ธรรมะเพื่อประชาชน

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – ผู้ก่อบาปกรรม ย่อมแพ้สงครามแห่งชีวิต ผู้ทำบาปเป็นปกติ ย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ ครั้นละโลกไปแล้วย่อมเศร้าโศก เขาย่อมเศร้าโศกในโลกทั้งสอง เมื่อเห็นกรรมเศร้าหมองของตนแล้วย่อมเดือดร้อน มีคำกล่าวไว้ว่า ซ้อมรบกันร้อยวัน รบกันจริงแค่เพียงวันเดียว จะแพ้ชนะก็รู้กันวันนั้น เหมือนนักกีฬาที่ฟิตซ้อมกันมาหลายเดือน หรือบางทีก็เก็บตัวกันเป็นปีๆ แต่เมื่อถึงเวลาแข่งขัน ก็รู้แพ้รู้ชนะกันในวันเดียวนั่นเอง สงครามแห่งชีวิต ก็เช่นเดียวกัน จะแพ้ชนะก็อยู่ที่วินาทีสุดท้ายตอนใกล้จะละจากโลก แต่จะมีสักกี่คนที่ชนะสงครามของชีวิต คือ แม้ถึงคราวที่ใกล้จะละโลก ก็ยังยิ้มแย้มแจ่มใส มีใจเบิกบานอยู่ในบุญ และภาคภูมิใจในผลงานแห่งการสร้างบารมีของตนว่า ตลอดชีวิตที่เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น ได้สั่งสมความดีไว้มากพอ แล้วจากไปอย่างผู้ชนะ เราจะเป็นนักรบที่เข้มแข็ง เอาชนะในสงครามของชีวิตได้ เมื่อฝึกฝนใจให้คุ้นเคยกับความดี บุญหรือความดีที่ทำนั่นแหละ จะส่งเสริมสนับสนุนให้เราเอาชนะศึกในวันสุดท้ายของชีวิต พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ว่า อิธ โสจติ เปจฺจ โสจต        ปาปการี อุภยตฺถ โสจต โส โสจติ โส วิหญฺติ        ทิสฺวา กมฺมกิลิฏฺ …

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – ผู้ก่อบาปกรรม ย่อมแพ้สงครามแห่งชีวิต Read More »

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – สัตว์ร้าย รักษาอุโบสถ ผู้มีปัญญาพึงรักษาจิตที่เห็นได้ยาก ละเอียดยิ่งนัก มักตกไปในอารมณ์ที่น่าใคร่ เพราะว่าจิตที่คุ้มครองแล้วนำสุขมาให้         ต้นหญ้าเล็กๆ ที่อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่  เมื่อถูกใบไม้ร่วงหล่นทับถม หากขาดคนดูแลปัดกวาด ปล่อยให้ใบไม้ทับถมหญ้าทุกๆ วัน ทำให้หญ้าไม่มีโอกาสได้รับออกซิเจนหรือสังเคราะห์แสง จากหญ้าสีเขียวย่อมจะกลายเป็นสีเหลือง และเหี่ยวเฉาตายไปในที่สุดฉันใด         จิตใจที่ถูกอาสวกิเลส คือ ความโลภ โกรธ หลง ครอบงำทุกวันทุกเวลา โดยเจ้าตัวไม่หาโอกาสขจัดออกไป จิตนั้นย่อมมัวหมอง ระทมทุกข์และเสื่อมจากความดีได้ ฉันนั้น          ดังนั้น การให้โอกาสกับตนเอง ด้วยการสละเวลามานั่งธรรมะ ฝึกฝนใจ ให้หยุดนิ่ง จึงเป็นวิธีการอันประเสริฐ ที่จะทำให้จิตดวงนี้เป็น จิตที่ประภัสสร สว่างไสวและใสบริสุทธิ์ เป็นใจที่เหมาะสมต่อการเข้าถึงที่พึ่งอันประเสริฐ คือ พระรัตนตรัยนั่นเอง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า สุทุทฺทสํ สุนิปุณํ        ยตฺถ …

