ธรรมะเพื่อประชาชน

ฐานที่ ๗ ใสบริสุทธิ์ดุจตะวันแก้ว

ฐานที่ ๗ ใสบริสุทธิ์ดุจตะวันแก้ว      เมื่อถึงวันพระ เราควรรู้จักชำระกาย วาจา ใจ ของเราให้สะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการทำทาน รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา เช่นบรรพบุรุษ ปู่ ย่า ตา ยายของเราได้ปฏิบัติสืบต่อกันมา จนเป็นประเพณีอันดีงาม ท่านถือว่าวันพระเป็นวันแห่งความบริสุทธิ์ ที่จะได้มาตามระลึกถึงคุณของพระรัตนตรัยคือพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุดของเราทั้งหลาย สิ่งอื่นที่จะเป็นที่พึ่งยิ่งไปกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสธรรมภาษิตไว้บทหนึ่งว่า “เนลงฺโค เสตปจฺฉาโท    เอกาโร วตฺตตี รโถ อนีฆํ ปสฺส อายนฺตํ       ฉินฺนโสตํ อพนฺธนํ      เธอจงดูรถอันไม่มีโทษ มีหลังคาสีขาว มีเพลาเดียว ไม่มีทุกข์ แล่นไปถึงที่หมาย ตัดกระแสตัณหาขาด ไม่มีกิเลสเครื่องผูกพัน”      คำว่า “รถ” หมายถึงสรีระร่างกายของเรา ซึ่งเคลื่อนไหวไปมาได้เหมือนรถ คำว่า “ไม่มีโทษ” เป็นชื่อของศีล เมื่อมีศีลบริสุทธิ์แล้ว การงานใดๆ …

ฐานที่ ๗ ใสบริสุทธิ์ดุจตะวันแก้ว Read More »

ตามเห็นกายในกาย

ตามเห็นกายในกาย การปฏิบัติธรรม คือการฝึกใจให้หยุดนิ่ง ให้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ รัตนะทั้งสามนี้เป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของชาวโลกทั้งหลาย เราปฏิบัติธรรมก็มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เข้าถึงรัตนะทั้งสามนี้ ถ้าเข้าถึงเมื่อไร จึงจะได้ชื่อว่าเป็นคนดีที่โลกต้องการ ที่บรรลุวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ พระรัตนตรัยมีอยู่หลายระดับ ซ้อนกันเป็นชั้นๆ เข้าไปภายใน ถ้าเราทำใจให้หยุดได้ก็จะเข้าถึง แต่ถ้าหยุดไม่ได้ก็เข้าไม่ถึง เพราะ “หยุดเป็นตัวสำเร็จ” เท่านั้น * ในวาระพระบาลี มีข้อความตอนหนึ่ง ที่พระนางมหาปชาบดีโคตมี ได้กล่าวสรรเสริญพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไว้ว่า “อหํ สุคต เต มาตา ตุวํ ธีร ปิตา มม สทฺธมฺมสุขโท นาถ ตยา ชาตมฺหิ โคตม สํวทฺธิโตยํ สุคต รูปกาโย มยา ตว อานนฺทิโย ธมฺมกาโย มม สํวทฺธิโต ตยา มุหุตฺตํ ตณฺหาสมนํ ขีรํ ตฺวํ ปายิโต มยา ตยาหํ …

ตามเห็นกายในกาย Read More »

รัตนตรัยที่พึ่งแหล่งสุดท้าย

รัตนตรัยที่พึ่งแหล่งสุดท้าย สิ่งที่เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิตของเราทุกคน มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น คือ “บุญ” ซึ่งจะเป็นเครื่องสนับสนุน ให้เราได้บรรลุวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เราจะเป็นผู้ที่สมบูรณ์ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติ มีโอกาสทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาอย่างเต็มที่ ได้ฟังอมตธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ประพฤติปฏิบัติธรรม จนกระทั่งได้บรรลุมรรคผลนิพพาน ทั้งหมดนี้ต้องอาศัยบุญเป็นบาทเบื้องต้นทั้งสิ้น สมัยหนึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสกับเสลพราหมณ์ว่า “พรหมจรรย์อันเรากล่าวดีแล้ว ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นเอง เป็นธรรมอันไม่จำกัดด้วยกาล ผู้ใดศึกษาโดยไม่ประมาท ผู้นั้นย่อมไม่เป็นโมฆะ” การศึกษากิจในทางพระพุทธศาสนานั้น ถ้าผู้ศึกษามีความตั้งใจจริง มีความเพียรพยายาม  ย่อมได้ผลแห่งการปฏิบัติจริง สิ่งที่ได้ทุ่มเทลงไป ย่อมไม่สูญเปล่า จะเป็นบุคคลผู้มีชีวิตที่เป็นแก่นสารทีเดียว เราเคยคิดไหมว่า ชีวิตนี้เราต้องการอะไรกันบ้าง คนในโลกนี้ส่วนใหญ่ พอตื่นเช้าขึ้นมาก็ออกไปทำงานหาเลี้ยงชีพ เช้า สาย บ่าย ค่ำ ทำงานตลอดทั้งวัน เมื่อเลิกงาน กลับบ้าน ก็พักผ่อนนอนหลับ พอเริ่มวันใหม่ก็ทำเช่นนี้อีก ชีวิตวนเวียนกันอยู่อย่างนี้ บางท่านดำเนินชีวิตอย่างนี้ไปจนตลอด ยังไม่รู้เลยว่าชีวิตที่แท้จริงต้องการอะไร แล้วทุ่มเททำทุกสิ่งทุกอย่างไปเพื่ออะไร การทำงานในชีวิตประจำวันของชาวโลก โดยทั่วไปเพื่อให้ได้ปัจจัยสี่มาหล่อเลี้ยงร่างกาย คือให้ได้อาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรค เป็นปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิต หากขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วชีวิตเราก็ต้องลำบาก …

