krirk

บุญบูชาข้าวพระ สิ่งนี้บังเกิดขึ้นได้ยาก และเป็นบุญใหญ่ที่จะติดตามตัวเราไปในภพเบื้องหน้า ที่ว่าเป็นบุญใหญ่ เพราะว่าไปถูกตัวจริงของความเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอรหันต์ในอายตนนิพพาน ด้วยอานุภาพของวิชชาธรรมกายที่มหาปูชนียาจารย์ท่านเชี่ยวชาญ การทำบุญทั่วไปว่าได้บุญเยอะแล้ว เช่น เรานำปัจจัยไทยธรรมถวายพระภิกษุสามเณรผู้ประพฤติธรรมอย่างนี้ได้อานิสงส์มาก แต่บุญบูชาข้าวพระแบบเข้าถึงตัวจริงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านับอสงไขยพระองค์ไม่ถ้วน อุปมาผลบุญที่ได้เหมือนฝนตกลงมาในห้วงจักรวาล ที่ไม่มีลมพายุ เป็นจักรวาลที่โล่งๆ ว่างๆ อย่างนั้นหลายๆ ฟ้าครอบ คือ เป็นอสงไขยอัปปมาณังหลายๆ ครั้ง นี่อุปมาให้ฟัง กำลังบุญอย่างนี้จึงจะพอที่จะแก้ไขวิบากกรรมวิบากมารที่เราทำข้ามชาติมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ให้หลายๆ วิบากกรรมหนักเป็นเบา เบาเป็นหาย แล้วก็ตั้งผังใหม่ที่เหมาะสมต่อการสร้างบารมีของเราต่อไปในอนาคต เมื่อเราลงมาเกิดสร้างบารมีในทุกๆ ครั้งนั่นแหละ ที่จะทำให้เราได้มนุษย์สมบัติ ทิพยสมบัติ และนิพพานสมบัติ ปิดอบาย ไปสวรรค์ มีสุขในปัจจุบัน เป็นต้น หลวงพ่ออยากให้ลูกๆ ทุกคนได้บุญเยอะ ไม่อยากให้ขาดวันอาทิตย์ต้นเดือน ส่วนวันอาทิตย์ธรรมดา ถ้าเราติดภารกิจที่จำเป็นจริงๆ หรืออยู่ห่างไกล เราไม่มาบ้างก็ไม่เป็นไร แต่อาทิตย์ต้นเดือนนี้ต้องมากันนะ ไม่อยากให้ตกบุญ ปีหนึ่งก็มีเพียง ๑๒ ครั้งเท่านั้น ไม่ควรขาดกันนะ บุญทุกบุญที่เราทำมีความสำคัญมากๆ ทำครั้งหนึ่งใช้ได้หลายครั้ง เหมือนรถยนต์ เขาใช้เวลาแค่ ๑ นาที ในการผลิตให้สำเร็จรูปเป็นรถยนต์ขึ้นมา …

๓๗. อย่าขาดบุญบูชาข้าวพระ Read More »