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – สัตว์ร้าย รักษาอุโบสถ Read More »

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – กลิ่นแห่งความหลุดพ้น การเดินทางไกลสู่อายตนนิพพาน เป็นเป้าหมายอันสูงสุดของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ทุกชีวิตที่เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏนี้ ความตั้งใจดั้งเดิมจริงๆ คือ มุ่งกำจัดอาสวกิเลสให้หมดสิ้นไป จะได้ไม่ต้องกลับมาเกิดอีก นั่นคือวัตถุประสงค์ดั้งเดิมของทุกๆ ชีวิต การที่จะดำเนินจิตของเราให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะนั้น ต้องดำเนินไปตามเส้นทางสายกลาง ที่เรียกว่ามัชฌิมาปฏิปทา หนทางแห่งความบริสุทธิ์ในกลางกาย ทำใจหยุดในหยุดลงไป ไม่ถอนถอย ตรงศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่พระพุทธเจ้าและพระอรหันต์ทั้งหลาย ต่างดำเนินจิตไปสู่อายตนนิพพาน ดังนั้น ตรงศูนย์กลางกายนี้จึงสำคัญมาก เพราะเป็นต้นทางที่จะบรรลุมรรคผลนิพพาน ถ้าเราอยากสมปรารถนามีความสุขที่แท้จริง ก็ให้ทำใจให้หยุดนิ่งที่ตรงนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่ากัสสปะ ได้ตรัสพระคาถาไว้ใน อามคันธสูตรว่า การไม่กินปลา และเนื้อ ความประพฤติเป็นคนเปลือย ความเป็นคนโล้น การเกล้าชฎา ความเป็นผู้หมักหมมด้วยธุลี การครองหนังเสือพร้อมเล็บ การบำเรอไฟ หรือแม้ว่าความเศร้าหมองในกายที่เป็นไป ด้วยความปรารถนา การย่างกิเลสเป็นอันมากในโลก มีมนต์ และการเซ่นสรวง การบูชายัญ และการซ่องเสพ ย่อมไม่ยังสัตว์ ผู้ไม่ข้ามพ้นความสงสัยให้หมดจดได้ ผู้ใดคุ้มครองดีแล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย รู้แจ้งอินทรีย์แล้ว ตั้งอยู่ในธรรม ยินดีในความเป็นคนตรง และอ่อนโยน ย่อมล่วงธรรมเป็นเครื่องข้อง …

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – กลิ่นแห่งความหลุดพ้น Read More »

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – งดเว้นจากอกุศลกรรม ใครทำบาป คนนั้นก็เศร้าหมองเอง ใครไม่ทำบาป คนนั้นก็บริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์ และไม่บริสุทธิ์เป็นเรื่องเฉพาะตน คนอื่นไม่สามารถไถ่บาป ชำระให้ตนเองบริสุทธิ์ได้         ในสังสารวัฏอันหาเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลายไม่ได้นี้ ยังมีเรื่องราวมากมายที่ลึกลับซับซ้อน มีฉากหลังที่คอยบังคับบัญชาให้มวลมนุษยชาติทั้งหลายตกอยู่ในความประมาท ให้มัวเมาในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสอันเป็นเหยื่อล่อของ พญามาร ที่ร้อยรัดสรรพสัตว์ทั้งหลายไว้ ทำให้เขาเหล่านั้น ต่างลืมเลือนเป้าหมายดั้งเดิม ที่เกิดมาเพื่อแสวงหาหนทางของพระนิพพาน เมื่อถูกความไม่รู้คืออวิชชาเข้าครอบงำ จึงไม่ได้คิดถึงความเป็นจริงของชีวิตที่ว่า เราทุกๆ คนเกิดมาแล้วต้องตาย สังขารร่างกายนี้ มีไว้เพื่อใช้สร้างบารมี เมื่อเวลาในโลกมนุษย์หมดลง  ต้องเคลื่อนย้ายไปสู่ภพใหม่  ยิ่งหากใครได้ตั้งใจประพฤติ ปฏิบัติธรรม กลั่นกาย วาจา ใจของตนให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใสอยู่ตลอดเวลา ชีวิตของผู้นั้นจะปลอดภัย เพราะดำเนินอยู่บนเส้นทางของผู้มีชีวิตอันประเสริฐ เป็นชีวิตที่มีคุณค่า และน่ายกย่องสรรเสริญอย่างยิ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบทว่า อตฺตนาว กตํ ปาปํ          …