รัตนตรัยที่พึ่งแหล่งสุดท้าย Read More »

เป้าหมายสูงสุดของชีวิต

เป้าหมายสูงสุดของชีวิต ในทุกวันนี้ มนุษย์ส่วนใหญ่ต่างยังไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิต และเมื่อไม่มีโอกาสได้ฟังธรรมของพระพุทธองค์ ชีวิตจึงยังต้องเวียนวนอยู่ในกระแสแห่งความทุกข์ระทม เหมือนถูกตรึงด้วยเครื่องพันธนาการร้อยรัด แต่เมื่อได้ฟังพระสัทธรรม จึงจะเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต แล้วรู้ว่าอะไรคือเป้าหมายสูงสุดของการเกิดมาเป็นมนุษย์ จะได้ไม่เสียเวลาเพื่อมุ่งหน้าไปสู่เป้าหมายที่แท้จริงนั้น มีพุทธพจน์บทหนึ่ง พระพุทธองค์ตรัสไว้ใน อุโภอัตถสูตร ว่า “ทิฏฺเฐ ธมฺเม จ โย อตฺโถ    โย จตฺโถ สมฺปรายิโก อตฺถาภิสมยา ธีโร           ปณฺฑิโตติ ปวุจฺจติ ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องทรงจำ เรากล่าวว่า เป็นบัณฑิต เพราะการยึดได้ซึ่งประโยชน์ในทิฏฐธรรม และประโยชน์ในสัมปรายภพ” บัณฑิต คือผู้มีใจผ่องใสเป็นปกติ และดำเนินชีวิตอยู่ด้วยปัญญา เป็นผู้ฉลาดในอุบายแห่งความเสื่อมและความเจริญ มีความทรงจำดี เนื่องจากมีใจใส ทำให้ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้จึงบริสุทธิ์ เมื่อจิตบริสุทธิ์ ดวงจำก็บริสุทธิ์ จึงมีความทรงจำแม่นยำไม่ผิดพลาด  เมื่อทรงจำได้มาก ถึงเวลาจะใช้งานก็สามารถนำออกมาใช้งานได้คล่องแคล่ว มีปัญญาแตกฉาน รอบรู้ในทุกๆ ด้าน รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่ว …

เป้าหมายสูงสุดของชีวิต Read More »

มัจฉาโพธิสัตว์ (บำเพ็ญสัจบารมี)

