ธรรมะเพื่อประชาชน

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ประมาทแล้วต้องตั้งต้นใหม่ (๒) สิ่งที่เป็นสุดยอดของบุญ คือการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง ถึงแม้ใจจะไม่ค่อยอยู่นิ่ง มักจะท่องเที่ยวไปตลอดเวลา บางครั้งก็ล่องลอยไปไกลจนตามไม่ทัน ผู้ที่ไม่ระวังรักษาใจปล่อยให้ฟุ้งซ่านไปอย่างนั้น จะมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวายไม่มีความสุข หากเรารู้เท่าทันธรรมชาติของใจแล้ว เราจะได้หันมาฝึกใจ และจะได้เอาบุญละเอียดให้กับตนเองมากที่สุด ด้วยการนำใจที่ซัดส่ายล่องลอยไปตามที่ต่างๆ ให้มาหยุดมานิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เราย่อมจะพบกับความสุขที่ไม่เคยได้รับมาก่อนเลยในชีวิต มีวาระพระบาลีที่ปรากฏใน มหาโควินทสูตร ว่า ถ้าพวกพระองค์ละกามทั้งหลาย ซึ่งเป็นแหล่งที่ปุถุชนข้องได้แล้ว จงปรารภความเพียรมั่นคง เป็นผู้มีขันติเป็นกำลังทั้งมีใจตั้งมั่นเถิด ทางนั้นเป็นทางตรง ทางนั้นเป็นทางยอดเยี่ยม เป็นพระสัทธรรมที่เหล่าสัตบุรุษรักษาแล้วเพื่อการเข้าถึงพรหมโลก นอกจากอายตนนิพพานซึ่งเป็นเป้าหมายอันสูงสุดของมวลมนุษยชาติแล้ว การไปบังเกิดในพรหมโลกไม่ใช่ของง่าย เป็นสถานที่ที่ไปบังเกิดได้ยาก เพราะบุคคลที่จะบังเกิดในพรหมโลก ต้องปฏิบัติตามหลักธรรมขั้นพื้นฐานตามที่ได้กล่าวมาแล้ว และจะต้องบำเพ็ญเพียรภาวนาจนสำเร็จฌานสมาบัติ และอาศัยอำนาจฌานสมาบัตินำไปบังเกิดในพรหมโลก พรหมที่อยู่ในพรหมโลก ท่านจะมีความสุขอยู่ด้วยการเข้าฌานสมาบัติ ฉะนั้น บุคคลที่จะไปบังเกิดในพรหมโลกได้นั้น ต้องได้สำเร็จฌานอันเป็นปฏิปทาที่จะไปบังเกิดในพรหมโลก *เหมือนกับธนัญชานีพราหมณ์ที่เมื่อปฐมวัยไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต ตั้งใจสั่งสมบุญทำความดีมาตลอด จนกระทั่งเข้าสู่มัชฌิมวัย เกิดความประมาท ดำเนินชีวิตผิดพลาดไม่ยอมทำความดี ได้ประพฤติผิดศีลผิดธรรม ดำรงตนอยู่บนหนทางไปสู่อบายภูมิ มุ่งหน้าแสวงหาทรัพย์เลี้ยงชีพเพียงอย่างเดียว โดยไม่คำนึงถึงศีลธรรมอันดีงาม แต่เพราะได้พระสารีบุตรเป็นยอดกัลยาณมิตร ท่านได้ให้โอวาทเตือนสติพราหมณ์ให้กลับตัวกลับใจใหม่ เพื่อจะได้ดำเนินชีวิตถูกต้องปลอดภัย ซึ่งธนัญชานีพราหมณ์ได้ปฏิบัติตามทุกอย่าง …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ประมาทแล้วต้องตั้งต้นใหม่ (๒) Read More »

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – สันโดษให้ถูกหลักวิชา ภิกษุผู้สันโดษ ย่อมเป็นผู้อยู่เป็นสุขในทิศทั้ง ๔ และเป็นผู้ไม่หงุดหงิด สันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ ย่อมครอบงำ อันตรายทั้งหลาย ไม่หวาดเสียว เที่ยวไปคนเดียว ดังนอแรด ภารกิจทั้งหลายในโลกนี้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นภาระที่เกี่ยวข้องกับการทำมาหาเลี้ยงชีพในแต่ละวัน มวลมนุษย์ทั้งหลาย ต่างวุ่นกันอยู่เช่นนี้มายาวนาน ทำให้ลืมภารกิจหลักที่แท้จริงของชีวิตว่าเกิดมาเพื่อสร้างบารมี มาแสวงหาความบริสุทธิ์ บริบูรณ์ให้กับตัว ด้วยการกลั่นจิตใจให้ใสบริสุทธิ์ จนกระทั่งเข้าถึงความบริสุทธิ์ภายใน เข้าถึงดวงธรรมภายใน ถึงกายในกาย จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย ทำกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป นี่คือเป้าหมายในการมาเกิดในแต่ละภพแต่ละชาติ เกิดมาเพื่อทำอย่างนี้เท่านั้น เรื่องอื่นเป็นเรื่องปลีกย่อย เมื่อเราตระหนักเช่นนี้แล้ว ควรตั้งใจทำความบริสุทธิ์บริบูรณ์ให้เกิดขึ้นกับตัวของเราด้วยการประพฤติปฏิบัติธรรมกันทุกคน มีวาระพระบาลี ที่กล่าวไว้ใน ขุททกนิกาย สุตตนิบาต ว่า จาตุทฺทิโส อปฺปฏิโฆ จ โหติ สนฺตุสฺสมาโน อิตรีตเรน ปริสฺสยานํ สหิตา อจฺฉมฺภี เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป ภิกษุผู้สันโดษ ย่อมเป็นผู้อยู่เป็นสุขในทิศทั้งสี่ และเป็นผู้ไม่หงุดหงิด สันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ ย่อมครอบงำอันตรายทั้งหลาย …

มงคลที่ ๒๔ มีความสันโดษ – สันโดษให้ถูกหลักวิชา Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ชีวิตใหม่ในเพศสมณะ จุดมุ่งหมายในการสร้างบารมีของพวกเรา ก็คือการทำกาย วาจา ใจ ให้สะอาดบริสุทธิ์ จะบริสุทธิ์ได้ต้องเอาใจมาหยุดนิ่งไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ จนกระทั่งเข้าถึงแสงสว่างภายใน ถึงดวงธรรม ถึงกายภายในไปตามลำดับ และเข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นกายที่สำคัญมาก เพราะจะทำให้เราหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย แต่กว่าเราจะเข้าถึงตรงนี้ได้ ก็ต้องอาศัยการปฏิบัติที่ถูกวิธีและความเพียรอันกลั่นกล้า ไม่ท้อแท้ใจ ในการที่จะหมั่นประพฤติปฏิบัติธรรมให้ได้ทุกวันโดยไม่ขาดเลย ฉะนั้นเพื่อความสมปรารถนาในชีวิต และเพื่อเป็นการเพิ่มเติมบุญบารมีของเราให้เต็มเปี่ยม ก็ให้ตั้งใจปฏิบัติธรรมกันให้ดี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน มหาสาโรปมสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พรหมจรรย์นี้มิใช่มีลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นอานิสงส์ มิใช่มีความถึงพร้อมแห่งศีลเป็นอานิสงส์ มิใช่มีความถึงพร้อมแห่งสมาธิ เป็นอานิสงส์ มิใช่มีญาณทัสสนะเป็นอานิสงส์ แต่พรหมจรรย์นี้มีเจโตวิมุตติอันไม่กำเริบ เป็นประโยชน์เป็นแก่นสาร เป็นที่สุด พระภิกษุสามเณรที่บวชเข้ามาในบวรพระพุทธศาสนา คือ ผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร เห็นว่าชีวิตนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ ทั้งทุกข์ประจำและทุกข์จร ไม่ว่าจะเกิดเป็นชนชั้นสูง ชั้นกลาง หรือชั้นล่าง ต่างก็มีทุกข์ด้วยกันทั้งสิ้น เพราะฉะนั้น จึงสละเพศฆราวาส ออกบวชเป็นบรรพชิต ปลงผมและหนวด ละทิ้งเครื่องนุ่งห่มที่มีราคาของคฤหัสถ์ ละทิ้งความสนุกสนานเพลิดเพลินในทางโลก หันมาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายแบบสมณะ มีเพียงแค่อัฐบริขารในการดำรงชีพ เลี้ยงสังขารอยู่ด้วยอาหารบิณฑบาตของสาธุชน …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – ชีวิตใหม่ในเพศสมณะ Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เจดีย์แห่งพระธรรม เรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้ เพื่อแสวงหาสิ่งที่ทำให้ใจเราบริสุทธิ์ จนกระทั่งพบกายที่มั่นคงที่สุด