วันอาทิตย์ต้นเดือน บูชาข้าวพระอย่าขาดกันนะ แม้วันอาทิตย์ธรรมดา หากมีความจำเป็นเราอาจจะขาดได้บ้าง เฉพาะผู้ที่ไปมาวัดได้สะดวก แต่วันอาทิตย์ต้นเดือนอย่าขาด เพราะว่าเป็นบุญใหญ่ ซึ่งบังเกิดขึ้นได้ยาก ต้องมีการบังเกิดขึ้นของวิชชาธรรมกาย สิ่งนี้จึงจะบังเกิดขึ้นได้ไม่ใช่ของง่ายเลย ดังนั้น อาทิตย์ต้นเดือนต้องมาวัด และอย่ามาตามลำพัง ให้ชวนผู้ที่เป็นที่รักของเรามาด้วย แม้แต่เด็กตัวเล็กๆ ถ้าตัวเล็กมาก ที่เรายังควบคุมเสียงร้องของเธอยังไม่ได้ เราก็เอาไว้ขอบนอก ถ้าควบคุมได้ เราก็เอาเขยิบเข้ามา เพื่อจะได้ปลูกฝังวัฒนธรรมชาวพุทธ การบูชาข้าวพระอย่างนี้ เป็นบุญใหญ่ เพราะจะต้องเข้าถึงวิชชาธรรมกายจึงจะทำอย่างนี้ได้ บุญเกิดขึ้นมากในระดับที่เราเอามาแก้ไขวิบากกรรมวิบากมารของเราได้เร็วแรงสามารถย่นย่อระยะเวลาในการเดินทางที่ไปสู่จุดหมายปลายทางที่จะต้องไปเป็นทีมนี้ได้สั้นเข้า ใกล้เข้า กลั่นแก้วิบากกรรมจากหนักเป็นเบา เบาเป็นหาย เพราะฉะนั้น ในทุกๆ วันอาทิตย์ต้นเดือน ต้องมากันนะ เป็นบุญใหญ่พิเศษ ที่เราไม่ควรขาดเลย ๑ เดือน มีเพียงครั้งเดียว ๑ ปี มีเพียง ๑๒ ครั้งเท่านั้น เราทำต่อเนื่องกันมา ๕๐ กว่าปีแล้ว ที่ว่าเป็นบุญใหญ่ เพราะโอกาสที่จะน้อมนำไทยธรรมไปถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระธรรมกายของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ทั้งหลายที่ดับขันธปรินิพพานนานมาแล้วนับอสงไขยพระองค์ไม่ถ้วนอย่างนี้ ไม่ใช่เกิดขึ้นได้ง่าย เป็นสิ่งที่ยาก ต้องมีการบังเกิดขึ้นของพระพุทธศาสนา และวิชชาธรรมกายที่มีเป้าหมายในการปราบมารประหารกิเลสให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ และไปสู่ที่สุดแห่งธรรมบังเกิดขึ้นนั่นแหละ สิ่งนี้จึงบังเกิดขึ้นได้ เพราะฉะนั้นเราจึงไม่ค่อยคุ้นเคยกันเท่าไร …

๓๖. บูชาข้าวพระแบบเข้าถึง Read More »

คนในโลกนี้ระลึกนึกถึงผู้ที่ละโลกแล้วด้วยน้ำตา คือ ให้น้ำตา ให้ความโศก ให้ความบ่นเพ้อพิไรรำพัน ซึ่งไม่เป็นประโยชน์ต่อตัวเองและผู้ที่ตายแล้ว คนในโลกมักจะเป็นกันอย่างนี้ เพราะว่าขาดสติกับปัญญา ขาดความรู้ตามความเป็นจริงของชีวิตว่า ความแตกดับของชีวิตนั้นเป็นของธรรมดา การละโลกก็เป็นของธรรมดา ไม่ใช่อัศจรรย์อะไร ไม่เหมือนกับดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศเหนือ แล้วตกทางทิศใต้ นั่นถึงจะเป็นเหตุอัศจรรย์ แต่ความตายไม่ใช่อัศจรรย์ คนในโลกนี้ส่วนมากระลึกนึกถึงผู้ที่ตายแล้วด้วยน้ำตา ด้วยความโศก ทำลายตัวเองให้เศร้าหมอง ให้ขุ่นมัว แล้วเป็นเหตุพลอยให้หมู่ญาตินั้นเศร้าหมองขุ่นมัวตามไปด้วย เขาระลึกนึกถึงผู้ตายกันอย่างนี้ เขาให้ความรักแก่ผู้ตายด้วยความโศก ด้วยความแห้งใจ ซึ่งเป็นวิธีที่ผิด เหมือนชักศึกเข้าบ้าน หรือให้ของแสลงกับคนป่วย ตัวเราก็ป่วยอยู่แล้ว แต่ให้ของแสลง คือความเข้าใจผิดกับใจซึ่งป่วยทางใจอยู่แล้วให้เพิ่มพูนมากขึ้น แต่ผู้ที่ฉลาดมีปัญญา จะระลึกนึกถึงผู้ที่เป็นที่รักที่ละโลกไปแล้ว ด้วยการบำเพ็ญบุญ แล้วอุทิศบุญกุศลไปให้ โดยทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว ที่เข้าใจโลกและชีวิตอย่างแท้จริง ใครทำอย่างนี้ได้ชื่อว่าเดินตามรอยบาทของพระพุทธองค์ ท่านไปถึงไหนก็เดินตามท่านไปถึงนั่น ท่านไปถึงสวรรค์ เราก็เดินตามท่านถึงสวรรค์ ท่านเดินถึงพรหม ก็เดินตามท่านถึงพรหม ท่านเดินถึงอรูปพรหม ก็เดินตามท่านถึงอรูปพรหม ท่านเดินถึงพระนิพพาน ก็เดินตามท่านถึงพระนิพพาน ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๗ พระธรรมเทศนา โดย …