มัจฉาโพธิสัตว์  (บำเพ็ญสัจบารมี) ตลอดระยะเวลาอันยาวนาน มวลมนุษยชาติต่างปรารถนาจะให้โลกมีสันติสุขอย่างแท้จริง แต่ไม่มีใครรู้ว่า สันติสุขที่แท้จริงอยู่ที่ไหน จะเข้าถึงได้อย่างไร จนกระทั่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบว่า การที่จะทำให้เกิดสันติสุขที่แท้จริงนั้น มนุษย์ทุกคนจะต้องปฏิบัติให้เข้าถึงสันติสุขภายใน คือ เข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดแห่งความสุขที่แท้จริง และเป็นสิ่งที่มีอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคน ไม่ว่าจะมีความแตกต่างกันโดยเชื้อชาติ ศาสนา หรือเผ่าพันธุ์ หากได้ลงมือปฏิบัติอย่างถูกวิธีแล้ว ย่อมเข้าถึงพระธรรมกายด้วยกันหมดทั้งสิ้น พระธรรมเสนาบดีได้กล่าวไว้ใน ขุททกนิกาย ปฏิสังยุตว่า “ยทา จ พุทฺธา โลกสฺมึ  อุปฺปชฺชนฺติ ปภงฺกรา เต อิมํ ธมฺมํ ปกาเสนฺติ  ทุกฺขูปสมคามินํ เมื่อใดพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ผู้ทำความสว่าง บังเกิดขึ้นในโลก  เมื่อนั้นพระพุทธเจ้าเหล่านั้นย่อมประกาศธรรม อันให้ถึงความเข้าไประงับทุกข์ได้” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นแสงสว่างของโลก เป็นประทีปเอกที่ส่องนำทางชีวิต ให้มนุษยชาติหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานทั้งปวง หลุดพ้นจากการบังคับบัญชาของกิเลสอาสวะ จากอวิชชาคือความไม่รู้ ด้วยการประกาศสัจธรรมที่พระองค์ทรงค้นพบในวันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖  เมื่อ ๒๕๐๐ กว่าปีก่อน หากไม่มีบุคคลเช่นพระพุทธองค์บังเกิดขึ้น มนุษยชาติย่อมพบแต่ความทุกข์เป็นอนันต์ จะไม่พบกับสันติสุขที่แท้จริงได้เลย สัจธรรมที่พระพุทธองค์ทรงค้นพบนั้น ใช่ว่าจะได้มาง่ายๆ พระองค์ต้องสั่งสมบ่มบารมีถึง …

มัจฉาโพธิสัตว์ (บำเพ็ญสัจบารมี) Read More »

พระพุทธลีลา

พระพุทธลีลา การเยื้องกรายหรือเสด็จดำเนินไปของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงมีความสงบ เสงี่ยม สง่างาม และยิ่งใหญ่ (พุทธลีลา) ผู้คนส่วนใหญ่มักวัดความสำเร็จกันที่เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยลาภ ยศ สรรเสริญ มีความสำเร็จทางการศึกษา มีชีวิตครอบครัวที่ อบอุ่น มีหน้าที่การงานที่มั่นคง  เมื่อต่างคิดกันเช่นนี้ จึงทุ่มเทขวนขวายเพื่อให้ได้สิ่งเหล่านี้มา ซึ่งส่วนมากมักจะพบกับความไม่สมหวังมากกว่าความสมหวัง มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น ที่ได้สิ่งเหล่านี้ครบถ้วนบริบูรณ์   แต่ แม้กระนั้นก็ได้ชื่อว่า ประสบความสำเร็จในชีวิตเพียงครึ่งเดียว ยังไม่ใช่ความสำเร็จทั้งหมด เพราะจุดแห่งความสุข และความสำเร็จอันสูงสุดในชีวิตคืออะไร อยู่ที่ตรงไหน จะเข้าถึงได้อย่างไร เป็นสิ่งที่มนุษย์น้อยคนนัก ที่จะได้รู้แจ้งไปตามความเป็นจริง  ต่อเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จ อุบัติขึ้นในโลก ทำให้เรารู้ว่า ความสุขและความสำเร็จที่แท้จริงนั้น เกิดจากการฝึกฝนใจให้บริสุทธิ์ หยุดนิ่งไปจนถึงจุดที่หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย จึงจะเป็นเครื่องวัดว่า ได้บรรลุความสำเร็จอันสูงสุดแล้ว มีถ้อยคำสรรเสริญพระผู้มีพระภาคเจ้า ที่ปรากฏอยู่ใน อวัสสุตสูตร ว่า “พระ ผู้เป็นนาถะของโลก ทรงสมบูรณ์ด้วยจรณะ ไม่ก้าวพระบาทยาวในที่ไกลมาก ไม่ก้าวพระบาทถี่ในที่ใกล้มาก เสด็จดำเนินไม่เสียดสีพระชานุ และข้อพระบาททั้งสอง เสด็จดำเนินไม่เร็วนักไม่ช้านัก ขณะเสด็จดำเนินก็มีสมาธิ พระหฤทัยตั้งมั่น ไม่ทอดพระเนตรขึ้นเบื้องบน หรือลงเบื้องต่ำ ทอดพระเนตรเพียงชั่วแอก …

พระพุทธลีลา Read More »