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – งดเว้นจากอกุศลกรรม Read More »

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – บาปแม้น้อยนิด อย่าคิดทำ ผู้ฝึกตนดีแล้ว ย่อมได้ในสิ่งที่บุคคลอื่นได้โดยยาก เกิดเป็นคนต้องฝึกฝนตนเอง จึงจะสามารถประสบความสำเร็จได้ ช้างเผือก ได้ชื่อว่าเป็นช้างประเสริฐกว่าช้างทั้งปวง ย่อมเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และเป็นสิ่งที่หาได้ยาก แต่บุคคลผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์นั้น ต้องอาศัยการฝึกฝน แก้ไขเปลี่ยน แปลงให้ดียิ่งขึ้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเหล่าพระอรหันต์  ทั้งหลาย ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จในการดำเนินชีวิตในสังสารวัฏ ท่านเหล่านั้นล้วนผ่านการฝึกฝนตน มานับภพนับชาติไม่ถ้วน เราก็เช่นเดียวกัน จะประสบความสำเร็จของชีวิตในสังสารวัฏได้ ต้องหมั่นฝึกฝนใจให้สะอาดบริสุทธิ์ยิ่งๆ ขึ้นไป  ดังนั้น การฝึกฝนใจจึงเป็นสิ่งที่เราต้องทำเป็นประจำ เพราะใจที่ฝึกดีแล้ว สามารถกำจัดกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นได้ และจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ประเสริฐอย่างแท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน เกฬิสีลชาดก ว่า หงส์ก็ดี นกกระเรียนก็ดี นกยูงก็ดี ช้างก็ดี เก้งก็ดี ย่อมกลัวราชสีห์ทั้งนั้น ดังนั้น จะถือเอาร่างกาย เป็นประมาณไม่ได้ ฉันใด ในหมู่มนุษย์ก็ฉันนั้น แม้เด็กมีปัญญา ก็เป็นผู้ใหญ่ได้ คนโง่ถึงร่างกายจะใหญ่โต ก็เป็นผู้ใหญ่ไม่ได้ แม้พญาราชสีห์จะไม่ใช่สัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด แต่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าแห่งป่า เป็นที่ครั่นคร้ามของเหล่าสัตว์ทั้งหลาย เพราะมีกำลังเรี่ยวแรงและสติปัญญามากกว่าสัตว์ทั้งปวง    คนเราก็เช่นกัน …

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – บาปแม้น้อยนิด อย่าคิดทำ Read More »

