ธรรมะเพื่อประชาชน

ปัจเจกพุทธภูมิ หากเราท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ เราจำเป็นต้องมีเครื่องอำนวยความสะดวกสบายในระหว่างการเดินทาง จะได้ท่องเที่ยวอย่างสนุกสนานไร้กังวล ในทำนองเดียวกันการเดินทางไปสู่สัมปรายภพ หรือเดินทางไปสู่อายตนนิพพาน ก็จำเป็นต้องมีเสบียง คือ บุญ ไว้หล่อเลี้ยงกายและใจ บุญที่ทำไว้ดีแล้วในภพชาตินี้ จะส่งผลเป็นรูปสมบัติ คุณสมบัติและทรัพย์สมบัติในภพชาติเบื้องหน้า ทำให้เราดำรงชีวิตและสร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบาย บุญจึงเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญที่สุด สำหรับการเดินทางไกลในสังสารวัฏ ฉะนั้น เราจึงควรขวนขวายหาบุญใส่ตัวให้ได้มากที่สุด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขัคควิสาณสูตร ว่า “ผู้หยั่งลงในความเพียรในกาลก่อนย่อมมีอานิสงส์ ๕ ประการเหล่านี้ คือ ๑.ทำให้ได้บรรลุพระอรหัตตผลในปัจจุบัน ๒.ถ้ายังไม่ได้บรรลุพระอรหัตตผลในปัจจุบัน ย่อมให้บรรลุพระอรหัตตผลในเวลาใกล้จะตาย ๓.ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น จะเป็นเทวบุตรบรรลุพระอรหัตตผล ๔.ถ้าไม่อย่างนั้น จะเป็นขิปปาภิญญาตรัสรู้ได้เร็ว ในเมื่ออยู่ต่อพระพักตร์พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ๕.ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น ในภพสุดท้ายจะเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า” อานิสงส์ ๕ ประการที่ยกขึ้นมากล่าวนี้ ปรารภเหตุที่พระอานนท์เคยได้รับฟังเหตุที่ทำให้ได้เป็นพระพุทธเจ้าว่า อภินิหาร คือ การจะได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะสำเร็จได้ เพราะการประชุมธรรม ๘ ประการ คือ ความเป็นมนุษย์ ๑ ความถึงพร้อมด้วยเพศ ๑ เหตุ ๑ การได้เห็นพระศาสดา ๑ การบรรพชา …

ปัจเจกพุทธภูมิ Read More »

วิเคราะห์การให้ทานของพระเวสสันดร (๒) เรือที่แล่นออกสู่ทะเลมหาสมุทร  เมื่อมีมรสุมต้องรีบหามุมหลบก่อน  ครั้นมรสุมสงบ จึงแล่นเรือต่อไป พวกเราก็เช่นเดียวกัน หากชีวิตกำลังประสบความทุกข์ เราต้องหลบมรสุมชีวิตก่อน คือ หามุมสงบด้วยการทำใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายนั่นเอง บนหนทางชีวิตอันยาวไกลที่จะไปสู่อายตนนิพพานนี้ เราจะต้องฝ่าฟันกับความทุกข์และอุปสรรคอีกมากมาย การฝึกจิตใจจึงเป็นสิ่งสำคัญของชีวิต เพราะเราจะมีหลุมหลบภัย และมีกำลังใจที่จะนำพาเราก้าวล่วงความทุกข์ ไปสู่ความสุขความสำเร็จของชีวิตได้แน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน เวสสันตรจริยาว่า “เมื่อเราบริจาคชาลีกัณหาเป็นปุตตทาน และบริจาคเทวีคือพระนางมัทรี เราไม่ได้คิดเป็นอย่างอื่นเลย เรามุ่งต่อพระโพธิญาณอย่างเดียวเท่านั้น” พระบรมโพธิสัตว์มีมโนปณิธานที่สูงส่ง หวังจะยกตนและสรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจากสังสารวัฏ มุ่งไปสู่อายตนนิพพาน นับเป็นสุดยอดแห่งความปรารถนาทั้งหมดของผู้เป็นสัพพัญญูทั้งหลาย  เพราะฉะนั้น  เมื่อท่านตั้งใจจะทำสิ่งใด ท่านพยายามศึกษาหนทางที่จะไปสู่เป้าหมาย และลงมือปฏิบัติ ไม่ว่าจะใช้เวลายาวนานแค่ไหน จะเป็นกี่ร้อยกี่พันชาติ หรือยาวนานเป็นอสงไขยกัป ก็ไม่ยอมทิ้งมโนปณิธาน แม้กาลเวลาจะเปลี่ยนไปแต่เป้าหมายของท่านไม่เปลี่ยนแปลง หากจำเป็นต้องสละเลือดเนื้อ อวัยวะหรือชีวิต เพื่อให้ได้พระโพธิญาณอันประเสริฐ พระบรมโพธิสัตว์ก็ยินยอมพร้อมจะสละทุกสิ่งได้เสมอ การบริจาคทานระหว่างผู้มีมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ กับผู้ที่ยังมีความตระหนี่เพราะถูกโลภมูลจิตครอบงำนั้น จึงมีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ความคิดของผู้ที่ยังมีความตระหนี่ ย่อมไม่เข้าใจความคิดของผู้มีหัวใจแห่งการให้อย่างไม่มีประมาณของพระบรมโพธิสัตว์เจ้าทั้งหลาย  เรามาติดตามการปุจฉาวิสัชนา ซึ่งเกี่ยวกับความสงสัยในการให้ทานของพระเวสสันดรกันต่อ พระเจ้ามิลินท์ได้ศึกษามามาก จึงมีทั้งความเลื่อมใสและความสงสัยควบคู่กันไป ท่านได้ตรัสถามพระนาคเสนว่า “ข้าแต่พระนาคเสน การที่พระโพธิสัตว์ได้ให้บุตรอันเป็นที่รักของตน เพื่อไปเป็นทาสของพราหมณ์ เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก ข้าพเจ้าเลื่อมใสยิ่งนัก …