พุทธญาตัตถจริยา

พุทธญาตัตถจริยา วันเวลาหมุนผ่านเราไปทั้งขณะหลับและตื่น พร้อมกับนำความเสื่อมมาให้เราตลอดเวลา เหมือนกับสนิมที่ค่อยๆ กัดกินเหล็กทีละเล็กทีละน้อย ค่อยๆ ทำให้เหล็กผุกร่อนไปในที่สุด  ดังนั้น เราจะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกไม่นานเท่าไร จึงควรใช้เวลาที่เหลืออยู่น้อยนี้ ให้เป็นประโยชน์ต่อการสร้างบารมีให้มากที่สุด โดยสมมติว่า วันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิตเรา  วันพรุ่งนี้จะมีสำหรับเราหรือไม่ก็ไม่รู้  จะทำให้เราไม่ประมาทในการทำความดี หมั่นทำกาย วาจา และใจของเราให้ผ่องใสอยู่เสมอ ตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอน  เมื่อกาย วาจา ใจของเราผ่องใสเต็มที่แล้ว เราก็จะได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในกันทุกคน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ทุลลภสูตร อังคุตตรนิกาย ว่า “กตญฺญู กตเวที ปุคฺคโล ทุลฺลโภ โลกสฺมึ บุคคลผู้กตัญญูกตเวที เป็นบุคคลที่หาได้ยากในโลก” ผู้ที่มีความกตัญญูคือรู้คุณของบุพการีชน และกตเวที ได้ตอบแทนคุณของบุคคลนั้น นับเป็นอุดมมงคลของชีวิต ที่บัณฑิตนักปราชญ์ทั้งหลาย ไม่ว่าชาติไหนภาษาไหนต่างกล่าวยกย่องสรรเสริญ แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงสรรเสริญบุคคลผู้มีความกตัญญูกตเวทีว่า เป็นบุคคลผู้หาได้ยากยิ่งในโลก ผู้รู้ท่านกล่าวว่า นิมิตฺตํ สาธุรูปานํ กตญฺญูกตเวทิตา  ความกตัญญูกตเวทีเป็นเครื่องหมายของคนดี เพราะเป็นคุณธรรมขั้นพื้นฐานที่สำคัญ ซึ่งจะเป็นที่มารวมของความดีงามทั้งหลาย เหมือนมหาสมุทรเป็นที่รองรับของสายน้ำทุกสาย ที่หลั่งไหลมาจากทั่วสารทิศ โดยเฉพาะความกตัญญูต่อบิดามารดา ซึ่งเป็นบุคคลที่ใกล้ชิดที่สุด เป็นผู้ที่เราควรให้ความสำคัญมากที่สุด เพราะท่านเป็นผู้ให้กำเนิดกายมนุษย์ …

พุทธญาตัตถจริยา Read More »

พระทศพลญาณ

พระทศพลญาณ มนุษย์ส่วนใหญ่ต่างเสาะแสวงหาความรู้ต่างๆ เพียงเพื่อให้รู้วิธีการประกอบอาชีพ ที่จะนำมาซึ่งปัจจัยสี่สำหรับหล่อเลี้ยงร่างกาย ให้ดำรงอยู่ในโลกนี้อย่างสะดวกสบายเท่านั้น แต่ยังมีความรู้ที่ยิ่งไปกว่านั้น คือ ความรู้ที่สามารถขจัดปัดเป่าทุกข์ทั้งหลายได้ เป็นความรู้ที่เกิดจากการทำใจหยุดใจนิ่ง ที่ศูนย์กลางกายเพียงอย่างเดียว ยิ่งหยุดนิ่งมากเท่าไร  ความรู้จากภายในก็จะพรั่งพรูออกมามากเท่านั้น เป็นความรู้ที่เกิดจากปัญญาอันบริสุทธิ์ ที่จะนำพาเราไปสู่ความสุข และความสำเร็จในชีวิตตลอดไป มีวาระพระบาลีใน อรรถกถาขุททกนิกาย มหานิทเทศ ว่า “โลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก หมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณพราหมณ์ เทวดาและมนุษย์ ย่อมเป็นไปในภายในพระพุทธญาณ ปลาและเต่าทุกชนิด ย่อมเป็นไปในภายในมหาสมุทร ฉันใด โลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโลก หมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณพราหมณ์ เทวดาและมนุษย์ ย่อมเป็นไปในภายในพระพุทธญาณ ฉันนั้น นกทุกชนิดรวมทั้งครุฑเวนไตยโคตร ย่อมเป็นไปในขอบเขตของอากาศ ฉันใด พระพุทธสาวก ผู้เสมอด้วยพระสารีบุตรเถระโดยปัญญา ย่อมเป็นไปในขอบเขตแห่งพระพุทธญาณ ฉันนั้น” สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ ราวป่าด้านทิศตะวันตก นอกกรุงเวสาลี สมัยนั้น บุตรของสุนักขัตตลิจฉวีซึ่งได้ลาสิกขา เพราะไม่มีศรัทธาในธรรมวินัย ได้กล่าววาจาดูหมิ่นพระพุทธเจ้าว่า ธรรมอันยิ่งของมนุษย์ที่เป็นญาณทัสนะอันวิเศษ พอแก่ความเป็นอริยะของพระสมณโคดมไม่มี พระสมณโคดมทรงแสดงธรรมด้วยการตรึกเอาเอง ไตร่ตรองด้วยการคิด แต่ธรรมที่พระองค์ทรงแสดงเพื่อประโยชน์ใด  …