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – รอดตาย…เพราะอาศัยญาติ         ดูก่อนต้นรังผู้เป็นเจ้าแห่งป่า  ภุมมเทวาผู้สิงสถิตอยู่ในที่นี้ ท่านเป็นผู้ปรารถนาประโยชน์แก่หมู่ญาติ ดูก่อนสหาย ข้าพเจ้าให้อภัยแก่ท่าน เชิญท่านไปเถิด ขอท่านผู้มีหมู่ญาติแวดล้อม ได้รับสักการะ ได้รับความเคารพ ดำรงชีพเป็นสุขเถิด         ใจของเราดวงเดียวนี้ แม้จะมีพื้นที่มากเพียงพอให้เราบันทึกทุกสิ่งทุกอย่างเก็บไว้ได้ แต่จะดีกว่าไหม ถ้าจะเลือกสรรบันทึกแต่ภาพที่ดีงามไว้ในใจ เพราะภาพในใจที่เกิดขึ้นนั้น ย่อมส่งผลต่อชีวิตเราอย่างแน่นอน ขอให้เรามีชีวิตอยู่กับความดี เพื่อให้ใจดวงเดียวนี้มีแต่ภาพที่ดีเก็บไว้ สักวันหนึ่ง หากเราต้องจากโลกนี้ไป ภาพในใจจะเป็นสิ่งที่เราภาคภูมิใจไปตลอดกาล เพราะใจเรานั้น เป็นอมตธาตุที่บริสุทธิ์ดีงามเสมอ มีวาระพระบาลีที่ท่านกล่าวไว้ใน ภัททชาดก ว่า         ดูก่อนต้นรังผู้เป็นเจ้าแห่งป่า ภุมมเทวาผู้สิงสถิตอยู่ในที่นี้ ท่านเป็นผู้ปรารถนาประโยชน์แก่หมู่ญาติ ดูก่อนสหาย ข้าพเจ้าให้อภัยแก่ท่าน เชิญท่านไปเถิด ขอท่านผู้มีหมู่ญาติแวดล้อม ได้รับสักการะ ได้รับความเคารพ ดำรงชีพเป็นสุขเถิด         การสงเคราะห์ญาติมิตร เป็นมงคลในชีวิต เพราะตามธรรมดาแล้ว ไม่มีผู้ใดอยู่ตามลำพังในโลกนี้ โดยไม่ต้องอาศัยคนอื่น หรือสิ่งอื่น …

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – รอดตาย…เพราะอาศัยญาติ Read More »

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – อย่าล่วงละเมิดเกินขอบเขต         สัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้กำหนัดกล้า ในโภคทรัพย์น่าใคร่ มักมากหลงใหลในกามคุณ ย่อมไม่รู้สึกการล่วงเกิน เหมือนพวกปลา กำลังเข้าไปสู่เครื่องดัก ซึ่งเปิดอ้าดักรออยู่ ผลอันเผ็ดร้อน ย่อมมีแก่สัตว์พวกนั้นในภายหลัง เพราะว่ากรรม  เช่นนั้น มีวิบากที่ทุกข์ทรมาน         ในท่ามกลางกระแสโลกที่สับสนวุ่นวาย  เราต่างมีภารกิจ หน้าที่มากมาย ต้องประกอบสัมมาอาชีวะ เพื่อยังชีพให้เป็นอยู่ได้ และต้องอยู่ท่ามกลางผู้ไม่รู้เรื่องกฎแห่งกรรม เมื่อเขาไม่รู้ จึงอาจทำผิดพลาดได้ อาจเกิดการกระทบกระทั่งกันได้ การที่จะประคองตัว ประคองใจ ให้รอดพ้นจากสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ ไม่ใช่ง่ายเลย แต่ถ้าเรามีสติ ควบคุมอารมณ์ให้ดี ให้ใจอยู่ในบุญ อยู่กับธรรมะภายใน เราจะสามารถเอาชนะอุปสรรคทั้งหลายได้ ยิ่งถ้าเราได้เข้าถึงพระธรรมกาย เราจะยิ่งรู้สึกสงสารเพื่อนมนุษย์ มีความรัก และความปรารถนาดีอย่างแท้จริง และพร้อมที่จะให้อภัยกับทุกๆ สิ่งได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน อรรถกรณสูตร ว่า         สัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้กำหนัดกล้า ในโภคทรัพย์น่าใคร่ มักมากหลงใหลในกามคุณ …

มงคลที่ ๑๙ งดเว้นจากบาป – อย่าล่วงละเมิดเกินขอบเขต Read More »