ไม่มีการเปลี่ยนแปลง และมีความสุขอย่างแท้จริง พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพบว่า พระรัตนตรัยเป็นสิ่งที่ประเสริฐสุด มีอยู่ในตัวของเราทุกคน เป็นธรรมที่สงบ ละเอียด ประณีต ลึกซึ้ง มีคุณมาก ยากที่เราจะนึกคิดหรือคาดคะเนได้ เพราะเป็นเรื่องของการปฏิบัติให้เข้าถึง ซึ่งเราจะต้องปรับใจที่หยาบให้ละเอียด ลุ่มลึกไปตามลำดับด้วยการเจริญสมาธิภาวนา จนกระทั่งใจของเราเข้าไปถึงแหล่งของสติ แหล่งของปัญญา รู้เห็นธรรมได้อย่างถูกต้องตรงไปตามความเป็นจริง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย เปตวัตถุ ว่า ทิฏฺเว ธมฺเม ปาสํโส โย พุทฺเธสุ สคารโว กายสฺส เภทา สปฺปญฺโ สคฺคํ โส อุปปชฺชติ ผู้ใดมีความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ย่อมได้รับการสรรเสริญในปัจจุบัน เขาเป็นผู้มีปัญญา เมื่อละโลกไปแล้ว ย่อมเข้าถึงสุคติ โลกสวรรค์ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ในเบื้องสูงหมายเอาพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เจดีย์แห่งพระธรรม Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เคารพกันตามลำดับ การปฏิบัติธรรมโดยการฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง เป็นกรณียกิจที่สำคัญของมนุษย์ทุกๆ คน เพราะเป็นทางเดียวเท่านั้น ที่จะทำให้ได้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง และยังเป็นเหตุที่จะทำให้ใจหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ ทั้งหลาย ซึ่งจุดประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์นั้น เพื่อแสวงหาหนทางที่จะหลุดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของ พญามารที่บังคับ และครอบงำจิตใจของสรรพสัตว์ไม่ให้หลุดพ้น ให้ยึดให้ติดในคน สัตว์ สิ่งของ วนเวียนอยู่ในทะเลทุกข์แห่งสังสารวัฏที่ยาวไกล อันหาเบื้องต้น ท่ามกลาง และที่สุดไม่ได้ ฉะนั้น กรณียกิจสำคัญของตัวเราที่ได้เกิดมาแล้ว คือ การฝึกฝนใจให้หยุดให้นิ่งเพื่อไปสู่นิพพาน มีวาระพระบาลีในขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ ความว่า บุคคลกระทำความเคารพผู้ที่ควรเคารพ สักการะผู้ที่ควรสักการะ นับถือผู้ที่ควรนับถือ บูชาผู้ที่ควรบูชา เพราะกรรมนั้น ที่ยึดถือไว้บริบูรณ์อย่างนี้ เบื้องหน้าแต่ตาย เพราะกายแตก เขาย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ถ้าเขาไม่เข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ หากมาเกิดเป็นมนุษย์ในประเทศใด ก็จะเป็นผู้มีตระกูลสูง การแสดงความเคารพ คือ มีความตระหนักในคุณธรรมความดีของคนอื่น และนอบน้อมด้วยการแสดงออกทางกาย วาจา ซึ่งมีอยู่หลายวิธีด้วยกัน เช่น หลีกทางให้ ลุกขึ้นยืนต้อนรับ ให้ที่นั่ง ประณมมือเวลาพูดคุยด้วย กราบไหว้ …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – เคารพกันตามลำดับ Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ขาดความเคารพ พบความพินาศ บุญ เป็นเครื่องสนับสนุนในการเดินทางไกลข้ามสังสารวัฏ ไปสู่จุดหมายปลายทางคือ อมตมหานิพพาน บุญเท่านั้นเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงให้เราได้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย บุญกุศลเป็นเรื่องสำคัญที่สุดที่เราจะต้องสั่งสมไว้ เพราะบุญเป็นเพื่อนแท้ ในการเดินทางไปสู่สัมปรายภพ เมื่อได้เกิดมาเป็นมนุษย์ มีโอกาสในการสร้างบุญสร้างบารมี จงอย่าปล่อยให้โอกาสนี้ผ่านไปอย่างน่าเสียดาย เพราะบุญเท่านั้นเป็นที่พึ่งของเรา ทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า บุญจะสนับสนุนให้เราได้บรรลุจุดหมายปลายทาง ไปถึงที่สุดแห่งธรรมได้ ดังนั้น ให้รีบขวนขวายในบุญกุศลกันทุกคน มีวาระพระบาลีที่กล่าวไว้ใน อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ว่า สตฺถุครุ ธมฺมครุ สงฺเฆ จ ติพฺพคารโว สมาธิครุ อาตาปี สิกฺขาย ติพฺพคารโว หิริโอตปฺปสมฺปนฺโน สปฺปติสฺโส สคารโว อภพฺโพ ปริหานาย นิพฺพานสฺเสว สนฺติเก ภิกษุผู้มีความเคารพในพระศาสดา มีความเคารพในธรรม มีความเคารพอย่างแรงกล้าในสงฆ์ มีความเคารพในสมาธิ มีความเพียร มีความเคารพอย่างแรงกล้าในสิกขา ถึงพร้อมด้วยหิริและโอตตัปปะ มีความเคารพ ยำเกรง เป็นผู้ไม่ควร เพื่อความเสื่อม …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ขาดความเคารพ พบความพินาศ Read More »

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ทางมาแห่งปัญญาบารมี การเจริญสมาธิภาวนาเป็นทางมาแห่งมหากุศล และเป็นทางลัดของการสร้างบารมี เพื่อมุ่งตรงสู่ที่สุดแห่งธรรม ทุกครั้งที่เราได้นั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา นำใจกลับมาหยุดนิ่ง ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ธาตุธรรมเห็นจำคิดรู้ในตัวของเรา จะถูกกลั่นให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์จะเป็นทางมาแห่งความสุข ซึ่งเป็นสิ่งที่มวลมนุษยชาติต่างปรารถนา เพราะเสรีกว้างขวางไร้ขอบเขต ไม่มีใครมาพรากเอาความสุขจากเราไปได้ อีกทั้งยังเป็นเหตุให้เข้าถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิต เข้าถึงพระธรรมกายภายในที่อยู่ในกลางกายของพวกเราทุกๆ คน มีธรรมภาษิตที่ท้าวสหัมบดีพรหมได้กล่าวไว้ใน อุรุเวลาสูตร ว่า พระพุทธเจ้าเหล่าใดที่ล่วงไปแล้วก็ดี พระพุทธเจ้าเหล่าใดที่ยังไม่มาถึงก็ดี พระพุทธเจ้าเหล่าใดผู้ยังความโศกของชนเป็นอันมากให้เสื่อมหายในปัจจุบันนี้ก็ดี พระพุทธเจ้าทั้งปวงนั้นเป็นผู้ทรงเคารพพระสัทธรรมแล้ว ทรงเคารพพระสัทธรรมอยู่ และจักทรงเคารพ พระสัทธรรม นี้เป็นธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ดังนั้น ผู้รักตน จำนงความเป็นใหญ่ ระลึกถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พึงเคารพพระสัทธรรมเถิด ความเคารพเป็นทางมาแห่งปัญญา ความเคารพ หมายถึง ความตระหนัก ซาบซึ้ง รู้ถึงคุณความดีที่มีอยู่จริงในสิ่งนั้นหรือบุคคลนั้น เป็นการยอมรับนับถือด้วยใจจริง และแสดงความนับถือต่อผู้นั้น ด้วยการแสดงความอ่อนน้อม อ่อนโยน อย่างเหมาะสม ทั้งต่อหน้าและลับหลัง สิ่งของทั้งหลายในโลกนี้ต่างมีคุณสมบัติเฉพาะตัวของมัน หากเรารู้ถึงคุณสมบัติเหล่านั้น ตามความเป็นจริง ก็สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้มาก ในทำนอง เดียวกัน …