พระทศพลญาณ Read More »

คุณลักษณะของพระโพธิสัตว์

คุณลักษณะของพระโพธิสัตว์ พลังใจของมนุษย์เริ่มต้นจากแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ และความใฝ่ฝันอันสูงส่ง จึงทำให้อยากลงมือทำ เพื่อให้ภาพที่มีอยู่ในใจนั้นเป็นจริงขึ้นมา แม้สิ่งนั้นจะยากลำบากเพียงใด แต่ด้วยความเพียรพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า แม้บางครั้งอาจล้มเหลวบ้าง แต่ในที่สุดก็สามารถประสบความสำเร็จได้ ทำให้โลกมีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้นมากมาย ส่วนความปรารถนาให้โลกเกิดสันติภาพนั้น นับเป็นแรงบันดาลใจและความใฝ่ฝันที่ยิ่งใหญ่ ที่ต้องอาศัยความร่วมมือร่วมใจกัน ต้องทำกันไปเป็นทีม ต้องใช้เวลาและพลังใจที่ประกอบด้วยมหากรุณา พวกเราทุกคนคือส่วนหนึ่งในการสร้างสันติภาพโลก โดยเริ่มต้นด้วยการทำตัวเราให้เป็นผู้มีกาย วาจา ใจ สะอาดบริสุทธิ์ มีศีลมีธรรม และหมั่นทำใจให้หยุดนิ่งเป็นประจำสมํ่าเสมอ สักวันหนึ่งโลกในอุดมคติย่อมจะบังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสไว้ใน จริยาปิฎก ว่า “ไม่ใช่ว่าลูกทั้งสองเป็นที่เกลียดชังของเรา ไม่ใช่ว่ามัทรี ไม่เป็นที่รักของเรา พระสัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรายิ่งกว่า เราจึงได้ให้บุตร ธิดา ภรรยา อันเป็นที่รักของเราเป็นทาน” ความหมายนัยหนึ่งของความรัก คือ การให้ การเสียสละแบ่งปัน ขอบเขตความรักของแต่ละคนมีมากน้อยต่างกัน บางคนรักแต่ตนเอง จนกลายเป็นความเห็นแก่ตัว ไม่สนใจคนรอบข้างว่าจะเป็นอย่างไร บางคนรักพ่อรักแม่ รักทุกคนในครอบครัว รวมไปถึงหมู่ญาติ บางท่านใจกว้างมากไปกว่านั้น รักคนทั้งประเทศทั้งโลกเสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน มีความปรารถนาให้ทุกคนมีความสุขเหมือนๆ กัน ส่วนพระบรมโพธิสัตว์ท่านมีปัญญามาก มีมหากรุณาไม่มีที่เปรียบ นอกจากรักครอบครัว รักบุตรธิดาหรือภรรยาแล้ว ท่านยังรักสรรพสัตว์ทั้งหลาย …

คุณลักษณะของพระโพธิสัตว์ Read More »

การดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม (๑)

การดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม (๑) ความเสื่อมของมนตราอยู่ที่การไม่ทบทวน ความเสื่อมของเรือนอยู่ที่การไม่ซ่อมแซม ความเสื่อมของใจอยู่ที่การไม่ฝึกฝน  เมื่อใจของเราเสื่อม ความคิดคำพูด และการกระทำของเราย่อมจะเสื่อมตามไปด้วย บาปอกุศลก็จะเข้าครอบงำใจของเราได้ง่าย การฝึกฝนใจให้หยุดให้นิ่งอยู่ภายใน ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นประจำสม่ำเสมอนั้น เป็นการพัฒนาคุณภาพจิตใจของเรา ให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน มุ่งตรงต่อหนทางของพระนิพพาน  เมื่อจิตใจนุ่มนวลควรแก่การงาน ความคิดคำพูด และการกระทำของเรา จะพัฒนาเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น จะเป็นไปเพื่อบุญกุศลล้วนๆ บาปอกุศลจะไม่สามารถแทรกซึมเข้ามาในใจได้ ชีวิตจะมีแต่ความสุขทั้งในปัจจุบันและสัมปรายภพ เพราะจิตที่ฝึกดีแล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน พุทธวรรควรรณนาว่า “กิจฺโฉ มนุสฺสปฏิลาโภ  กิจฺฉํ มจฺจาน ชีวิตํ กิจฺฉํ สทฺธมฺมสฺสวนํ     กิจฺโฉ พุทฺธานมุปฺปาโท ความได้อัตภาพเป็นมนุษย์ เป็นการยาก ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายเป็นอยู่ยาก การได้ฟังพระสัทธรรม เป็นการยาก การอุบัติขึ้นแห่งพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นการยาก” การบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ละพระองค์นั้นยากมาก เพราะจะต้องบำเพ็ญบารมีอย่างน้อย ๒๐ อสงไขยกับ ๑๐๐,๐๐๐ มหากัป ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ยาวนานมาก การบังเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้าว่ายากแล้ว แต่การได้ฟังพระสัทธรรมจากพระองค์นั้นยากยิ่งกว่า เพราะเว้นจากพระพุทธเจ้า และพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้ว พุทธบริษัทต้องอาศัยการฟังธรรมจากพระพุทธองค์หรือพระสาวก …

การดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม (๑) Read More »

ชีวิตพระปัจเจกพุทธเจ้า (1)

ชีวิตพระปัจเจกพุทธเจ้า (๑) พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเปี่ยมด้วยอริยคุณ สมบูรณ์พร้อมด้วยวิชชาและจรณะ การที่เราระลึกถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า มีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ จะทำให้จิตใจของเราผูกพันอยู่กับพระพุทธองค์ ใจจะผ่องใสและจะถูกปรับปรุงให้สะอาดบริสุทธิ์ขึ้น อันจะเป็นบ่อเกิดแห่งมหากุศล และคุณธรรมทั้งหลาย ซึ่งคุณธรรมเหล่านี้จะเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ได้ ใจต้องหยุดนิ่งจึงจะสามารถรองรับบุญกุศล และคุณธรรมทั้งหลายได้ การฝึกใจให้หยุดให้นิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญต่อทุกๆ ชีวิต ที่เราควรเอาใจใส่ทำให้ได้อย่างสม่ำเสมอ มีวาระพระบาลีไว้ ในขุททกนิกาย ธรรมบทความ ว่า “น สนฺติ ปุตฺตา ตาณาย     น ปิตา นปิ พนฺธวา อนฺตเกนาธิปนฺนสฺส         นตฺถิ ญาตีสุ ตาณตา เอตมตฺถวสํ ญตฺวา          ปณฺฑิโต สีลสํวุโต นิพฺพานคมนํ มคฺคํ          ขิปฺปเมว วิโสธเย บัณฑิตทราบอำนาจเนื้อความนี้ว่า บุตรทั้งหลาย …

ชีวิตพระปัจเจกพุทธเจ้า (1) Read More »

การดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม (๒)

การดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม (๒) ในโลกที่เราอาศัยอยู่นี้ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ เหตุการณ์ หรือเรื่องราวต่างๆ ล้วนมีทั้งแง่ดีและแง่ไม่ดีสลับกันไป การมองโลกในแง่ดี และเรียนรู้ข้อดีของบุคคลอื่น เพื่อนำมาปรับตัวเราเองให้ดีขึ้น เป็นความฉลาดในการพัฒนาตนเอง ที่สามารถนำสิ่งที่ดีมาใช้ประโยชน์ และปรับให้เหมาะสมกับตัวเรา การปฏิบัติธรรมก็เช่นเดียวกัน ถ้าเรามีทัศนคติที่ดี เลือกเก็บแต่อารมณ์ที่ดี อารมณ์สบาย วางใจให้ถูกวิธี หมั่นสังเกต และเก็บสั่งสมประสบการณ์ที่ดีในการปฏิบัติธรรม เรียนรู้ประสบการณ์ที่ดีของคนอื่น เพื่อนำมาแก้ไขหรือปรับวิธีการปฏิบัติธรรมของเรา ไม่ช้าการปฏิบัติของเราจะก้าวหน้า ใจเราจะหยุดนิ่ง ละเอียดอ่อนเพิ่มขึ้นไปตามลำดับ จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกายภายในได้ในที่สุด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน คาถาธรรมบทว่า “สุโข พุทฺธานมุปฺปาโท การเสด็จอุบัติของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นเหตุนำความสุขมาให้ สุขา สทฺธมฺมเทสนา การแสดงพระสัทธรรม เป็นเหตุนำความสุขมาให้” การบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมยังโลกให้สว่างไสวด้วยแสงแห่งพระธรรม ตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน เหมือนดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ที่ทอแสงยังโลกนี้ให้สว่างไสวทั้งกลางวันและกลางคืน การบังเกิดขึ้นของพระพุทธองค์เป็นการนำประโยชน์อันยิ่งใหญ่ให้เกิดขึ้นแก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย ประโยชน์ยิ่งใหญ่ คือ สามารถแนะนำสรรพสัตว์ให้รู้จักทางรอดในสังสารวัฏ ได้พบความสุขอันเป็นอมตะนั่นเอง พระธรรมคำสอนอันบริสุทธิ์ที่พระองค์ทรงแสดง จะเป็นประทีปธรรมส่องนำทางชีวิตให้สรรพสัตว์ได้เดินตาม และหลุดพ้นจากห้วงแห่งสังสารวัฏ  เมื่อพระองค์ได้ตรัสรู้ธรรม หลุดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามารแล้ว ยังทรงมีพระมหากรุณาที่จะนำพาสรรพสัตว์ทั้งหลายให้ข้ามห้วงแห่งวัฏทุกข์ไปเช่นเดียวกับพระองค์ มิได้หวงแหนความรู้ไว้เพียงลำพัง แต่ทรงเห็นประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นแก่สรรพสัตว์ …