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – อย่าทอดทิ้งกัน วิญญูชนผู้มีปัญญา ได้โภคะแล้ว เขาย่อมบริโภค และทำกิจ เขาเป็นคนอาจหาญ เลี้ยงดูหมู่ญาติ ไม่ถูกติเตียน ย่อมเข้าถึงแดนสวรรค เป้าหมายชีวิตของเรา คือ การเดินทางไปสู่พระนิพพาน เป็นพระอรหันต์ หมดกิเลสอาสวะ หมดต้นเหตุที่จะทำให้เราเกิดความทุกข์ทรมาน ไม่ว่าจะเป็นทุกข์กาย ทุกข์ใจ ทุกข์ในสังสารวัฏ ทุกข์ในอบายภูมิ หรือทุกข์ต่างๆ ที่เราเคยพบ ไม่ว่าจะเกิดมากี่ภพกี่ชาติ เป้าหมายชีวิตนี้ต้องไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อพบกัลยาณมิตร เราจะได้พบหนทางของชีวิต ได้เข้าใจเป้าหมายที่แท้จริง และได้มาประพฤติปฏิบัติธรรม ทำใจหยุดใจนิ่ง ซึ่งเป็นหนทางเดียวที่จะนำเราไปสู่เป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตได้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ว่า ธีโร จ วิญฺญู อธิคมฺม โภเค        โส ปริภุญฺชติ กิจฺจกโร จ โหติ โส ญาติสงฺฆํ นิสโภ ภริตฺวา        อนินฺทิโต สคฺคมุเปติ …

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – อย่าทอดทิ้งกัน Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – ชีวิตและชาติพินาศเพราะสุรา คนใดเป็นนักเลงหญิง นักเลงสุรา และนักเลงการพนัน ย่อมล้างผลาญทรัพย์ที่ตนได้แล้ว ข้อนั้นเป็นปากทางแห่งความเสื่อม         ธรรมดาของสรรพสัตว์ และสรรพสิ่งทั้งหลาย ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อม แม้แต่ร่างกายของเราก็เสื่อมถอยไปตามลำดับจากวัยทารกไปสู่วัยเด็ก วัยรุ่น วัยหนุ่มสาว วัยกลางคน วัยแก่ชรา นั่นเป็นความเสื่อมที่เรามองเห็นได้ ชีวิตถูกความเสื่อมครอบงำ แล้วนำไปสู่ความตาย คือ ในที่สุดก็ต้องเสื่อมสลายไปหมด เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ควรประมาทในการดำเนินชีวิต ควรมองให้เห็นโทษของความเสื่อมนั้น ใจจะได้คลายจากความยึดมั่นถือมั่นในโลกทั้งปวง แล้วมุ่งแสวงหาหนทางแห่งความหลุดพ้น      พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ปราภวสูตร ว่า อิตฺถีธุตฺโต สุราธุตฺโต        อกฺขธุตฺโต จ โย นโร ลทฺธํ ลทฺธํ วินาเสติ        ตํ ปราภวโต มุขํ คนใดเป็นนักเลงหญิง นักเลงสุรา และนักเลงการพนัน ย่อมล้างผลาญทรัพย์ที่ตนได้แล้ว ข้อนั้นเป็นปากทางแห่งความเสื่อม         …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – ชีวิตและชาติพินาศเพราะสุรา Read More »

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – รสแห่งความคุ้นเคย ลาภทั้งหลาย มีความไม่มีโรคเป็นอย่างยิ่ง ทรัพย์มีความสันโดษเป็นอย่างยิ่ง ญาติมีความคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง การพัฒนาประเทศชาติบ้านเมืองให้เจริญรุ่งเรือง ต้องเริ่มต้นที่การพัฒนาคนเป็นอันดับแรก การจะพัฒนาคนให้ได้ผลดี ที่สุดนั้น ต้องเริ่มต้นที่ใจก่อน ผู้รู้ท่านกล่าวไว้ว่า จะพัฒนาอะไรก็ติด ถ้าจิตไม่พัฒนา คือ นอกจากพัฒนาในด้านวิชาความรู้แล้ว ทุกคนยังต้องได้รับการฝึกหัดขัดเกลาจิตใจด้วย เพื่อให้เป็นผู้มีความรู้คู่คุณธรรม เข้าใจในเรื่องโลกและชีวิตได้ถูกต้องตามความเป็นจริง รู้จักบังคับจิตใจ ไม่ปล่อยให้หลงใหลในสิ่งที่ไร้สาระ ใจที่ได้รับการฝึกมาดีแล้ว หยุดนิ่งดีแล้ว ความคิด คำพูดและการกระทำ ย่อมจะดีตามไปด้วย และส่งผลให้ทุกคนในสังคมอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข มีวาระพระบาลีที่พระบรมศาสดาตรัสไว้ใน  คาถาธรรมบท ว่า อาโรคฺยปรมา ลาภา        สนฺตุฏฺฐี ปรมํ ธนํ วิสฺสาสปรมา ญาตี        นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ ลาภทั้งหลาย มีความไม่มีโรคเป็นอย่างยิ่ง ทรัพย์มีความสันโดษเป็นอย่างยิ่ง ญาติมีความคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง ความไม่มีโรคภัยไข้เจ็บถือเป็นลาภอันประเสริฐ แม้จะเป็นเศรษฐีมีทรัพย์สมบัติมากมาย แต่หากถูกโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียนแล้ว จะแสวงหาความสุขแบบชาวโลกทั่วไป …

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – รสแห่งความคุ้นเคย Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – เลิกดื่มอย่างเด็ดขาด ท่านทั้งหลายจงมาดูโลกนี้ อันตระการ ดุจราชรถ ที่พวกคนเขลาหมกอยู่ แต่ผู้รู้หาข้องอยู่ไม่ เราเกิดมาเพื่อสร้างบุญบารมีเท่านั้น ไม่ใช่เกิดมาเพื่อเพลิดเพลินอยู่ในโลกนี้ไปวันๆ เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเรา ทุกคน  จะต้องบรรลุมรรคผลนิพพานให้ได้ คือ ต้องทำพระนิพพาน ให้แจ้ง เพราะฉะนั้น ในขณะที่เรายังอยู่ในระหว่างการเดินทางไกล เพื่อไปสู่จุดหมายปลายทาง เราจะต้องเตรียมเสบียงของเราติดตัวไปในภพเบื้องหน้า เสบียงที่ดีที่สุดคือบุญกุศล ซึ่งเกิดจากการให้ทาน การรักษาศีล และการเจริญภาวนา ที่เรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ ๓ หากเราทำสิ่งเหล่านี้ได้สมบูรณ์ เราจะมีเสบียงติดตัวไปในภพชาติเบื้องหน้า ทำให้สร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบายยิ่งขึ้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท  ว่า เอถ ปสฺสถิมํ โลกํ      จิตฺตํ ราชรถูปม ยตฺถ พาลา วิสีทนฺติ      นตฺถิ สงฺโค วิชานตํ ท่านทั้งหลายจงมาดูโลกนี้ อันตระการ ดุจราชรถ ที่พวกคนเขลาหมกอยู่ แต่ผู้รู้หาข้องอยู่ไม่ มนุษย์ส่วนใหญ่ …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – เลิกดื่มอย่างเด็ดขาด Read More »