๓๕. อย่าร้องไห้ Read More »

เมื่อเราไปชวนใครมาทำบุญ คนมีบุญมาก อินทรีย์แก่ เขาก็ทำทันที คนมีอินทรีย์ปานกลาง เขาก็ทำเฉยๆ คนมีอินทรีย์อ่อน ฟังแล้วเขาก็ต่อต้าน ก็ไม่เห็นจะต้องเก็บมาเป็นทุกข์เป็นร้อนใจ เราเป็นนักสร้างบารมี จะต้องไม่เก็บสิ่งที่ไร้สาระมาทำให้เราทุกข์กายทุกข์ใจนะลูกนะ กายและใจเราควรจะถูกสั่งสมด้วยบุญ บารมี ความสุข พลังแห่งความดี ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นต้นแบบของโลก โลกยังขาดแคลนต้นบุญต้นแบบอย่างนี้ เราจึงจำเป็นต้องมาเกิดพร้อมๆ กัน เพื่อจะเป็นต้นบุญต้นแบบของเขา และผู้ที่จะเป็นต้นบุญต้นแบบได้ ต้องทำความเข้าใจกับโลกให้ดี กับสรรพสัตว์ทั้งหลายก็ดี กับมวลมนุษยชาติก็ดี ทุกชาติ ทุกภาษา ทุกศาสนาเป็นอย่างนี้ทั้งนั้น อินทรีย์แก่ อินทรีย์ปานกลาง อินทรีย์อ่อน เวลาเจออย่างนี้แล้วเราจะได้ไม่ทุกข์ใจ เพราะฉะนั้นนับจากวันนี้เป็นต้นไป อย่าเก็บสิ่งไร้สาระมาให้รกรุงรังตัดทอนกำลังใจของเรา ให้ทุกสิ่งที่เราพบเจอเป็นสิ่งที่นำมาซึ่งกำลังใจ พลังใจ บุญบารมีของเรา และก็ความสุขใจนะลูกนะ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 1 สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

ต้องสู้นะ ถึงจะชนะ ตั้งเป้าหมายไว้ แล้วเราก็เดินไปสู่เป้านั้น หากเราทำตามลำพังไม่ได้ มันก็มีทางออก คือ ไปชวนคนอื่นมาทำด้วย ถามว่าเหนื่อยไหม ก็เหนื่อยนะ เหนื่อยแต่มีความสุข แล้วได้สร้างบารมี เราจะมีบุญที่ไปชวนคนทำความดี บุญนี้จะส่งผลให้เรามีบริวาร พวกพ้องที่ดีๆ มีพรรคมีพวก ความสะดวกมันก็มี ถ้าเราทำตามลำพัง ไม่ไปชวนคนอื่นเขาทำด้วย เรารวยตามลำพัง แต่พวกพ้องบริวารหายาก เราต้องรวยด้วย มีพรรคมีพวกด้วย มีบริวารที่ดีด้วย ซึ่งจะได้มานั้น เราก็ต้องเหนื่อย ออกแรงกันหน่อย ความสำเร็จก็จะเกิดขึ้นได้ ไม่ได้ยากอะไร มันยากอยู่ที่ไม่ได้ทำ หรือไปคิดแทนคนอื่น เขาคงไม่ทำมั้ง เกรงใจเขา กลัวว่าจะไปรบกวน ไปเบียดเบียนเขา ความเกรงใจเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าจะชวนใครทำความดี ไม่ต้องเกรงใจ เราไม่ได้เอาของเขามาเข้ากระเป๋าเรา เราไปชวนเขาทำความดี เพราะฉะนั้นอย่าไปคิดแทนเขา กลัวเขาจะลำบาก กลัวเขาจะไม่ทำอะไรต่างๆ อย่าไปเอา ผังวิตกกังวลคิดแทนอย่างนี้มา ตรงข้าม เรากลับเป็นผู้ช่วยรักษาสมบัติของเขาให้ติดไปในภพเบื้องหน้า เรากำลังไปรื้อผังจน ผังลำเค็ญของเขา แล้วช่วยสร้างผังใหม่ให้เขา คือ ผังรวย ผังมหาเศรษฐีผู้ใจบุญ ผังมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง เรามีหน้าที่แค่เดินไปหาเขา …