วิเคราะห์การให้ทานของพระเวสสันดร (๒) Read More »

สักกปัญหสูตร ตอนที่ ๑ (ฤาจะสิ้นท้าวสักกะ) การที่จะดำรงภาวะของความเป็นมนุษย์ ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์นั้น เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก เพราะจะต้องดำรงตนให้รอดปลอดภัยจากอบายภูมิทั้งหลาย  เมื่อได้เกิดเป็นมนุษย์แล้ว จึงควรประคับประคองตนเองให้ตั้งมั่นอยู่ในความดี มีสัมมาทิฏฐิ ซึ่งสัมมาทิฏฐิของเราจะสมบูรณ์หนักแน่นมั่นคงได้นั้น ต้องเกิดจากใจที่บริสุทธิ์ผ่องใส ไม่มีมลทินทั้งหลายทั้งปวง ใจจะผ่องใสและบริสุทธิ์ได้ ต้องเป็นใจที่หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗  ตลอดเวลา จึงจะสมปรารถนา ได้ทั้งความสุขและความสำเร็จตลอดไป มีวาระพระบาลีใน ขุททกนิกายธรรมบท ว่า “ปุจฺฉ  วาสว  มํ  ปญฺหํ  ยงฺกิญฺจิ มนสิจฺฉสิ ตสฺส ตสฺเสว ปญฺหสฺส  อหํ อนฺตํ กโรมิ เต ดูก่อนท้าววาสวะ  ท่านจงถามปัญหากะเรา ท่านปรารถนาปัญหาข้อใดข้อหนึ่ง ในพระหฤทัย เราจะทำที่สุดแห่งปัญหานั้นๆ แก่พระองค์” พระดำรัสนี้ เป็นพระดำรัสที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกับท้าวสักกะจอมเทพ เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงพระมหากรุณาธิคุณ และพระปัญญาธิคุณของพระองค์ ที่พร้อมจะไขปัญหาทุกอย่าง ที่คั่งค้างอยู่ในใจของท้าวสักกะให้กระจ่างแจ้ง เรื่องราวของท้าวสักกะ เป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก เพราะชีวิตของจอมเทพชั้นดาวดึงส์ ได้ผ่านอะไรมามากต่อมาก ในสมัยที่ท่านเป็นมนุษย์ยังสร้างบารมีอยู่  เมื่อมาอยู่ในสุคติโลกสวรรค์เป็นผู้ปกครอง จึงมีเรื่องราวที่น่าสนใจมากมาย …

สักกปัญหสูตร ตอนที่ ๑ ( ฤาจะสิ้นท้าวสักกะ ) Read More »

