ธรรมะเพื่อประชาชน

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – บุญยังความปรารถนาให้สําเร็จ           พระสยัมภูผู้เป็นอัครบุคคล ประทับนั่งบนอาสนะทองแล้ว แวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดได้ถวายอาสนะอันสำเร็จด้วยทองและแก้วนี้ เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักเป็นจอมแห่งเทวดาเสวยเทวรัชสมบัติอยู่ ๓๐ กัป จักมีรัศมีแผ่ไปโดยรอบตลอดร้อยโยชน์  ครั้นมาสู่มนุษยโลกแล้ว จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่า ปภัสสระ จักเป็นผู้มีเดชอันรุ่งเรือง จักได้เป็นกษัตริย์มีรัตนะ ๘ ประการ โชติช่วงอยู่โดยรอบ ทั้งกลางคืนกลางวัน ดังพระอาทิตย์อุทัยฉะนั้น         การอยู่ร่วมกันแบบถ้อยทีถ้อยอาศัย มีน้ำใจไมตรีต่อกัน จะทำให้สังคมน่าอยู่ เป็นสังคมในอุดมคติที่มีแต่ความสงบสุข ไม่มีการแก่งแย่งชิงดีรบราฆ่าฟันกัน อย่างที่เราเห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ความบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นในดวงใจของผู้ที่เต็มเปี่ยมด้วยเมตตาธรรม จะช่วยประสานรอยร้าวที่เกิดจากความไม่เข้าใจ  มวลมนุษยชาติ ก็จะมีความสามัคคี โลกก็เกิดความสงบสุข การจะทำให้กระแสแห่งความบริสุทธิ์แผ่ขยายออกไปทั่วโลก เกิดจากใจที่ผ่องใสบริสุทธิ์และหยุดนิ่ง  ความปรารถนาดีที่เต็มเปี่ยมจึงพรั่งพรูออกมา และแผ่ขยายไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อนั้นสันติภาพที่แท้จริงของโลกจะบังเกิดขึ้น มีวาระแห่งภาษิตในมหากัจจายนเถราปทาน ความว่า       “พระสยัมภูผู้เป็นอัครบุคคล ประทับนั่งบนอาสนะทองแล้ว แวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – บุญยังความปรารถนาให้สําเร็จ Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ตั้งเป้าหมายชีวิต ลิขิตอนาคต           คนเราเกิดมาต้องมีเป้าหมายของชีวิต เพื่อเป็นตัวกำหนดว่า เราจะดำเนินชีวิตไปในทิศทางใด จะได้ฝึกฝนตนเองไปตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ การตั้งเป้าหมายไว้ในทางที่ถูกต้อง จะเป็นจุดเริ่มต้นให้เราดำเนินชีวิตได้อย่างถูกต้อง ซึ่งทางพระท่านเรียกว่า “ตั้งตนชอบ”         เราทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ มีสิ่งที่จะต้องศึกษาควบคู่กันไปอยู่ ๒ ประการ คือ การศึกษาวิชาความรู้ในทางโลกและการศึกษาวิชชาในทางธรรม การศึกษาความรู้ทางโลก มีเป้าหมายเพื่อให้เรารู้จักวิธีการแสวงหาปัจจัยสี่มาเลี้ยงตน ทำให้เราสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้  ส่วนการศึกษาความรู้ในทางธรรม มีเป้าหมายเพื่อฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อจะได้เข้าถึงแหล่งแห่งความรู้ที่สมบูรณ์ เป็นความรู้เพื่อความหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ให้เข้าถึงความสุขอันแท้จริงที่มีอยู่ภายในตน มีวาระพระบาลีใน ขุททกนิกาย ชาดก ความว่า “อตฺตา ว เสยฺโย ปรมา ว เสยฺโย         ลพฺภา ปิยา โอจิตตฺเตน ปจฺฉา         ตัวเรานั่นแหละดีที่สุด ประเสริฐยอดเยี่ยมที่สุด  ฝึกฝนตนเองดีแล้ว จะได้สิ่งที่ตัวรักในภายหลัง”        …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ตั้งเป้าหมายชีวิต