การดำรงอยู่ได้นานแห่งพระสัทธรรม (๒) Read More »

ชีวิตพระปัจเจกพุทธเจ้า (2)

ชีวิตพระปัจเจกพุทธเจ้า (๒) พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และเหล่าพระอริยสาวกทั้งหลายเป็นทักขิไณยบุคคลผู้เลิศ ท่านเหล่านั้นเลิศด้วยคุณธรรมอันเป็นโลกุตระ การที่เราได้ตามระลึกบูชาท่าน จะทำให้จิตใจผูกพันกับพระองค์ ใจของเราจะถูกยกระดับขึ้น จนกระทั่งถึงระดับของอารมณ์พระนิพพาน  เมื่อใจของเราถูกยกให้สูงขึ้นอยู่ในระดับนี้ ย่อมเป็นใจที่ใสสะอาด บริสุทธิ์ เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะรองรับบุญกุศล ที่จะบังเกิดขึ้นในทุกๆขั้นตอน มีวาระแห่งภาษิตใน ปัจเจกพุทธาปทาน ความว่า “นักปราชญ์เหล่าใดมีศีลบริสุทธิ์ มีปัญญาหมดจดดี มีจิตตั้งมั่น ประกอบความเพียร เจริญวิปัสสนา มีปกติเห็นธรรมพิเศษ รู้แจ้งธรรมอันประกอบด้วยมรรค และโพชฌงค์ เจริญสุญญตวิโมกข์ อนิมิตตวิโมกข์ และอัปปณิหิตวิโมกข์ ไม่บรรลุความเป็นพระสาวกในศาสนาของพระชินเจ้า นักปราชญ์เหล่านั้น ย่อมเป็นพระสยัมภูปัจเจกชินเจ้า มีธรรมใหญ่ มีธรรมกายมาก มีจิตเป็นอิสระ ข้ามห้วงทุกข์ทั้งปวงได้ มีใจเบิกบาน มีปกติเห็นประโยชน์อย่างยิ่ง อุปมาดังราชสีห์ อุปมาดังนอแรดฉะนั้น” นี่เป็นพระดำรัสของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พระองค์ได้ตรัสถึงพระปัจเจกพุทธเจ้า ซึ่งเรื่องราวของพระปัจเจกพุทธเจ้านี้ มีสิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่ง ที่จะเป็นกำลังใจให้ทุกท่านได้ศึกษา ถึงความเป็นมาของพระองค์ สาเหตุที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสถึงพระปัจเจกพุทธเจ้านี้ เพราะอาศัยเหตุจากที่ว่า * วันหนึ่ง พระอานนท์พุทธอุปัฏฐากได้ทูลถามพระตถาคต ผู้ประทับอยู่ในพระวิหารเชตวันว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระปัจเจกพุทธเจ้ามีจริงหรือ เพราะเหตุไร …

ชีวิตพระปัจเจกพุทธเจ้า (2) Read More »

วิเคราะห์การให้ทานของพระเวสสันดร (๑)