พระสัพพัญญุตญาณ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นผู้บริสุทธิ์ หลุดพ้นแล้วจากกิเลสอาสวะ กิจที่จะต้องทำยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว เราก็เช่นเดียวกัน ควรดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของพระพุทธองค์ โดยมุ่งทำความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ เป็นอันดับแรก ส่วนเรื่องอื่นให้เป็นเรื่องรองลงมา เพราะเรายังมีกิจที่จะต้องทำให้รู้แจ้งว่า เราเกิดมาจากไหน มาทำไม อะไรคือเป้าหมายของชีวิต  เพราะฉะนั้น เราจึงควรหมั่นฝึกฝนอบรมจิตใจของเราให้หยุดให้นิ่งเสมอ กระทั่งเข้าถึงผู้รู้แจ้งภายใน คือ พระธรรมกาย มีวาระพระบาลีใน อรรถกถามัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ว่า “พระสัพพัญญูพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้มีคุณใหญ่หลวง สิ่งที่เป็นสิ่งของใหญ่แม้อย่างอื่น ย่อมมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น แผ่นดินใหญ่มีแผ่นดินเดียว สาครใหญ่ก็มีเพียงสาครเดียว ขุนเขาสิเนรุใหญ่ประเสริฐสุดก็มีลูกเดียว อากาศกว้างใหญ่ ก็มีแห่งเดียว ท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่ก็มีองค์เดียว ท้าวมหาพรหมก็มีองค์เดียว พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ก็มีพระองค์เดียวเท่านั้น ท่านเหล่านั้นอุบัติขึ้นในที่ใด คนเหล่าอื่นย่อมไม่มีโอกาสในที่นั้น เพราะเหตุนั้น พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์เดียวเท่านั้นอุบัติขึ้นในโลก” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีอานุภาพไม่มีประมาณ ทรงอุบัติขึ้นมาเพื่อเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ทั้งหลายอย่างแท้จริง ทรงเป็นสัพพัญญู คือ รู้ทุกสิ่งที่ประสงค์อยากจะรู้ ทรงมีพุทธวิสัยที่เป็นอจินไตย เกินกว่าการนึกคิดคาดเดาของมนุษย์และเทวา อีกทั้งมีพระมหากรุณาที่กว้างใหญ่เกินกว่าจักรวาล สูงส่งเกินกว่าเขาพระสุเมรุ …

พระสัพพัญญุตญาณ Read More »

สักกปัญหสูตร ตอนที่ ๒ (โคปกเทพบุตร) การปฏิบัติธรรม เจริญสมาธิภาวนา เป็นกรณียกิจ คือ กิจที่ควรทำอย่างยิ่ง เพราะเป็นกิจหลักที่จะนำพาทุกๆ คน ให้เข้าถึงความสุขที่แท้จริง คือ พระรัตนตรัยหรือพระธรรมกายนั่นเอง ธรรมกายนี้เป็นเนื้อแท้ของพระพุทธศาสนา เป็นที่รวมแห่งความบริสุทธิ์ ที่มีแต่สุขล้วนๆไม่มีทุกข์เจือปนเลย เป็นแหล่งแห่งมหาสติ และมหาปัญญา ที่เมื่อเข้าถึงแล้ว ชีวิตจะมีแต่ความสุขตลอดเส้นทาง การที่จะเข้าถึงจุดแห่งความสุข และความบริสุทธิ์นี้ได้ ต้องหมั่นปฏิบัติธรรม ทำใจหยุดใจนิ่งกันให้ได้ตลอดเวลา มีวาระพระบาลีใน ขุททกนิกาย ธรรมบท ความว่า “อกุศลกรรม อันบุคคลใดตัดขาดแล้ว ถอนขึ้น ทำให้มีรากขาดแล้ว บุคคลนั้นแล ย่อมบรรลุสมาธิ ทั้งในกลางวัน และกลางคืน” การบำเพ็ญตนให้บริสุทธิ์บริบูรณ์นั้น เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งในชีวิตของการเกิดในสังสารวัฏ ผู้ที่เป็นบัณฑิตนักปราชญ์ทั้งหลายจึงเห็นคุณค่า และไม่ประมาทในการสั่งสมบุญ  เมื่อบุญในตัวเพิ่มพูนมากขึ้น ในไม่ช้าย่อมกำจัดกิเลสอาสวะทั้งหลายให้หมดสิ้นไปได้  และเมื่อใดที่เรามีบุญบารมีเต็มเปี่ยม สามารถดำเนินจิตเข้าสู่กลางภายในได้ เราจะเข้าถึงความสุขที่เกิดจากสมาธิ ทั้งกลางวันและกลางคืน เมื่อคราวที่แล้ว ได้นำเรื่องราวของท้าวสักกะจอมเทพ ที่บุญในตัวของท่านใกล้จะหมด ใกล้จะสิ้นอายุขัย แต่พระองค์เป็นผู้ที่มีปัญญา หาหนทางที่จะพลิกสถานการณ์ว่า  เมื่อบุญในตัวใกล้จะหมด อายุขัยจะสิ้น …

สักกปัญหสูตร ตอนที่ ๒ (โคปกเทพบุตร) Read More »