ลิขิตอนาคต Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – เปลี่ยนวิถีชีวิตด้วยบุญบารมี   นรชนผู้ไม่ตระหนี่ให้ทาน ย่อมเป็นที่รักของคนเป็นอันมาก คนเป็นอันมากย่อมคบหานรชนนั้น นรชนนั้นย่อมได้เกียรติ มียศอันเจริญ เป็นผู้ไม่เก้อเขิน แกล้วกล้าเข้าสู่ที่ประชุมชน เพราะเหตุนั้น บัณฑิตผู้หวังสุข จงขจัดมลทิน คือ ความตระหนี่แล้วให้ทาน         คนบางคนอาจมีความสุขและความพึงพอใจในวิถีชีวิตของตน ขณะที่หลายคนอาจสับสนกับชีวิตที่ไม่ค่อยลงตัวเท่าไรนัก บางคนอยากเปลี่ยนแปลงชีวิตใหม่ อยากเป็นคนใหม่ที่สมบูรณ์พร้อมในทุกสิ่ง เราทุกคนกำลังเป็นผู้ออกแบบชีวิตของตนเอง หลายคนเข้าใจว่า อาศัยเพียงความฉลาดทางปัญญาแล้วทุกอย่างจะสำเร็จได้ แต่ผู้รู้มองลึกไปกว่านั้นว่า  ต้องอาศัยกำลัง บุญบารมี เพราะกำลังบุญจะดึงดูดทั้งคนฉลาดและคนดี     รวมทั้งทรัพย์และเครื่องสนับสนุนทุกอย่าง กระทั่งความสำเร็จที่เราปรารถนา ให้สมหวังดังใจได้ เพราะฉะนั้นบัณฑิตนักปราชญ์ ในทุกยุคทุกสมัย จึงไม่ละเลยในการสั่งสมบุญ บุญจะเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิต เราทุกคนจึงต้องสร้างบุญให้เต็มที่เต็มกำลัง มีวาระแห่งพระพุทธภาษิตใน สีหสูตร ว่า         “นรชนผู้ไม่ตระหนี่ให้ทาน  ย่อมเป็นที่รักของคนเป็นอันมาก คนเป็นอันมากย่อมคบหานรชนนั้น นรชนนั้นย่อมได้เกียรติ มียศอันเจริญ เป็นผู้ไม่เก้อเขิน แกล้วกล้าเข้าสู่ที่ประชุมชน เพราะเหตุนั้น บัณฑิตผู้หวังสุข จงขจัดมลทิน …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – เปลี่ยนวิถีชีวิตด้วยบุญบารมี Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – จิตที่ตั้งไว้ชอบ           ชนเหล่าใด รู้จักสำรวมจิตที่ไปในที่ไกล มีใจดวงเดียวแล่นไป หาสรีระมิได้ เพราะไม่ยึดมั่นถือมั่น มีถ้ำ คือปริมณฑลภายใน เป็นที่อยู่อาศัย ชนเหล่านั้น จะพ้นเครื่องผูกแห่งมาร         การปฏิบัติธรรม เป็นสิ่งสำคัญที่สุดทั้งต่อตัวเราและต่อโลก การสร้างสันติสุขที่แท้จริงให้บังเกิดขึ้นแก่โลก เป็นสิ่งที่เป็นไปได้ เพราะมนุษย์ทุกคนมีธรรมกายอยู่ภายในตัวด้วยกันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นชาติใดภาษาใด จะมีความเชื่ออย่างไรก็ตาม ขึ้นชื่อว่าเป็นมนุษย์แล้ว ทุกคนสามารถเข้าถึงธรรมกายได้ ด้วยการฝึกใจให้หยุดนิ่งอย่างถูกต้องและถูกส่วน ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ของเราทุกคนนั่นเอง         ความสบาย เป็นหัวใจของการเข้าถึงธรรม เราจะเจริญภาวนาด้วยวิธีใดก็ตาม จะต้องอาศัยหลักของความสบาย ถ้าไม่ปรับร่างกายและจิตใจให้เบาสบายแล้ว ไม่ว่าเราจะปฏิบัติวิธีไหนก็จะไร้ผล จะเข้าไม่ถึงความสงบภายใน เพราะการปฏิบัติธรรม เป็นการแสวงหาความพอดี  ความพอดีสังเกตได้จากความพอใจของเราว่า ถ้าเราขยับตัวอย่างนี้ ทำจิตใจให้เบิกบาน แช่มชื่นอย่างนี้ รู้สึกว่าเราพอใจถูกใจ  เราอยากจะอยู่ในอารมณ์นี้ไปอีกนาน นั่นแหละคือความพอดี  เพราะฉะนั้นความสบายเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญ อย่าดูเบา ให้เราหมั่นรักษาอารมณ์สบายให้ต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอ …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – จิตที่ตั้งไว้ชอบ Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ปลอดภัยเพราะอาศัยผู้รู้ี   นรชนเหล่าใด ประพฤติตนอยู่ในโอวาทที่ผู้รู้บอกแล้ว นรชนเหล่านั้น จักถึงฝั่งอย่างปลอดภัย ดุจพ่อค้าทั้งหลาย ทำตามถ้อยคำของม้าวลาหก         ความบริสุทธิ์เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม ความสุขและความบริสุทธิ์นี้ สามารถสั่งสมได้ ด้วยการหมั่นให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนาทุกๆ วัน พระบรมศาสดาของเรา ทรงเป็นแบบอย่างในการสร้างบารมี ให้ชาวโลกได้ดำเนินรอยตาม ดังนั้นเราจึงควรหมั่นประพฤติธรรมเจริญสมาธิภาวนา เพื่อให้ชีวิตได้เข้าถึงความสุข และความบริสุทธิ์ที่แท้จริง มีธรรมภาษิตใน ขุททกนิกาย วลาหกัสสชาดก ว่า “เย จ กาหนฺติ โอวาทํ        นรา พุทฺเธน เทสิตํ โสตฺถึ ปารํ คมิสฺสนฺติ        วลาเหเนว วาณิชา         นรชนเหล่าใด ประพฤติตนอยู่ในโอวาทที่ผู้รู้บอกแล้ว     นรชนเหล่านั้น จักถึงฝั่งอย่างปลอดภัย ดุจพ่อค้าทั้งหลาย ทำตามถ้อยคำของม้าวลาหก”          …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ปลอดภัยเพราะอาศัยผู้รู้ Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ” ห ยุ ด ” เพื่อเริ่มต้นใหม่           “หยุด เป็นตัวสำเร็จ”  เราจะบรรลุเป้าหมายหรือประสบความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรมได้นั้น จะต้องเริ่มต้นจากหยุด หยุดตั้งแต่ต้นจนถึงพระอรหัต จะทำให้ใจของเราเข้าถึงความสุขภายในอย่างละเอียดอ่อน         วันเวลาที่ผ่านไป เราไม่สามารถจะเรียกกลับคืนมาได้ เหมือนดั่งสายน้ำที่ไหลผ่านไปแล้วไม่อาจหวนกลับ ชีวิตเราก็ย่างก้าวไปพร้อมกับกาลเวลา ก้าวไปพร้อมกับการสร้างความดี เราต้องใช้เวลาที่มีอยู่อย่างจำกัดนี้ ทำสิ่งที่ดีงามมีคุณค่า ให้เป็นภาพประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงามของเราเอง ด้วยการฝึกใจให้หยุดนิ่ง เพราะเวลาที่สำคัญที่สุดและทรงคุณค่าสูงสุดในชีวิต คือ เวลาที่ใจหยุดนิ่ง         หลวงปู่วัดปากน้ำท่านเคยกล่าวไว้ว่า “หยุด เป็นตัวสำเร็จ” เราจะบรรลุเป้าหมายหรือประสบความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรมได้นั้น จะต้องเริ่มต้นจากหยุด หยุดตั้งแต่ต้นจนถึงพระอรหัต จะทำให้ใจของเราเข้าถึงความสุขภายในอย่างละเอียดอ่อน หากเราปรับได้พอดีๆ หยุดอย่างสบายๆ เราจะเริ่มรู้สึกว่า ร่างกายของเราเหมือนไม่มี  ตัวตนจะเริ่มหายไป  รู้สึกเบา สบาย ถ้าหยุดได้สนิท เดี๋ยวเราจะเห็นดวงที่อยู่ในกลางกาย ใสเหมือนเพชร ใสบริสุทธิ์ และเราจะมีความรู้สึกว่าฟ่องเบา เหมือนขนนกที่ลอยไปในอากาศ …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ” หยุด ” เพื่อเริ่มต้นใหม่ Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – แรงบันดาลใจ ( ๑ )   อาตมภาพได้เห็นต้นมะม่วงที่งอกงาม ออกผลเขียวไปทั้งต้น ในระหว่างป่ามะม่วง  เมื่อกลับออกมา ได้เห็นมะม่วงต้นนั้น หักย่อยยับ เพราะผลของมันเป็นเหตุ อาตมาอาศัยเหตุนั้น จึงได้ประพฤติธรรม         ทุกครั้งที่เรานั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา นำใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ในตัวของเรา