มงคลที่ ๒๕ มีความกตัญญู – ไม่ควรคบผู้อกตัญญู
มงคลที่ ๒๕ มีความกตัญญู – ไม่ควรคบผู้อกตัญญู การศึกษาค้นคว้าเรื่องราวของชีวิตว่าเราเกิดมาทำไม ตายแล้วไปไหน มีอะไรเป็นเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตเป็นความจำเป็นอย่างยิ่งในการเกิดมาเป็นมนุษย์ เพราะความรู้แจ้งเห็นจริงในชีวิตนั้น จะทำให้เราดำรงชีวิตอยู่อย่างไม่ประมาท ความไม่ประมาทจะทำให้ตระหนักถึงคุณค่าของการปฏิบัติธรรม และการปฏิบัติธรรมนี่แหละ ที่จะนำพาเราให้หลุดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร และหลุดพ้นจากเครื่องจองจำ คือ อาสวกิเลสทั้งหลาย การจะทำให้ตัวเราเข้าถึงจุดแห่งความรู้ที่บริสุทธิ์นั้นได้ จะต้องทำใจของเราให้หยุดนิ่ง จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย จึงจะสามารถเข้าไปศึกษาเรื่องราวของชีวิตได้อย่างสมบูรณ์ เราจะเข้าถึงวิชชา ๓ วิชชา ๘ อภิญญา ๖ ปฏิสัมภิทาญาณ ๔ แล้วการศึกษาเรื่องราวของชีวิต เราก็จะรู้ เห็นถูกต้องร่องรอย ตรงไปตามความเป็นจริง เราจะได้ทั้งความรู้ และความบริสุทธิ์ไปพร้อมๆ กัน มีวาระพระบาลีที่กล่าวไว้ใน ชวสกุณชาดก ว่า น่าติเตียนคนที่ไม่รู้คุณที่เขาทำแล้ว ผู้ไม่ทำคุณให้ใคร และผู้ที่ไม่ทำตอบแทนคุณที่เขาทำก่อน ความกตัญญูไม่มีในคนใด การคบคนนั้นย่อมไร้ประโยชน์ บุคคลไม่ได้มิตรธรรมด้วยอุปการคุณที่ตนประพฤติต่อหน้าในผู้ใด ผู้นั้นบัณฑิตไม่ต้องริษยา ไม่ต้องด่าว่า พึงค่อยๆ หลีกออกห่างจากผู้นั้น การใช้ชีวิตในทางโลกต้องมีความรับผิดชอบต่อภารกิจในหลายๆ ด้าน หากเกิดอาการท้อแท้ท้อถอย หรือไม่สู้งาน นอกจากไม่ได้รับความเจริญแล้ว อาจถูกครหานินทา เพราะไม่ได้ทำประโยชน์ตนเอง …