สักกปัญหสูตร ตอนที่ ๓ (ปัญหาจอมเทพ) โลกมนุษย์ เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี เป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถใช้สร้างบารมีได้อย่างเต็มที่ แต่ก็มีไม่มากนักที่จะรู้เป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ มีเพียงเหล่าบัณฑิตนักปราชญ์เท่านั้น ที่ดำรงชีวิตอยู่อย่างไม่ประมาท ซึ่งการเกิดมาในภพชาตินี้ของมนุษย์ทุกๆ คน เกิดมาเพื่อสร้างบารมี และต้องใช้ชีวิตในแต่ละวันให้ผ่านไปอย่างมีคุณค่า เหมือนชีวิตของพระบรมโพธิสัตว์ ที่ท่านเกิดมาสร้างบารมีเพียงอย่างเดียว  ดังนั้น ให้เราตั้งใจเดินตามรอยบาทของพระองค์ และเหล่าพระอริยเจ้าทั้งหลายให้ได้ มีวาระแห่งภาษิตใน สักกปัญหสูตร ความว่า “ก็ข้าพระองค์ได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ยังหมู่ชนให้ข้ามพ้นวิจิกิจฉาในกาลใด ในกาลนั้น ข้าพระองค์ปราศจากความกลัว ไปเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในวันนี้ ข้าพระองค์ขอถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้ขจัดเสียซึ่งลูกศร คือ ตัณหา ผู้ไม่มีบุคคลเปรียบ ผู้กล้าหาญ ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์” นี่เป็นคำกล่าวของท้าวสักกะจอมเทพ ผู้เป็นใหญ่ในดาวดึงสเทวโลก ซึ่งกล่าวออกมาด้วยความเคารพ และศรัทธาเชื่อมั่นในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะท่านตระหนักดีว่า พระบรมศาสดาทรงเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ใครก็ตามที่มาอยู่ต่อหน้าพระบรมศาสดาแล้ว จะเกิดความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย และบังเกิดความเชื่อมั่นในพุทธานุภาพของพระองค์ ท้าวสักกะจึงได้กล่าวสรรเสริญคุณของพระผู้มีพระภาคเจ้าเช่นนั้น ตอนที่แล้ว ได้นำเรื่องราวที่บังเกิดขึ้น ถึงตอนที่ท้าวสักกะเข้ามาเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า และทรงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับโคปกเทพบุตร ที่เคยเกิดเป็นอุบาสิกาในสกุลศากยวงศ์ และอดีตพระภิกษุ ๓ รูป ที่ได้มาบังเกิดเป็นคนธรรพ์ โคปกเทพบุตรได้เล่าเรื่องราวการสร้างบุญของตนถวายพระศาสดา และถ้อยคำที่ตนเองได้กล่าวตักเตือนอดีตพระภิกษุทั้งสาม จนทำให้สองท่านเกิดความสังเวช บำเพ็ญเพียรจนบรรลุธรรมเป็นพระอนาคามี …

สักกปัญหสูตร ตอนที่ ๓ (ปัญหาจอมเทพ) Read More »

พระอรหันต์หาได้ยาก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรมครูของเรา ทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว มีความบริสุทธิ์หมดจดจากกิเลสอาสวะทั้งปวง ได้เข้าถึงฝั่งแห่งพระนิพพานอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ ที่ความทุกข์ใดๆ เข้าไปไม่ถึง จึงมีแต่ความสงบเย็น เป็นสุขล้วนๆ ไม่มีทุกข์เจือปน ดังที่พระองค์ตรัสรับรองไว้ว่า นิพพานํ ปรมํ สุขํ นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง แต่กว่าที่พระพุทธองค์จะบรรลุเป้าหมายสูงสุดนี้ได้ ต้องสั่งสมบุญบารมีมายาวนาน นับภพนับชาติไม่ถ้วน พวกเราซึ่งเป็นชาวพุทธต้องเจริญรอยตามพระพุทธองค์ ตั้งใจสั่งสมความดีให้เต็มที่ สร้างบุญบารมีกันอย่างต่อเนื่อง เพื่อไปให้ถึงฝั่งแห่งพระนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน รตนสูตร ว่า “เย ปุคฺคลา อฏฺฐสตํ ปสฏฺฐา จตฺตาริ เอตานิ ยุคานิ โหนฺติ เต ทกฺขิเณยฺยา สุคตสฺส สาวกา เอเตสุ ทินฺนานิ มหปฺผลานิ บุคคล ๘ จำพวก ๔ คู่ อันสัตบุรุษทั้งหลายสรรเสริญแล้ว บุคคลเหล่านั้น ควรแก่ทักษิณาทาน เป็นสาวกของพระสุคต ทานที่บุคคลถวายแล้ว ในท่านเหล่านั้น ย่อมมีผลมาก ” …

พระอรหันต์หาได้ยาก Read More »