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – สังคหวัตถุธรรม การให้ทาน การพูดจาไพเราะ การประพฤติตนให้เป็นประโยชน์ในโลกนี้ ความเป็นผู้มีตนสม่ำเสมอในธรรมทั้งหลายนั้น ตามควร         คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นสัจธรรมที่ทุกคนควรมาพิสูจน์ ผู้ที่ปฏิบัติตามย่อมสามารถรู้แจ้งเห็นจริงได้ด้วยตนเอง และทำให้ผู้ปฏิบัติพ้นทุกข์ เข้าถึงความสุขและความบริสุทธิ์ภายในได้จริง ธรรมะของพระพุทธองค์เป็นความรู้อันบริสุทธิ์ที่กลั่นออกมาจากกลางพระธรรมกายที่พระองค์ได้เข้าถึง ด้วยวิธีการทำใจให้หยุดนิ่งอย่างถูกต้องสมบูรณ์ เป็นธรรมโอสถขนานเอก ที่สามารถเยียวยารักษาจิตใจของมวลมนุษยชาติ ให้หลุดพ้นจากความโลภ ความโกรธ ความหลง เพราะเมื่อใจปราศจากสิ่งเหล่านี้ ใจย่อมสะอาดบริสุทธิ์ มีอานุภาพ เป็นอิสระอย่างแท้จริง และจะเกิดมหากรุณา มีแต่ความรักความเมตตาปรารถนาดีต่อกันเสมอ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สังคหวัตถุสูตร ว่า ทานญฺจ เปยฺยวชฺชญฺจ        อตฺถจริยา จ ยา อิธ สมานตฺตตา จ ธมฺเมสุ        ตตฺถ ตตฺถ ยถารหํ การให้ทาน การพูดจาไพเราะ การประพฤติตนให้เป็นประโยชน์ในโลกนี้ ความเป็นผู้มีตนสม่ำเสมอในธรรมทั้งหลายนั้นๆ ตามควร         …

มงคลที่ ๑๗ สงเคราะห์ญาติ – สังคหวัตถุธรรม Read More »

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – น้ำอุบาทว์ผลาญชีวิตและทรัพสิน ดูก่อนคฤหบดีบุตร โทษในการเสพน้ำเมา คือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ๖ ประการ ที่ผู้เสพพึงเห็นเอง คือ ความเสื่อมทรัพย์ ก่อการทะเลาะวิวาท เป็นบ่อเกิดแห่งโรค เป็นเหตุเสียชื่อเสียง เป็นเหตุไม่รู้จักอาย เป็นเหตุทอนกำลังปัญญา ดูก่อนคฤหบดีบุตร โทษ ๖ ประการในการเสพน้ำเมา คือสุรา และเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทมีดังนี้แล การใช้ชีวิตอยู่ในโลกนั้น เราจะต้องรับผิดชอบในหลายสิ่งหลายอย่าง จนบางครั้งทำให้เราลืมเลือนสิ่งที่มีค่าที่สุดไป คือ การทำตัวของเราให้บริสุทธิ์บริบูรณ์จากมลทินทั้งหลาย โดยลืมพินิจพิจารณาว่า สิ่งนอกตัวทั้งปวงนั้น ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงที่เรากำลังแสวงหา เมื่อปล่อยชีวิตไปวันๆ เท่ากับว่า ชีวิตกำลังตกอยู่ในความประมาท เราจึงควรที่จะทำประโยชน์ให้เกิดขึ้นทั้งประโยชน์ตน และประโยชน์ของผู้อื่นให้สมบูรณ์ เพื่อเราจะได้รับประโยชน์ทั้งในชาตินี้ และชาติหน้า ตลอดจนถึงประโยชน์อย่างยิ่ง คือ พระนิพพาน ประโยชน์ตนที่สำคัญที่สุดในช่วงเวลานี้ คือ เราจะต้องทำใจหยุดนิ่งให้เข้าถึงพระธรรมกายให้ได้ ชีวิตจะได้ปลอดภัย และมีชัยชนะตลอดไป พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน สิงคาลกสูตร ว่า ดูก่อนคฤหบดีบุตร …

มงคลที่ ๒๐ สำรวมจากการดื่มน้ำเมา – น้ำอุบาทว์ผลาญชีวิตและทรัพสิน Read More »