มงคลที่ ๒๒ มีความเคารพ – ทางมาแห่งปัญญาบารมี Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – หนทางสู่ความรุ่งโรจน์ ชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลายในสังสารวัฏ เป็นชีวิตที่เสี่ยงต่อภัยรอบด้าน ผู้ใดรู้จักใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาท หมั่นสั่งสมบุญบารมีก็จะมีอานิสงส์ผลบุญเป็นกำไรชีวิต เพราะบุญเป็นสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าสมบัติหรืออัญมณีใดๆ ในโลก ที่จะติดตามตัวเราไปได้ทุกหนทุกแห่ง และทุกภพทุกชาติ ดวงบุญที่ติดอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ จะคอยส่งผลอันดีงาม นำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองให้กับชีวิตของเรา และขจัดดวงบาปหรือสิ่งที่ไม่ดีทั้งหลาย ให้มลายหายสูญไป ยิ่งเรามีความบริสุทธิ์มาก บุญก็ยิ่งมาก และจะส่งผลดีได้อย่างเต็มที่ โดยไม่มีอะไรมาเป็นอุปสรรค ดังนั้น วันเวลาที่ผ่านไป จึงควรหมั่นทำใจให้บริสุทธิ์ผ่องใส หมั่นสั่งสมบุญอยู่เป็นนิตย์ บุญจะได้ตามหล่อเลี้ยงให้เราประสบความสำเร็จในชีวิตทุกด้าน มีวาระพระบาลีที่กล่าวไว้ในทีฆนิกาย ปาฏิกวรรคว่า ปณฺฑิโต สีลสมฺปนฺโน สณฺโห จ ปฏิภาณวา นิวาตวุตฺติ อตฺถทฺโธ ตาทิโส ลภเต ยส อุฏฺ านโก อนลโส อาปทาสุ น เวธติ อจฺฉิทฺทวุตฺติ เมธาวี ตาทิโส ลภเต ยสํ บัณฑิตผู้ถึงพร้อมด้วยศีล เป็นคนละเอียด และมีไหวพริบ มีความประพฤติเจียมตน …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – หนทางสู่ความรุ่งโรจน์ Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – อ่อนน้อมถ่อมตน ชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนมีความทุกข์เป็นพื้นฐาน ตั้งแต่วันแรกเกิด กระทั่งถึงวันที่หลับตาลาโลก ทุกชีวิตต่างมีความทุกข์เป็นปกติ เหมือนกับโลกที่มีความมืดเป็นพื้นฐาน แต่ที่เรามองเห็นคนสัตว์สิ่งของอะไรต่างๆ ได้ เพราะมีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว จึงทำให้โลกเราสว่าง เพราะฉะนั้น เมื่อเราเข้าใจความเป็นจริงของชีวิตว่าชีวิตเป็นทุกข์แล้ว เราจะเกิดความเบื่อหน่ายในทุกข์ทั้งหลาย และรีบขวนขวายหาทางหลุดพ้นจากทุกข์ให้เข้าถึงความสุขที่แท้จริง การปฏิบัติธรรมเป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตของผู้ที่ปรารถนาความหลุดพ้น เพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งทุกข์ทั้งปวง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ปราภวสูตร ว่า ชาติถทฺโธ ธนถทฺโธ โคตฺตถทฺโธ จ โย นโร สญฺาตึ อติมญฺเติ ตํ ปราภวโต มุขํ นรชนใดกระด้างโดยชาติ กระด้างโดยทรัพย์ และกระด้างโดยโคตร ย่อมดูหมิ่นแม้ญาติของตน กรรม ๔ อย่างของนรชนนั้น เป็นทางแห่งความเสื่อม ผู้ที่จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้รับการยกย่องนับถือจากผู้อื่นด้วยความจริงใจนั้น จะต้องเป็นผู้มีความอ่อนน้อมถ่อมตน ถ้าขาดคุณธรรมข้อนี้แล้ว แม้จะได้รับยศตำแหน่งก็จะอยู่ได้ไม่นาน เพราะการเป็นคนแข็งกระด้าง อวดดื้อถือดีดูถูกดูหมิ่นคนอื่น เป็นผลเสียอย่างใหญ่หลวง ทั้งต่อตนเองและหมู่คณะ โดยที่บุคคลนั้นก็คาดไม่ถึงว่า จะมีโทษมากถึงเพียงนั้น …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๑) การที่เราได้กายมนุษย์นี้ นับว่าเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการสร้างบารมี ยิ่งเราเป็นสัมมาทิฏฐิเข้าใจเรื่องบาปบุญคุณโทษ ยิ่งสร้างบุญบารมีได้เต็มที่ เพราะรู้ถึงอานิสงส์ที่จะเกิดขึ้น ดังนั้น เราควรที่จะทุ่มเทสร้างความดีอย่างไม่หยุดยั้ง การเกิดมาทำอย่างนี้ ได้ชื่อว่า เกิดมาใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า ได้สร้างบารมีซึ่งเป็นงานที่แท้จริง สิ่งที่เราควรทำควบคู่ไปกับภารกิจประจำวัน คือหมั่นทำใจหยุดใจนิ่งไปพร้อมๆ กัน เพื่อเราจะได้เข้าถึงที่พึ่ง ที่ระลึกที่แท้จริง คือ พระรัตนตรัยภายในตัว มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏใน อัสสัทธสูตร ความว่า ภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ ตนเองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศรัทธา มีหิริ มีโอตตัปปะ มีการสดับมาก มีความเพียร มีสติ มีปัญญา ยังชักชวนผู้อื่นให้เป็นอย่างนั้นด้วย นี้เรียกว่า สัตบุรุษ ยิ่งกว่าสัตบุรุษ การจะดำรงตนให้อยู่อย่างมีความสุขในเพศสมณะ ต้องมีธรรมะสำหรับสอนตนเอง คือ ต้องเริ่มจากมีศรัทธาก่อน ความศรัทธานำไปสู่ความสบายใจในการประพฤติธรรม ครั้นบวชแล้วต้องมีหิริโอตตัปปะคอยกำกับด้วย จะได้ไม่ทำผิดพลาด เป็นการควบคุมสีลสิกขาของท่านเองให้บริสุทธิ์ จากนั้นต้องหมั่นทำความเพียร ชำระกาย วาจา ใจให้ใสบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นตัวจิตตสิกขา ควบคู่กับการศึกษาธรรมวินัยให้แตกฉาน ทั้งภาคทฤษฎี …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๑) Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๒) ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นธรรมอันบริสุทธิ์ ผู้ที่ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธองค์ จะสามารถยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น ให้บริสุทธิ์ขึ้นไปเรื่อยๆ ตามลำดับ เมื่อจิตสะอาดบริสุทธิ์เต็มที่ ก็จะสามารถหยั่งลงสู่อริยมรรค เส้นทางสายกลางของพระอริยเจ้าทั้งหลาย ฉะนั้นการปฏิบัติตนให้ดำรงอยู่ในหลักธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งที่จะทำให้สรรพสัตว์ทั้งหลาย มีชีวิตที่รอดปลอดภัยในสังสารวัฏ และสามารถข้ามห้วงแห่งวัฏทุกข์ ไปสู่ฝั่งพระนิพพานได้ในที่สุด มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏใน ภตสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ได้รับเชิญให้มาบังเกิดบนสวรรค์ ธรรม ๕ ประการ คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้มีศรัทธา มีหิริ มีโอตตัปปะ ปรารภความเพียร มีปัญญา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นผู้ได้รับเชิญมาบังเกิดบนสวรรค์ ผู้ที่มีธรรมทั้ง ๕ ประการนี้ จะมีสุคติโลกสวรรค์เป็นที่ไป ไม่ว่าจะเป็นคฤหัสถ์หรือบรรพชิต ใช้ได้กับทุกๆ คน ถ้าปฏิบัติตามแล้วจะพ้นจากอบายภูมิ ได้เข้าถึงสุคติโลกสวรรค์อย่างแน่นอน พระพุทธองค์ได้ตรัสหนทางไปสวรรค์แล้ว ผู้มีหิริโอตตัปปะคือมีความละอายต่อการทำความชั่ว และเกรงกลัวต่อผลของบาป ทำให้ไม่ต้องไปรับใช้กรรมในอบายภูมิ …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๒) Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๓) การตั้งใจทำความดีเป็นความคิดที่ประเสริฐสุด แต่บางครั้งอาจจะมีอุปสรรคต่างๆ บังเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น เราจะต้องอดทน และมีกำลังใจที่เข้มแข็ง จึงจะเอาชนะอุปสรรคทั้งหลาย บรรลุถึงเป้าหมายอย่างน่าชื่นใจ ชีวิตของนักสร้างบารมีก็เป็นอย่างนี้ เพราะได้ก้าวลงสู่สมรภูมิรบอันยิ่งใหญ่ จะต้องทำสงครามรบกับกิเลสอาสวะภายในใจ ผู้ใดเอาชนะใจของตนเองได้ ผู้นั้นย่อมจะได้รับชัยชนะอันน่าภาคภูมิใจ และเป็นที่ยกย่องสรรเสริญของมนุษย์ และเทวาทั้งหลาย มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏใน สิกขสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุหรือภิกษุณีบางรูป แม้มีทุกข์ โทมนัส มีหน้านองด้วยน้ำตา ร้องไห้อยู่ ย่อมประพฤติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ เธอย่อมถึงฐานะอันน่าสรรเสริญ ที่ชอบแก่เหตุ ๕ ประการในปัจจุบัน คือ เธอมีศรัทธาในกุศลธรรม มีหิริ มีโอตตัปปะ ปรารภความเพียร และมีปัญญาในกุศลธรรม ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุหรือภิกษุณีบางรูป แม้มีทุกข์โทมนัส มีหน้านองด้วยน้ำตา ร้องไห้อยู่ ย่อมประพฤติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ เธอย่อมถึงฐานะอันน่าสรรเสริญ ที่ชอบแก่เหตุ ๕ ประการนี้แล นักสร้างบารมีผู้ตั้งใจจะทำพระนิพพานให้แจ้งนั้น จะต้องใช้กำลังใจอย่างสูงที่จะต่อสู้กับอาสวกิเลสที่สั่งสมอยู่ในใจ สิ่งใดที่อยากทำ บางครั้งต้องละเว้น ต้องหักห้ามใจ …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๓) Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๔) หัวใจของครูบาอาจารย์นั้น มีแต่ความห่วงใยในตัวของลูกศิษย์ ปรารถนาให้ลูกศิษย์มีแต่ความเจริญรุ่งเรือง เช่นเดียวกับพระบรมศาสดา ที่ทรงมีหัวใจอันเต็มเปี่ยมด้วยพระมหากรุณา มีความปรารถนาที่จะให้สรรพสัตว์ทั้งหลายหลุดพ้นจากความทุกข์ ทรงประคับประคอง แนะนำแต่สิ่งที่ดีที่จะนำพาทุกชีวิตไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง ผู้ใดก็ตาม ได้ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระองค์ บุคคลนั้นย่อมจะมีนิพพานเป็นที่ไปในเบื้องหน้า มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏใน กามสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เด็กอ่อนอาจพึงเอาชิ้นไม้ หรือชิ้นกระเบื้องใส่เข้าไปในปาก เพราะความพลั้งเผลอของพี่เลี้ยง พี่เลี้ยงพึงสนใจในเด็กนั้น แล้วรีบนำเอาชิ้นไม้หรือชิ้นกระเบื้องออกโดยเร็ว พี่เลี้ยงผู้หวังประโยชน์ มุ่งความสุข พึงกระทำอย่างนั้น ด้วยความอนุเคราะห์ แต่ว่าเมื่อใด เด็กนั้นเจริญวัย มีปัญญาสามารถ เมื่อนั้น พี่เลี้ยงก็วางใจในเด็กนั้นได้ว่า เด็กนี้มีความสามารถรักษาตนเองได้แล้ว ภิกษุก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมเป็นผู้ที่เราต้องรักษา ตลอดเวลาที่เธอยังไม่กระทำด้วยศรัทธาในกุศลธรรม ไม่กระทำด้วยหิริ ด้วยโอตตัปปะ ด้วยวิริยะ และด้วยปัญญาในกุศลธรรม แต่เมื่อใด ภิกษุกระทำด้วยศรัทธาในกุศลธรรม กระทำด้วยหิริ ด้วยโอตตัปปะ ด้วยวิริยะ และด้วยปัญญาในกุศลธรรม เมื่อนั้น เราย่อมวางใจในเธอได้ว่า ภิกษุมีความสามารถรักษาตนเองได้แล้ว พระบรมศาสดา เปรียบเสมือนบิดาของพระภิกษุ สามเณร …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๔) Read More »