วิเคราะห์การให้ทานของพระเวสสันดร (๑) ปัจจุบันมนุษย์ต้องประสบกับปัญหารอบด้าน ไม่ว่าจะเป็นปัญหาครอบครัว เพื่อนร่วมงาน ค่าครองชีพที่สูงขึ้น มลพิษของสิ่งแวดล้อม ซึ่งล้วนเป็นปัญหาที่ต้องประสบและต้องอดทนตลอดเวลา หากใครไม่สามารถรักษาความสมดุลของใจได้ มัวกลัดกลุ้มในเรื่องเหล่านี้ ความสมดุลในชีวิตย่อมจะขาดหายไป  เมื่อชีวิตขาดสมดุล การดำเนินชีวิตย่อมยากที่จะประสบความสุขและความสำเร็จ สมดุลของชีวิตจะเกิดขึ้นได้ ต้องเริ่มจากการฝึกทำใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗  เมื่อใจหยุดได้สนิทเป็นหนึ่งเดียว ความสมดุลของชีวิตย่อมเกิดขึ้น จะเข้าถึงกระแสแห่งความสุข ความบริสุทธิ์ภายใน ที่จะปรับใจให้มีสภาพที่เข้มแข็ง เต็มเปี่ยมด้วยพลัง แม้จะมีปัญหาและอุปสรรคมากมาย ย่อมสามารถฝ่าฟันจนถึงเป้าหมายได้ในที่สุด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน เวสสันตรจริยา ว่า “เมื่อเราสละพ่อชาลี แม่กัณหาชินาผู้เป็นธิดา และพระนางมัทรี ผู้ที่จงรักต่อสามี ไม่เคยคิดถึงอีกเลย เพราะเหตุแห่งโพธิญาณนั่นเอง บุตรทั้งสองของเรา เราก็ไม่เกลียด พระนางมัทรีเราก็ไม่เกลียด แต่สัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรายิ่งกว่า  เพราะฉะนั้น เราจึงได้ให้บุตรและภริยาอันเป็นที่รักของเราไป” ก่อนจะได้ตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระบรมโพธิสัตว์ทุกพระองค์จะต้องบำเพ็ญปัญจมหาบริจาค คือ บริจาคอวัยวะ บริจาคทรัพย์ บริจาคบุตร บริจาคภรรยาและบริจาคชีวิต การบริจาคทานของท่านนั้น เป็นที่น่าอนุโมทนาและเป็นแบบอย่างให้แก่บัณฑิตนักปราชญ์ทั้งหลายสืบต่อกันมา แต่ผู้ไม่รู้บางคน ซึ่งยังมีความตระหนี่ฝังแน่นอยู่ในใจ กลับวิจารณ์ด้วยความไม่เข้าใจว่า การบริจาคบุตรหรือภรรยาเป็นทานนั้น น่าจะผิดหลักของการให้ทาน เพราะเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของบุตรและภรรยา ทำให้ชาวพุทธบางท่านเกิดความสับสน …

วิเคราะห์การให้ทานของพระเวสสันดร (๑) Read More »

ปัจเจกพุทธภูมิ

ปัจเจกพุทธภูมิ หากเราท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ เราจำเป็นต้องมีเครื่องอำนวยความสะดวกสบายในระหว่างการเดินทาง จะได้ท่องเที่ยวอย่างสนุกสนานไร้กังวล ในทำนองเดียวกันการเดินทางไปสู่สัมปรายภพ หรือเดินทางไปสู่อายตนนิพพาน ก็จำเป็นต้องมีเสบียง คือ บุญ ไว้หล่อเลี้ยงกายและใจ บุญที่ทำไว้ดีแล้วในภพชาตินี้ จะส่งผลเป็นรูปสมบัติ คุณสมบัติและทรัพย์สมบัติในภพชาติเบื้องหน้า ทำให้เราดำรงชีวิตและสร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบาย บุญจึงเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญที่สุด สำหรับการเดินทางไกลในสังสารวัฏ ฉะนั้น เราจึงควรขวนขวายหาบุญใส่ตัวให้ได้มากที่สุด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขัคควิสาณสูตร ว่า “ผู้หยั่งลงในความเพียรในกาลก่อนย่อมมีอานิสงส์ ๕ ประการเหล่านี้ คือ ๑.ทำให้ได้บรรลุพระอรหัตตผลในปัจจุบัน ๒.ถ้ายังไม่ได้บรรลุพระอรหัตตผลในปัจจุบัน ย่อมให้บรรลุพระอรหัตตผลในเวลาใกล้จะตาย ๓.ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น จะเป็นเทวบุตรบรรลุพระอรหัตตผล ๔.ถ้าไม่อย่างนั้น จะเป็นขิปปาภิญญาตรัสรู้ได้เร็ว ในเมื่ออยู่ต่อพระพักตร์พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ๕.ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น ในภพสุดท้ายจะเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า” อานิสงส์ ๕ ประการที่ยกขึ้นมากล่าวนี้ ปรารภเหตุที่พระอานนท์เคยได้รับฟังเหตุที่ทำให้ได้เป็นพระพุทธเจ้าว่า อภินิหาร คือ การจะได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะสำเร็จได้ เพราะการประชุมธรรม ๘ ประการ คือ ความเป็นมนุษย์ ๑ ความถึงพร้อมด้วยเพศ ๑ เหตุ ๑ การได้เห็นพระศาสดา ๑ การบรรพชา …

ปัจเจกพุทธภูมิ Read More »