มงคลที่ ๑๘ ทำงานไม่มีโทษ – กรณียกิจ ผู้เข้าใจสิ่งที่ไม่เป็นสาระว่าเป็นสาระ และเห็นสิ่งที่เป็นสาระว่าไม่เป็นสาระ เขามีความดำริผิดเป็นอารมณ์ จึงไม่ประสบสิ่งที่เป็นสาระ         การทำใจหยุดนิ่ง เป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตของเราทุกคน ชีวิตของผู้ที่มีใจหยุดดีแล้ว เป็นชีวิตที่มีพลัง มีความบริสุทธิ์ มีอานุภาพในการที่จะทำความดี เอาชนะความชั่ว ขจัดความไม่บริสุทธิ์ ทำให้ใจเราได้เข้าถึงความหลุดพ้น มุ่งตรงไปสู่จุดหมายปลายทางของชีวิต ใจหยุดนิ่งจึงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง เราเกิดมาชาตินี้ จะต้องฝึกใจหยุดนิ่งให้ได้ บุคคลใดหยุดใจได้สมบูรณ์ บุคคลนั้นจะได้ชื่อว่า เป็นผู้ชนะโลก เป็นผู้สมปรารถนา ในชีวิตอย่างแท้จริง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า อสาเร สารมติโน      สาเร จาสารทสฺสิโน เต สารํ นาธิคจฺฉนฺติ      มิจฺฉาสงฺกปฺปโคจรา ผู้เข้าใจสิ่งที่ไม่เป็นสาระว่าเป็นสาระ และเห็นสิ่งที่เป็นสาระว่าไม่เป็นสาระ เขามีความดำริผิดเป็นอารมณ์ จึงไม่ประสบสิ่งที่เป็นสาระ         กรณียกิจที่เรากำลังทำอยู่นี้ เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับชีวิต เช่นเดียวกับลมหายใจเข้าออก ที่สืบต่อชีวิตให้ยืนยาว กรณียกิจจะเกี่ยวข้องกับตัวของเรา และเกี่ยวโยงกับสรรพสัตว์ทั้งหลาย …

มงคลที่ ๑๘ ทำงานไม่มีโทษ – กรณียกิจ Read More »

มงคลที่ ๑๘ ทำงานไม่มีโทษ – ชีวิตดุจไม้ใกล้ฝั่ง ความเพียรควรทำในวันนี้ ใครเลยจะรู้ว่า ความตายจักมีในวันพรุ่งนี้ เพราะการผัดเพี้ยนกับพญามัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่ย่อมไม่มี         ยามใดที่บุคคลทั้งหลายละเลยการฟังธรรม ยามนั้นเขาย่อมเสียโอกาส ที่จะได้สัมผัสกับอมตธรรมอันทรงคุณค่า ทุกวันนี้มนุษย์ยังสับสนอยู่ ไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิต  เมื่อไม่ได้ฟังธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชีวิตจึงต้องเวียนวนอยู่ในกระแสแห่งความทุกข์ระทม หากจะมีความสุขบ้าง ก็เพียงเล็กน้อยหรือชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น เหมือนหลับแล้วฝันไป ครั้นตื่นขึ้นมาก็ยังพบกับความทุกข์อยู่เหมือนเดิม ชีวิตจึงเหมือนถูกตรึงด้วยเครื่องพันธนาการ ยากจะสลัดออกได้ ต่อเมื่อมีโอกาสได้ฟังพระสัทธรรม จึงจะเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต และสามารถสร้างคุณค่าให้แก่ชีวิตได้อย่างแท้จริง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ภัทเทกรัตตสูตร ว่า อชฺเชว กิจฺจมาตปฺปํ          โก ชญฺา มรณํ สุเว น หิ โน สงฺครนฺเตน          มหาเสเนน มจฺจุนา         ความเพียร ควรทำในวันนี้ ใครเลยจะรู้ว่า ความตายจักมีในวันพรุ่งนี้เพราะการผัดเพี้ยนกับพญามัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่ย่อมไม่มี     …

มงคลที่ ๑๘ ทำงานไม่มีโทษ – ชีวิตดุจไม้ใกล้ฝั่ง Read More »