จักษุของพระพุทธเจ้า มนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาความสุข ความอบอุ่นใจ และความปลอดภัยในชีวิต จึงพยายามเสาะแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง แต่หลายชีวิตก็ยังไม่รู้ว่า ที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงนั้นคือสิ่งใด อยู่ที่ตรงไหน จะเข้าถึงได้ด้วยวิธีการใด จึงแสวงหากันวุ่นวาย และเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน แต่ถ้าทุกคนในโลกได้รู้จักที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุดว่า คือ พระรัตนตรัย และมีโอกาสได้ประพฤติปฏิบัติธรรมจนกระทั่ง กาย วาจา ใจ ของทุกๆ คนสะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ตั้งมั่นอยู่ในกลางธรรมกาย เต็มเปี่ยมไปด้วยสติ และปัญญาบริสุทธิ์  เมื่อทำได้เช่นนี้ ชีวิตของทุกคนย่อมจะประสบแต่ความสุขความเจริญรุ่งเรือง มีวาระพระบาลีใน ขุททกนิกาย มหานิทเทส ว่า “ น ตสฺส อทิฏฺฐมิธตฺถิ กิญฺจิ อโถ อวิญฺญาตมชานิตพฺพํ สพฺพํ อภิญฺญาสิ ยทตฺถิ เนยฺยํ ตถาคโต เตน สมนฺตจกฺขุ สิ่งอะไรๆ ในไตรโลกธาตุนี้ อันพระปัญญาจักษุของพระตถาคตไม่เห็นนั้น ย่อมไม่มี อนึ่ง ธรรมชาติอะไรๆ ที่ควรรู้ อันพระพุทธญาณไม่รู้แจ้ง ย่อมไม่มี ธรรมชาติที่ควรแนะนำใดมีอยู่ พระตถาคตทรงทราบธรรมชาติที่ควรแนะนำทั้งหมด  เพราะฉะนั้น …

จักษุของพระพุทธเจ้า Read More »

ทุ่มสุดชีวิต เพื่ออภิสัมโพธิญาณ ชีวิตเป็นสิ่งที่มีคุณค่า กาลเวลาเป็นสิ่งที่มีความหมาย เรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว ไม่ช้าทุกคนต่างต้องจากโลกนี้ไป แม้ทรัพย์สมบัติภายนอกที่มีอยู่ ก็ไม่อาจนำติดตัวไปได้ สิ่งที่จะติดตัวเราไป มีเพียงบุญกับบาปเท่านั้นเอง หากเราสั่งสมบุญ ชีวิตเราก็จะมีคุณค่า เกิดมาแล้วมีชีวิตไม่ว่างเปล่า เป็นประโยชน์ต่อตนเอง และผู้อื่น เพราะเราได้ใช้วันเวลาอันน้อยนิดที่มีอยู่ในโลกนี้ สร้างบารมีอย่างเต็มที่โดยไม่ประมาท เช่นเดียวกับพระบรมโพธิสัตว์ทั้งหลายในกาลก่อน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อยังเป็นโพธิสัตว์ เสวยพระชาติเป็นพระเจ้าสุตโสมได้ตรัสให้โอวาทแก่พญาโปริสาทว่า “จเช ธนํ องฺควรสฺส เหตุ องฺคํ จเช ชีวิตํ รกฺขมาโน องฺคํ ธนํ ชีวิตญฺจาปิ สพฺพํ จเช นโร ธมฺมมนุสฺสรนฺโต นรชนพึงสละทรัพย์เพราะเหตุแห่งอวัยวะอันประเสริฐ เมื่อจะรักษาชีวิตเอาไว้ พึงสละอวัยวะ เมื่อคำนึงถึงธรรม พึงสละทั้งอวัยวะ ทรัพย์ และแม้ชีวิตทุกอย่างเถิด” การให้ทานบางคนอาจจะคิดว่าเป็นการเสียมากกว่าได้ ทั้งเสียทรัพย์ และเสียเปรียบ ก่อนอื่นเราต้องทำความเข้าใจเสียใหม่ว่า แท้ที่จริงแล้วการให้ทานเป็นการได้ต่างหาก ได้บุญ ได้มิตร ทำให้เป็นที่รัก เกียรติคุณชื่อเสียงย่อมขจรขจายไปทั่ว เราจะเกิดความรู้สึกอาจหาญ และภาคภูมิใจในความเป็นผู้ให้ และที่สำคัญที่สุด คือ …

ทุ่มสุดชีวิต เพื่ออภิสัมโพธิญาณ Read More »