จะถูกกลั่นให้สะอาดบริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์นี้เป็นทางมาแห่งความสุข  ความสุขที่เกิดจากใจหยุดนิ่งนี้ เป็นสิ่งที่มวลมนุษยชาติ ต่างแสวงหา เพราะเป็นความสุขที่เสรี กว้างขวางไร้ขอบเขต ไม่มีใครมาพรากความสุขนี้จากเราไปได้ และยังเป็นเหตุให้ขจัดกิเลสอาสวะ ชำระมลทินของใจให้หมดสิ้นไป ทำให้เราได้เข้าถึงพระธรรมกาย อันเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุดของพวกเราทุกๆ คน มีธรรมภาษิตใน กุมภการชาดก ว่า “อมฺพาหมทฺทํ  วนมนฺตรสฺม        นีโลภาสํ  ผลิตํ  สํวิรูฬฺหํ      ตมทฺทสํ ผลเหตุ  วิภคฺค            ตํ  ทิสฺวา  ภิกฺขาจริยํ  …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – แรงบันดาลใจ ( ๑ ) Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ไม่มีความเห็นผิด ชีวิตปลอดภัย           ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งมิจฉาทิฏฐิ ๒ อย่างนี้คือ การโฆษณาแต่บุคคลอื่น ๑ อโยนิโสมนสิการ ๑ ปัจจัยทั้ง ๒ อย่างนี้แล เป็นไปเพื่อความเกิดขึ้นแห่งมิจฉาทิฏฐิ         สิ่งที่เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิตของเราทุกคน มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น คือ “บุญ”  ซึ่งจะเป็นเครื่องสนับสนุน ให้เราได้บรรลุจุดประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เราจะเป็นผู้ที่สมบูรณ์พร้อมด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ มีโอกาสทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาอย่างเต็มที่ ได้ประพฤติปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระบรมศาสดา จนกระทั่งมีดวงตาเห็นธรรม ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน ทั้งหมดนี้จะได้มาต้องอาศัยบุญทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นบุญจึงเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตของเรา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ใน อังคุตตรนิกาย  ทุกกนิบาต ว่า         “เทฺว เม ภิกฺขเว ปจฺจยา มิจฺฉาทิฏฺฐิยา อุปฺปาทาย กตเม เทฺว ปรโต …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ไม่มีความเห็นผิด ชีวิตปลอดภัย Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – แรงบันดาลใจ ( ๒ )   อาตมภาพได้เห็นวัวผู้ตัวหนึ่ง ท่ามกลางฝูง มีหนอกขึ้นเปลี่ยว ประกอบด้วยสีสวยและมีกำลังมาก ได้เห็นมันขวิดวัวตัวหนึ่งตาย เพราะกามเป็นเหตุ  ครั้นได้เห็นเหตุนั้นแล้ว อาตมาจึงได้ประพฤติธรรม         ชาวโลกทั้งหลายผู้ดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้ ส่วนใหญ่ต้องข้องเกี่ยวกับการทำมาหากิน การศึกษาเล่าเรียน เรื่องครอบครัว และเรื่องต่างๆ อีกมากมาย ทำให้ลืมนึกถึงเป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ หลงประมาทมัวเมา ความคิดที่จะแสวงหาความบริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ได้จางหายไป ทำให้มนุษย์ต้องเวียนวนอยู่ในสังสารวัฏอย่างไม่รู้จักจบสิ้น โอกาสแห่งการได้อัตภาพเป็นมนุษย์เป็นสิ่งที่ประเสริฐ ยิ่งกว่าการได้อัตภาพอื่นใด เพราะจะเหมาะสมต่อการสร้างบารมี