๓๓. ทำหน้าที่กัลยาณมิตร Read More »

ช่วงนี้ให้ลูกหลานหลวงปู่ทั่วโลกนึกน้อมเอาภาพพระเดชพระคุณหลวงปู่ จะเป็นภาพใดก็ได้ที่เราชอบ นึกน้อมอาราธนาท่านให้มาสิงสถิตอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้ท่านหันหน้าออกไปทางเดียวกับตัวของเรา อาราธนาท่านให้กลั่นกาย วาจา ใจ ของเราให้ใส สะอาด บริสุทธิ์ เชื่อมสายบุญ สายสมบัติ ทั้งโลกียทรัพย์และอริยทรัพย์ให้ติดตัวเราทั้งในปัจจุบันนี้และในภพชาติเบื้องหน้าไปทุกภพทุกชาติ ตราบกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม ทำจิตให้เลื่อมใสด้วยความเคารพบูชาในพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร ที่การบังเกิดขึ้นของท่าน ทำให้เราเข้าใจแจ่มแจ้งในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำให้เราดำเนินชีวิตได้ถูกต้อง ปิดอบาย ไปสวรรค์ และมีความสุขในปัจจุบัน อาราธนาท่านให้คุมบุญคุมบารมี กลั่นกาย วาจา ใจของเราให้ใสสะอาด บริสุทธิ์ แล้วก็เติมบุญเติมบารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิ เฉียบขาด สมบัติ คุณสมบัติ ลาภยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน และวิชชาธรรมกายให้กับพวกเราทุกคน ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม …

๓๒. นึกถึงหลวงปู่ Read More »

การที่เราได้บูชามหาปูชนียาจารย์ บูชาบุคคลที่ควรบูชาด้วยประทีป แสงสว่าง จะทำให้เราเป็นผู้มีดวงปัญญาที่สว่างไสว มีดวงตาที่สดใส สวยงาม ปราศจากโรคเกี่ยวกับดวงตา สมบูรณ์ด้วยมังสจักษุ ทิพยจักษุ ปัญญาจักษุ สมันตจักษุ และธรรมจักษุ กระทั่งมีดวงตาเห็นธรรม ได้บรรลุธรรมโดยเร็วพลัน ธรรมอันใดที่พระเดชพระคุณหลวงปู่* ท่านได้บรรลุ เราก็จะมีส่วนในการบรรลุธรรมนั้นด้วย ซึ่งธรรมที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านได้บรรลุ เป็นธรรมอันประเสริฐ เป็นธรรมอันวิเศษ มีความศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธิ์ มีเดช มีอานุภาพมาก ทำให้ท่านเป็นผู้ที่ถึงพร้อมด้วยคุณธรรม คุณวิเศษ มีความศักดิ์สิทธิ์ มีอานุภาพที่ไม่มีประมาณ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 1 สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

บุญที่เราได้ถวายที่ดินไว้ในพระพุทธศาสนา บุญนี้ถือว่าเป็นเบื้องต้นของบุญทุกๆ บุญ ที่จะเกิดขึ้นตามมาอีกมากมาย เป็นบุญรากฐานที่รองรับการสร้างบารมีทั้ง ๓๐ ทัศของเรา ให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ เหมือนต้นไม้ใหญ่ที่เจริญงอกงามผลิดอกออกผล ก็เพราะได้อาศัยแผ่นดินเป็นที่ตั้ง บุญใหญ่ทั้งหลายที่จะเกิดขึ้นได้ก็ต้องอาศัยแผ่นดิน เป็นที่สำหรับสร้างบารมี ผลบุญนี้จะส่งผลให้เราได้เป็นราชาราชินีที่ดิน คือ มีที่ดินมากมายเป็นของตัวเอง มีที่อยู่อาศัยอันเป็นสัปปายะ สะดวก สบาย อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการสร้างบารมี แล้วก็จะได้สร้างบารมีไปจนตลอดอายุขัย ไม่ว่าจะก้าวไปที่ใดก็จะได้รับการต้อนรับเชื้อเชิญเป็นอย่างดี ให้เราเข้าพักอาศัยด้วยความเต็มใจ ราวกับว่าเขาได้เชื้อเชิญบุคคลวิเศษผู้มีสิริมงคลที่มาเยี่ยมเยือนเขา เราจะเป็นที่รักของเจ้าของสถานที่ เป็นที่รักของมนุษย์และเทวาทั้งหลาย การถวายที่ดินเป็นสัญลักษณ์ของผู้มีจิตใจหนักแน่น ก็จะทำให้เราเป็นผู้ที่มีจิตใจหนักแน่นประดุจแผ่นดิน เราจะมีพลังใจอันสูงส่ง ที่จะสามารถเอาชนะกิเลสอาสวะทั้งหลายได้ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 1 สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