แสนโกฏิจักรวาล การเจริญสมาธิภาวนาเป็นทางลัดที่สุด ที่จะทำให้เกิดความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ถ้ามีความบริสุทธิ์มาก ความสุขก็เกิดขึ้นมาก ถ้ามีความบริสุทธิ์น้อย ความสุขก็ลดหย่อนลงไป ความบริสุทธิ์เป็นบ่อเกิดแห่งความสุข เป็นสิ่งที่สั่งสมได้ถ้าเราเจริญภาวนาทุกๆ วัน ซึ่งเป็นการเพิ่มเติมความสุขความบริสุทธิ์ จะทำให้เราเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตล้วนปรารถนา เหมือนพระบรมศาสดาของเรา ที่ดำรงตนเป็นแบบอย่างให้กับชาวโลกทั้งหลาย  ดังนั้นเราจึงควรหมั่นเจริญภาวนา เพื่อให้ชีวิตของเราเข้าถึงความสุข และความบริสุทธิ์ที่แท้จริง มีวาระพระบาลีใน มธุรัตถวิลาสินี ว่า “สตฺตกาโย จ อากาโส     จกฺกวาฬา อนนฺตกา พุทฺธญาณํ อปฺปเมยฺยํ      น สกฺกา เอเต วิชานิตุ หมู่สัตว์ ๑ อากาศ ๑ จักรวาลไม่มีที่สุด ๑ และพระพุทธญาณอันหาประมาณมิได้ ๑ ทั้ง ๔ อย่างนี้ ใครๆ ไม่อาจรู้ได้” มีหลายสิ่งหลายอย่างมากมาย ที่เป็นความลี้ลับของโลกและชีวิต ที่ไม่สามารถเปิดเผยออกมาได้ เพราะไม่มีใครพิสูจน์ได้ แม้แต่นักวิทยาศาสตร์นักดาราศาสตร์หรือผู้ที่แสดงตนว่าเป็นผู้รู้ทั้งหลาย …

แสนโกฏิจักรวาล Read More »

สว่างไสวไปทั่วหมื่นโลกธาตุ ธรรมกายเป็นของจริง มีอยู่ภายในตัวของพวกเราทุกคน เป็นสิ่งที่เราสามารถเข้าถึงได้ ถ้าเรามีความเพียรทำกันอย่างสม่ำเสมอและทำอย่างถูกวิธี จะต้องเข้าถึงกันหมดทุกคน เพราะธรรมกายมีอยู่ในตัวของทุกๆ คน ธรรมกายนี้เป็นหลักของโลก เป็นหลักของพระพุทธศาสนา เพราะเมื่อเข้าถึงธรรมกายได้ ย่อมได้ชื่อว่า ถึงพระตถาคตเจ้า เนื่องจากตถาคตคือธรรมกาย และธรรมกายก็เป็นชื่อของพระตถาคตเจ้า อีกทั้งเป็นแก่นของพระพุทธศาสนาอีกด้วย เราจะซาบซึ้งถึงคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และรู้จักพระพุทธองค์มากยิ่งขึ้น ต่อเมื่อได้ลงมือปฏิบัติ จนเข้าถึงพระธรรมกายภายในตัว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ใน อัคคัปปสาทสูตร ว่า “ตถาคโต เตสํ อคฺคมกฺขายติ อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ เย ภิกฺขเว พุทฺเธ ปสนฺนา อคฺเค เต ปสนฺนา อคฺเค โข ปน ปสนฺนานํ อคฺโค วิปาโก โหติ พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า บัณฑิตกล่าวว่าเป็นเลิศกว่าสรรพสัตว์ทั้งหลาย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ชนเหล่าใดเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ชนเหล่านั้นชื่อว่าเลื่อมใส ในบุคคลผู้เลิศ ก็ผลอันเลิศย่อมมีแก่บุคคลผู้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าผู้เลิศ” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ กว่าที่ท่านจะได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ท่านต้องสร้างบารมีอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพันนับภพนับชาติไม่ถ้วน บารมีจึงจะเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ พระพุทธองค์เป็นตัวอย่างของนักสร้างบารมีที่สมบูรณ์ที่สุด ที่ใครๆ …

สว่างไสวไปทั่วหมื่นโลกธาตุ Read More »