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๕) ชีวิตที่ปลอดกังวลเป็นชีวิตที่แจ่มใส สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่ดีให้แก่โลก เพราะสิ่งที่ดีงามจะเจริญในจิตใจที่งดงาม ชีวิตของสมณะเป็นชีวิตที่ปลอดกังวลจากเรื่องไร้สาระ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ฆราวาสเป็นชีวิตที่คับแคบ เป็นทางมาแห่งธุลี มีแต่สิ่งที่จะคอยชักนำจิตใจให้ตกอยู่ในกระแสกิเลส คือ ราคะ โทสะ โมหะ ส่วนชีวิตสมณะ เป็นชีวิตที่เหมาะสมแก่การฝึกฝนอบรมตนเอง ให้หลุดพ้นจากวังวนเหล่านี้ เป็นเส้นทางที่พระอริยเจ้าทั้งหลายต่างดำเนินไป เป็นชีวิตสุดท้ายในสังสารวัฏ ผู้ที่มีโอกาสได้มาเป็นสมณะ จึงควรบำเพ็ญตนมุ่งตรงต่อหนทางพระนิพพาน มีวาระแห่งพระบาลีที่ปรากฏใน ทุติยอคารวสูตร ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ คือ ภิกษุเป็นผู้มีศรัทธา มีหิริ มีโอตตัปปะ ปรารภความเพียร และมีปัญญา เป็นผู้ควรเพื่อถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในพระธรรมวินัยนี้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นผู้ควรเพื่อถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ ในพระธรรมวินัยนี้ ผู้ที่จะมีชีวิตที่บริสุทธิ์บริบูรณ์ได้ จะต้องหมั่นฝึกฝนอบรมตน ทั้งกาย วาจา และใจให้สมบูรณ์พร้อม จึงจะเป็นที่รักที่เคารพบูชาของมนุษย์ และเทวาทั้งหลาย ถ้าเป็นพระภิกษุสามเณร ก็จะเป็นเนื้อนาบุญ เป็นหัวใจของโลก …

มงคลที่ ๒๓ มีความถ่อมตน – พระทัพพมัลลบุตร (๕) Read More »

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – แม้เป็นคนดี ก็ไม่ควรประมาท บุคคลในโลกนี้ ตั้งใจไว้ผิด กล่าววาจาผิด ทำผิดทางกาย เป็นผู้มีการสดับน้อย ทำกรรมอันไม่เป็นบุญไว้ในชีวิต อันมีประมาณน้อยในมนุษยโลกนี้ เขาผู้มีปัญญาทราม เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงนรก เสวยทุกข์เป็นเวลายาวนาน เราเกิดมาในโลกนี้ ไม่อาจหนีโลกธรรม คือ มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ มีสรรเสริญ มีนินทา มีทั้งสุขและทุกข์คลุกเคล้ากันไป ไม่มีใครที่เจอแต่โลกธรรมฝ่ายร้าย และไม่มีใครเจอแต่เรื่องดีตลอดชีวิต บุคคลใดรู้จักมองโลกธรรมเหล่านี้ไปตามความเป็นจริง ย่อมดำรงชีวิตอยู่อย่างมีความสุข พร้อมที่จะอดทนต่อโลกธรรมฝ่ายร้ายที่เกิดขึ้นได้ ไม่ทุกข์จนขาดสติ มีธรรมะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ แม้ประสบโลกธรรมฝ่ายร้าย ก็แปรเปลี่ยนให้กลับกลายเป็นโลกธรรมฝ่ายดีได้ การรักษาใจให้แช่มชื่น เบิกบานผ่องใสเสมอ ด้วยการทำสมาธิเจริญภาวนาทุกวัน จะทำให้เราชนะปัญหาและอุปสรรคทั้งหลายได้อย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน มิจฉาทิฏฐิสูตร ว่า มิจฺฉามนํ ปณิธาย มิจฺฉาวาจํ อภาสิย มิจฺฉากมฺมานิ กตฺวาน กาเยน อิธ ปุคฺคโล อปฺปสฺสุโต อปุญฺกโร อปฺปสฺมึ …

มงคลที่ ๒๑ ไม่ประมาทในธรรม – แม้เป็นคนดี ก็ไม่ควรประมาท Read More »