อย่าลืมว่า เรามาเกิดเพื่อสร้างบารมี ไม่ใช่เพื่อวัตถุประสงค์อื่น เรามีเวลาอยู่ในโลกมนุษย์นี้เพียงเล็กน้อย ไม่ช้าเราก็ต้องตาย ชีวิตหลังความตายยาวนานเป็นหมื่น เป็นแสน เป็นล้านปี ถ้าหากเราทำดี สร้างบุญบารมีเอาไว้มากในเมืองมนุษย์ เวลาไปเสวยผลบุญมันก็ยาวนาน แล้วก็จะอยู่ในหมู่เทพเทวาที่มีอานุภาพ มีศักดิ์ใหญ่ มีบารมีมากๆ มีรัศมีมาก มีบริวารสมบัติมาก ในเทวโลกนั้นมีความเป็นธรรมในสังคม คือ ใครสร้างบุญมาก ก็จะไปอยู่ในหมู่ของเทวาผู้มีฤทธิ์ มีอานุภาพมาก มีรัศมีมาก มีความสุข สะดวกสบายมาก ถ้าสร้างบุญปานกลางก็จะอยู่ในเทพที่มีบุญปานกลาง มีศักดิ์ปานกลาง มีบริวารสมบัติปานกลาง ถ้าเราทำบุญน้อย แม้ขึ้นไปอยู่ชั้นเดียวกันก็อยู่รอบนอก อยู่ขอบภพ เพราะฉะนั้น ถ้าหากเราสร้างบุญเต็มที่ ชีวิตหลังความตายนั้นยาวนาน เราก็จะได้ไปเสวยผลบุญอย่างเต็มที่อย่างสมศักดิ์ศรี และเวลาเคลื่อนย้ายจากกายหยาบไปสู่กายทิพย์ก็จะไปอย่างสง่างาม ๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๕ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 1 สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่

เราเกิดมาสร้างบารมี ก็ต้องสร้างกันให้เต็มที่เต็มกำลัง อย่าไปขยักขย่อน เพราะชีวิตมนุษย์สั้นนัก ไม่ช้าเดี๋ยวเราก็ตายจากโลกนี้ไปแล้ว การเวียนว่ายในสังสารวัฏนี้ กายมนุษย์เท่านั้นที่สร้างบารมีได้ กายอื่น ภพอื่น ทำได้ยาก นานๆ จึงจะมีปรากฏสักครั้งหนึ่ง ซึ่งถือเป็นกรณียกเว้น อย่างท้าวสักกเทวราชกับนางสุชาดาที่ได้ถวายทานกับพระอรหันต์ เราอย่าไปคิดทำอย่างนั้น เพราะมันเกิดขึ้นได้ยากมากๆ ตอนนี้เรายังมีกายมนุษย์ ยังมีชีวิตอยู่ มีเรี่ยวมีแรงแค่ไหนก็สร้างบารมีกันให้เต็มที่เต็มกำลัง เมื่อไรที่บุญส่งผลเราจะปลื้ม ชีวิตในสังสารวัฏ เขาใช้บุญเอาไปสู้กับบาป เวลาที่บาปเข้ามาสิงจิตเรา จะบังคับให้เราคิดพูดทำในสิ่งอกุศล ทำแล้วก็มีวิบากติดไป ทำให้เป็นอุปสรรคของชีวิต ทั้งชีวิตตอนเป็นมนุษย์ ชีวิตในปรโลก และชีวิตในสังสารวัฏ อดีตที่ผ่านมา เรารู้เรื่องบุญบาปบ้าง ไม่ค่อยจะรู้บ้าง แต่เวลานี้เราได้เรียนรู้กันมามากแล้ว เมื่อรู้แล้วควรทำให้ถูกหลักวิชชา ออกแบบชีวิตของเราให้ดี คือ ภพชาติต่อไปชีวิตเราต้องสมบูรณ์พร้อมด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน พวกพ้องบริวาร วิชชาธรรมกาย เกิดมาระลึกชาติได้ เกิดมาระลึกชาติได้ ระลึกชาติเดียวก็ไม่เอานะ มีเรื่องกล่าวไว้ในพระไตรปิฎก มีอยู่หลายท่านระลึกชาติได้ชาติเดียว เห็นว่าภพในอดีต ตนเคยเกิดเป็นคนรวยได้ สั่งสมบุญมาอย่างดี แต่ชาตินี้กลับมาเกิดเป็นคนจน …