หนทางของพุทธะ พระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ทั้งหลาย เป็นหลักของพระพุทธศาสนา ผู้ได้เข้าถึงพระธรรมกาย ถึงพระรัตนตรัยในตัว จึงได้ชื่อว่าเป็นผู้เข้าถึงแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา พระบรมศาสดาได้เข้าถึง และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกายธรรมอรหัต จึงได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า หมดสิ้นกิเลสอาสวะ มีแต่ความบริสุทธิ์ล้วนๆ เป็นธาตุล้วนๆ ธรรม จึงเป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ผู้ใดมีจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าผู้เลิศ ผลบุญอันเลิศย่อมบังเกิดขึ้น และบุญนั้นยังตามส่งผลข้ามภพข้ามชาติไป จนกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรม การตรึกระลึกนึกถึงพระรัตนตรัย จึงมีอานิสงส์ใหญ่ควรที่พวกเราทั้งหลาย จะต้องฝึกให้เป็นอุปนิสัย บุญใหญ่จะบังเกิดขึ้นกับเรา มีวาระพระบาลีใน ขุททกนิกาย ชาดก ว่า “ดูก่อนสุเมธบัณฑิต จำเดิมแต่นี้ไป ท่านพึงบำเพ็ญทานบารมีข้อแรกให้เต็ม ธรรมดาว่า หม้อน้ำที่คว่ำแล้ว ย่อมคายน้ำออกไม่เหลือ ไม่นำกลับเข้าไปอีกฉันใด แม้ท่านเมื่อไม่เหลียวแลทรัพย์ ยศ บุตร และภริยา ให้สิ่งที่เขาต้องการอยากได้ทั้งหมดแก่ผู้ขอที่มาถึง กระทำมิให้มีส่วนเหลืออยู่ จักได้นั่งที่ควงไม้พระศรีมหาโพธิ์แล้วตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า” พระโพธิสัตว์เจ้าทั้งหลาย  เมื่อปรารถนาพุทธภูมิ คือ ตั้งความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ว่า จะสร้างบารมีเพื่อมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้นำความสว่างไสวแห่งธรรมมาสู่ดวงใจของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ท่านจะต้องพิจารณาดูก่อนว่า บารมีทั้ง ๑๐ ทัศนั้นมีอะไรบ้าง และจะต้องสร้างบารมีไหนก่อน จะได้อำนวยผลให้การได้บรรลุสัพพัญญุตญาณสำเร็จได้ง่ายขึ้น  เมื่อตรวจตราดูท่านก็รู้ว่า จะต้องบำเพ็ญทานบารมีก่อน …

หนทางของพุทธะ Read More »

ตามรอยบาทพระศาสดา เราเกิดมาสร้างบารมี สร้างความดีไปจนกว่าจะถึงที่สุดแห่งธรรม ไม่ว่าอุปสรรคอันใดจะเกิดขึ้น เราจะต้องเข้มแข็งไม่ยอมแพ้ เพราะว่าอุปสรรคเป็นบันไดไปสู่ความสำเร็จ เราจะต้องขวนขวายสร้างบุญสร้างบารมีให้เต็มที่ และต้องหมั่นทำใจให้หยุดอยู่เสมอ ภายนอกเคลื่อนไหวภายในหยุดนิ่ง หยุดใจแต่ไม่หยุดการทำความดี ทำให้เต็มที่ เราต้องดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท อย่าไปคิดว่าชาติหนึ่งยาวนาน เพราะเวลาในโลกมนุษย์นี้มีอยู่อย่างจำกัด ฉะนั้น เราควรใช้เวลาทุกอนุวินาที ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ด้วยการสั่งสมบุญบารมี ทำใจหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ให้ใจอยู่ในแหล่งแห่งบุญกุศลตลอดเวลา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ใน โสณทัณฑสูตรว่า “หากว่าแม้พระพุทธเจ้าจะพึงพรรณนาพระคุณของพระพุทธเจ้าด้วยกัน โดยไม่ตรัสอย่างอื่นเลย จนกัปหนึ่งผ่านไปแล้ว แต่คุณของพระพุทธเจ้าก็หาหมดไปไม่” เนื่องจากคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอจินไตย คือ จะพรรณนาอย่างไรก็ไม่หมด อยู่เหนือจินตนาการ และการคาดเดาด้วยปัญญาของมนุษย์ เหมือนน้ำในมหาสมุทร จะใช้ความพยายามเพียงไร ก็ไม่อาจทำให้น้ำในมหาสมุทรเหือดแห้งไปได้ เพราะพระพุทธเจ้ามีคุณอย่างไม่มีประมาณ พระองค์เป็นผู้มีใจประเสริฐสูงส่งกว่ามนุษย์ และเทวาทั้งหลาย กว่าทุกสิ่งในภพสาม นอกจากจะทรงมุ่งทำตน ให้หลุดพ้นจากทุกข์ในสังสารวัฏแล้ว พระองค์ยังมีใจใหญ่คิดที่จะช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั้งหลายให้หลุดพ้นตามไปด้วย ใจของพระองค์เปี่ยมล้นด้วยมหากรุณามาตั้งแต่ครั้งเป็นพระบรมโพธิสัตว์ เพราะได้สั่งสมคุณความดีมานานนับภพนับชาติไม่ถ้วน  ดังนั้น การพรรณนาถึงพระพุทธคุณ จึงเสมือนปริมาณของน้ำที่ผ่านรูเข็ม  เมื่อนำมาเทียบกับน้ำในท้องพระมหาสมุทรทั้งสี่ ผู้รู้ได้อุปมาความยาวนานของระยะเวลา ๑ กัป ไว้ว่า หากมีภูเขาหินศิลาแท่งทึบ ทั้งกว้างยาว และสูงด้านละ …

ตามรอยบาทพระศาสดา Read More »

