอดี จะสบาย ไม่ง่วงเลย ความง่วงหายไปหมดเลย ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ โอวาท หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม ๑ https://www.dhamma01.com/book/48 ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