๒๘.เกิดมาอีกทีต้องพร้อม Read More »

กลัวก็ต้องตาย ไม่กลัวก็ต้องตาย ทุกคนล้วนตายหมด และก็เคยตายกันมาแล้วทั้งนั้น ความตายเป็นสิ่งที่เราจะต้องนำมาคิด คิดถึงความตายวันละนิด จิตแจ่มใส เพราะจะทำให้เราดำเนินชีวิตได้อย่างถูกวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ จะไม่ประมาท จะสั่งสมบุญอยู่ตลอดเวลาเลย จะไม่คร่ำครวญเมื่อชีวิตลำเค็ญ เพราะรู้ว่าเราจะลำเค็ญอยู่ในโลกมนุษย์ไม่กี่ปีก็ตายแล้ว โดยเฉพาะอายุขัยเฉลี่ยมนุษย์ในยุคนี้แค่ ๗๕ ปี เพราะฉะนั้น ลำเค็ญก็ไม่นาน ยากจนก็ประเดี๋ยวเดียว อย่าไปทุกข์ใจเลย สั่งสมบุญกุศลกันไป เราไปเอาดีกันภพเบื้องหน้า ไปศึกษาเรื่องเหตุและผลที่เราเป็นอยู่ในปัจจุบัน เพราะเราประกอบเหตุในอดีตมา ผลที่เราเกิดมาลำบากยากจน อัตคัดเรื่องปัจจัย ๔ เป็นเพราะในอดีตเรามีความตระหนี่ หวงแหนเสียดายทรัพย์ ไม่สั่งสมบุญเอาไว้ เราอาจจะเป็นคนเคยรวย มีทรัพย์มาก และมีความคิดว่า เรารวยขึ้นมาเพราะหนึ่งสมองสองมือ ไม่ใช่เพราะอย่างอื่น ทำให้เรามีมานะทิฐิ และประมาทในชีวิต ใช้ทรัพย์นั้นเพื่อแสวงหาทรัพย์และแสวงหาความสุขอย่างเดียว ใครจะมาชักชวนให้ทำความดี มาบอกบุญ ก็จะถือเนื้อถือตัว ไม่ต้อนรับบ้าง ไม่ยอมรับคำแนะนำบ้าง แม้จะต้อนรับทางกายก็ตาม นี่ก็เป็นสิ่งที่เราประกอบเหตุเอาไว้ เพราะมีความตระหนี่ เราจึงมาลำบากในชาตินี้ แต่ลำเค็ญประเดี๋ยวเดียวก็จะหมดเวลาของชีวิตแล้ว เพราะฉะนั้นอดทนสั่งสมบุญกันไปเถอะนะลูกนะ ส่วนใครที่ชาตินี้ร่ำรวย ก็ให้คิดว่า รวยแค่ประเดี๋ยวเดียวเช่นกัน จะรวยกี่แสนล้าน ก็รวยประเดี๋ยวเดียว เดี๋ยวก็ต้องตาย แล้วจะรวยมากแค่ไหนก็ตาม …

๒๗. รวย-จน ประเดี๋ยวเดียว Read More »