ทำให้เข้าถึงพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกภายใน การทำใจหยุด คือ ทางหลุดพ้น เป็นทางรอดจากความเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร ดังนั้นการฝึกใจให้หยุดนิ่ง จึงเป็นสิ่งที่มวลมนุษยชาติ ควรให้ความสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด มีธรรมภาษิตใน กุมภการชาดก ว่า         “อาตมภาพได้เห็นวัวผู้ตัวหนึ่ง ท่ามกลางฝูง มีหนอกขึ้นเปลี่ยว ประกอบด้วยสีสวยและมีกำลังมาก ได้เห็นมันขวิดวัวตัวหนึ่งตาย เพราะกามเป็นเหตุ ครั้นได้เห็นเหตุนั้นแล้ว อาตมาจึงได้ประพฤติธรรม” …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – แรงบันดาลใจ ( ๒ ) Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – โทษที่ไม่มีโทษ   เมื่ออนารยชนทำชั่ว อารยชนย่อมห้ามกันด้วยการลงโทษ การลงโทษนั้นถือว่าเป็นการสั่งสอน ทั้งไม่เป็นเวร ข้อนี้เหล่าบัณฑิตรู้กันดี         ในชีวิตประจำวันของเราทุกคน  ล้วนประสบกับเหตุการณ์ ต่างๆ มากมาย ทั้งดีและไม่ดี ซึ่งเราจำเป็นต้องมีเครื่องป้องกันกายและใจของเรา  ไม่ให้ลื่นไหลไปตามกระแสกิเลสที่เชี่ยวกรากในปัจจุบัน คือ มีคุณธรรมภายในสำหรับต้านทานกิเลส ครูบาอาจารย์เป็นบุคคลที่สำคัญอย่างยิ่ง ในการปลูกฝังให้เรามีความรู้คู่กับความดี แม้ว่าวิธีการในการสั่งสอนของอาจารย์แต่ละท่านจะแตกต่างกัน แต่ที่เหมือนกันคือ เพื่อให้เราเป็นคนดี เป็นคนมีความรู้คู่คุณธรรม และวิธีการที่ดีที่สุด ในการฝึกฝนอบรมคุณธรรมให้แก่ตัวของเราเอง คือ การหมั่นเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดใจนิ่งทุกๆ วัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ติลมุฏฐิชาดก ว่า “อริโย อนริยํ กุพฺพํ        โย ทณฺเฑน นิเสธติ สาสนํ ตํ น ตํ เวร        อิติ นํ ปณฺฑิตา วิทู เมื่ออนารยชนทำชั่ว …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – โทษที่ไม่มีโทษ Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – พฤติกรรมที่ชักนําให้เสื่อม คนพาลเมื่อทำความชั่วย่อมเหิมเกริม ตราบเท่าที่บาปยังไม่ให้ผล แต่เมื่อใดบาปให้ผล คนพาลจึงเห็นว่าเป็นบาป เพราะได้ประสบทุกข์อันใหญ่หลวง บุคคลใดเมื่อสั่งสมบาปแม้ทีละน้อยๆ บาปย่อมเพิ่มพูน และย่อมกระทำบุคคลนั้นให้เป็นคนพาลได้  ส่วนบัณฑิตพึงละจากบาป แล้วมุ่งกระทำที่สุดแห่งทุกข์ โลกมนุษย์เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี  เมื่อเรามีโอกาสได้กายมนุษย์ ต้องใช้ให้คุ้มค่า ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด ให้สมกับความยากที่ได้อัตภาพร่างกายนี้มาครอบครอง ด้วยการทำความดีให้ถึงพร้อมและละเว้นจากความชั่วทั้งหลาย เหมือนกองคาราวานของพ่อค้ามีทรัพย์มาก ที่ละเว้นหนทางเปลี่ยวอันน่าสะพรึงกลัว เพราะภัยบนหนทางชีวิตในสังสารวัฏนี้ มีอันตรายทุกย่างก้าว หากทำผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย อาจไปอบายได้ ถ้าจะให้ปลอดภัย ต้องงดเว้นจากบาปอกุศลทั้งมวล และตั้งใจประพฤติกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ หรือโดยย่อ คือ หมั่นให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา โดยเฉพาะการเจริญภาวนา