รอยพระบาทริมฝั่งนัมมทานที พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เข้าถึงความเป็นพุทธภายใน เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกายธรรมอรหัต ตรัสรู้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า หมดสิ้นกิเลสอาสวะ เป็นธาตุธรรมที่มีแต่ความบริสุทธิ์ล้วนๆ จึงเป็นทักขิไณยบุคคล เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ผู้มีจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าผู้เลิศ ผลบุญอันเลิศย่อมบังเกิดขึ้นกับบุคคลนั้น และบุญนั้นจะยังตามส่งผลข้ามภพข้ามชาติไป จนกระทั่งถึงที่สุดแห่งธรรมเลย มีวาระพระบาลีใน กุมมาสปิณฑชาดกว่า “บุญอันล้ำเลิศย่อมเจริญแก่ชนทั้งหลาย ผู้เลื่อมใสแล้วในบุคคลผู้เลิศ อายุ วรรณะ ยศ เกียรติ ความสุข และกำลังอันเลิศก็เจริญ ผู้มีปัญญาให้ของอันเลิศ ตั้งมั่นแล้วในธรรมอันเลิศ เป็นภูตหรือเทวดาก็ตาม เป็นมนุษย์ก็ตาม ย่อมเข้าถึงความเป็นเลิศ บันเทิงใจอยู่ นี้เป็นขุมทรัพย์ที่อำนวยสมบัติทุกอย่าง ทั้งแก่เทวดา และมนุษย์ทั้งหลาย” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นเอกบุรุษ อุดมเลิศไปด้วยวิชชาและจรณะ เป็นบุคคลผู้ประเสริฐที่สุดในภพสาม ทรงมีพระสัพพัญญุตญาณที่ไม่มีศาสดาใดจะยิ่งกว่า หรือแม้เสมอเหมือนก็ไม่มี พระพุทธองค์ทรงรู้แจ้งโลก และเทวโลกพร้อมทั้งพรหมโลก ทรงมองเห็นโลกธาตุทั้งหมดในข่ายพระญาณ อานุภาพของพระพุทธองค์มีมากมายเกินกว่าที่มนุษย์ปุถุชนจะนึกคิดด้นเดา ที่เรียกว่าอจินไตย เพราะฉะนั้น เราจึงต้องตระหนักถึงความเป็นผู้มีโชคดีของเรา ที่เราได้มีศรัทธาเป็นสัมมาทิฏฐิ ให้ปลื้มปีติดีใจว่า เราได้ยึดบุคคลผู้เลิศที่สุดเป็นหลักของชีวิตถูกต้องแล้ว เพราะท่านเป็นทั้งที่พึ่งและที่ระลึกอันสูงสุด เป็นแบบอย่างในการสร้างบุญบารมีของเรา เพื่อมุ่งไปสู่จุดหมายปลายทาง คือ อายตนนิพพาน เมื่อเราบูชาพระพุทธองค์ผู้เลิศ แม้จะทรงมีพระชนม2ชีพอยู่หรือว่าดับขันธปรินิพพานไปแล้ว อานิสงส์ผลบุญก็เหมือนกัน เราจะได้บุญอย่างเกินควรเกินคาด …

รอยพระบาทริมฝั่งนัมมทานที Read More »

พุทธปาฏิหาริย์ ๓,๕๐๐ อย่าง พุทธานุภาพ ธรรมานุภาพ สังฆานุภาพ เป็นอานุภาพที่ไม่มีประมาณ เพราะเป็นอจินไตย อยู่เหนือวิสัยของผู้ที่ใจยังไม่หยุด จะเข้าใจได้ด้วยการนึกคิดด้นเดาเอาตามหลักตรรกวิทยา หรือศาสตร์ต่างๆ ที่มีอยู่ในโลกนี้ก็ไม่ได้ เพราะเป็นศาสตร์เฉพาะของผู้รู้แจ้งเท่านั้น ผู้ที่ทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัตนตรัย มักจะประสบกับอานุภาพของพระรัตนตรัยอยู่เสมอ เจอแต่เรื่องอัศจรรย์จนกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา เพราะสิ่งอัศจรรย์จะเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ถ้าหากใจเราหยุดนิ่งเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระรัตนตรัย เราก็จะมีความบริสุทธิ์ มีอานุภาพตามไปด้วย เพราะไม่มีสิ่งใดจะยิ่งใหญ่หรือเทียบเท่าพระรัตนตรัยได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน รัตนสูตรว่า “ยาวตา ภิกฺขเว สตฺตา อปทา วา ทฺวิปทา วา จตุปฺปทา วา พหุปฺปทา วา รูปิโน วา อรูปิโน วา สญฺญิโน วา อสญฺญิโน วา เนวสญฺญินาสญฺญิโน วา ตถาคโต เตสํ อคฺคมกฺขายติ อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายมีประมาณเท่าใด ไม่มีเท้าก็ดี  ๒ เท้าก็ดี  ๔ …

พุทธปาฏิหาริย์ ๓,๕๐๐ อย่าง Read More »