เรามีเวลาเหลืออยู่ในโลกนี้นับจากวันนี้ไปถึงวันสุดท้ายอีกไม่มาก แล้วก็ไม่เท่ากันด้วย เราจะต้องใช้วันเวลาและสิ่งที่เรามีอยู่สร้างบารมีกันให้เต็มที่ อย่าประมาทในการดำเนินชีวิต เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมีก็ต้องสร้างบารมีให้เต็มที่ อย่ามัวคิดว่า เราทำบุญมามากแล้ว ขอพักก่อน ขอชะลอไว้ก่อน อย่าคิดอย่างนั้น บุญเก่าเราใช้ไปทุกอนุวินาที แต่บุญใหม่นานๆ เราสร้างกันทีหนึ่ง ที่ผ่านมาก็เป็นอย่างนี้ เพราะฉะนั้นวันเวลาที่เหลืออยู่ เราจะต้องใช้ทุกอย่างที่เรามีสร้างบารมีให้เต็มที่ให้เท่ากับที่เราใช้บุญเก่าไป ให้เพิ่มเติมยิ่งขึ้นทุกๆ วัน วันธรรมดาให้หมั่นสั่งสมบุญทั้งทาน ศีล ภาวนา วันอาทิตย์ธรรมดาเราก็มาปฏิบัติธรรมร่วมกันที่วัด โดยเฉพาะอาทิตย์ต้นเดือนอย่าขาด ให้มาพร้อมกัน อย่ากลัวความปวด ความเมื่อย ความหิวกระหาย ความร้อนอบอ้าว ความไม่สะดวกสบายเหมือนเราอยู่ที่บ้าน อย่าให้สิ่งเหล่านี้มาเป็นอุปสรรคต่อการสร้างบารมีของเรา เพราะเราจะอยู่ในโลกนี้อีกไม่นาน ถ้าเราอดทนกันในตอนนี้ เวลาบุญส่งผลในเทวโลกก็ยาวนาน เราจะได้ปลื้มใจกันตรงนั้น เมื่อเราเดินทางออกจากกายมนุษย์ไปสู่เทวโลกแล้ว ตอนนั้นมันกลับตัวไม่ได้แล้ว ถ้าเราทำน้อย เราก็มีบุญน้อย มีบุญน้อยเราก็ต้องไปอยู่ท้ายแถว ถ้าเราสร้างบุญให้มากๆ เมื่อเรามีบุญมาก เราก็จะได้ไปอยู่หัวแถวในภพแห่งการเสวยบุญนั้น เราจะชื่นชมผลบุญที่เราได้กระทำตอนเป็นมนุษย์ เพราะฉะนั้นขอให้ลูกทุกคนพึงคิดสิ่งเหล่านี้เอาไว้ให้ดี ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ …

๒๖. อดเปรี้ยวไว้กินหวาน Read More »

ทุกครั้งที่เราทำบุญ อย่าลืมอธิษฐานจิต ๒ ข้อเป็นหลัก คือ อธิษฐานว่า ด้วยอานุภาพแห่งบุญนี้ ขอให้เราได้ติดรถด่วนขบวนนี้ไปสู่ที่สุดแห่งธรรม และในระหว่างหนทางสร้างบารมีให้เราได้ไปอยู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เราจะได้ไม่พลัดพรากกัน เมื่อหมู่คณะลงมาสร้างบารมีในยุคไหนก็จะได้ลงมาพร้อมๆ กัน มาเติมบารมีแล้วก็กลับไปพร้อมๆ กัน ไม่มีหกไม่มีหล่น การอธิษฐานนอกนั้นก็เป็นเรื่องรอง เราจะอธิษฐานจิตออกแบบชีวิตของเราให้มีอุปกรณ์ในการสร้างบารมีอย่างไรก็แล้วแต่เรา การไปสู่ที่สุดแห่งธรรมนั้นเป็นการสร้างบารมีแบบไม่มีกำหนดเวลา อาจจะเร็วหรือช้า อยู่ที่เราจะต้องมีบารมีมากๆ บารมีจะมากได้นั้น ต้องสั่งสมบารมีมากๆ จะสั่งสมบารมีได้มากก็ต่อเมื่อเรามีอุปกรณ์ในการสร้างบารมีได้ครบถ้วน เช่น มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน วิชชาธรรมกาย สมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง เป็นต้น ถ้าเรามีอุปกรณ์พร้อม การสร้างบารมีของเราก็จะสะดวกสบาย ก็ให้สังเกตดูในชาตินี้ ตั้งแต่เราเกิดมาจนกระทั่งบัดนี้ เรามีข้อบกพร่องอะไรบ้าง เมื่อเราทำบุญทุกครั้งก็ต้องอธิษฐานว่า ขอให้ภพนี้เป็นภพสุดท้ายที่ขาดตกบกพร่อง ภพชาติต่อไปต้องเป็นภพแห่งความสมบูรณ์พร้อมของอุปกรณ์ในการสร้างบารมี ให้เราสังเกตดูตัวเองและก็อธิษฐานสร้างบารมีกันไป ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 …