ถือเป็นหัวใจทีเดียว ให้ขยันฝึกฝนอบรมใจให้หยุดให้นิ่งไปทุกๆ วัน เราย่อมจะสมปรารถนาในชีวิตกันทุกคน มีพระพุทธศาสนสุภาษิตบทหนึ่งกล่าวไว้ว่า “คนพาลเมื่อทำความชั่วย่อมเหิมเกริม ตราบเท่าที่บาปยังไม่ให้ผล แต่เมื่อใดบาปให้ผล คนพาลจึงเห็นว่าเป็นบาป เพราะได้ประสบทุกข์อันใหญ่หลวง บุคคลใดเมื่อสั่งสมบาปแม้ ทีละน้อยๆ บาปย่อมเพิ่มพูน และย่อมกระทำบุคคลนั้นให้เป็นคนพาลได้ ส่วนบัณฑิตพึงละจากบาป แล้วมุ่งกระทำที่สุดแห่งทุกข์” บุคคลใดแม้ยังไม่ได้ทำความชั่ว …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – พฤติกรรมที่ชักนําให้เสื่อม Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – อธิษฐานบารมี   ภูเขาหินไม่หวั่นไหว คงตั้งอยู่ตามเดิม ไม่สะเทือน เพราะลมแรงกล้า คงตั้งอยู่ในที่ของตนเอง แม้ฉันใด แม้ท่านก็ฉันนั้นเหมือนกัน จงเป็นผู้ไม่หวั่นไหวในอธิษฐาน ในกาลทั้งปวง ถึงความเป็นอธิษฐานบารมีแล้ว จักบรรลุพระสัมโพธิญาณ         วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เดี๋ยววัน เดี๋ยวคืน เราได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิต หมดไปกับการประกอบภารกิจต่างๆ จนเรารู้สึกว่า เราไม่ค่อยจะมีเวลา และคำว่าไม่มีเวลา ดูเหมือนจะแทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณ จนทำให้เราไม่ได้ให้โอกาสกับตัวเอง เพื่อให้พบกับความสงบของใจ เราจึงสูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตไป นั่นคือ ความสงบใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่เงินทองหาซื้อไม่ได้ และไม่มีสมบัติใดในโลก ที่จะมาเทียบได้กับความสุขของใจ  ดังนั้นช่วงเวลานี้ เราควรจะให้โอกาสแก่ตัวของเราเอง ในการฝึกฝนอบรมจิตใจ ให้สงบสะอาดบริสุทธิ์ ให้เข้าถึงความสุขอันแท้จริงที่มีอยู่ภายในตน         สมัยพระบรมศาสดาเป็นสุเมธดาบส ผู้ได้รับการพยากรณ์จากสมเด็จพระทีปังกรพุทธเจ้าว่า จะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตอีก ๔ อสงไขย ๑๐๐,๐๐๐ มหากัปนั้น พระองค์ได้คำนึงถึงอธิษฐานบารมีว่า         ในคราวนั้นเราเลือกเฟ้นอยู่ก็ได้เห็น อธิษฐานบารมีข้อที่ …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – อธิษฐานบารมี Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – สารธรรมของชีวิต   ชนเหล่าใด รู้สิ่งที่เป็นสาระ โดยความเป็นสาระ และรู้จักสิ่งที่ไม่เป็นสาระ โดยความไม่เป็นสาระ ชนเหล่านั้น มีความดำริชอบเป็นโคจร ย่อมประสบสิ่งเป็นสาระ         เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง เพื่อแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง แสวงหาสิ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นสุขได้ด้วยตัวเองและเป็นตัวตนที่แท้จริง สิ่งที่เราต้องการนี้ รวมประชุมอยู่ในธรรมกายทั้งหมด ธรรมกายคือแก่นของชีวิต เป็นชีวิตในระดับลึกที่อยู่ภายในตัวของเราที่ทุกคนมีสิทธิ์จะเข้าถึงได้  ถ้าหยุดได้เมื่อไร เข้าถึงได้เมื่อนั้น ไม่จำกัดด้วยกาลเวลา ถ้าเราเข้าถึงธรรมกายแล้ว ชีวิตเราจะเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น มีความสุขเพิ่มขึ้น ชีวิตจะมีความมั่นคงและปลอดภัย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ว่า “สารญฺจ สารโต ญตฺวา        อสารญฺจ อสารโต   เต สารํ อธิคจฺฉนฺต        สมฺมาสงฺกปฺปโคจรา         ชนเหล่าใด รู้สิ่งที่เป็นสาระ โดยความเป็นสาระ และรู้จักสิ่งที่ไม่เป็นสาระ โดยความไม่เป็นสาระ ชนเหล่านั้น   …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – สารธรรมของชีวิต Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – เส้นทางที่เลือกเดิน   สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ทั้งหลายให้เลวและประณีตได้         เราเกิดมาเป็นคนเหมือนกัน แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน เช่นสติปัญญา ความรู้ความสามารถ ชีวิตความเป็นอยู่ อุปนิสัยใจคอ เพราะได้รับการหล่อหลอมมาต่างกัน สิ่งที่สั่งสมมาในอดีตก็ไม่เหมือนกัน เพราะมีบางสิ่งบางอย่างอยู่ฉากหลัง ที่ทำให้เรามีความแตกต่างกัน สิ่งนั้นคือบุญและบาป ซึ่งปรุงแต่งให้เราเป็นไปต่างๆ นานา เราจะเข้าใจหรือจะไปรู้ไปเห็นสิ่งเหล่านี้ได้ ต้องอาศัยธรรมกาย และได้ศึกษาวิชชาธรรมกาย จึงจะรู้เห็นในสิ่งเหล่านี้ได้แจ่มแจ้ง นี่คือความลึกซึ้งของพระพุทธศาสนา ที่เป็นสุดยอดของความรู้ทั้งปวง ทำให้เรารู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องภพภูมิ เรื่องกฎแห่งกรรมได้อย่างละเอียดลึกซึ้ง ความรู้ชนิดนี้เป็นความรู้อันบริสุทธิ์ ที่กำลังรอคอยพวกเราผู้มีบุญให้มาพิสูจน์กัน ขอให้หยุดใจให้ได้  เมื่อหยุดใจได้ก็สามารถช่วยให้เราพ้นทุกข์ได้ เราจะรู้เห็นทุกสิ่งไปตามความเป็นจริง ฉะนั้น  ถ้าอยากรู้เห็นเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต อยากพ้นทุกข์ก็ให้ตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรมให้ดีกันทุกคน พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ว่า          “สตฺตา กมฺมสฺสกา กมฺมทายาทา กมฺมโยนี กมฺมพนฺธู กมฺมปฏิสรณา กมฺมํ สตฺเต วิภชติ …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – เส้นทางที่เลือกเดิน Read More »

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ผู้กลัวตายและไม่กลัวตาย   ผู้มีความเกียจคร้าน มีความเพียรย่อหย่อน ดำรงอยู่ตั้ง ๑๐๐ ปี  ส่วนผู้มีความเพียร แม้เป็นอยู่เพียงวันเดียว เป็นชีวิตที่ประเสริฐกว่ามากมายนัก         ในสังสารวัฏมีภัยอเนกประการ ภัยที่น่าหวาดกลัวที่สุด คือ ภัยจากอบายภูมิ ภพของอบายนั้น เป็นภพที่เสวยแต่ความทุกข์อันแสนทรมาน  เมื่อพลัดตกไปในอบายภูมิแล้ว กว่าจะกลับมาสู่สุคติภูมิได้ ต้องใช้เวลายาวนาน  การดำรงชีวิตด้วยการตั้งใจทำคุณงามความดี เป็นเครื่องยืนยันว่าเราจะไปสู่สุคติภูมิอย่างเดียว แต่ถ้าหากเกิดมาแล้ว เป็นอยู่สักแต่ว่ามีลมหายใจเข้าออก ไม่ได้สั่งสมบุญเพิ่มขึ้น ชีวิตจะว่างเปล่าจากสิ่งที่มีคุณค่า เกิดมาก็เหมือนไม่ได้เกิด  ดังนั้นเราควรแสวงหาสาระของชีวิต ด้วยการสั่งสมบุญกันให้เต็มที่ เพื่อมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ว่า “โย จ วสฺสสตํ ชีเว        กุสีโต หีนวีริโย เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย        วิริยํ อารภโต ทฬฺหํ         …

มงคลที่ ๖ ตั้งตนชอบ – ผู้กลัวตายและไม่กลัวตาย Read More »