๒๕. การอธิษฐานจิต Read More »

ให้ปลื้มทุกๆ บุญ ที่เราได้ทำเอาไว้ นึกเอาไว้เรื่อยๆ นึกย้อนหลังทีหนึ่ง ก็เหมือนกับเราเปิดวาล์วของท่อธารแห่งบุญ ให้เปิดขึ้น ให้สว่างขึ้น ให้ใจชุ่มอยู่ในบุญอย่างนี้ วิมานของเราก็จะใหญ่โตโอฬาร บริวารสมบัติก็เยอะ … สิ่งที่จะต้องทำต่อไปให้มากๆ ก็คือ “การเจริญภาวนา” พยายามทำให้ได้ทุกวัน อย่าให้ขาด แล้วก็ปรับปรุงให้ถูกวิธีการ โดยไม่มีความวิตกกังวลว่า กลัวจะไม่ได้ กลัวจะไม่เห็นในชาตินี้ ถ้าทำถูกวิธีแล้วต้องสมหวังดังใจอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นให้นึกเอาไว้ให้ดี แล้วก็หมั่นพยายามตรวจตราดูว่า เรามีสิ่งที่จะต้องปรับปรุงแก้ไขอย่างไร ให้ดีเพิ่มขึ้นไปทุกวันทุกคืน เพราะเรามีเวลาเหลืออยู่ไม่มากแล้วนะ มีเวลาอย่างจำกัด เราจะต้องเก็บเอา “ดี” ให้มากที่สุดไปให้ได้ ทั้งทาน ศีล ภาวนา เป็นต้น เมื่อถึงวันสุดท้าย ยิ้มสุดท้ายของเราจะได้สง่างามจากโลกนี้ไปก็ทิ้งข้อวัตรปฏิปทาการดำเนินชีวิตของเราไว้เป็นมรดกโลก ให้ลูกหลานได้ศึกษาฝึกฝนเดินตามรอยของเราต่อไป ๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 1 สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล กลับสู่ สารบัญ …

๒๔. ปลื้มทุกบุญ Read More »

สมบัติเป็นของกลางของโลก ผู้มีบุญเท่านั้นจึงจะได้ครอบครอง แต่บุญอยู่ดีๆ จะให้เกิดขึ้นไม่ได้ เราต้องทำ เราต้องสร้างบุญด้วยตัวเองอย่างถูกหลักวิชชา คือต้องปลื้มทั้งก่อนทำ กำลังทำ และภายหลังจากทำแล้ว ใจต้องมีความปลื้มปีติยินดีในสิ่งที่ตัวทำ มีปีติสุขหล่อเลี้ยงใจตลอดเวลาทั้งก่อนทำ กำลังทำ และภายหลังจากทำแล้ว ยามใดที่นึกถึงก็ปลื้ม มีปีติสุขในสิ่งที่เราได้สร้างมหาทานบารมี บุญนี้ก็จะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำน้อยก็ได้มาก ทำมากได้เยอะ เกิดขึ้นตลอดช่วงเวลาของชีวิตทั้งปฐมวัย มัชฌิมวัย และปัจฌิมวัย แปลว่า ตลอดชีวิตของเรา ตั้งแต่เกิดเรื่อยมาเลย จะมีสายสมบัติที่เกิดขึ้นในบุญธาตุ คอยหล่อเลี้ยงชีวิตของเราให้ได้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย บุญธาตุเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิตของเรา ที่เราจะต้องเวียนว่ายตายเกิดสร้างบารมีในภพ ๓ นี้ บุญนี้ก็จะไปดึงดูดทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ เป็นต้น เอาไว้ให้เราสำหรับสร้างบารมีเพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ทำบุญต้องปลื้มนะ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ พระธรรมเทศนา โดย หลวงพ่อธัมมชโย (คุณครูไม่ใหญ่) ที่มา https://www.dhamma01.com/book/90 ต้นฉบับ หนังสือ เล่ม 1 สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล กลับสู่ สารบัญ หนังสือคำสอนครูไม่ใหญ่